เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวมารับถึงหน้างาน

"ตืด—ติ๊ด!" เสียงสัญญาณอนุมัติจากเครื่องรูดบัตรสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดดังขึ้นก้องกังวาน ท่ามกลางความเงียบงันราวกับป่าช้าของห้องจัดแสดงอัญมณีชั้นบนสุด หน้าจอแสดงผลเรืองแสงสีฟ้าสว่างวาบ ยืนยันยอดเงินมหาศาลที่ถูกหักผ่านไปอย่างไร้รอยต่อ ตัวเลขศูนย์ห้าตัวต่อด้วยสกุลเงินตราทรงอำนาจ สะท้อนเข้าสู่ดวงตาสีมรกตของเลดี้โซเฟียที่เบิกกว้างจนแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า ไม่มีการปฏิเสธ ไม่มีคำว่าวงเงินไม่พอ และไม่มีแม้แต่เสี้ยววินาทีแห่งความลังเล! ดวงตาของเอเลน่าหรี่ลงเล็กน้อยอย่างเหนือกว่า เธอกวาดสายตามองใบหน้าซีดเผือดราวกับศพเดินได้ของดยุกไรอันและเลดี้โซเฟีย สตรีผู้เคยใช้ความสูงส่งจอมปลอมเหยียบย่ำเธอในวันที่ตระกูลตกต่ำ บัดนี้ ริมฝีปากอิ่มสวยยกยิ้มเยาะหยันขึ้นอย่างงดงาม ความสะใจแผ่ซ่านไปทั่วร่างราวกับละอองไวน์ชั้นเลิศ "เป็นอย่างไรบ้างคะ เลดี้โซเฟีย..." เอเลน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "เครื่องรูดบัตรเครื่องนี้ คงจะชัดเจนพอที่จะบอกได้แล้วกระมังคะว่า... สุนัขที่วิ่งตามเจ้าของเงินอย่างฉัน กับคนที่ต้องคุกเข่าขอเศษเงินจากคนอื่น ใครกันแน่ที่เป็นฝ่ายต่ำต้อยกว่ากัน" "ทะ... เป็นไปไม่ได้!" โซเฟียกรีดร้องออกมาด้วยความสติหลุด ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มอย่างประณีตบิดเบี้ยวด้วยความริษยาและหวาดกลัว เธอถอยหลังกรูดจนเกือบสะดุดชายกระโปรงของตนเอง "แกมันอีตกอับ! แกเอาเงินมาจากไหนมหาศาลขนาดนั้น! แกโกง... แกต้องใช้เงินสกปรกแน่ๆ!" "เงินสกปรกงั้นหรือคะ?" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังแทรกขึ้นท่ามกลางความโกลาหล คาลลัมก้าวออกมาข้างกายเอเลน่าอย่างปกป้อง ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษขับเน้นให้เขาดูราวกับพญาอินทรีผู้ล่าเหยื่อ นัยน์ตาสีเทาเข้มคู่นั้นกวาดมองดยุกไรอันด้วยแววตารังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับกำลังมองฝุ่นผงใต้รองเท้า "ระวังปากของเธอให้ดี เลดี้โซเฟีย... คู่หมั้นของฉันไม่จำเป็นต้องใช้เงินสกปรก เพราะทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของอาณาจักรนี้ ก็แทบจะเทียบไม่ได้กับมูลค่าในบัญชีที่เธอกำลังดูถูกอยู่ห่างๆ หรอกนะ" คำพูดของคาลลัมไม่ใช่การโอ้อวด แต่มันคือความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่ทำเอาแขกเหรื่อรอบงานถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลงคอ บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความตึงเครียด สายตานับร้อยคู่จับจ้องมาที่ทั้งสองคนด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป จากความดูแคลนกลายเป็นความหวาดกลัวและยำเกรงอย่างถึงที่สุด ทว่า ในวินาทีที่ความกดดันกำลังพุ่งถึงขีดสุดนั้นเอง— *ตูมมมม! พรึ่บๆๆๆๆ!* แรงลมมหาศาลพัดกระโชกเข้ามาจากด้านนอก จนผ้าม่านเนื้อดีและข้าวของบนโต๊ะจัดแสดงปลิวว่อน เสียงคำรามกึกก้องของเครื่องยนต์เจ็ตอันทรงพลังดังสนั่นหวั่นไหวกลบเสียงกรีดร้องของผู้คนจนสิ้นซาก แรงกดอากาศที่เปลี่ยนไปกะทันหันทำให้ทุกคนต้องยกมือขึ้นปัดป้องเศษฝุ่นที่ถูกพัดลอยด้วยแรงลมจากเบื้องบน เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์สีดำด้าน สลักตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลอันทรงอิทธิพลที่แม้แต่ราชสำนักยังต้องก้มหัวให้ บินมาลอยตัวนิ่งสนิทอยู่เหนือลานดาดฟ้ากระจกของอาคารอย่างสง่างาม ใบพัดขนาดใหญ่ตีลมจนเกิดกระแสลมหมุนวนราวกับพายุขนาดย่อม ฝูงบอดี้การ์ดในชุดสากลสีดำสนิทนับสิบชีวิตกรูลงมาจากบันไดเหล็กของเฮลิคอปเตอร์อย่างพร้อมเพรียง ท่วงท่าการเคลื่อนไหวเฉียบขาดราวกับทหารหน่วยรบพิเศษ พวกเขายืนเรียงแถวเป็นแนวป้องกันอย่างแน่นหนา ก่อนที่ประตูห้องโถงวีไอพีจะถูกเปิดออกโดยหัวหน้าบอดี้การ์ดผู้โค้งคำนับให้แก่เอเลน่าและคาลลัมด้วยความเคารพสูงสุด "ทุกอย่างพร้อมแล้วครับ นายท่าน... คุณหนู" หัวหน้าบอดี้การ์ดเอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เอเลน่าหันไปสบตากับคาลลัม รอยยิ้มพึงใจระบายขึ้นบนเรียวปากสวย เธอปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนเสื้อคลุมหรูหราของตนเองเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานท่ามกลางเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ที่ยังคงคำรามก้อง "ดูเหมือนว่า... อากาศในงานเลี้ยงนี้นักเลงโตและน่าเบื่อเกินไปแล้วนะคะ คาลลัม" คาลลัมยื่นมือหนาออกมาอย่างสุภาพ แววตาที่มองเธอมีแต่ความคลั่งรักและพร้อมจะสยบโลกทั้งใบให้ "ถ้าอย่างนั้น... กลับบ้านของเรากันเถอะครับ ที่รัก" เอเลน่าเอื้อมมือเรียวไปวางทาบบนฝ่ามือของเขาอย่างมั่น ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่เบิกกว้างด้วยความตะลึงงันจนแทบหยุดหายใจ เลดี้โซเฟียทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง ขณะที่ดยุกไรอันยืนตัวสั่นเทา หน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา เอเลน่าและคาลลัมก้าวเดินเคียงคู่กันผ่านแนวอารักขา มุ่งตรงขึ้นสู่เฮลิคอปเตอร์หรูที่มารอรับถึงหน้างาน ทิ้งให้พวกสวะทั้งหลายจมอยู่กับความอัปยศอดสูและเงาแห่งความมั่งคั่งที่พวกมันไม่มีวันเอื้อมถึง และเมื่อประตูลานบินส่วนตัวปิดลงสนิท พร้อมกับเฮลิคอปเตอร์ที่ทยยานขึ้นสู่ท้องฟ้าสีครามอย่างไร้รอยต่อ... หน้าจอแท็บเล็ตในมือของเลขาฯ ส่วนตัวของดยุกไรอันที่ถูกทิ้งไว้เบื้องล่าง ก็ส่งเสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากธนาคารหลวงดังขึ้น— *ประกาศด่วน: อายัติทรัพย์สินและเส้นทางการเงินทั้งหมดของตระกูลดยุกไรอัน เนื่องจากมีคำสั่งซื้อขายหนี้สินและอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมด ถูกกว้านซื้อโดยผู้ถือหุ้นใหญ่นิรนาม...* ดวงตาของไรอันเบิกโพลงสุดขีด ร่างกายชาดิกราวกับถูกสายฟ้าฟาดกลางกระหม่อม เมื่อพบว่าชื่อของผู้ถือหุ้นใหญ่นิรนามที่เข้ามาฮุบกิจการทั้งหมดของเขาในวินาทีนี้ คือชื่อเดียวกับ... ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปพร้อมกับความสะใจนี้นะคะ