เช็กอินครั้งแรก ได้คฤหาสน์หรูข้ามคืน

"ถ้าพวกท่านยังมีสติเหลืออยู่พอที่จะใช้สมองคิดเลขเบื้องต้น คงจะตระหนักได้นะคะว่าการยืนเห่าหอนหน้าประตูคฤหาสน์ของฉันในตอนนี้ มันไม่ได้ช่วยให้เศษเงินสกปรกในกระเป๋าของพวกท่านงอกเงยขึ้นมาได้แม้แต่วองเดียว" น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราوهاใบมีดอาบยาพิษของเอเลน่าดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่ปกคลุมไปทั่วบริเวณถนนสายเศรษฐกิจชั้นในของเมืองหลวง สายตาคู่สวยที่เคยหมองเศร้าในอดีต บัดนี้กลับพราวระยับด้วยประกายแห่งอำนาจและความเย่อหยิ่งที่ผู้คนต่างขนานนามว่าเป็น ‘บาปแห่งความมั่งคั่ง’ เบื้องหน้าของเธอคือ ‘คฤหาสน์โรสวูด’ สถาปัตยกรรมสไตล์บาרוoque ผสมผสานความหรูหราอลังการยุคศตวรรษที่สิบแปด บนพื้นที่กว่าห้าไร่ใจกลางย่านที่แพงที่สุดของอาณาจักร สถานที่ที่เหล่าขุนนางชั้นสูงต่างหมายปอง แต่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะฝันถึงเนื่องจากราคาประมูลที่สูงลิ่วจนน่าตกใจ ทว่าในสายตาของเอเลน่า มันเป็นเพียงแค่ ‘ของเล่นชิ้นแรก’ ที่ระบบมหาเศรษฐีเพิ่งจะโอนกรรมสิทธิ์มาให้เธอเมื่อสามนาทีที่แล้ว คาลลัมที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างเธอในชุดสูทเข้ารูปเนื้อดี—ซึ่งเอเลน่าเพิ่งบังคับให้เขาไปเปลี่ยนเมื่อเช้า—กวาดสายตาคมกริบมองเหล่าพ่อบ้านและสาวใช้ตระกูลดังที่ถูกจ้างวานให้มาขัดขวางการเข้าพักของพวกเขา อดีตอัศวินผู้เคยตกอับและถูกเหยียบย่ำ บัดนี้ยืนหยัดอย่างองอาจ ไหล่กว้างที่เคยแบกรับความอยุติธรรมเชิดขึ้นอย่างไร้ความเกรงกลัว รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวเขาส่งผลให้พวกบ่าวไพร่ปากกล้าถึงกับถอยกรูดด้วยความหวาดผวา "คุณ... คุณเอเลน่า! อย่ามาทำเป็นพูดจาอวดดีนะ!" หัวหน้าพ่อบ้านชราของตระกูลดยุกไรอันหน้าดำคร่ำเครียด นิ้วที่ชี้มายังเธอสั่นเทาด้วยความโกรธ "คฤหาสน์หลังนี้ถูกจองไว้โดยท่านดยุกเพื่อเป็นเรือนหอของท่านกับเลดี้โซเฟียแล้ว! เอกสารสิทธิ์ในมือของท่านเป็นของปลอมแน่นอน พวกเราจะแจ้งทางการให้มาจับกุมพวกคุณข้อหาบุกรุกเดี๋ยวนี้!" เอเลน่าหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน แต่กลับทำให้คนที่ได้ยินรู้สึกหนาวเยือกไปถึงไขกระดูก เธอยกปลายนิ้วขึ้นเกลี่ยเส้นผมสีทองสลวยที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มอย่างใจเย็น ก่อนจะก้าวเข้าไปหาหัวหน้าพ่อบ้านชราทีละก้าว เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง *กริ๊บ... กริ๊บ...* ราวกับนาฬิกามรณะที่กำลังนับถอยหลัง "ของปลอมงั้นหรือคะ?" เอเลน่าเอียงคอมองอย่างน่ารัก แต่ดวงตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก เธอยื่นสมาร์ทโฟนหรูหราที่หน้าจอแสดงผลแอปพลิเคชันระบบการเงินสีดำสนิท ซึ่งสลักตราสัญลักษณ์รูปมงกุฎเพชรเอาไว้ "ถ้าตาสว่างไม่พอ ก็จ้องมองให้ดีๆ สิคะว่าตัวเลขห้าหลักสิบล้านเหรียญทองที่โอนเข้าบัญชีกลางของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์เมื่อสักครู่นี้ มันสะกดว่า 'ของปลอม' หรือ 'ความพินาศของพวกแก' กันแน่" หน้าจอสีดำสนิทเปล่งประกายแสงสีฟ้าจางๆ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในโสตประสาทของเอเลน่าเพียงผู้เดียว *[ติ๊ง! ยืนยันการซื้อกรรมสิทธิ์คฤหาสน์โรสวูดสำเร็จ 100%! หักยอดเงินจากระบบ: 50,000,000 เหรียญทอง คงเหลือยอดเงินในบัญชี: 9,999,950,000,000 เหรียญทอง]* *รวยจนน่ารำคาญจริงๆ...* เอเลน่าคิดในใจอย่างนึกขัน ขณะที่กวาดตามองสีหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษของเหล่าคนรับใช้ ทันใดนั้นเอง ประตูเหล็กดัดบานยักษ์ของคฤหาสน์โรสวูดก็เปิดอ้าออกด้วยฝีมือของกลุ่มผู้บริหารธนาคารกลางแห่งจักรวรรดิที่เพิ่งเดินทางมาถึงอย่างเร่งรีบ พวกเขาไม่ได้สนใจเหล่าคนรับใช้ของตระกูลดยุกเลยแม้แต่น้อย แต่กลับรีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาโค้งคำนับให้เอเลน่าจนแทบจะราบไปกับพื้นถนน "ท่าน... ท่านหญิงเอเลน่า! ขออภัยที่พวกเรามารับรองล่าช้าครับ!" ผู้อำนวยการธนาคารวัยกลางคนเหงื่อแตกพลั่ก ใบหน้าซีดเซียวด้วยความตื่นตระหนก "ทางเราเพิ่งได้รับคำสั่งด่วนที่สุดจากองค์จักรพรรดิ... ทรัพย์สินทั้งหมดของคฤหาสน์หลังนี้ รวมถึงสิทธิ์ขาดในการครอบครองที่ดินรอบรัศมีสิบกิโลเมตร ได้ถูกโอนเป็นชื่อของท่านหญิงอย่างสมบูรณ์แบบแล้วครับ!" ความเงียบสนิทเข้าปกคลุมพื้นที่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันหนักอึ้งเสียจนแทบจะหายใจไม่ออก หัวหน้าพ่อบ้านชราเข่าอ่อนยวบลงไปกองกับพื้น ดวงเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ข่าวลือที่ว่าหญิงสาวตระกูลตกอับคนนี้ถูกทิ้งและหมดเนื้อประดาตัว มันคือเรื่องโกหกสิ้นดี! ผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่แค่รวย แต่เธอกำลังกุมอำนาจทางการเงินที่สามารถสั่นคลอนรากฐานของจักรวรรดิได้ทั้งอาณาจักร! เอเลน่าปรายตามองกลุ่มคนที่เคยเหยียดหยามเธอด้วยหางตา รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่คิดจะปิดบัง "ทีนี้... ใครกันแน่คะที่จะต้องเป็นฝ่ายออกไปจากที่นี่?" คาลลัมก้าวออกมายืนบังร่างเพรียวบางของเอเลน่าไว้ครึ่งหนึ่ง มือหนาเอื้อมไปผลักประตูคฤหาสน์ให้เปิดกว้างขึ้นอย่างสง่างาม ก่อนที่เขาจะหันมามองหญิงสาวด้วยสายตาที่ลึกล้ำและเต็มไปด้วยความภักดีอันไร้ขีดจำกัด ราวกับว่าต่อให้โลกทั้งใบจะล่มสลาย เขาก็จะยังคงยืนอยู่เคียงข้างเธอตรงนี้ ไม่เปลี่ยนแปลง "เชิญครับ... นายหญิงของผม" คาลลัมเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่สั่นไหวเล็กน้อยด้วยความตื้นตันใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันที่พวกเขาได้ยืนอยู่ ณ จุดสูงสุดของความมั่งคั่งด้วยกันอย่างสง่างามเช่นนี้ เอเลน่าแย้มยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน เป็นรอยยิ้มที่แตกต่างจากที่ใช้ฟาดฟันศัตรูโดยสิ้นเชิง ก่อนที่เธอจะก้าวเท้าข้ามธรณีประตูคฤหาสน์หรูหราอลังการ เพื่อประกาศศักดาการเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะ ‘มหาเศรษฐีผู้ไร้เทียมทาน’ อย่างแท้จริง ทว่า... ในจังหวะที่เธอก้าวเข้ามาเหยียบโถงรับแขกปูด้วยพรมเปอร์เซียราคาแพงลิบลิ่ว เสียงแจ้งเตือนปริศนาจากระบบที่ไม่ได้นัดหมายก็ดังขึ้นขัดจังหวะความสุข *[แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมและ ‘รหัสลับ’ ที่ถูกฝังไว้ในห้องใต้ดินของคฤหาสน์หลังนี้... เจ้าของเดิมไม่ได้ขายมันให้ท่านด้วยความบังเอิญ แต่พวกมันจงใจ ‘ส่ง’ ท่านเข้ามาในกับดัก]* เอเลน่าชะงักฝีเท้าทันที ดวงตาสีไพลินหรี่ลงอย่างใช้ความคิด ขณะที่ประตูบานยักษ์ด้านหลังกลับปิดกระแทกลงด้วยแรงลมปริศนา พร้อมกับเสียงหัวเราะเย็นเยียบของใครบางคนดังแว่วมาจากความมืดมิดของบันไดเวียนชั้นสอง! "ยินดีต้อนรับสู่บ้านหลังใหม่นะ... ที่รัก เธอกล้าหาญมากจริงๆ ที่กล้าเดินเข้ามาในกรงขังมรณะนี้ด้วยตัวเอง" เอวาลินน์ปลายพู่กันขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ