ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

"คุณคิดว่าเก้าอี้ตัวนี้... ราคาแพงพอกับศักดิ์ศรีของทนายความมือหนึ่งอย่างคุณไหมล่ะครับ... อ้อ ขออภัย ดิฉันหมายถึง 'คุณพราวพิลาส' คนเก่งผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ในศาลสักคดี" กลิ่นอายของกาแฟคั่วบดชั้นดีผสมผสานกับความกดดันทางจิตวิทยาที่ถูกปล่อยออกมาจากร่างสูงใหญ่ของลีโอในชุดสูทสีชาโคลเข้ารูป เขานั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงานกระจกใสวงรีในเพนต์เฮาส์หรูใจกลางย่านธุรกิจ สายตาคมกริบราวกับเหยี่ยวล่าเหยื่อคู่นั้นไม่ได้มองมาที่เอกสารคดีตรงหน้า แต่มันกำลังจดจ้องร่างบางของพราวที่ยืนกอดอกนิ่งสงبيอยู่ริมกระจกบานยักษ์ เบื้องล่างคือมหานครกรุงเทพฯ ที่กำลังเปิดไฟระยิบระยับแข่งกับความมืดมิดยามวิกาล พราวพิลาสไม่ได้หันกลับไปสบตากับเขาในทันที ปลายนิ้วเรียวภายใต้เสื้อสูทสีขาวสะอาดตาเคาะเบาๆ ลงบนข้อศอกตัวเองอย่างใช้ความคิด จังหวะการเคาะนั้นช้าและหนักแน่นราวกับเสียงเข็มนาฬิกาที่กำลังนับถอยหลังความอดทนของซีเอหนุ่มเจ้าเล่ห์ "ศักดิ์ศรีของดิฉันไม่ได้มีไว้ตีราคาประเมินค่ะท่านประธานคณิน..." พราวหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า รอยยิ้มเยርประดับบนริมฝีปากอิ่มสีพีชที่เคลือบด้วยลิปสติกเนื้อแมตต์อย่างสมบูรณ์แบบ แววตาคู่คมฉายแววเย้ยหยันชัดเจน "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... จากปากของผู้ชายที่กำลังลนลานจนต้องมาขอความช่วยเหลือจากทนายที่เขาเคยตราหน้าว่าเป็น 'ตัวน่ารำคาญ' เมื่อสามปีก่อน" คำพูดแทงใจดำนั้นทำให้มุมปากของลีโอกระตุกเล็กน้อย เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาใกล้เธอทีละก้าวอย่างคุกคาม แต่พราวไม่มีทีท่าว่าจะถอยหลังแม้แต่นินทาเดียว เธอกลับเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาดุดันและเต็มไปด้วยความถือดีสะท้อนอยู่ในนัยน์ตากลมโตคู่นั้น "สถานการณ์มันเปลี่ยน คนเราก็ต้องเปลี่ยน... คุณพราวก็รู้ว่าคดีฮุบหุ้นบริษัทวิริยะโภคากลุ่มทุนในเครือของผมไม่ได้เล่นกันด้วยกติกาขาวสะอาด ธาม อดีตคู่หมั้นรูปหล่อของคุณกำลังเล่นสกปรกทุกวิถีทางเพื่อโค่นผมให้ร่วงจากบัลลังก์ และถ้าผมร่วง... คุณคิดว่าคุณธรรมอันสูงส่งในวิชาชีพของคุณจะยังปลอดภัยจากอำนาจมืดของพวกมันหรือไง" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของลีโอเจือความเย้ายวนอย่างจงใจ เขายืนประชิดจนกลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้ามารบกวนประสาทสัมผัสของเธอ พราวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าผู้ชายคนนี้มีแรงดึงดูดบางอย่างที่อันตรายยิ่งกว่ากระแสไฟฟ้าแรงสูง ลีโอยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลหนาปึกมาตรงหน้าเธอ ปลายนิ้วเรียวยาวของเขากดทับลงบนมุมซอง "นี่คือเช็คเงินสดหหลักสิบิลล้าน... และถ้าคุณชนะคดีนี้ ตัวเลขมันจะเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า บวกกับหุ้นในเครือที่ผมจะยกให้คุณถือครองโดยอิสระ ข้อเสนอแบบนี้... ดิฉันคิดว่าทนายมืออาชีพอย่างคุณคงไม่ใจแข็งปฏิเสธมันลงหรอกมั้งครับ" พราวก้มมองซองเอกสารนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะเงยขึ้นสบตาเขาตรงๆ แววตาของเธอไม่มีความโลภเจือปนเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความท้าทายและประกายไฟแห่งเกมอำนาจที่ลุกโชน "เงินสิบล้านอาจจะซื้อความสะดวกสบายให้ดิฉันได้หลายปีค่ะคุณลีโอ... แต่ชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือที่ดิฉันสะสมมาทั้งชีวิต มันประเมินค่าไม่ได้" พราวยื่นมือออกไปแตะที่มุมซองเอกสารช้าๆ ก่อนจะดันมันกลับไปหาเขาอย่างนุ่มนวลแต่เด็ดขาด "และที่สำคัญ... ดิฉันไม่ชอบทำงานร่วมกับคนเจ้าเล่ห์ที่ชอบซ่อนไพ่ตายไว้ใต้โต๊ะอย่างคุณ" ลีโอหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่าด้วยความพึงพอใจ แววตาของเขาพราวระยับยิ่งกว่าเดิม เขาก้มหน้าลงกระซิบข้างใบหูของเธอจนเส้นผมสีดำสนิทระ1ข้างแก้มเนียน "ถ้าอย่างนั้น... เรามาลองเดิมพันกันดูไหมล่ะครับ ว่าระหว่างคดีนี้กับหัวใจดื้อด้านของผม... อย่างไหนที่คุณจะสยบมันได้ยากกว่ากัน" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันที เสียงหัวใจของพราวเต้นโครมครามจนเธอเกรงว่าคนตรงหน้าจะได้ยิน แต่มันไม่ใช่ความกลัว... มันคือความตื่นเต้นเร้าใจที่เธอไม่ได้สัมผัสมานานแสนนาน ทว่า ก่อนที่พราวจะได้ทันเอάวาจาโต้ตอบใดๆ ออกไปเพื่อรักษากำแพงของตัวเอง เสียงเคาะประตูกระจกเบาๆ สามครั้งก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับร่างของเลขานุการส่วนตัวของลีโอที่ผลักประตูเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือก "ท่านประธานคะ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ! ทางสำนักงานอัยการเพิ่งส่งหมายเรียกฉุกเฉิน... และมีคนพบหลักฐานชิ้นใหม่ถูกส่งตรงไปที่โต๊ะทำงานของทนายธามแล้วค่ะ!" ลีโอหันขวับไปมองเลขานุการทันที นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์ด้วยความโกรธกริ้ว ขณะที่พราวชะงักค้าง รอยยิ้มมั่นใจเมื่อครู่เลือนหายไปในพริบตา เมื่อเธอตระหนักได้ทันทีว่า... เกมนี้มีคนทรยศแฝงตัวอยู่ใกล้ตัวมากกว่าที่คิด! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเกมอำนาจและหัวใจครั้งนี้นะคะ