เงาในอดีตหวนคืน

เสียงถอนหายใจยาวนานราวกับจะสูบเอาออกซิเจนทั้งหมดในห้องประชุมใหญ่ของสำนักงานกฎหมายออกไปจนหมดสิ้น เป็นจังหวะเดียวกับที่แท็บเล็ตหน้าจอหรูบนโต๊ะกระจกนิรภัยดับลงหลังจากการเล่นซ้ำของคลิปเสียงความยาวสี่สิบห้าวินาทีจบลง พราวพิลาสไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวยาวที่สวมแหวนเพชรกะраatไม่ใหญ่โตแต่ดีไซน์เฉียบคมยังคงเคาะเบาๆ บนพื้นโต๊ะเป็นจังหวะเนิบนาบ ดวงตาคู่คมกริบภายใต้กรอบหน้าเรียบเฉยฉายแววครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง หล่อนกำลังประเมินความเสียหาย ไม่ใช่แค่ตัวเลขในตลาดหลักทรัพย์ที่กำลังดิ่งเหวราวกับนกปีกหัก แต่กำลังประเมิน ‘เกม’ ที่คู่ต่อสู้กำลังวางหมากต้อนพวกเขาให้จนมุม “ท่านประธานคะ... คุณพราว... เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ!” เลขานุการละล่ำละลักพูดพลางยื่นแท็บเล็ตหน้าจอแสดงข่าวพาดหัวด่วนให้ดู “มีคนปล่อยคลิปเสียงลับการเจรจาระหว่างเรากับกลุ่มทุนต่างชาติลงในโซเชียลมีเดีย... และตอนนี้ หุ้นของบริษัทกำลังร่วงดิ่งลงเหวในตลาดหลักทรัพย์แล้วค่ะ!” คำพูดของเลขาฯ ลอยวนอยู่ในความเงียบงันที่กดดันจนน่าอึดอัด ลีโอ (คณิน) ซีอีโอหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและรอยยิ้มมุมปากที่มักจะกุมความได้เปรียบไว้เสมอ ในยามนี้กลับขบกรามแน่นจนสันนูนเด่นชัด ดวงตาคมปลาบดุจเหยี่ยวจ้องมองกราฟราคาหุ้นที่ดิ่งลงอย่างบ้าคลั่งบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ ทว่าเขากลับไม่มีท่าทีลนลาน ความนิ่งงันของเขาน่ากลัวเสียยิ่งกว่าการอาละวาด “เสียงนั่นถูกตัดต่อ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่เต็มไปด้วยอำนาจกดดัน “คำพูดสามท่อนสุดท้ายไม่ใช่สิ่งที่ผมพูดในห้องประชุมวันนั้น มีคนจงใจบิดเบือนบริบทเพื่อสร้างความเข้าใจผิดเรื่องผลประโยชน์ทับซ้อน” “ต่อให้มันถูกตัดต่อ แต่ในมุมมองทางกฎหมายและศาลมหาชนตอนนี้ ความเสียหายเกิดขึ้นแล้วค่ะ ลีโอ” พราวพิลาสเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด หล่อนหันไปสบตากับชายหนุ่ม แววตาของนักกฎหมายมือฉกาจไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความท้าทายที่ลุกโชนอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบ “อีกฝ่ายไม่ได้ต้องการแค่ทำลายชื่อเสียงบริษัทของคุณ แต่พวกมันกำลังเล่นเกมระยะยาวเพื่อบีบให้บอร์ดบริหารลงมติถอดถอนคุณออกจากตำแหน่งซีอีโอในการประชุมวิสามัญสัปดาห์หน้า” ลีโอหันมามองหญิงสาวที่ยืนอยู่เคียงข้างเขาในยามวิกฤต มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด เขาก็ยังไม่วายส่งสายตาพราวระยับที่แฝงความรู้สึกซับซ้อนมาให้ หล่อนคือผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้เขาต้องยอมลดทิฐิลงครึ่งหนึ่ง และในยามนี้ หล่อนก็คือเกราะคุ้ม ภัยที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา “คุณดูไม่ตกใจเลยนะพราว... หรือว่าคุณมีแผนสำรองอยู่ในหัวแล้ว?” ลีโอโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ เล็กน้อย กลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ และน้ำหอมผู้ชายราคาแพงลอยปะทะจมูก หล่อนถอยหลังครึ่งก้าวเพื่อรักษาระยะห่างทางวิชาชีพ ทว่าความใกล้ชิดเมื่อครู่กลับทิ้งร่องรอยความร้อนผ่าวไว้ในอากาศ “ฉันเป็นทนาย ไม่ใช่นางเอกละครที่จะมานั่งตีอกชกตัวเวลาเกิดเรื่องค่ะ” พราวตอบกลับด้วยน้ำเสียงเฉียบคม รอยยิ้มเยาะหยันบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก “สิ่งที่ฉันสนใจคือ ‘ใคร’ เป็นคนขายข้อมูลภายในชุดนี้ออกไปต่างหาก... และจากสไตล์การวางหมากที่แยบยลแต่ซ่อนความเจ็บแค้นส่วนตัวแบบนี้ ฉันคิดว่าเราคงไม่ต้องสืบให้ยากหรอกค่ะว่ามันคือฝีมือของใคร” ราวกับเสียงท่วงทำนองแห่งโชคชะตาจงใจเล่นตลก ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกโดยปราศจากการเคาะขออนุญาต ร่างสูงโปรสง่าในชุดสูทตัดเย็บประณีตสไตล์อิตาลีก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้ามั่นคง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายประดับด้วยรอยยิ้มสุภาพ ทว่าแววตาหลังกรอบแว่นสายตากลับเย็นชาและเต็มไปด้วยความเหนือกว่า ธาม... อดีตคู่หมั้นของพราว และในปัจจุบันคือทนายความมือหนึ่งของกลุ่มทุนคู่แข่ง ที่ถูกจ้างมาเพื่อจัดการลีโอกลางสนามธุรกิจโดยเฉพาะ บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเป็นอุณหภูมิติดลบทันที ลีโอยืดตัวขึ้นเต็มความสูง รังสีความเป็นผู้นำและอำนาจดิบเถื่อนแผ่ซ่านออกมาจนผู้ช่วยสาวต้องก้าวถอยหลังไปหลายก้าว ดวงตาคมกริบของซีอีโอหนุ่มมองผู้มาใหม่ด้วยความรู้สึกรังเกียจอย่างไม่ปิดบัง ขณะที่พราวพิลาส... ร่างกายของหล่อนแข็งทื่อไปชั่วขณะ หัวใจที่เต้นเป็นจังหวะปกติมาตลอดกลับกระตุกวูบ ภาพอดีตที่หล่อนพยายามฝังกลบไว้ด้วยกองเอกสารทางกฎหมายและคดีความนับร้อย พลันย้อนกลับมาฉายชัดในหัวสมองราวกับม้วนฟิล์ม “ขออภัยที่เข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญนะครับท่านซีอีโอ... และสวัสดีครับพราว ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ดูคุณจะงานยุ่งจนผอมลงไปรึเปล่า?” ธามเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฟัง ทว่าทุกคำพูดกลับเคลือบยาพิษที่พร้อมจะกรัดกร่อนความรู้สึกของคนฟังให้แหลกสลาย พราวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับมา กำแพงในใจที่เคยสูงชันถูกยกขึ้นมาตั้งตระหง่านอีกครั้ง หล่อนก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับลีโอโดยอัตโนมัติ ราวกับจะประกาศให้รู้ว่าในสมรภูมินี้ หล่อนไม่ได้มาในฐานะ ‘คนรักเก่า’ ของเขา แต่มาในฐานะ ‘ทนายความ’ ที่จะปกป้องผลประโยชน์ของลูกความอย่างถึงที่สุด “ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อยื่นข้อเสนอทางกฎหมาย เชิญวางเอกสารไว้บนโต๊ะแล้วไสหัวออกไปซะ แต่ถ้ามาเพื่อรำลึกความหลัง... ฉันเกรงว่าคุณคงจำคนผิดแล้วล่ะค่ะคุณธาม” พราวตอกกลับด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและรอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง ธามหัวเราะในลำคอเบาๆ สายตาคมกวาดมองพราวกับลีโอสลับกันไปมาด้วยความรู้สึกขบขันระคนสมเพช “ใจร้ายจังนะพราว ทั้งที่เราเคย... เอ่อ ช่างเถอะ วันนี้ผมไม่ได้มาเพื่อรื้อฟื้นเรื่องเก่า แต่ผมมาในฐานะตัวแทนฝ่ายโจทก์ ของกลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่” ชายหนุ่มหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าเอกสารหนังแท้ ก่อนจะโยนมันลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระแทกของเอกสารดังชัดเจนในความเงียบ “นี่คือหมายศาล และคำร้องขอไต่สวนฉุกเฉินเพื่อถอดถอนคุณ ‘คณิน’ ออกจากการเป็นซีอีโอ เนื่องจากมีพฤติกรรมละเมิดจริยธรรมทางธุรกิจและสร้างความเสียหายร้ายแรงต่อบริษัท” ธามเงยหน้าขึ้นสบตากลับพราวด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยความสะใจ “และในฐานะทนายฝ่ายโจทก์... ผมเตรียมพยานปากเอกไว้แล้วคนหนึ่ง ซึ่งรับรองเลยว่า... ต่อให้คุณเก่งมาจากไหนพราว คุณก็ไม่มีทางพลิกคดีนี้ให้ผู้ชายคนนี้พ้นผิดได้หรอก” ลีโอแค่นหัวเราะเสียงดังลั่นห้อง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นดุดราวดั่งสัตว์ป่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้แหลکคามือ ขายาวก้าวเข้าไปประชิดตัวธามอย่างรวดเร็วจนอีกฝ่ายผงะถอยหลังไปครึ่งก้าว ทว่ารอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของทนายหนุ่มก็ยังไม่จางหาย “คิดเหรอว่าใช้หมาลอบกัดอย่างแกมาเห่าหอนแล้วฉันจะกลัว?” ลีโอโน้มใบหน้าลงกระซิบด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมที่ได้ยินกันเพียงสองคน “เกมนี้มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นธาม... และจำใส่กะโหลกไว้ให้ดี ว่าของรักของหวงของฉัน... ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะ!” พราวพิลาสเหลือบมองเสี้ยวหน้าของลีโอ หัวใจของหล่อนเต้นรัวด้วยแรงปรารถนาอันซับซ้อน ท่าทีปกป้องและคำพูดแสดงความเป็นเจ้าของที่แฝงความคลั่งรัก แม้ในยามวิกฤตเช่นนี้ กลับสร้างแรงสั่นสะเทือนลึกซึ้งในช่องท้องของหล่อนอย่างประหลาด หล่อนรู้ดีว่าลีโอกำลังเล่นกับไฟ และหล่อนเองก็กำลังยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงที่ร้อนแรงไม่แพ้กัน ธามหรุบตามองมือของลีโอที่กำหมัดแน่นข้างลำตัว ก่อนจะเหลือบมองพราวด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ที่แฝงนัยยะบางอย่างที่ทำให้บรรยากาศในห้องดิ่งลึกลงไปอีกขั้น “งั้นก็เตรียมตัวรับฟังคำพิพากษาจากสังคมได้เลยครับ... เพราะหลักฐานชิ้นต่อไปที่ผมจะยื่นต่อศาลในวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่แค่คลิปเสียง... แต่มันคือ ‘ภาพถ่าย’ ของซีอีโอหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ที่แอบมีความสัมพันธ์ลับๆ กับทนายความสาวประจำบริษัท ในยามที่คดีความยังอยู่ในระหว่างการพิจารณา!” สิ้นคำพูดนั้น ความเงียบงันราวกับถูกแช่แข็งก็เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้อง ลีโอชะงักไปชั่ววินาที ก่อนที่ดวงตาของเขาจะวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวขั้นสุด ขณะที่พราวพิลาสรู้สึกราวกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วร่าง หล่อนเบิกตากว้างเล็กน้อยเมื่อตระหนักได้ว่า... ศัตรูไม่ได้เล่นแค่เกมธุรกิจ แต่มันกำลังเล่นเกมสกปรกที่เจาะลึกถึงความเป็นส่วนตัวของพวกเขาอย่างเลือดเย็นที่สุด! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในเกมหมากรุกแห่งอำนาจและหัวใจนี้นะคะ