เมื่อเอเลี่ยนอยากดูดวง

“คุณจะให้ผมดูแลเจ้า ‘ก้อนเมือกมีตาสามข้าง’ นี่จริงๆ หรือครับ? นี่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงในฟาร์มนะ แต่นี่คือท่านลอร์ดกัลป์ลักซ์ ผู้ทำลายล้างดวงดาวเชียวนะ!” ผมตะโกนก้องในออฟฟิศขนาดสิบตารางเมตรที่เริ่มจะคับแคบลงทันทีเมื่อร่างยักษ์สูงเกือบสามเมตรในชุดเกราะหนามแหลมยืนตระหง่านอยู่ตรงมุมห้อง กลิ่นอายของกำมะถันและโอโซนฟุ้งกระจายจนพัดลมเพดานแทบจะหมุนย้อนกลับด้วยความกลัว ซีต้าที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโต๊ะทำงานของผมไม่แม้แต่จะเงยหน้าจากแท็บเล็ต เธอตบมุกอย่างเย็นชา “ก้องกังวานครับ เลิกทำหน้าเหมือนคนกำลังจะถูกส่งไปประหารเถอะ ที่เขาส่งมาให้คุณน่ะไม่ใช่หน้าที่ดูแลสัตว์เลี้ยง แต่มันคือการ ‘คุมประพฤติ’ ถ้ามันทำลายโลกเมื่อไหร่ คุณคือคนแรกที่จะถูกย่างสดเป็นคนแรก ไม่ใช่เพราะคุณสำคัญ แต่เพราะคุณเป็นคนเดียวที่ไม่มีประกันชีวิต” ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มองไปยังเจ้าสิ่งมีชีวิตที่ยืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น แต่นัยน์ตาสีม่วงทั้งสามข้างของมันกลับจ้องเขม็งมาที่ผม ราวกับกำลังประเมินว่าควรจะเริ่มกินจากส่วนไหนก่อนดี ภาระหนี้กยศ. ที่ยังเหลืออยู่เกือบแสนมันยังไม่น่าสะพรึงกลัวเท่ากับชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายในวินาทีนี้ “เอาล่ะ...” ผมสูดหายใจลึก ปรับโหมด ‘ไอ้หนุ่มดวงตกแต่กะล่อนระดับพระกาฬ’ ขึ้นมาทันที “ในเมื่อต้องอยู่ด้วยกัน ก็ต้องทำมาหากิน เดี๋ยวผมจะเปิด ‘สำนักพยากรณ์ชะตาจักรวาล’ ถ้าหมอนี่อยากรู้อนาคตนัก ผมนี่แหละจะเป็นคนบอกให้เอง!” ซีต้าเลิกคิ้วมองผมเหมือนเห็นตัวประหลาด “คุณจะหลอกเอเลี่ยนที่มีพลังจิตอ่านใจได้เนี่ยนะ? ลืมเรื่องหนี้กยศ. ไปเถอะครับ เตรียมจองเมรุไว้ได้เลย” ผมไม่ฟังคำปรามาส ผมคว้าผ้าคลุมสีดำที่มีคราบกาแฟหกอยู่มาพาดบ่า หยิบลูกแก้วพลาสติกที่ซื้อจากร้านทุกอย่างยี่สิบมาวางบนโต๊ะ ก่อนจะตบโต๊ะปัง! “ท่านลอร์ดกัลป์ลักซ์!” ผมตะโกนเรียก เจ้าก้อนเนื้อยักษ์ค่อยๆ ก้าวเท้าที่มีกรงเล็บเหล็กแหลมเข้ามาใกล้ เสียงกระทบพื้นดังกึกก้องเหมือนแผ่นดินไหว “ท่านอยากรู้ใช่ไหมว่าดวงชะตาของท่านจะเป็นอย่างไร?” มันโน้มตัวลงมา ใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นประหลาดอยู่เต็มไปหมดอยู่ห่างจากหน้าผมไม่ถึงคืบ ลมหายใจเย็นเฉียบของมันทำให้ขนแขนผมลุกชัน มันพ่นเสียงต่ำๆ ออกมาเป็นภาษาสากลจักรวาลที่ถูกแปลผ่านเครื่องแปลภาษาที่คอของมัน *“ข้า... อยากรู้... ว่าจักรวรรดิของข้า... จะรุ่งเรืองถึงกาลอวสานหรือไม่... มนุษย์จอมปลอม”* ผมเหงื่อตก แต่สกิลการแถระดับปรมาจารย์สั่งให้ผมยืดอกขึ้น “จักรวาลนี้ไม่มีอะไรเที่ยงแท้ครับท่าน แต่มือของผมสัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานที่แปรปรวน... เดี๋ยวผมจะเปิดดวงให้ดู!” ผมหลับตาปี๋ เอามือวางบนลูกแก้วพลาสติกแล้วแกล้งทำเป็นสั่นไหวไปมา เริ่มร่ายรำภาษาประหลาดที่ผมมั่วขึ้นมาเอง “โอม... อะตอมมิก... กาแลกติก... ผีหลอกวิญญาณหลอน... จ่ายตังค์มาก่อนจะดูดวง!” ซีต้าที่นั่งดูอยู่ถึงกับกุมขมับ “ก้องกังวานครับ... นั่นมันคาถาไล่ผี หรือคำโฆษณาขายประกันชีวิตกันแน่ครับ?” “ชู่ว!” ผมปรามเธอ ก่อนจะหันไปสบตาสีม่วงทั้งสามข้างของเอเลี่ยนยักษ์ “ท่านลอร์ด... พลังงานบอกผมว่า ท่านกำลังจะมีเคราะห์ใหญ่! ท่านกำลังถูกทรยศโดยคนที่ท่านไว้ใจที่สุดในกองทัพ และที่สำคัญ...” ผมเว้นจังหวะให้ตื่นเต้น “ท่านกำลังจะเสียเงินก้อนโตไปกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่ไม่คุ้มค่า!” เอเลี่ยนยักษ์ชะงัก นัยน์ตาทั้งสามหรี่ลงด้วยความสนเท่ห์ มันเผลอปล่อยจิตสัมผัสออกมาจนสิ่งของในห้องลอยเคว้งคว้าง “เจ้า... รู้เรื่องแผนการยึดครองระบบสุริยะของแม่ทัพมอร์กอสได้อย่างไร?” ผมใจชื้นขึ้นมานิดหน่อยเมื่อเห็นว่ามันเชื่อ ผมจึงรีบแถต่อทันที “เพราะผมคือผู้อ่านดวงดาวครับ! ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าท่านไม่อยากให้แผนการพังทลาย ท่านต้องทำตามที่ผมบอก... กฎข้อแรก การจะทำลายโลก ท่านต้องจ่ายค่าเช่าสถานที่ให้กับบริษัทเราก่อน!” ขณะที่สถานการณ์กำลังดูเหมือนจะไปได้สวย เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสีแดงก็ดังลั่นทั่วออฟฟิศ ประตูเหล็กกล้าถูกกระชากจนหลุดกระเด็นออกมาข้างนอก ทหารหุ่นยนต์ระดับสูงกลุ่มหนึ่งในชุดเกราะสีเงินวาววับก้าวเข้ามา พวกมันไม่ใช่ทหารของกัลป์ลักซ์ แต่เป็น ‘หน่วยตรวจสอบความซื่อตรงของดวงดาว’ ที่มาตามล่าตัวกัลป์ลักซ์เพราะการละเมิดกฎหมายจักรวาล “ก้องกังวาน!” ซีต้าตะโกน “คุณเล่นมุกจนได้เรื่องแล้ว! พวกนั้นมันมาพร้อมหมายจับระดับกัลป์แลกติกนะ!” กัลป์ลักซ์คำรามลั่น เตรียมจะปล่อยพลังทำลายล้าง ทหารเหล่านั้นต่างเล็งอาวุธอนุภาคมาที่ตัวมันทันที บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบจะระเบิด ก้องกังวานยืนอยู่ตรงกลางระหว่างเอเลี่ยนยักษ์ผู้ทำลายล้างและกองทัพจักรวาลที่ไร้ความปราณี ทว่า ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น ทหารหุ่นยนต์ตัวหน้าสุดที่ดูเหมือนหัวหน้าหน่วยกลับเดินตรงเข้ามาที่โต๊ะทำงานของผม มันหยิบใบมอบอำนาจที่ผมถืออยู่ในมือก่อนหน้านี้ขึ้นมาดู แล้วหันมามองที่ผมด้วยเซนเซอร์สีฟ้าที่วูบไหว “คุณก้องกังวานครับ...” หุ่นยนต์ตัวนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยที่ฟังดูน่าขนลุก “ท่านมีคดีค้างชำระหนี้กยศ. ในระบบฐานข้อมูลของสภาจักรวาลเกินกำหนดมา 3 ปี 2 เดือน 15 วันแล้ว... การที่ท่านปลอมตัวเป็นหมอดูเพื่อหลบเลี่ยงการถูกยึดทรัพย์ ถือเป็นความผิดฐานฉ้อโกงระดับสูง... เราไม่ได้มาจับตัวกัลป์ลักซ์... แต่เรามาจับตัวคุณ!” กัลป์ลักซ์หยุดชะงัก มันหันมามองผมด้วยความประหลาดใจ ก่อนที่นัยน์ตาทั้งสามข้างจะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น เพราะมันเพิ่งรู้ตัวว่าถูกมนุษย์ตัวเล็กๆ หลอกเอาเงินค่าดูดวงไปจนหมดตัว! จบตอนที่ 23 ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการผจญภัยสุดกาวของก้องกังวานนะครับ แล้วมาลุ้นกันต่อว่าเขาจะรอดจากคดีนี้ไปได้อย่างไรในตอนหน้าครับ!