ชัยชนะของคนดวงซวย

"ถ้าท่านยังไม่หยุดกดปุ่มระเบิดนิวเคลียร์ลูกนั้นภายในสามวินาที ผมจะส่งบิลค่าธรรมเนียมจัดหาคู่ของบริษัทเราไปให้บรรพบุรุษท่านที่หลุมศพให้หมดทุกรุ่นเลยนะครับ!" ก้องกังวานตะโกนลั่นห้องควบคุมยานแม่ของราชาเผ่าพันธุ์ไซบอร์กคลั่งที่กำลังจะทำลายดวงดาวเพียงเพราะ 'อกหัก' จากนางฟ้าในแอปพลิเคชันที่เขาเป็นคนจับคู่ให้ เหงื่อเม็ดโตไหลเข้าตาจนแสบไปหมด แต่เขายังต้องเก็กท่ากอดอกพิงผนังทำเป็นไม่สะทกสะท้าน ซีต้าที่ยืนอยู่ข้างๆ ใช้แขนกลสี่มือของเธอถูพื้นทำความสะอาดคราบน้ำมันอย่างใจเย็น พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยที่ชวนให้คนฟังอยากจะกระโดดเตะขาคู่ "ก้องครับ ข้อมูลระบุว่าบรรพบุรุษของหมอนี่ตายหมดไปตั้งแต่ห้าพันปีก่อนจากการดื่มน้ำประปาปนเปื้อนสารกัมมันตรังสี การขู่ด้วยบิลค่าบริการดูจะไม่สมเหตุสมผลทางตรรกะนะครับ" "รู้แล้วน่าซีต้า! นี่มันคือจิตวิทยาการข่มขวัญ! คนเราเวลาจะตายเขาก็กลัวชื่อเสียงจะด่างพร้อยทั้งนั้นแหละ" ก้องกังวานกระซิบกลับพลางหยิบยาดมขึ้นมาสูดฟืดใหญ่เพื่อเรียกสติ ราชาไซบอร์กหยุดมือที่สั่นเทาเหนือปุ่มสีแดง ดวงตาสีฟ้าพลาสมาจ้องเขม็งมาที่ชายหนุ่มผู้ที่แต่งตัวด้วยสูทมือสองสภาพเปื่อยยุ่ย "เจ้า... เจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ เจ้ารู้หรือไม่ว่าความรักที่ข้ามผ่านดวงดาวมันเจ็บปวดเพียงใด นางปฏิเสธข้า! นางบอกว่าข้าไม่มี 'หัวใจ' แต่ข้ามีระบบปั๊มไฮดรอลิกที่ทรงพลังที่สุดในกาแล็กซีนะ!" ก้องกังวานถอนหายใจยาว ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้โดยไม่หวั่นเกรงต่อลำแสงเลเซอร์ที่กำลังเล็งมาที่หน้าผากเขา "ท่านราชาครับ ท่านไม่ได้ไม่มีหัวใจ ท่านแค่ไม่มี 'จังหวะ' ต่างหาก" เขาหยิบแท็บเล็ตคู่ใจขึ้นมา เปิดโปรไฟล์ของนางฟ้าที่ว่านั่น แล้วกดแก้ไขข้อมูลส่วนตัวของราชาไซบอร์กต่อหน้าต่อตา ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่านี่คือความเสี่ยงที่อาจทำให้เขาถูกเป่าจนเป็นจุณในเสี้ยววินาที "ท่านน่ะ... มัวแต่ส่งสติกเกอร์รูปหัวใจให้เขาทุกสิบวินาที มันไม่ใช่ความรักครับ มันคือการสแปม! ผู้หญิงเขาไม่ชอบคนตื๊อหรอก เขาชอบคนที่มีความลับให้น่าค้นหา ผมจัดการเปลี่ยนสถานะให้ท่านเป็น 'นักกวีที่สาบสูญผู้หลบซ่อนอยู่ในดวงดาวรกร้าง' แล้ว ลองดูซิ" ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนข้อความเด้งขึ้นบนหน้าจอขนาดมหึมาของยานแม่ ราชาไซบอร์กเบิกตากว้าง ข้อความจากนางฟ้าในฝันของเขาถูกส่งกลับมาว่า *'ท่านเป็นกวีจริงๆ หรือ? ข้าชอบคนที่มีโลกส่วนตัวสูงแบบนี้จัง'* ราชาไซบอร์กทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความตื้นตัน ลำแสงเลเซอร์ที่ค้างอยู่ดับวูบลง "นี่... นี่คือปาฏิหาริย์ใช่ไหม? ข้าจะเริ่มเขียนกลอนบทแรกให้เธอเดี๋ยวนี้!" ซีต้าเงยหน้าขึ้นจากพื้น เธอมองดูความวุ่นวายด้วยสายตาว่างเปล่า "ก้องครับ ท่านราชาคนนี้เคยฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ไปสามดาวด้วยเหตุผลว่า 'อากาศไม่เป็นใจ' แต่ตอนนี้เขากำลังจะหัดแต่งกลอนไฮกุ คุณคิดว่าการกระทำนี้จะส่งผลต่อดัชนีชี้วัดความสุขของจักรวาลในระยะยาวอย่างไรบ้างครับ" "ช่างหัวมันสิซีต้า" ก้องกังวานพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก เขาหยิบสลิปการโอนเงินรางวัลค่าจัดหาคู่ที่เพิ่งเด้งเข้าบัญชีมาดู ตัวเลขหกหลักในสกุลเงินกาแล็กติกทำให้หัวใจของเขาเต้นรัว "อย่างน้อยค่าเทอมน้องสาวกับหนี้ กยศ. ของผมก็จบสิ้นเสียที ที่เหลือก็แค่หาทางหนีออกจากยานนี้ก่อนที่ราชาจะแต่งกลอนบทที่สองเสร็จแล้วรู้ตัวว่าเราโกง" ก้องกังวานก้าวถอยหลังอย่างมีชั้นเชิง พลางหันไปโบกมือให้เหล่าทหารไซบอร์กที่กำลังยืนเกาหัวด้วยความงุนงง แต่ในจังหวะนั้นเอง สัญญาณเตือนภัยระดับสีแดงกลับดังสนั่นทั่วทั้งยาน ระบบประกาศของยานแม่เปล่งเสียงกังวาน "ตรวจพบการบุกรุกโดยหน่วยกำจัดภัยพิบัติระดับจักรวาล! เป้าหมาย: ผู้จัดหาคู่ที่กระทำการแทรกแซงโครงสร้างความสัมพันธ์แห่งดวงดาวโดยไม่ได้รับอนุญาต!" ก้องกังวานชะงักกึก เขามองหน้าซีต้าที่เพิ่งจะถอดปลั๊กทำความสะอาดของเธอออกแล้วเปลี่ยนเป็นปืนเลเซอร์คู่ใจ "ก้องครับ ดูเหมือนว่าชัยชนะของเราจะมาพร้อมกับแขกไม่ได้รับเชิญ" ประตูห้องควบคุมถูกระเบิดออกด้วยแรงอัดมหาศาล ร่างเงาในชุดคลุมสีเงินไร้ใบหน้าก้าวเข้ามาพร้อมกับโซ่ตรวนที่เรืองแสงสีม่วงขัดกับกฎฟิสิกส์ ก้องกังวานกลืนน้ำลายลงคอพลางหัวเราะแห้งๆ "ซีต้า... ผมว่าคราวนี้เราคงไม่ได้กลับไปกินมื้อค่ำที่โลกแล้วล่ะ" ร่างเงาลึกลับยกมือขึ้นชี้มาที่ก้องกังวาน เสียงที่เปล่งออกมาเหมือนคนหลายพันคนพูดพร้อมกันว่า "เจ้าคือความโกลาหลที่ต้องถูกกำจัด ก้องกังวาน... เจ้าไม่ใช่แค่นักจัดหาคู่ แต่เจ้าคือจุดจบของกฎเกณฑ์แห่งโชคชะตา" คนคนนั้นดึงหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้ก้องกังวานต้องเบิกตากว้างจนแทบหลุดจากเบ้า เพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า... คือตัวเขาเองที่แก่กว่าและดูเย็นชากว่ามาก! ขอบคุณที่ติดตามการผจญภัยของชายหนุ่มดวงตกคนนี้มาจนถึงตอนที่ 40 นะครับ - ฮาไม่จำกัด ครับ