สืบจากรอยหยดน้ำ

แรงกระแทกจากบานประตูไม้สักทองที่ถูกผลักเปิดออกอย่างกะทันหัน ทำให้บรรยากาศอันตึงเครียดในห้องทำงานส่วนตัวของลีโอระเบิดขึ้นในเสี้ยววินาที ความเงียบงันที่เพิ่งถูกถักทอด้วยความใกล้ชิดเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงเสียงหอบหายใจและแววตาระแวดระวังของบอดี้และทีมงานฝ่ายไอทีที่ก้าวพรวดพราดย่างสามขุมเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด “ท่านประธานครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับระบบเกตウェイของฝ่ายบัญชีโดนเจาะ!” เสียงรายงานที่แทบจะกลืนหายไปกับความตื่นตระหนกทำให้ลีโอขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาคมกราบกวาดมองหน้าจอตารางข้อมูลที่ลูกน้องถือวิสาสะยื่นเข้ามาประชิดโต๊ะทำงาน ในขณะที่พราวซึ่งยืนอยู่ไม่ห่างจากรัศมีอ้อมแขนของชายหนุ่มรีบปรับสีหน้าจากความวาบหวามเมื่อครู่ให้กลับคืนสู่โหมดทนายความสาวผู้เฉียบคมโดยอัตโนมัติ ร่างเพรียวถอยห่างจากเขาเล็กน้อยเพื่อเว้นระยะห่างทางวิชาชีพ แต่สัญชาตญาณอันเฉียบแหลมกลับพุ่งตรงไปยังเป้าหมายทันที “แสดงว่ามันไม่ใช่แค่การแฮกข้อมูลธรรมดาใช่ไหมคะ” พราวเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าเฉียบขาดจนทีมงานไอทีต้องหันมาพยักหน้ารัวๆ “ครับคุณพราว... คนร้ายไม่ได้แค่เจาะระบบเพื่อเรียกค่าไถ่หรือขโมยข้อมูลการเงินปกติ แต่มันพยายามฝังโค้ดคำสั่งแปลกปลอมเข้าไปในชุดบัญชีสำรองของบริษัทลูกในเครือ... ซึ่งถ้าปล่อยไว้เกินอีกยี่สิบสี่ชั่วโมง ข้อมูลธุรกรรมทั้งหมดจะถูกบิดเบือนและทำให้บัญชีของบริษัทเรากลายเป็นผู้ต้องหาในคดีฟอกเงินทันทีครับ!” คำว่า ‘ฟอกเงิน’ ลอยคว้างอยู่ในอากาศราวกับใบมีดที่พร้อมจะเชือดคอทุกคนในห้องนี้ให้ขาดใจตายได้ในพริบตา ลีโอแค่นหัวเราะในลำคอแผ่วเบา รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก ทว่าแววตากลับเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก ทายาทหนุ่มผู้กุมบังเหียนอาณาจักรธุรกิจหันมาสบตากับพราวที่มีประกายความดุดันไม่แพ้กันสะท้อนอยู่ในดวงตากลมโต “ธาม... เล่นสกปรกเกินไปแล้วสินะคะ” พราวพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบยิ่งกว่าอุณหภูมิในห้อง อดีตคู่หมั้นและคู่ปรับคนสำคัญของเธอไม่ได้แค่ต้องการเล่นเกมทางกฎหมายในศาลเพื่อแย่งชิงความได้เปรียบอีกต่อไปแล้ว แต่เขากำลังใช้ ‘สงครามไซเบอร์’ และการบิดเบือนบัญชีออนไลน์เพื่อทำลายรากฐานทางธุรกิจของลีโอให้พังทลายลงในคราวเดียว ซึ่งนี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ถ้าหากพวกเธอสาวไปถึงต้นตอได้ มันจะกลายเป็นเชือกเส้นโตที่ใช้มัดตัวธามส่งเข้าตารางโดยไม่มีทางดิ้นหลุด “ตามรอยสิ” ลีโอออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ เด็ดขาด และเปี่ยมด้วยจิตวิทยานักบริหารที่ผ่านสมรภูมิมาโชกโชน “แกะรอยหยดน้ำทุกหยดที่มันทำหกไว้ในระบบ อย่าให้หลุดรอดไปแม้แต่ไบต์เดียว ฉันต้องการรู้ว่าไอพีแอดเดรสต้นทางมาจากเซิร์ฟเวอร์ชุดไหน และใครเป็นผู้ถือครองกุญแจเข้ารหัสลับนั้น” “รับทราบครับท่านประธาน!” ทีมไอทีรับคำสั่งก่อนจะรีบถอยฉากออกไปจัดการตามบัญชา ทิ้งให้ลีโอและพราวกลับมาเผชิญหน้ากับความจริงอันหนักหน่วงอีกครั้งในความเงียบที่ระอุด้วยแรงขับเคลื่อนทางความคิด พราวก้าวเข้าไปใกล้หน้าจอคอมพิวเตอร์หลักที่แสดงผลกราฟฟิกการถ่ายโอนข้อมูลสีแดงฉาน บ่งบอกถึงความเสียหายที่กำลังลุกลาม นิ้วเรียวยาวเลื่อนเมาส์ตรวจดูเส้นทางการทำธุรกรรมย้อนหลังอย่างรวดเร็วและแม่นยำ สมองอันปราดเปรื่องของทนายความมือฉกาจกำลังประมวลผลรูปแบบการเขียนโค้ดที่คุ้นเคย “รูปแบบการเข้ารหัสแบบนี้...” พราวพึมพำเบาๆ ขณะดวงตาหรี่ลงด้วยความใช้ความคิด “มันไม่ใช่ฝีมือของแฮกเกอร์รับจ้างทั่วไปแน่ค่ะลีโอ ลักษณะการวางโครงสร้างชุดคำสั่งและการอำพรางร่องรอยแบบนี้... ฉันเคยเห็นมันในสำนวนคดีเก่าเมื่อสามปีก่อน ตอนที่ธามยังเป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายให้กับกลุ่มทุนนอกระบบ” ลีโอก้าวเข้าไปประชิดร่างบาง วงแขนแข็งแกร่งเอื้อมมือไปวางทาบบนขอบโต๊ะทำงานโดยกักตัวเธอไว้กลายๆ ระหว่างเขากับหน้าจอคอมพิวเตอร์ ไอ3อุ่นร้อนจากร่างกายของชายหนุ่มแผ่ซ่านเข้ามาจนพราวรู้สึกได้ถึงความใกล้ชิดที่อันตราย แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ ทั้งคู่ต่างไม่มีเวลามาหวั่นไหวกับเรื่องสเกลความใกล้ชิดทางกายภาพ “เธอแน่ใจแค่ไหนพราว” ลีโอก้มลงกระซิบชิดใบหู เสียงทุ้มต่ำของเขาเจือไปด้วยความดุดันที่พร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่เป็นศัตรู “ถ้าหลักฐานชิ้นนี้ชี้ตัวไปที่ธามจริง ฉันจะทำให้มันไม่มีแผ่นดินจะยืนในวงการธุรกิจอีกต่อไป” “ฉันไม่เคยพลาดเรื่องการจำลายมือของศัตรูค่ะลีโอ” พราวหันกลับมาสบตาเขาในระยะประชิด ปลายจมูกเกือบจะชนกันหากเธยอหน้าขึ้นอีกเพียงนิดเดียว “แต่ปัญหาคือ... ธามฉลาดพอที่จะไม่ใช้ชื่อตัวเองในการทำธุรกรรมดิจิทัลพวกนี้ เขามี ‘นอมินี’ คอยรับหน้าแทนเสมอ และถ้าเราไม่มีหลักฐานดิจิทัลที่สาวไปถึงตัวบัญชีปลายทางจริงๆ เราก็จะทำได้แค่ตีกรอบไล่เงาเขาไปเรื่อยๆ” ดวงตาคมกริบของลีโอหรี่ลงเล็กน้อย เขายกมือขึ้นเกลี่ยปอยผมที่เคลียแก้มเนียนของหญิงสาวอย่างแผ่วเบາ เป็นการสัมผัสที่ขัดแย้งกับสถานการณ์ตึงเครียดรอบตัวอย่างสิ้นเชิง ทว่ามันกลับเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ส่งผ่านความอบอุ่นมาให้เธอ “งั้นเราก็ต้องล่อให้มันคายกุญแจออกมาเอง...” ลีโอเอ่ยด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก “ในเมื่อมันคิดว่าระบบบัญชีออนไลน์ของเรากำลังจะพัง พรุ่งนี้เช้าฉันจะประกาศออกสื่อว่าบริษัทกำลังจะเข้าซื้อกิจการครั้งใหญ่... มูลค่ามหาศาลพอที่จะทำให้คนโลภอย่างธามอดใจไม่ไหวจนต้องรีบเข้ามาตรวจสอบความเคลื่อนไหวของกระแสเงินสดด้วยตัวเอง” พราวมองรอยยิ้มของซีอีโอหนุ่มเจ้าเล่ห์แล้วเผลอยิ้มตามออกมาอย่างอดไม่ได้ ความฉลาดทันกันของพวกเขาคือเคมีที่อันตรายที่สุด และมันกำลังหลอมรวมทั้งคู่ให้กลายเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดในการทลายแผนชั่วครั้งนี้ ทว่า... ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังขับเคลื่อนไปสู่แผนการขั้นเด็ดขาด เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอคอมพิวเตอร์หลักก็ดังขึ้น *“Ding!”* พร้อมกับข้อความโค้ดลับตัวสุดท้ายที่ถูกถอดรหัสสำเร็จโดยทีมไอที พราวรีบก้มลงมองหน้าจอทันที ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจระคนประหลาดใจ เมื่อพบว่าปลายทางของรอยหยดน้ำในระบบบัญชีออนไลน์ไม่ได้เชื่อมโยงไปที่บริษัทของธามโดยตรงอย่างที่คาดคิดไว้... แต่มันกลับส่งตรงไปยังเซิร์ฟเวอร์ลับที่ตั้งอยู่ภายใน “เพนต์เฮาส์ส่วนตัว” ของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุด... คนที่เพิ่งจะเดินออกจากห้องนี้ไปเมื่อไม่ถึงชั่วโมงก่อน! มิดไนท์คิสค่ะ