ความซวยระดับคลาสเอส

“ถ้าคุณเซ็นชื่อลงไปในกระดาษแผ่นนี้ ก้องกังวาน... วิญญาณของคุณจะไม่ได้เป็นของคุณอีกต่อไป แต่มันจะกลายเป็น ‘สินทรัพย์’ ของบริษัทเราอย่างสมบูรณ์” เสียงของชายหนุ่มร่างยักษ์ผิวสีครามที่นั่งอยู่ตรงข้ามกดต่ำลงจนเกือบจะเป็นเสียงคำราม เขาคือกาลอส ทูตจากสมาพันธ์ดวงดาวเบอร์มิวดี ผู้ที่มาพร้อมกับแฟ้มเอกสารหนาปึกและกลิ่นอายของซากุระเน่าผสมกับกำมะถัน ก้องกังวานมองปากกาด้ามหรูที่ทำจากกระดูกมังกรดาวอังคารในมือตัวเองด้วยสายตาเลื่อนลอย “คุณกาลอสครับ... ผมแค่จะมาจัดหาคู่ให้ลูกค้า ไม่ได้จะมาขายไตหรือขายวิญญาณนะครับ” ผมพยายามแย้มยิ้มแบบมืออาชีพ ทั้งที่เหงื่อเม็ดเป้งไหลซึมลงมาตามแนวกระดูกสันหลัง “แต่นี่คือลูกค้า ‘ระดับคลาสเอส’ ก้องกังวาน” ซีต้าที่นั่งอยู่ข้างๆ ผมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเหมือนกำลังอ่านเมนูอาหาร “ลูกค้าที่ไม่มีใครกล้ารับ เพราะเจ้าสาวคนนี้... สเปกเธอคือ ‘ผู้ชายที่สามารถทำให้จักรวาลหยุดหมุนได้ด้วยคำพูด’ ซึ่งถ้าแกทำไม่ได้ แกจะถูกจับถ่วงน้ำในหลุมดำภายในสามวินาทีหลังเดทแรกจบลง” ผมหันขวับไปมองซีต้า “เธอช่วยพูดให้มันดูเหมือนงานจัดหาคู่ปกติหน่อยได้ไหมครับซีต้า? นี่มันใบสั่งตายชัดๆ!” “เอ้านี่ ค่ามัดจำ” กาลอสโยนถุงกำมะหยี่ลงบนโต๊ะ เสียง ‘เคร้ง’ ของเหรียญทองคำจักรวาลที่ดังขึ้นทำให้ผมหูผึ่ง ดวงตาของผมเปลี่ยนเป็นสัญลักษณ์รูปตัวเลขทันที หนี้ กยศ. ที่ค้างไว้รวมกับดอกเบี้ยทบต้นหลายร้อยปีในจักรวาลนี้อาจจะหมดลงด้วยงานเดียว “คลาสเอสที่ว่า... เธอเป็นใครครับ?” ผมถามพลางขยับนิ้วหมายจะหยิบปากกา “องค์หญิงแห่งดาวเนบิวล่าสีเลือด ผู้มีรสนิยมชอบกินหัวใจนักรบเป็นอาหารเช้า” กาลอสตอบพลางแสยะยิ้มที่เห็นเขี้ยวแหลมคม “และเธอกำลังเบื่อหน่ายกับการถูกจับคลุมถุงชน เธอต้องการใครสักคนที่ ‘ตลก’ พอจะทำให้เธอหัวเราะจนลืมฆ่าเขาได้” ผมชะงัก นิ้วที่กำลังจะจรดปากกาลงบนกระดาษสั่นระริก การแถเรื่องตลกน่ะมันเป็นงานถนัดของผมก็จริง แต่นี่มันคือการเอาชีวิตไปเสี่ยงกับคนระดับองค์หญิงจักรวาลที่แค่จามทีเดียว ดาวเคราะห์ก็อาจจะแตกสลายได้ “เอาล่ะครับ...” ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจที่แทบจะหายไปหมด “จัดหาคู่ระดับจักรวาลมันต้องมีจุดวัดใจ ผมรับเคสนี้ครับ แต่มีข้อแม้... ผมขอประกันชีวิตด้วยครับ” ซีต้าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “ประกันชีวิตไม่มีจริงหรอกก้องกังวาน มีแต่ประกัน ‘ศพ’ ที่จะส่งกลับโลกให้ครอบครัวแกแบบครบ 32 ส่วนนะ” “ขอบใจที่ปลอบใจนะซีต้า” ผมแค่นยิ้มก่อนจะตวัดปากกาเซ็นชื่อลงไปในสัญญาทาสฉบับนั้นทันที ทันใดที่หมึกสีแดงฉานซึมลงไปบนกระดาษ อากาศรอบตัวก็หนักอึ้งขึ้นเหมือนมีภูเขาทั้งลูกมากดทับลงบนบ่า แสงสีม่วงประหลาดเริ่มหมุนวนอยู่รอบตัวผม กาลอสลุกขึ้นยืนพลางโค้งคำนับเล็กน้อย “ยินดีด้วยก้องกังวาน... การเดทจะเริ่มขึ้นในอีก 10 นาที ณ หุบเขาแห่งความเงียบงัน ขอให้คุณมีชีวิตรอดกลับมาเพื่อรับค่าจ้างที่เหลือนะ” กาลอสหายตัวไปกับอากาศธาตุ ทิ้งให้ผมและซีต้าอยู่ในห้องทำงานที่ดูจะเล็กลงไปถนัดตา ผมทิ้งตัวลงกับเก้าอี้ด้วยความหมดแรง นี่ผมเพิ่งทำอะไรลงไป? หนี้ กยศ. ทำให้คนเราทำได้ทุกอย่างจริงๆ ใช่ไหม? “แกดูหน้าซีดไปนะก้อง” ซีต้าเดินมาตบไหล่ผมแรงๆ “แต่อย่าเพิ่งตายตอนนี้ล่ะ เพราะฉันเพิ่งรับเคสใหม่เข้ามา... เป็นการเดทหมู่ของพวกมนุษย์ต่างดาวเผ่าพันธุ์ที่กินอาหารผ่านการดมกลิ่น และถ้าแกไม่ไปตอนนี้ แกจะโดนปรับฐานผิดสัญญาบริษัท 500% ของค่าจ้างทั้งหมด” “ซีต้า! เธอรับเคสเพิ่มตอนที่ฉันกำลังจะไปตายเนี่ยนะ!” ผมตะโกนลั่น แต่ซีต้าทำเพียงแค่หยิบรีโมทขึ้นมากดปุ่มเปิดประตูมิติ “ไปเถอะน่า กฎของบริษัทคือ ‘ทำงานไปจนกว่าจะตาย หรือตายแล้วก็ต้องทำงานต่อ’ แกเลือกเอาเอง” ผมเดินโซเซไปที่ประตูมิติที่กำลังหมุนวนเป็นสีรุ้ง แต่อยู่ดีๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งอาคาร ระบบคอมพิวเตอร์หลักของบริษัทดับวูบลง และข้อความประหลาดก็ปรากฏขึ้นบนผนังห้องด้วยหมึกสีดำทมิฬที่เริ่มไหลย้อยลงมา ‘ผู้สมัครรายที่สอง... ได้เดินทางมาถึงแล้ว’ ผมหันกลับไปมองประตูหน้าออฟฟิศที่พังทลายลงด้วยแรงกระแทกมหาศาล ฝุ่นควันตลบอบอวลก่อนที่จะมีร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดนั้น ผมจำได้แม่นว่านี่คือคนที่ผมเพิ่งเซ็นสัญญาจะไปจัดหาคู่ให้ แต่ทำไม... ทำไมเธอถึงมาโผล่ที่นี่ก่อนเวลานัดหมาย และทำไมในมือของเธอถึงถือหัวใจที่ยังเต้นตุบๆ ของทูตกาลอสเอาไว้แบบนั้น! สายตาของเธอมองตรงมาที่ผม ก่อนที่ริมฝีปากสีเลือดนั่นจะเหยียดยิ้ม “คุณคือคนที่จะมาทำให้ฉันหัวเราะสินะคะ ก้องกังวาน? แต่ดูเหมือนคุณจะทำให้ฉัน... อยากจะร้องไห้มากกว่านะ” หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะถูกใจและสร้างรอยยิ้มให้กับทุกท่านนะครับ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามก้องกังวานมาโดยตลอดครับ! - ฮาไม่จำกัด ครับ