ภาพคุกเข่าร้องขอความเมตตา

“ถ้าคิดว่าน้ำตาไม่กี่หยดจะซื้อความเมตตาจากฉันได้ เลดี้โซเฟีย... คุณคงประเมินสมองของตัวเองสูงเกินไปหน่อยนะคะ” เสียงหัวเราะเบาๆ ที่เจือด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องรับรองส่วนตัวสุดหรู เอเลน่า (ลลิล) เอนกายพิงพนักโซฟาผ้ากำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มอย่างสง่างาม ปลายเรียวนิ้วสวมแหวนเพชรเม็ดโตเคาะเบาๆ ลงบนที่วางแขน จังหวะที่สม่ำเสมอนั้นเปรียบเสมือนเสียงนาฬิกาแห่งความตายที่กำลังนับถอยหลังความพินาศของสตรีตรงหน้า บรรยากาศรอบกายของเอเลน่าแผ่รังสีความกดดันอันเยือกเย็นออกมาจนแทบหายใจไม่ออก ชุดกระโปรงสั่งตัดพิเศษจากห้องเสื้อชั้นนำของเมืองหลวงขับเน้นทรวดทรงและอำนาจเงินตราที่เธอถือครองในมือได้อย่างสมบูรณ์แบบ ตรงกันข้ามกับเลดี้โซเฟีย นางเอกต้นฉบับผู้เคยเจิดจรัสและหยิ่งทะนง วันนี้สภาพของเธอกลับดูราวกับตุ๊กตาพอร์ซเลนที่ร้าวราน ชุดหรูหราเปรอะเปื้อนฝุ่นละออง เส้นผมหลุดลุ่ยไม่เป็นทรง และที่สำคัญที่สุด—หัวเข่าทั้งสองข้างของเธอกำลังแนบสนิทอยู่บนพรมเปอร์เซียราคาแพงถักทอด้วยมือ “เอเลน่า... ได้โปรดเถอะค่ะ” เสียงสะอื้นไห้ขาดห้วงของโซเฟียดังขึ้น พร้อมกับมือเรียวที่พยายามเอื้อมไปหมายจะแตะชายกระโปรงของอีกฝ่าย แต่กลับต้องชะงักค้างกลางอากาศเมื่อพบกับสายตาคมกริบดั่งคมมีดที่ตวัดมองลงมา “ตระกูลของฉันกำลังจะล้มละลาย หนี้สินที่ดยุกไรอันทิ้งไว้... มันมากเกินกว่าที่ฉันจะแบกรับไหวแล้วนะคะ ฮือ... มีเพียงคุณ... มีเพียงมหาเศรษฐีอย่างคุณเท่านั้นที่จะช่วยต่อลมหายใจให้พวกเราได้!” ภาพของดยุกไรอัน อดีตคู่หมั้นผู้มักใหญ่ใฝ่สูงและเห็นแก่ตัว บัดนี้ได้กลายเป็นเพียงภาพจำของความอัปยศ หลังจากที่เขาถูกเปิดโปงแผนการทุจริตและถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมดจนต้องหลบหนีหัวซุกหัวซุน ทิ้งให้โซเฟียต้องมารับกรรมและชดใช้หนี้สินกองโตตามลำพัง หญิงสาวที่เคยเหยียดหยามเอเลน่าในยามตกอับ วันนี้กลับต้องมาคุกเข่าอ้อนวอนขอเศษทานความช่วยเหลือจากคนที่เธอเคยเหยียบย่ำ เอเลน่าไม่ได้ขยับตัวหนี เธอยังคงจ้องมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความสะใจอย่างถึงที่สุด รสชาติของการแก้แค้นช่างหอมหวานและงดงามยิ่งกว่าไวน์วินเทจราคาแพงขวดใดในห้องนี้ “ช่วยเหรอคะ?” เอเลน่าทวนคำ น้ำเสียงหวานใสแต่กลับเย็นเยียบราวน้ำแข็ง “ตอนที่ตระกูลของฉันถูกเหยียบย่ำและขับไล่ออกจากสังคมชั้นสูง ตอนที่คุณกับไรอันหัวเราะเยาะความยากจนของเรา... มีใครเคยคิดจะยื่นมือมาช่วยฉันบ้างไหมคะ เลดี้โซเฟีย? เงินทุกเหรียญ ทุกทองคำแท่ง และทุกตารางนิ้วของที่ดินที่ฉันครอบครองอยู่ในตอนนี้ มันแลกมาด้วยหยาดเหงื่อและศักดิ์ศรีที่พวกคุณเคยขยี้มันลงกับพื้น เพราะฉะนั้น... อย่าได้ใช้คำว่า ‘ขอร้อง’ กับคนที่คุณเคยอยากจะฆ่าให้ตายทั้งเป็นเลยค่ะ มันน่าขยะแขยง” โซเฟียตัวสั่นเทาด้วยความอับอายและสิ้นหวัง น้ำตาไหลอาบสองแก้มจนเครื่องสำอางราคาแพงเลอะเลือน เธอกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความหยิ่งทะนงทั้งหมดถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด ประตูห้องรับรองบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซึ่งมารยาท แต่ไม่มีใครกล้าปริปากบ่น เนื่องจากร่างสูงสง่าของชายหนุ่มผู้ก้าวเข้ามานั้นแผ่ไอAuraแห่งอำนาจที่เหนือกว่าสิ่งใด คาลลัม... อดีتอัศวินตกอับผู้เคยยืนเคียงข้างเอเลน่าในวันที่มืดมนที่สุด บัดนี้เขาอยู่ในชุดสูทสตรีทเทเลอร์เข้ารูปเนื้อดี เรือนผมสีเข้มสะท้อนกับแสงไฟระยิบระยับ นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองโซเฟียที่กำลังคุกเข่าด้วยแววตาเรียบเฉยไร้ความเห็นใจ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาเอเลน่าอย่างเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ฝ่ามือหนาวางลงบนพนักโซฟาด้านหลังร่างบางอย่างทะนุถนอม ราวกับจะประกาศให้โลกรู้ว่าผู้หญิงคนนี้คือนายเหนือหัวและดวงใจเพียงหนึ่งเดียวของเขา “มีแมลงน่ารำคาญมารบกวนเวลาส่วนตัวของคุณเหรอครับ ที่รัก” คาลลัมเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟัง แต่แฝงไปด้วยความอันตรายที่ทำเอาโซเฟียถึงกับสะดุ้งเฮือก เอเลน่าเอียงคอมองคนรัก รอยยิ้มเย็นชาเมื่อครู่พลันแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนที่ฉาบอยู่บนดวงหน้า เธอยื่นมือไปแตะฝ่ามืออุ่นของคาลลัมเบาๆ “นิดหน่อยค่ะคาลลัม พอดีมีคนหลงทางคิดว่าที่นี่คือสถานสงเคราะห์สัตว์น่ะค่ะ” คำพูดเสียดสีนั้นทำให้โซเฟียหน้าซีดเผือดลงไปอีก เธอยิ่งตระหนักได้ว่า ต่อให้เธอก้มหัวจนหน้าผากติดพื้น ก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจมหาเศรษฐีหญิงผู้กุมอำนาจการเงินทั้งหมดของอาณาจักรนี้ได้เลย ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่ความสิ้นหวังกำลังจะกลืนกินโซเฟียจนหมดสิ้น สายตากลับเหลือบไปเห็นเงาร่างของบุคคลปริศนาที่ก้าวตามหลังคาลลัมเข้ามาในห้อง—ชายแปลกหน้าผู้สวมหน้ากากเงินครึ่งซีก นัยน์ตาคมกริบดั่งเหยี่ยวคู่นั้นจ้องมองมาที่เอเลน่าด้วยรอยยิ้มลึกลับที่ซ่อนเร้นความลับอันตรายเอาไว้เกินกว่าที่ใครจะจินตนาการ และก่อนที่เอเลน่าจะได้ทันเอ่ยปากถาม ชายคนนั้นก็ชูเอกสารตราประทับลับแผ่นหนึ่งขึ้น พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้ลมหายใจของทุกคนในห้องต้องสะดุดกัก “เกรงว่าคุณผู้หญิงจะยังปฏิเสธคำขอร้องนี้ไม่ได้เร็วๆ นี้หريكหรอกนะ... เพราะในนามของเจ้าหนี้ผู้ถือครองสิทธิ์ที่แท้จริง หุ้นทั้งหมดของบริษัทคุณ ถูกโอนมาเป็นของฉันตั้งแต่วินาทีนี้แล้วครับ” ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนเอวาลินน์คนนี้เสมอนะคะ