หลักฐานชิ้นที่สาม

กลิ่นอายจางๆ ของกาแฟอาราบิก้าคั่วเข้มผสมผสานกับความเย็นยะเยือกจากเครื่องปรับอากาศในห้องทำงานส่วนตัวของลีโอ ยามนี้ช่างชวนให้ประสาทสัมผัสตื่นตัวจนถึงขีดสุด หน้าจอคอมพิวเตอร์แบบ Dual Monitor ส่องแสงสีฟ้าสะท้อนลงบนใบหน้าคมคายที่เคร่งเครียดจนขึ้นสันกราม “คุณกำลังบอกฉันว่า ตัวเลขหกล้านเหรียญที่โอนเข้าบัญชีนิติบุคคลในหมู่เกาะเคย์แมนเมื่อสามเดือนก่อน ไม่ได้ผ่านการอนุมัติจากบอร์ดบริหาร... แต่ถูกเซ็นอนุมัติผ่านดิจิทัลลายเซ็นที่มีรหัสผ่านระดับ Super Admin ซึ่งมีแค่คุณกับประธานกรรมการบริหารเท่านั้น?” พราวพิลาสเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของทนายความสาวราบเรียบ ทว่าเฉียบคมดุจใบมีดโกนที่อาบยาพิษ ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นสายตาไร้กรอบหันไปสบกับนัยน์ตาสีสนิมของชายหนุ่ม นัยตาคู่นั้นไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัว มีเพียงประกายแห่งความท้าทายในฐานะนักกฎหมายที่กำลังไล่ล่าความจริง “และคุณก็กำลังสงสัยว่า ผมเป็นคนขายบริษัทตัวเอง เพื่อแลกกับเงินก้อนโตสินะ พราว” ลีโอแค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีชาโคลโน้มตัวเข้าหาโต๊ะทำงาน กลิ่นกายหอมสะอาดผสมผสานกับความตึงเครียดรอบตัวแผ่ซ่านจนอากาศรอบกายคล้ายจะเบาบางลง เขายื่นมือหนาไปเลื่อนเมาส์เพื่อเปิดไฟล์ PDF หน้าสุดท้ายให้เธอเห็นชัดๆ “ถ้าผมจะโกง... ผมคงไม่โง่พอที่จะใช้เซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวในเพนท์เฮาส์ตัวเองเป็นตัวกลางในการเข้ารหัสหรอกนะ” “แต่มันคือหลักฐานที่ธามพยายามส่งให้ดิฉันเมื่อคืนนี้... หลักฐานที่ถูกจัดฉากไว้อย่างสมบูรณ์แบบเพื่อชี้เป้ามาที่คุณคนเดียว” พราวสูดหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจที่เริ่มรัวเร็วกว่าปกติ ไม่ใช่เพราะความกลัวต่ออำนาจมืดเบื้องหลังตัวเลขพวกนั้น แต่เป็นเพราะความใกล้ชิดระหว่างเธอกับเขาในระยะประชิด ระยะห่างระหว่างเก้าอี้ของทั้งคู่แทบไม่เหลือ พื้นที่ส่วนตัวถูกรุกรานด้วยแรงดึงดูดทางกายภาพที่ยากจะต้านทาน แม้ในสถานการณ์ที่คอขาดบาดตายเช่นนี้ ลีโอยังคงทอดมองริมฝีปากอิ่มที่กำลังขยับถ้อยคำวิเคราะห์คดีด้วยสายตากรุ้มกริมที่เจือความปรารถนาอย่างปิดไม่มิด “ธามมันฉลาด... แต่มันประเมินความสัมพันธ์ของเราต่ำไป” เสียงทุ้มต่ำพร่าลงจนเกือบเป็นกระซิบ มือหนายื่นออกไปปลดกระดุมเสื้อสูทของตนเองออกอย่างเชื่องช้า เพื่อระบายความร้อนรุ่มที่สุมอยู่ในอก “มันคิดว่าหลักฐานปลอมๆ แค่ชุดเดียวจะทำให้คุณหันหลังให้ผม... แต่มันไม่รู้เลยว่า ต่อให้โลกทั้งใบจะตราหน้าว่าผมเป็นอาชญากร คนเดียวที่ผมต้องการให้เชื่อใจผม... คือคุณ พราว” ปลายนิ้วอุ่นจัดของเขาแตะลงที่คางมนอย่างแผ่วเบา พราวชะงัก เปลือกตาบางกะพริบถี่เพื่อตั้งสติ แต่กระแสไฟฟ้าที่แล่นริ้วจากสัมผัสนั้นกลับทำลายกำแพงเหตุผลที่เธอสร้างขึ้นมาทั้งชีวิตลงอย่างราบคาบ กลิ่นอายความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาจนน่ากลัว “เรากำลังคุยเรื่องคดีทุจริตระดับชาติที่มีนักการเมืองระดับประเทศหนุนหลังอยู่นะคะ ลีโอ” เธอเตือนสติด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าเล็กน้อย พยายามเบือนหน้าหนีสัมผัสที่จาบจ้วงหัวใจ แต่มือข้างนั้นกลับรั้งท้ายทอยเธอไว้มั่น บังคับให้ดวงตาของเราประสานกันอย่างจำยอม “เรื่องคดีผมไม่ปล่อยให้มันลอยนวลแน่... แต่เรื่องของเรา คุณต่างหากที่ติดค้างผมอยู่” ลีโอโน้มใบหน้าลงมาใกล้ จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้มเนียน “คุณเกือบจะไขว้เขวเพราะเอกสารของธาม... คุณต้องชดใช้ด้วยการให้ผมพิสูจน์ความบริสุทธิ์... ทั้งทางกฎหมาย และทางร่างกาย” คำพูดสองแง่สองง่ามที่แฝงด้วยความเร่าร้อนทำให้หัวใจของทนายความสาวกระหน่ำเต้นราวกับกลองศึก ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปฏิเสธ รสจูบเริ่มต้นด้วยความดุดัน เรียบเฉย และเต็มไปด้วยการประกาศความเป็นเจ้า เรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาสำรวจความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ พราวส่งเสียงประท้วงในลำคอ แต่มันกลับยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณนักล่าในตัวซีอีโอหนุ่มให้โหมกระหน่ำยิ่งขึ้น มือหนาเลื่อนจากท้ายทอยสอดลวกเข้าไปใต้กลุ่มผมสลวย บังคับให้องศาการรับจูบลึกซึ้งและวาบหวามยิ่งขึ้น รสชาติของกาแฟผสมผสานกับรสจูบอันร้อนแรงทำให้ร่างบางแทบละลายคาอ้อมแขน ความยินยอมพร้อมใจก่อตัวขึ้นท่ามกลางสงครามข้อมูลและเอกสารทุจริต ความเครียดจากคดีความถูกเปลี่ยนเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่เผาผลาญความยับยั้งชั่งใจจนหมดสิ้น ลีโอยกร่างบางขึ้นนั่งบนขอบโต๊ะทำงานโดยไม่ยอมผละริมฝีปากออกแม้แต่วินาทีเดียว เสียงกระดาษรายงานการเงินนับร้อยแผ่นยับยู่ยี่ใต้สะโพกของเธอ แต่ไม่มีใครใส่ใจมันอีกต่อไปแล้ว ฝ่ามืออุ่นร้อนของชายหนุ่มลูบไล้ไปตามเรียวขาภายใต้กระโปรงทรงสอบเนื้อดี ลากสัมผัสขึ้นสูงจนถึงสะโพกกลมกลึง เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของทั้งคู่ประสานกันเป็นจังหวะเดียวกับเสียงเครื่องปรับอากาศในห้อง สัมผัสวาบหวามที่ถูกถักทอด้วยความโหยหาและแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนทำให้ห้องทำงานทนายความกลายเป็นสนามอารมณ์ที่ร้อนระอุ “ลีโอ... เดี๋ยว...” พราวพยายามเปล่งเสียงท้วงติงเมื่อมือซุกซนของเขาเริ่มปลดซิปกระโปรงลงอย่างถือวิสาสะ แต่เสียงของเธอกลับถูกกลืนหายไปด้วยรสจูบที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนกว่าเดิม “ไม่มีเดี๋ยวนี้แล้วครับ พราว... คุณเองก็อยากรู้ไม่ใช่เหรอ ว่าผมบริสุทธิ์ใจแค่ไหนกับคุณ” เสียงกระซิบพร่าเลือนข้างใบหู พร้อมกับสัมผัสรุนแรงที่สั่นสะท้อนไปถึงขั้วหัวใจ ท่ามกลางบรรยากาศที่กำลังถึงจุดแตกดับของการควบคุมและความปรารถนา มือบางที่พยายามผลักไสเขาในตอนแรก กลับเปลี่ยนเป็นโอบรอบลำคอแกร่งและจิกเล็บลงบนลาดไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียวซ่าน ทว่า ในจังหวะที่สติปัญญาและความรู้สึกกำลังหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเพลิงอารมณ์บนโต๊ะทำงาน... เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังคงเปิดค้างไว้ก็ดังขึ้น *“Ping!”* ลีโอชะงัก ปลายจมูกโด่งคมที่ซุกซอกอยู่ตรงซอกคอขาวผ่องหยุดนิ่ง พราวหอบหายใจสะท้าน ดวงตากลมโตมองไปยังหน้าจอที่ปรากฏไฟล์ข้อมูลใหม่เด้งขึ้นมาอัตโนมัติ โดยมีชื่อผู้ส่งระบุไว้ชัดเจนว่าเป็น "บุคคลนิรนาม" ไม่ใช่เอกสาร... แต่เป็นคลิปวิดีโอความยาวสิบวินาทีที่แสดงภาพของ ‘ธาม’ กำลังยืนคุยกับประธานกรรมการคู่แข่งในห้องลับ พร้อมกับแฟลชไดรฟ์สีดำที่วางอยู่บนโต๊ะ... และเสียงสนทนาที่ถูกเปิดขึ้นในวิดีโอนั้น ก็ทำให้เลือดในกายของทั้งคู่เย็นเฉียบลงทันที *“จัดการเก็บกวาดหลักฐานทั้งหมดโยนให้ลีโอซะ... แล้วเราจะได้ฮุบบริษัทนั้นแบบไร้รอยต่อ”* มืดมน เงียบงัน และเต็มไปด้วยกลิ่นอายของการทรยศหักหลังที่แท้จริง ลีโอค่อยๆ ผละออกจากร่างบาง แววตาที่เมื่อครู่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาแปรเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียมดุจปีศาจ พราวมองหน้าเขาด้วยความตกตะลึง เพราะเอกสารที่เธอกำลังแกะรอยอยู่... แท้จริงแล้วเป็นเพียงเหยื่อล่อชิ้นแรกเท่านั้น และหลักฐานชิ้นที่สามที่แท้จริงกำลังถูกส่งตรงมาเพื่อทำลายพวกเขาให้พินาศสิ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า... ขอบคุณที่ติดตามและอยู่เคียงข้างความสัมพันธ์อันร้อนแรงและซับซ้อนนี้ร่วมกันนะคะ มิดไนท์คิส