พันธมิตรหรือศัตรูในคราบมิตร?

“ใครจะคิดว่า ‘ของเล่น’ ที่ถูกทิ้งไว้ข้างทาง จะกลับมากลายเป็นเจ้าของกระดานหมากรุกเสียเอง?” เสียงหัวเราะเยาะเย้ยในโถงประชุมปิดตายของสมาคมขุนนางเก่าแก่ดังก้องไปทั่วผนังหินอ่อน ดยุกไรอันนั่งพิงพนักเก้าอี้ไม้โอ๊กราคาแพง สายตาเหยียดหยามจ้องมองไปยังเอกสารการค้าบนโต๊ะที่บ่งบอกถึงการสูญเสียรายได้มหาศาลจากการผูกขาดเส้นทางการค้าของเอเลน่า “พวกท่านดูสิครับ...” ไรอันหยิบรายงานขึ้นมาสะบัด “นางเปลี่ยนร้านขายเครื่องประดับกระจอกๆ ให้กลายเป็นอาณาจักรขนส่งสินค้าข้ามพรมแดนเพียงชั่วข้ามคืน ความร่ำรวยของนางไม่ได้มาจากสายเลือด แต่มันมาจากการฉกฉวย!” “ใช่! พวกขุนนางที่ไร้เกียรติอย่างเราจะยอมให้หญิงสาวไร้หัวนอนปลายเท้ามาบงการตลาดของจักรวรรดิได้อย่างไร” บารอนเฒ่าคนหนึ่งตบโต๊ะเสียงดังสนั่น “เราต้องรวมตัวกันตัดท่อน้ำเลี้ยง บีบให้กิจการของนางล้มละลายภายในเจ็ดวัน!” ทว่า ท่ามกลางเสียงโวยวายของเหล่าชายวัยดึก เอเลน่ากลับก้าวเข้ามาในห้องโถงนั้นอย่างเงียบเชียบ เธอไม่ได้แต่งกายด้วยชุดหรูหราอลังการเหมือนทุกที แต่สวมชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทที่ตัดเย็บด้วยผ้าไหมเนื้อดี ดวงตาคู่สวยดั่งอัญมณีเย็นชาเหลือบมองพวกเขาราวกับมองเศษฝุ่นที่รอวันถูกกวาดทิ้ง “ตกลงราคากันเสร็จหรือยังคะ?” เสียงหวานใสดังขึ้นแทรกกลางความวุ่นวาย ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันกะทันหัน ทุกสายตาหันไปจ้องมองหญิงสาวที่ยืนอยู่อย่างสง่างามตรงประตู คาลลัม อัศวินหนุ่มผู้ซื่อสัตย์ก้าวตามหลังเธอมาติดๆ เขาวางกระเป๋าเอกสารสีเงินลงบนโต๊ะไม้ตัวยาวด้วยท่าทีนิ่งขรึม ราวกับสัตว์ป่าที่พร้อมจะกระโจนเข้าใส่ทุกคนที่บังอาจแตะต้องเจ้าของของเขา “เอเลน่า! ใครอนุญาตให้เจ้าเข้ามา!” ไรอันลุกพรวดขึ้น สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “นี่คือห้องประชุมลับของสภาขุนนางนะ!” เอเลน่าเดินไปหยุดที่หัวโต๊ะ เธอใช้นิ้วเรียวสวยเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะ ราวกับกำลังนับถอยหลังเวลาตายของพวกเขาทุกคน “สภาขุนนางเหรอคะ? ฟังดูสูงส่งจัง” เธอกวาดสายตามองแต่ละคนด้วยรอยยิ้มมุมปาก “แต่ในมือของพวกท่านตอนนี้ มีเอกสารยืนยันสิทธิการค้าที่ถือโดยตระกูลข้าถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของทวีป หากพวกท่านยังอยากทำมาหากินต่อ การขัดขวางข้าเท่ากับขัดขวาง ‘เงินในกระเป๋า’ ของตัวเองนะคะ” “เจ้าขู่พวกเรางั้นหรือ!” บารอนเฒ่าคำราม “ข้าไม่เคยขู่ค่ะ” เอเลน่าหยิบรีโมทคอนโทรลหน้าตาแปลกประหลาด—เทคโนโลยีจากระบบที่เธอครอบครอง—กดเบาๆ ทันใดนั้น จอภาพโฮโลแกรมก็ฉายข้อมูลการทุจริต การฟอกเงิน และหนี้สินมหาศาลของตระกูลขุนนางแต่ละคนในห้องนี้ขึ้นมากลางอากาศ สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนจากสีแดงก่ำด้วยความโกรธ เป็นซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด “ท่านดยุกไรอัน... เงินสินบนที่ท่านรับมาจากสมาคมการค้าเถื่อนเมื่อเดือนก่อนอยู่ในบัญชีนี้นะคะ ส่วนท่านบารอน... การที่ท่านแอบขายที่ดินส่วนพระองค์ให้ต่างชาติเพื่อปิดหนี้การพนัน... น่าสนใจมากค่ะ” ไรอันตัวสั่นเทา “แก... แกทำอะไรลงไป!” “ข้าก็แค่ ‘ซื้อ’ ข้อมูลเหล่านั้นมาจากพวกสารเลวที่ขายชาติเหมือนกับพวกท่านนั่นแหละค่ะ” เอเลน่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “ในเมื่อพวกท่านอยากรวมตัวกันต่อต้าน ข้าก็ยินดีจะรวมหนี้ทั้งหมดของพวกท่านมาไว้ที่โต๊ะนี้ แล้วดูซิว่า... จะมีธนาคารไหนกล้าปล่อยกู้ให้พวกท่านอีก” คาลลัมก้าวมาด้านข้างเอเลน่า สายตาคมกริบของเขากดดันจนขุนนางหลายคนต้องถอยกรูด “ทุกอย่างถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วครับเอเลน่า... การเข้าซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลเหล่านี้จะเริ่มขึ้นในอีกสิบวินาที” “ไม่! เจ้าทำไม่ได้!” ไรอันตะโกนสุดเสียง แต่เขาก็ทำได้เพียงยืนสั่น เพราะอำนาจเงินมหาศาลที่เอเลน่าถือครองอยู่นั้นเหนือกว่าคำสั่งของกษัตริย์ในเวลานี้ไปเสียแล้ว “เชิญสนุกกับชีวิตที่เหลือในฐานะ ‘สามัญชนที่ล้มละลาย’ นะคะ” เอเลน่าหันหลังกลับอย่างไม่ไยดี “อ้อ... ลืมบอกไป คฤหาสน์ของท่านดยุกไรอัน ข้าประมูลได้ในราคาที่ต่ำกว่ามูลค่าจริงสิบเท่า เห็นว่าพรุ่งนี้พวกเขากำลังจะมาติดป้ายยึดทรัพย์ ข้าแนะนำให้ท่านเตรียมเก็บของตั้งแต่วันนี้นะคะ” เธอก้าวเท้าออกจากห้องประชุมโดยไม่หันกลับไปมองความพินาศที่อยู่เบื้องหลัง เสียงฝีเท้าที่มั่นคงของเธอสอดประสานกับเสียงหัวใจของเหล่าคนทรยศที่กำลังแตกสลาย ทว่าในขณะที่เธอเดินผ่านโถงทางเดินอันมืดมิด เสียงกระซิบที่คุ้นหูดังขึ้นจากเงามืดข้างเสาหิน “ดูเหมือนศัตรูของเจ้าจะไม่ใช่แค่ขุนนางกระจอกพวกนี้แล้วล่ะ เอเลน่า... เพราะคนที่สั่งให้พวกมันรวมตัวกันจริงๆ ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น ‘เขา’ ผู้ที่ขุดหลุมฝังเจ้าในชาติก่อน” เอเลน่าชะงักฝีเท้า รอยยิ้มเย็นเยือกปรากฏขึ้นบนใบหน้า เธอรู้ดีว่าเกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ เมื่อเงาร่างของชายผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในจักรวรรดิก้าวออกมาจากความมืด พร้อมกับเอกสารฉบับหนึ่งที่ประทับตราหลวง—หมายจับเธอในข้อหา ‘ก่อความไม่สงบทางการเงิน’ เอเลน่าหันไปมองคาลลัม ก่อนจะหยิบการ์ดสีดำสนิทออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เขา “จัดการเรื่องนี้ให้จบนะคะ... เพราะถ้าเขายังกล้าเล่นเกมสกปรก ก็อย่าหาว่าข้าใช้เงิน ‘ซื้อ’ กองทัพมาล้อมวังของเขาเลย” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันครั้งสำคัญนี้นะคะ เอวาลินน์ปลายพู่กันสัญญาว่าจะจัดให้หนักในตอนหน้าแน่นอนค่ะ!