งานเลี้ยงไฮโซที่ตั้งใจมาเหยียบย่ำ

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเลดี้โซเฟียที่ดังเคล้าเสียงไวโอลินในห้องโถงคริสตัลของคฤหาสน์ดยุก ช่างบาดหูเสียจนเอเลน่าต้องยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเฉียบ—รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความขบขันแม้แต่น้อย หากแต่เป็นรอยยิ้มของพญามารที่กำลังรอเวลาพิพากษา "น่าสงสารเขานะคะท่านดยุก... ได้ยินว่าอดีตนางร้ายผู้ตกอับคนนั้น ถึงกับต้องเอาชุดเก่าเก็บมาใส่ซ้ำเพื่อจะแอบย่องเข้ามาในงานราตรีการกุศลคืนนี้ด้วยซ้ำ คงจะโหยหาบรรยากาศหรูหราจนตัวสั่นเลยล่ะค่ะ" โซเฟียจงใจเปล่งเสียงให้ดังพอที่แขกเหรื่อไฮโซนับร้อยชีวิตรอบกายได้ยินชัดเจน เธออยู่ในชุดราตรีผ้าไหมปักคริสตัลระยิบระยับ ยืนแนบชิดอยู่กับดยุกไรอัน อดีตคู่หมั้นสารเลวผู้สวมชุดสูทสั่งตัดพิเศษ ไรอันแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ สายตาของเขากวาดมองไปที่ประตูบานใหญ่ด้วยความรังเกียจระคนสมเพช "อย่าไปเอ่ยถึงชื่อผู้หญิงไร้ค่าคนนั้นให้แปดเปื้อนหูของเธอเลยโซเฟีย" ไรอันกล่าวด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง ดวงตาคมกริบกวาดมองความโอ่อ่าของงานที่จัดขึ้นเพื่อตอกย้ำความเหนือกว่าของตน "คนอย่างลลิล... ต่อให้พยายามตะเกียกตะกายแค่ไหน ก็เป็นได้แค่เศษสวะที่ถูกเขี่ยทิ้งจากวงสังคมชั้นสูงเท่านั้นแหละ" ทว่า ประโยคดูถูกเหยียดหยามนั้นยังไม่ทันจะจางหายไปจากอากาศ เสียงก๊องแก๊งของค้อนเงินที่เคาะลงบนแท่นพิธีเพื่อประกาศการมาเยือน ก็ถูกกลบด้วยเสียงซุบซิบค่อยๆ ดังระเบิดขึ้นจากบริเวณโถงทางเข้า ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งผ่านร่างของแขกเหรื่อทุกคนในพริบตา ประตูไม้สักทองบานยักษ์แกะสลักลวดลายวิจิตรถูกผลักเปิดออกอย่างไร้เสียง ทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับทำให้ลมหายใจของคนทั้งห้องแทบหยุดชะงัก เอเลน่าก้าวเท้าข้ามธรณีประตูเข้ามา... ความเงียบสงัดแผ่ขยายเข้าครอบงำห้องโถงกว้างอย่างรวดเร็ว ราวกับมีเวทมนตร์สะกดให้ทุกสรรพเสียงต้องสยบยอม ร่างเพรียวระหงในชุด Haute Couture คอลเลกชันพิเศษระดับโอตกูตูร์จากห้องเสื้อชั้นนำแห่งมหานครปารีส ที่ถูกรังสรรค์ขึ้นเพียงตัวเดียวในโลก ตัวชุดตัดเย็บด้วยผ้าไหมออร์แกนซ่าสีดำสนิททอประกายด้วยเส้นใยทองคำแท้บริสุทธิ์ ทุกย่างก้าวที่เธอเคลื่อนไหวทำให้เกิดประกายระยิบระยับราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ประดับด้วยหมู่ดาวนับล้านดวง ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตากลับไม่ใช่ความงดงามล้ำค่าของเนื้อผ้า แต่คือรัศมีแห่งอำนาจและความเย่อหยิ่งที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ—รัศมีที่กดขี่ให้ทุกคนรอบข้างกลายเป็นเพียงตัวประกอบไร้ค่า ที่สำคัญที่สุด... เครื่องประดับเพชรน้ำงามเซ็ตใหญ่บนลำคอระหงและเรียวหูของเธอ คือคอลเลกชัน ‘Tears of the Queen’ ที่เพิ่งถูกประมูลไปด้วยราคาสูงลิ่วถึงแปดหลักเมื่อสัปดาห์ก่อน! ดวงตาคู่สวยที่เคยอ่อนแอและยอมจำนน บัดนี้กลับฉายแววเยືือกเย็น ทรงพลัง และท้าทาย ราวกับราชินีผู้ถือครองบัลลังก์ที่กลับมาทวงคืนทุกสิ่ง "น...นั่นมันชุดอะไรกัน..." เลดี้โซเฟียหน้าถอดสี ริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกราคาแพงสั่นระริกโดยไม่รู้ตัว เธอจ้องมองเนื้อผ้าและประกายเพชรนั้นด้วยความอิจฉาริษยาที่พุ่งทะยานจนแทบคลั่ง "เพชรเซ็ตนั้นมัน... มันคือของตระกูลหลวงไม่ใช่เหรอ ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึง..." ไม่ใช่แค่โซเฟีย แม้แต่ดยุกไรอันก็ยังอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง สมองของเขาขาวโพลนจนประมวลผลไม่ทัน ภาพของลลิลผู้หญิงที่เคยซมซานขอความเห็นใจจากเขาในอดีต ซ้อนทับไม่ได้เลยกับสตรีผู้สูงศักดิ์ที่กำลังก้าวเข้ามาด้วยความมั่นใจราวกับเป็นเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ และที่ทำให้คนในงานต้องสูดปากด้วยความตกตะลึงยิ่งกว่า คือชายหนุ่มที่เดินเคียงข้างเธอมา คาลลัม... อดีตอัศวินรับจ้างตกอับที่พวกเขารู้จักกันดีในฐานะ "คนรับใช้ยากจน" ของเอเลน่า บัดนี้เขาสวมชุดสูททักซิโด้สีขาวสั่งตัดเข้ารูปเนี๊ยบกริบ ขับเน้นเรือนร่างสูงสง่าและไหล่กว้างอันทรงพลัง ใบหน้าคมคายหล่อเหลาราวกับเทพบุตรกรีก ดวงตาสีเขียวมรกตลึกล้ำกวาดมองฝูงชนด้วยความเยชาชาและไว้ตัว รัศมีอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้น รุนแรงเสียจนไม่มีใครกล้าสบตาตรงๆ "อรุณสวัสดิ์... อ้อ ไม่สิ ราตรีสวัสดิ์ค่ะทุกท่าน" เสียงหวานใสที่กังวานก้องไปทั่วห้องโถงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ความเกรงกลัว เอเลน่าหยุดยืนอยู่กลางห้อง รอยยิ้มมุมปากของเธองดงามหยาดเยิ้ม ทว่ากลับเยือกเย็นจนทำให้ผู้ชายหลายคนในงานรู้สึกสันหลังวาบ "ดูเหมือนว่างานราตรีการกุศลคืนนี้ จะคึกคักเป็นพิเศษนะคะ..." เอเลน่าปรายตามองโซเฟียที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่ข้างไรอัน ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "โดยเฉพาะเสียงนกเสียงกาที่เห่าหอนตั้งแต่ฉันยังไม่ทันก้าวเข้าประตูมา... น่าสนใจดีแท้ค่ะ" เพล้ง! เสียงแก้วไวน์ในมือของโซเฟียร่วงหล่นลงกระทบพื้นพรมหนานุ่มจนเศษแก้วกระจายไปทั่ว ความอับอายพุ่งขึ้นมาจุกที่ลำคอจนเธอหายใจไม่ออก ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่หันมามองด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งสมเพช เยาะเย้ย และตื่นตะลึง ไรอันขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน ความโกรธเกรี้ยวและศักดิ์ศรีที่ถูกเหยียบย่ำทำให้เขาไม่อาจยืนนิ่งเฉยได้อีกต่อไป ก้าวเท้าพรวดพราดเข้ามาหาเอเลน่าด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว "ลลิล! เธอเอาเงินมาจากไหนเพื่อซื้อของพวกนี้! อย่าบอกนะว่าไปทำเรื่องน่า อัปยศ อะไรมาเพื่อแลกกับเปลือกนอกพวกนี้!" ไรอันตวาดลั่นด้วยความเหลืออด ลืมภาพลักษณ์ท่านดยุกผู้สูงส่งไปจนหมดสิ้น "ชุดหรูหรากับเพชรปลอมพวกนี้ ตบตาคนอื่นได้ แต่ตบตาฉันไม่ได้หรอกนะ!" เอเลน่าไม่แม้แต่จะกระพริบตา เธอยืนมองอดีตคู่หมั้นที่กำลังดิ้นรนด้วยความสมเพช ราวกับกำลังมองดูแมลงตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรนอยู่บนฝ่ามือ "เพชรปลอมอย่างนั้นเหรอคะ...?" เอเลน่าทวนคำด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ เธอยกมือเรียวขึ้นลูบสร้อยเพชรบนคอเบาๆ "น่าเสียดายนะคะดยุกไรอัน ที่สายตาอันคับแคบของคุณ มันมองไม่เห็นมูลค่าที่แท้จริง... หรือจะให้ฉันช่วยเตือนความจำหน่อยดีคะ ว่าทรัพย์สินทั้งหมดที่ตระกูลของคุณใช้อยู่ทุกวันนี้ มันเป็นเงินที่ฉันเคยโง่เขลาเอาไปละลายทิ้งให้พวกคุณกู้หน้าต่างหาก!" คำพูดเชือดเฉือนที่แทงใจดำอย่างจัง ทำให้ไรอันหน้าซีดเผือดจนเขียวคล้ำ เขาอ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออก ในจังหวะนั้นเอง คาลลัมที่ยืนเงียบมาตลอดก็ก้าวขึ้นมาบังหน้าเอเลน่าไว้ครึ่งก้าว สายตาดุดันคมกริบราวกับใบมีดกวาดมองไรอันด้วยความเหยียดหยาม ก่อนที่มุมปากจะได้รูปจะยกยิ้มเหี้ยมเกรียม มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิททำจากโลหะไทเทเนียมฝังเพชรแท้—บัตร Centurion ขีดจำกัดมหาศาลที่ออกให้เฉพาะมหาเศรษฐีระดับโลกไม่กี่คนในอาณาจักร—ออก￰มาคีบไว้ระหว่างนิ้ว "ถ้าท่านดยุกสงสัยเรื่องเงิน... ทำไมไม่ลองถามผมดูล่ะครับ" คาลลัมเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง กวาดสายตามองไปรอบห้อง "เพราะบัญชีของเธอ... ผมเป็นคนเปย์เองทั้งหมดครับ" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นอีกระลอกใหญ่ บัตรใบนั้นคือเครื่องยืนยันความร่ำรวยที่สั่นสะเทือนรากฐานของตระกูลขุนนางเก่าแก่ทั้งหมดในที่นี้! เอเลน่าซุกตัวเข้าหาแผ่นอกกว้างของคาลลัมอย่างสนิทสนม เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มผู้เป็นที่รักด้วยสายตากรุ้มกริม ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับกลุ่มคนผู้สูงศักดิ์ที่ตอนนี้หน้าซีดเผือดราวกับศพ "ถ้ายังสงสัยว่าฉันเอาเงินมาจากไหน..." เอเลน่าเหยียดยิ้มร้ายกาจ ปลายเล็บเรียวสวยเคาะลงบนหน้าบัตรสีดำในมือคาลลัมเบาๆ "...งั้นฉันจะซื้อคฤหาสน์หลังนี้ให้ดูตอนนี้เลยดีไหมคะ?" [บทสรุปทิ้งปมท้ายตอน - CLIFFHANGER HOOK]: สิ้นคำพูดนั้น ประตูห้องโถงใหญ่ก็ถูกผลักกระเด็นเปิดออกอีกครั้งโดยทนายความประจำราชสำนัก พร้อมกับเอกสารโฉนดที่ดินและสัญญากรรมสิทธิ์คฤหาสน์ที่ถูกเซ็นโอนลอยมาเรียบร้อยแล้ว—โดยมีชื่อผู้ถือครองกรรมสิทธิ์คนใหม่เป็นของ "เอเลน่า" แต่เพียงผู้เดียว! -------------------------------------------------------------------------------- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ เอวาลินน์ปลายพู่กันดีใจมากๆ ที่ได้เห็นรี้ดเดอร์อินไปกับความสะใจนี้ค่ะ!