สงครามราคาและการกดดันทางภาษี

ตราประทับสีแดงฉานบนเอกสารราชการประกาศกร้าวอย่างชัดเจนในห้องทำงานสีทึบของกระทรวงการคลัง กลิ่นอายของหมึกราคาถูกและกระดาษเก่าคร่ำคร่าคละคลุ้งไปกับความเย่อหยิ่งของผู้มีอำนาจ "คำสั่งนี้มาจากท่านดยุกไรอันโดยตรง... บริษัทการค้าของเลดี้เอเลน่ามียอดค้างชำระภาษีพิเศษย้อนหลัง รวมถึงการประเมินภาษีนำเข้าวัตถุดิบซ้ำซ้อน คิดเป็นมูลค่าสูงถึงสามล้านเหรียญทอง หากไม่ชำระภายในสามวัน กิจการทั้งหมดจะถูกยึดและอายัดทรัพย์สินทันที" เสียงของขุนนางกรมสรรพากรระดับสูงเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มเยาะ เขาไม่ได้เกรงกลัวกฎหมาย แต่เขาเกรงกลัวอำนาจมืดของอดีตคู่หมั้นของเอเลน่าต่างหาก ภายในห้องรับรองพิเศษที่หรูหราตรงข้ามกัน เอเลน่า (ลลิล) นั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม ชุดเดรสผ้าไหมสีดำปักด้ายทองสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ใบหน้ารูปไข่ประดับด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น ดวงตากลมโตคู่คมกวาดมองเอกสารแจ้งหนี้ปลอมๆ เหล่านั้นด้วยความรู้สึกขบขันเสียมากกว่าตกใจ "สามล้านเหรียญทอง... ช่างเป็นตัวเลขที่น่าประทับใจสำหรับขุนนางที่กินเงินเดือนจากภาษีประชาชนอย่างพวกท่านนะคะ" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงกระดูกดำเอ่ยขึ้น เลดี้สาวไม่ได้เดือดร้อนแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับยกถ้วยชาพอร์ซเลนขึ้นจิบอย่างใจเย็น ท่าทีสุขุมเยือกเย็นนี้ทำให้ขุนนางผู้ตรวจการถึงกับขมวดคิ้วด้วยความขัดแย้งในใจ "เลดี้เอเลน่า โปรดอย่าทำเป็นเล่นลิ้น สถานการณ์ของท่านในตอนนี้ไม่มีทางพลิกฟื้นได้หรอก ท่านดยุกไรอันทรงกรุณาเตือนแล้วว่า หากท่านยอมจำนนและถอนตัวจากการประมูลสัมปทานท่าเรือหลวงแต่โดยดี หนี้สินก้อนนี้อาจจะ... พอมีทางอลุ้มอล่วย" ขุนนางคนเดิมเอ่ยขู่แกมบังคับ พร้อมส่งสายตาโลภ ในวินาทีนั้นเอง อากาศภายในห้องราวกับลดอุณหภูมิลดลงหลายองศา คาลลัมที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังเก้าอี้ของเอเลน่า ขยับตัวเพียงเล็กน้อย ร่างสูงโปรดในชุดสูททหารตัดเย็บอย่างประณีตแผ่รังสีคุกคามอันทรงพลังออกมาโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวจ้องมองขุนนางผู้นั้นราวกับกำลังมองซากศพ ไหล่กว้างที่เคยผ่านสนามรบมาโชกโชนบ่งบอกว่า พร้อมจะหักคอพวกสุนัขรับใช้เหล่านี้ได้ทุกเมื่อหากพวกมันกล้าล้ำเส้นมากกว่านี้ เอเลน่าเหลือบสายตาขึ้นมองชายหนุ่มผู้เป็นที่รัก เธอส่งยิ้มบางเบาที่อ่อนโยนลงระดับหนึ่งให้เขา ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับศัตรูด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเฉียบขาด "กฎหมายที่พวกท่านร่างขึ้นมาเพื่อบีบ4บริษัทของดิฉัน... น่าเสียดายจริงๆ นะคะ ที่มันมีช่องโหว่ใหญ่หลวงเกินกว่าที่สมองอันน้อยนิดของพวกท่านจะมองเห็น" เอเลน่าผายมือออก เอกสารอีกชุดถูกเลื่อนไปบนโต๊ะไม้ขัดเงา มันคือรายงานการตรวจสอบบัญชีเชิงลึกที่เธอให้ระบบและทีมงานมืออาชีพกวาดล้างมาตลอดคืน "ภาษีพิเศษย้อนหลังที่พวกท่านอ้างถึง ถูกยกเลิกไปตั้งแต่พระราชกฤษฎีกาปฏิรูปการค้าปีที่สิบแล้วนะคะ หรือว่าท่านรัฐมนตรีคลังคนปัจจุบันจะความจำเสื่อมจนจำกฎหมายบ้านเมืองตัวเองไม่ได้เสียแล้ว? อีกอย่าง... ทรัพย์สินและวัตถุดิบนำเข้าทั้งหมดของบริษัทฉัน อยู่ภายใต้การคุ้มครองพิเศษของกองทุนการค้าระหว่างประเทศ ซึ่งมีอำนาจเหนือกว่ากระทรวงกระจอกๆ ของพวกท่านเสียด้วยซ้ำ!" สีหน้าของขุนนางกรมสรรพากรเปลี่ยนจากเย่อหยิ่งเป็นซีดเผือด เขารีบก้มลงมองเอกสารในมือ ไล่สายตาอ่านข้อกฎหมายที่ถูกชี้จุดอย่างแม่นยำ เหงื่อกาฬเริ่มผุดพรายเต็มใบหน้า "เป็นไปไม่ได้! เอกสารพวกนี้... เจ้าเอามาจากไหน!" "อำนาจของเงินตราและความถูกต้องค่ะ... สิ่งที่พวกท่านไม่มีวันเข้าใจ" เอเลน่าลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ความกดดันจากสตรีผู้กุมเศรษฐกิจครึ่งอาณาจักรทำให้ขุนนางผู้ทรงอิทธิพลต้องถอยหลังกรูดโดยไม่รู้ตัว เธอหันไปมองคาลลัมที่หยิบการ์ดสีดำสนิทขอบทองอร่ามขึ้นมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ทด้วยท่าทีสุขุม การ์ดที่ไร้ขีดจำกัดวงเงินและเชื่อมต่อกับระบบมหาศาลที่พร้อมจะถล่มตลาดหุ้นและระบบการเงินของอาณาจักรนี้ให้พังพินาศภายในพริบตา "จัดการเรื่องนี้ให้จบนะคะ, คาลลัม..." เอเลน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด "เพราะถ้าพวกเขายังกล้าเล่นเกมสกปรก เอาอำนาจรัฐมาบีบiaกิจการของฉันอีก... ก็อย่าหาว่าฉันใจร้าย ใช้เงินทุกเซนต์ที่มี ‘ซื้อ’ กองทัพรับจ้างและที่ดินทั้งหมดรอบวังหลวง เพื่อขับไล่พวกปลิงดูดเลือดเหล่านี้ออกไปให้พ้นแผ่นดินเลยนะคะ" คาลลัมโคศีรษะรับคำสั่ง รอยยิ้มมุมปากของอดีตอัศวินผู้กุมความลับอันยิ่งใหญ่ปรากฏขึ้นอย่างน่ากลัว นิ้วแกร่งรับการ์ดสีดำสนิทมาจากมือเรียวบาง ก่อนที่เขาจะเดินตรงไปยังเครื่องพิมพ์ธุรกรรมการเงินส่วนกลางของกระทรวงที่ตั้งอยู่มุมห้อง เสียง "ติ๊ด!" ดังขึ้นอย่างกังวานเมื่อการ์ดสีดำถูกเสียบลงในช่องอ่านข้อมูล หน้าจอผลึกเวทมนตร์ปรากฏตัวเลขยอดเงินบริจาคบังคับเข้ากองทุนพัฒนาท้องถิ่นที่เอเลน่าเพิ่ง "ซื้อ" มาครอบครองเมื่อสิบนาทีที่แล้ว—ตัวเลขเก้าหลักที่กดทับงบประมาณทั้งปีของกระทรวงการคลังจนเป็นสีแดงฉาน ฉับพลัน ระบบความปลอดภัยทั้งหมดของกระทรวงก็ถูกล็อกดาวน์โดยอำนาจบริหารเบ็ดเสร็จจากการโอนเงินมูลค่ามหาศาล ไฟฉุกเฉินสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นทั่วอาคาร พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบอัตโนมัติที่ดังลั่นไปทุกชั้น [ ตรวจพบการทำธุรกรรมระดับมาสเตอร์คีย์... อำนาจการควบคุมอาคารและบัญชีทรัพย์สินทั้งหมดของกระทรวงการคลัง ถูกโอนสิทธิ์ไปยัง... เลดี้เอเลน่า เป็นที่เรียบร้อย ] ขุนนางกรมสรรพากรทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง ดวงตาเบิกโพรงด้วยความตื่นกลัวสุดขีด ขณะที่เอเลน่าก้าวเดินผ่านพวกเขาไปอย่างสง่างามโดยไม่ชายตาสนใจแม้แต่นิดเดียว ทว่า ในวินาทีที่ทั้งสองกำลังจะก้าวพ้นประตูทางออกของกระทรวง เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับร้อยก็ดังกระหึ่มขึ้นจากลานด้านนอก พร้อมกับเสียงเครื่องยนต์เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวติดอาศัยเวทมนตร์ขั้นสูงที่บินตรงมาจอดนิ่งสนิทลอยตัวอยู่เหนือระเบียงกระจก และร่างของใครบางคนก้าวลงมาจากบันไดวนด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว—ดยุกไรอัน ที่มาพร้อมกับกองกำลังอัศวินหลวงส่วนตัว ชักดาบออกจากฝักขวางทางเดินของพวกเขาไว้ "เอเลน่า! เจ้าคิดจะทำบ้าอะไร ถึงขนาดกล้าอายัดบัญชีของกระทรวงการคลัง!" ไวอันตะคอกลั่น ดวงตาสสีฟ้าเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่งและแค้นเคือง เอเลน่าหยุดเดิน เธอยังคงรักษารอยยิ้มเยر์บนใบหน้าอย่างเหนือกว่า ก่อนจะหันไปสบตากับคาลลัมที่ก้าวขึ้นมาบังหน้าเธอไว้ครึ่งหนึ่ง พร้อมกับที่หน้าจอสื่อสารส่วนตัวของดยุกไรอันส่งเสียงเตือนรัว เมื่อไรอันหยิบมันขึ้นมาดู ร่างทั้งร่างก็แข็งทื่อราวกับถูกสาป—หุ้นทั้งหมดของตระกูลดยุกไรอันในตลาดหลักทรัพย์ ถูกเทขายจนเกลี้ยงพอร์ตด้วยคำสั่งซื้อเดียวจากบัญชีปริศนา และตอนนี้... ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเขาถูกประกาศยึดทรัพย์โดยธนาคารกลางภายใต้คำสั่งของ "ผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่" ที่เพิ่งซื้อหนี้ทั้งหมดของเขาเมื่อวินาทีที่ผ่านมา เอเลน่าเอียงคอมองอดีตคู่หมั้นด้วยแววตาสمเพชเวทนา ก่อนจะเอ่ยประโยคพิฆาตที่ทำให้เขาต้องเข่าอ่อน "ยินดีต้อนรับสู่การล้มละลายนะคะ... อดีตคู่หมั้นผู้แสนน่าสมเพชของฉัน" *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและฟาดเงินใส่หน้าพวกสารเลวไปด้วยกันนะคะ - เอวาลินน์ปลายพู่กัน)*