เสียงกระซิบข้างหู: ใครกันแน่คือตัวร้าย?

ความเงียบงันในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลดิวเออร์ราวกับมีคมมีดนับพันเล่มกรีดผ่านอากาศ บรรยากาศกดดันจนแทบจะหยดเป็นหยาดเลือด สีหน้าของดยุกไรอันที่เคยพยับพเยยด้วยความมั่นใจ บัดนี้ซีดเผือดราวกระดาษสา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดริมฝีปากสั่นระริกจนเปล่งเสียงไม่ออก เอกสารสิทธิ์การถือครองหุ้นร้อยละเจ็ดสิบห้า ซึ่งเคยเป็นเครื่องมือค้ำจุนอำนาจอันยิ่งใหญ่ของเขา บัดนี้ถูกเลื่อนมาอยู่ตรงหน้าเอเลน่าด้วยปลายนิ้วอันเรียวยาวและมั่นคงของเธอ "เป็นไปไม่ได้..." ไรอันพึมพำออกมาด้วยเสียงอันแหบพร่า ดวงตาคู่นั้นจ้องมองตราประทับสีทองอร่ามบนเอกสารอย่างไม่เชื่อสายตา "เอกสารนี่... มันเป็นความลับสูงสุดของกองคลังหลวง แล้วเธอ... ลูกสาวตระกูลตกอับอย่างเธอ จะกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดนี่ได้อย่างไรกัน!" เอเลน่ายกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นงดงาม ทว่าเย็นเยียบราศีกุมภาพันธ์ที่ไร้ซึ่งความปรานี เธอไม่ได้รีบร้อนตอบคำถามโง่เง่าของอดีตคู่หมั้นผู้มักใหญ่ใฝ่สูงผู้นั้น แต่กลับเลือกที่จะใช้ปลายนิ้วเรียวสวยเคาะลงบนโต๊ะไม้ฮอกกานีอย่างเป็นจังหวะ ราวกับเสียงนาฬิกาแห่งความตายกำลังนับถอยหลังเวลาของเขา "ความลับเหรอคะ ดยุกไรอัน?" เอเลน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ทว่าก้องกังวานบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "สำหรับคนโง่เขลากับความโลภบังตา ทุกสิ่งบนโลกย่อมเป็นความลับเสมอ... แต่สำหรับผู้ที่กุมอำนาจเงินตราและตัวเลขที่แท้จริงอย่างฉัน โลกใบนี้ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอค่ะ" เสียงกระซิบข้างหูของเธอในวินาทีนั้น ราวกับคำสาปแช่งจากซาตานในร่างเทพธิดา เลดี้โซเฟียที่ยืนตัวสั่นอยู่มุมห้องถึงกับทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ชุดกระโปรงผ้าไหมชั้นดีเปื้อนฝุ่นผงโดยที่เจ้าตัวไม่แม้แต่จะมีสติพอจะสนใจ ภาพลักษณ์เลดี้ผู้สูงส่งและงดงามไร้ที่ติในสังคมชั้นสูง บัดนี้พังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี เมื่อความจริงปรากฏชัดว่า ทรัพย์สินทั้งหมดที่เธอกับไรอันร่วมมือกันวางแผนฮุบมาตลอดหลายเดือน แท้จริงแล้วเป็นเพียงเหยื่อล่อในกำมือของเอเลน่าตั้งแต่แรก คาลลัมที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังเก้าอี้ของเอเลน่าเสมอมา ขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองความพินาศตรงหน้าด้วยความเรียเฉย ทว่าแฝงไว้ด้วยประกายความคลั่งรักยามที่เขาเหลือบมองแผ่นหลังบางของหญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจ เขาคือผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเธอตั้งแต่วันที่เธอยังเป็นเพียงเลดี้ตกอับในสายตาคนอื่น และในวันนี้ เขาก็ยืนหยัดอยู่ ณ จุดสูงสุดเคียงข้างราชินีผู้กุมความมั่งคั่งนี้ด้วยความภาคภูมิใจ "คุณ... คุณตั้งใจหลอกพวกเราตั้งแต่แรก!" ไریانตวาดลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง พยายามจะพุ่งตัวเข้ามาหาเอเลน่าหมายจะคว้าคอเสื้อด้วยความเคียดแค้น แต่ทว่า... ช้าเกินไป ก่อนที่ปลายนิ้วสกปรกของไรอันจะทันได้แตะต้องชายผ้า บอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิตก็กรูเข้ามาตรึงร่างของเขาไว้กับพื้นด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด แรงกดดันอันมหาศาลทำให้ดยุกผู้สูงศักดิ์ต้องจำนนอยู่ใต้ฝ่าเท้าอย่างน่าสมเพช เอเลน่าลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอจัดสาบเสื้อคลุมขนสัตว์สีขาวบริสุทธิ์ของตนเองให้เข้าที่ ดวงตาคู่สวยก้มลงมองผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเธอเคยโง่เขลาหลงรัก ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสมเพชเวทนา "ความสะใจเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นนะคะ ไรอัน" เอเลน่าโน้มตัวลงกระซิบข้างหูของเขา น้ำเสียงหวานหยดย้อยทว่าแฝงยาพิษ "หนี้สินมูลค่าสิบล้านเหรียญทองที่นายแอบกู้มาเพื่อปรนเปรอ เลดี้โซเฟีย... ฉันได้ซื้อสัญญาเงินกู้ทั้งหมดไว้ในนามส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป แม้แต่ลมหายใจที่นายใช้สูดดมอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้ ก็เป็นเพราะความเมตตาของฉัน... อ้อ ไม่สิ ฉันไม่มีความเมตตาให้สุนัขที่แว้งกัดเจ้าของหรอค่ะ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันคือความเงียบงันแห่งการยอมจำนนต่อความตายทางสังคมและอำนาจเงินตรา ไรอันกรีดร้องออกมาอย่างคนเสียสติเมื่อตระหนักได้ว่า ตัวเองได้สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปหมดสิ้นแล้ว ทั้งอำนาจ เกียรติยศ และทรัพย์สินเงินทอง ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงกزดกริ่งโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูของเอเลน่าก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ เธอยกมันขึ้นมาดูหน้าจอ ปรากฏข้อความแจ้งเตือนจากระบบการเงินระดับโลกที่เชื่อมต่อกับบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดของเธอ *[แจ้งเตือนระบบ: การซื้อกิจการเครือเหมืองแร่หลวงเสร็จสมบูรณ์ ยอดเงินหักผ่านบัญชีหลัก... สำเร็จ]* เอเลน่ายิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ เธอกดล็อกหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะหันไปสบตากับคาลลัมที่ส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ ทว่าก่อนที่เธอจะทันได้เอ่ยปากสั่งการขั้นเด็ดขาด เสียงฝีเท้าหนักแน่นและเสียงเคาะประตูห้องประชุมอย่างรุนแรงก็ดังขึ้นจากด้านนอก ประตูบานคู่แกะสลักอย่างประณีตถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซึ่งมารยาท ร่างสูงสง่าของชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบทหารชั้นสูงของอาณาจักร พร้อมด้วยตราสัญลักษณ์กางเขนเหล็กแห่งราชวงศ์ปรากฏขึ้นที่กรอบประตู ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีย์กวาดมองเข้ามาในห้อง ก่อนที่เขาจะยกยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้ลมหายใจของทุกคนในห้องต้องสะดุดกุน "ขออภัยที่ขัดจังหวะการชำระแค้นของท่านหญิง... แต่ดูเหมือนว่า 'เจ้าหนี้' ตัวจริงเสียงจริง ที่เหนือกว่าคุณเอเลน่าขึ้นไปอีกขั้น จะเดินทางมาถึงเพื่อทòiสิทธิ์การตัดสินใจขั้นสุดท้ายแล้วล่ะครับ" เอเลน่าหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนริมฝีปากชะงักงันไปชั่วขณะ เมื่อบุรุษลึกลับผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งจักรวรรดิ ก้าวผ่านเงาดำเข้ามาในแสงสว่าง พร้อมกับรอยยิ้มที่เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นในสถานที่แห่งนี้! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและสะใจไปกับความฟาดฟันนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!