พบกับคาลลัม ผู้ชายคนเดียวที่อยู่เคียงข้าง

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของตรอกซอกซอยด้านหลังโรงประมูลหลวง คือกลิ่นอายที่เลดี้เอเลน่าในอดีตคงไม่มีวันลดตัวลงมาสัมผัส แม้แต่ปลายเส้นผมสลวยก็ไม่สมควรเฉียดเข้าใกล้ แต่ในเวลานี้ ลลิลในร่างของนางร้ายผู้ถูกตราหน้าว่าล้มละลาย กลับก้าวเดินบนพื้นโคลนตมด้วยรองเท้าหนังชั้นดีอย่างไม่นึกรังเกียจ สายตาคู่คมกวาดมองไปในความมืดสลัวของเพิงพักพังมิฝา ก่อนจะหยุดลงที่ร่างของชายหนุ่มซึ่งนอนหายใจรวยรินอยู่บนกองฟางเก่าๆ "คาลลัม..." เสียงเรียกแผ่วเบาแต่ทรงอำนาจดังขึ้น ทำให้อัศวินหนุ่มผู้มีสภาพสะินสะสะอื้นพยายามปรือตาขึ้นมอง ใบหน้าคมคายที่เคยสง่างามยามสวมชุดเกราะราชองครักษ์ บัดนี้เต็มไปด้วยรอยแผลฟกช้ำและคราบเลือดแห้งกรัง แขนขวาของเขาถูกพันไว้ด้วยผ้าลินินสกปรกที่ซึมด้วยพิษไข้ แต่สิ่งเดียวที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยคือประกายตาภักดีที่มองมายังเธอ ราวกับเคนเป็นดวงดาวดวงเดียวในความมืดมิด "ล... เลดี้เอเลน่า ท่าน... ไม่ควรมาที่นี่ ที่นี่สกปรกเกินไปสำหรับท่าน..." เสียงแหบพร่าเอื้อnเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก คาลลัมพยายามจะยันกายลุกขึ้นด้วยความเคารพตามสัญชาตญาณ แต่วิถีแห่งความเจ็บปวดก็ทำให้เขาล้มพับลงไปอีกครั้ง เอเลน่าไม่รอช้า เธอทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งบนพื้นสกปรกโดยไม่ห่วงชุดกำมะหยี่ราคาแพง มือเรียวบางเอื้อมไปแตะหน้าผากที่ร้อนราวน้ำเดือดของเขาอย่างอ่อนโยน ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเธอทำให้คาลลัมสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตาคมเข้มฉายแววตื่นตะลึงระคนซาบซึ้ง เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า ในวันที่ตระกูลวาลเลนไทน์ล่มสลายและเธอกำลังถูกสังคมรุมประณาม ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเย่อหยิ่งที่สุดในอาณาจักรคนนี้ จะยังก้าวเท้าเข้ามาในหลุมโคลนเพื่อตามหาอัศวินตกอับอย่างเขา "โง่เง่าสิ้นดี..." เอเลน่าเอ่ยดุด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย ซ่อนความเจ็บปวดไว้ภายใต้ความเย็นชา "รู้ไหมว่าฉันต้องพลิกหาตัวนายทั่วเมืองหลวงตั้งสามวัน นายปล่อยให้พวกมันซ้อมปางตายแบบนี้ได้ยังไง คาลลัม?" "กระผม... ไร้ค่าแล้ว..." คาลลัมแค่นยิ้มขื่นขม "ไร้ซึ่งยศถาบรรดาศักดิ์ ไร้ซึ่งเงินทอง แม้แต่ดาบสักเล่มก็ยังรักษาไว้ไม่ได้ กระผมปกป้องท่านไม่ได้อีกแล้ว เลดี้ของกระผม" "ใครบอกว่านายไร้ค่า?" ดวงตาสีมรกตของเอเลน่าเปล่งประกายคมกริบ เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อเวทนา แต่เธอมาเพื่อทวงคืนและสร้างอาณาจักร ทันใดนั้น หน้าจอสีฟ้าใสที่ไร้ผู้ใดมองเห็นก็เด้งขึ้นตรงหน้าเธอ พร้อมเสียงแจ้งเตือนจาก [ระบบมหาเศรษฐีพันล้าน] ที่ดังขึ้นในหัว *[ติ๊ง! ตรวจพบเป้าหมายผู้มีความจงรักภักดีระดับสูงสุด: คาลลัม]* *[เงื่อนไขการผูกพันธะมือขวา: ชำระหนี้สินทั้งหมด / จัดหาการรักษาที่ดีที่สุด / มอบอำนาจทางการเงินระดับวีไอพี]* *[ท่านต้องการใช้ [บัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด] ทำธุรกรรมนี้ทันทีหรือไม่?]* เอเลน่าไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เธอแย้มรอยยิ้มเย้ายวนแต่ทรงพลังออกมา รอยยิ้มที่ทำให้ความมืดมิดในตรอกนี้สว่างไสวขึ้นมาทันตา "คาลลัม ฟังฉันให้ดีนะ..." เอเลน่าโน้มใบเข้าไปกระซิบข้างหูของอัศวินหนุ่ม น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่เด็ดขาดราวกับประกาศิต "ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป นายไม่ใช่หมาข้างถนนอีกต่อไปแล้ว นายคือมือขวาของฉัน คนของเอวาลินน์คนนี้ ใครหน้าไหนที่เคยทำร้ายนาย ฉันจะใช้เงินฟาดหัวมันจนกว่าพวกมันจะจำชื่อนายไม่ได้เลยทีเดียว!" พูดจบ เธอไม่ได้รอให้เขาได้ปฏิเสธ มือเรียวยาวหยิบ [บัตรเครดิตดำขลิบทองคำขาว] ที่สลักลวดลายวิจิตรบรรจงออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ท บัตรที่แม้แต่ขุนนางชั้นสูงยังไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแตะต้อง มันถูกยกขึ้นท่ามกลางความมืด ก่อนที่เธอจะกดโทรศัพท์เรียกทีมแพทย์ส่วนตัวระดับพรีเมียมที่เธอสั่งซื้อบริการพิเศษไว้ล่วงหน้า เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวของโรงพยาบาลเอกชนอันดับหนึ่งเริ่มกระหึ่มก้องเหนือท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงไฟสปอตไลท์สว่างจ้าส่องตรงลงมายังตรอกแคบๆ แห่งนี้ ร่างของทีมแพทย์ในชุดสูทเนี้ยบก้าวลงมาจากเครื่องพร้อมเปลสนามหรูหรา สร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้คนที่แอบมองอยู่ห่างๆ เป็นอย่างมาก คาลลัมเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ เมื่อเห็นความอลังการที่ถูกเนรมิตขึ้นด้วยปลายนิ้วของหญิงสาวตรงหน้า เธอไม่ได้แค่พูดเล่น เธอเอาจริง... และเธอกำลังซื้อทั้งโลกเพื่อปกป้องเขา เอเลน่าลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่อย่างสง่างาม สายตาคมกริบมองไปยังร่างของอัศวินหนุ่มที่กำลังถูกยกขึ้นเปลสนามด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ทว่า... ในจังหวะที่เธอกำลังจะก้าวตามขึ้นเฮลิคอปเตอร์นั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงพร้อมแสงคบเพลิงสว่างวาบก็พุ่งตรงเข้ามาจากปากตรอก เงาร่างของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้น พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะหยันที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี "โอ้... นึกว่าใคร ที่แท้ก็คุณหนูตกอับผู้พยายามทำตัวเป็นนางพญามาเก็บขยะนี่เอง!" เสียงของเลดี้โซเฟีย นางเอกจอมเสแสร้งดังแทรกขึ้นมา พร้อมกับการปรากฏตัวของดยุกไรอัน อดีตคู่หมั้นสารเลวที่ยืนกอดอกมองมาด้วยสายตาดูถูกเหงียดหยาม ไรอันแส-ยะยิ้มเหี้ยมเกรียมในมือถือเอกสารบางอย่าง พลางก้าวเข้ามาขวางทางขึ้นเฮลิคอปเตอร์ของเธอไว้ "เอเลน่า เธอคิดจะทำอะไรกับไอ้สุนัขจนตรอกนี่? อย่าบอกนะว่าเธอเอาเงินที่เหลือเศษซากสุดท้ายมาละลายเล่นกับมัน? น่าสมเพชจริงๆ!" ไรอันหัวเราะเยาะเสียงดังลั่น โดยไม่รู้ตัวเลยว่า เขากำลังเดินเข้าสู่หลุมพรางที่มหาเศรษฐีสาวเตรียมไว้ฝังเขาและพวกพ้องทั้งเป็น... เอเลน่าหยุดฝีเท้าลงช้าๆ เธอไม่ได้แสดงอาการโกรธเกรี้ยวแม้แต่น้อย กลับกัน เธอกลับค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับอดีตคู่หมั้นด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นที่มุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้สันหลังของไรอันเย็นวาบอย่างไร้สาเหตุ "เศษซากงั้นเหรอคะ, ไรอัน..." เอเลน่าเอ่ยเสียงหวานหยด แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความปรานี นิ้วเรียวเรียวเกี่ยวบัตรเครดิตสีดำสนิทในมือ หมุนเล่นไปมาอย่างสบายอารมณ์ "บางที... นายอาจจะลืมไปแล้วกระมัง ว่าฉันสามารถซื้อหัวของนาย... ได้ตั้งแต่ชาติก่อนจนถึงชาตินี้ด้วยการรูดบัตรเพียงแค่ครั้งเดียว!" เอวาลินน์ปลายพู่กัน -------------------------------------------------------------------------------- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ