ลูกค้าคนแรกคือสัตว์ประหลาด

“น้ำเมือกนั่นน่ะ... ช่วยซับออกก่อนได้ไหมครับท่านเจ้าชาย มันเริ่มหยดใส่พรมราคาแพงของบริษัทผมจนจะกลายเป็นบ่ออนุบาลปลาหมึกอยู่แล้วนะครับ” ผม—ก้องกังวาน พยายามรักษาใบหน้าให้เรียบเฉยที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ใจจริงจะอยากคว้าไม้ถูพื้นมาจัดการกับเจ้าชาย ‘กาลากาธอร์’ แห่งดาวเนบิวลาโซน 9 ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามผมตอนนี้ หัวของเขามีลักษณะเป็นหนวดปลาหมึกยักษ์สีม่วงสลับเขียวที่กำลังกระดุกกระดิกตามอารมณ์ ซึ่งดูเหมือนเจ้าตัวจะกำลังหงุดหงิดสุดขีด “ข้าเป็นถึงรัชทายาทแห่งสมุทรดารา! การที่ข้ามานั่งเกลือกกลั้วในออฟฟิศรูหนูของเจ้า ก็เพื่อหา ‘คู่ชีวิต’ ที่มีความเข้าใจในสุนทรียภาพแห่งความเปียกชื้น!” เจ้าชายกาลากาธอร์แผดเสียงผ่านระบบแปลภาษาที่ฟังดูเหมือนเสียงจานชามกระทบกันใต้น้ำ หนวดของเขาฟาดไปมาจนแจกันบนโต๊ะทำงานสั่นไหว ซีต้า คู่คิดสาวของผมที่ยืนกอดอกอยู่ข้างหลังพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ เธอขยับแว่นสายตาที่ดูไฮเทคเกินโลกมนุษย์ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “สุนทรียภาพเหรอคะ? ดิฉันว่าสิ่งที่ท่านต้องการจริงๆ คือคนซับเหงือกให้มากกว่ามั้งคะ เพราะดูจากปริมาณน้ำเมือกแล้ว ต่อให้เป็นนางเงือกเผ่าพันธุ์ลึกลับที่สุดในจักรวาลก็ยังต้องขอใบรับรองแพทย์ก่อนจะเดตกับท่านเลยค่ะ” เจ้าชายชะงัก หนวดปลาหมึกของเขาแข็งทื่อไปชั่วขณะ ก่อนที่ดวงตาคู่โตสีเหลืองอำพันจะถลนออกมามองซีต้า “เจ้าคนชั้นต่ำ! นี่คือวัฒนธรรมชนชั้นสูงของดาวเรา!” “เอาล่ะครับท่านเจ้าชาย ใจเย็นๆ ก่อนครับ” ผมรีบยกมือห้ามทัพ พร้อมกับหยิบใบสมัครขึ้นมาทำท่าจดบันทึกอย่างจริงจัง “ในฐานะซีอีโอของ ‘บริษัทจัดหาคู่จักรวาล’ หน้าที่ของผมคือการหาคนที่ ‘ใช่’ ไม่ใช่การมาวิจารณ์วัฒนธรรมใคร แต่ถ้าท่านอยากให้ผมหาคู่ให้จริงๆ ท่านต้องระบุสเปกมาให้ชัดเจนครับ... นอกเหนือจากความชอบในความเปียกชื้นแล้ว ท่านต้องการคนแบบไหนครับ?” เจ้าชายกาลากาธอร์ขยับหนวดไปมาเหมือนกำลังใช้ความคิด “ข้าต้องการใครสักคนที่... หายใจใต้น้ำได้ กินเนื้อสดเป็นหลัก และที่สำคัญ... ต้องเต้นรำจังหวะ ‘สะบัดหนวด’ ให้เข้ากับข้าได้โดยไม่หลุดขำ” ผมก้มหน้าลงจดบันทึกในสมุด (ที่จริงๆ แล้วเป็นแค่กระดาษทดเลขที่หยิบมาจากกองขยะข้างออฟฟิศ) มือสั่นเล็กน้อยด้วยความกังวล นี่ผมรับงานอะไรมาเนี่ย? หนี้ กยศ. ที่ผมแบกอยู่คงจะไม่ได้จ่ายคืนด้วยเงินสกุลกาแล็กซีหรอกนะ ถ้าหากผมทำเจ้าชายปลาหมึกนี่อาละวาดจนบริษัทพัง “เรื่องนั้นไม่มีปัญหาครับท่าน” ผมเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มระดับมืออาชีพ “เรามีตัวเลือกในฐานข้อมูล—เอ่อ—จำนวนมหาศาลครับ แต่ก่อนอื่น ท่านต้องทำความเข้าใจก่อนว่าค่าธรรมเนียมของที่นี่ไม่ได้จ่ายเป็นเงิน... แต่จ่ายเป็น ‘ความลับสุดยอดของจักรวาล’ ท่านพร้อมจะจ่ายไหมครับ?” “ความลับเหรอ?” เจ้าชายหรี่ตาลง “ข้ารู้ที่ตั้งของหลุมดำที่กักขังสมบัติของราชวงศ์โบราณเอาไว้ เจ้าเอาข้อมูลนี้ไปได้ แต่ถ้าหาคู่ให้ข้าไม่ได้ ข้าจะใช้หนวดพวกนี้พันคอเจ้าจนกว่าจะสำลักความเปียกชื้น!” ซีต้าเดินเข้ามาใกล้ผมแล้วกระซิบ “ก้อง... หมอนี่ดูท่าทางเอาจริงนะคะ ดูจากค่าความดันเลือดในตัวเขาแล้ว ถ้าเราหาไม่ได้ภายในเย็นนี้ เราคงได้กลายเป็นซูชิปลาหมึกอัดแท่งกันจริงๆ” ผมยิ้มแห้งๆ “ซีต้า ช่วยเปิดแฟ้ม ‘ดาวเคราะห์สีคราม’ หน่อยสิครับ ลองดูว่ามีใครพอจะสเปกประหลาดขนาดนี้บ้างไหม” ขณะที่ซีต้ากำลังเลื่อนหน้าจอโฮโลแกรมกลางอากาศ ความเงียบก็เข้าครอบงำออฟฟิศ มีเพียงเสียงหนวดปลาหมึกของเจ้าชายที่เคาะโต๊ะเป็นจังหวะเหมือนจังหวะกลองรบ ผมลอบเหงื่อตก นี่คือลูกค้าคนแรกของผม และถ้าพลาด... ชีวิตการทำงาน (และชีวิตจริงๆ) ของผมคงจบลงก่อนจะเริ่ม ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมของซีต้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นเบาๆ จนเจ้าชายกาลากาธอร์สะดุ้งสุดตัว “เกิดอะไรขึ้นซีต้า?” ผมถาม ซีต้าเบิกตากว้าง หันมามองผมด้วยสีหน้าซีดเผือด “ก้อง... เรามีปัญหาใหญ่กว่าการหาคู่แล้วค่ะ” “ปัญหาอะไร? หรือว่าคู่ที่หาให้มันไม่ดีพอ?” “ไม่ใช่ค่ะ...” ซีต้าชี้ไปที่ประตูออฟฟิศที่จู่ๆ ก็เปิดออกเองโดยไม่มีใครแตะต้อง “มีคนแจ้งว่าเจ้าชายกาลากาธอร์เป็น ‘อาชญากรข้ามจักรวาล’ ที่ขโมยอัญมณีแห่งมหาสมุทรมา และตอนนี้... กองกำลังพิทักษ์ดาราจักรระดับ 5 ดาว กำลังล้อมออฟฟิศเราอยู่ค่ะ!” เจ้าชายกาลากาธอร์เปลี่ยนสีผิวจากสีม่วงเป็นสีแดงก่ำ หนวดทั้งหมดของเขาตั้งชันขึ้น “เจ้า! เจ้าเป็นคนเรียกพวกมันมาใช่ไหม! เจ้าคิดจะหักหลังข้า!” ผมมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงเลเซอร์สีน้ำเงินกราดส่องเข้ามาในออฟฟิศ นี่มันงานจัดหาคู่หรือสนามรบกันแน่ครับเนี่ย? ในขณะที่ทุกอย่างกำลังวุ่นวาย ประตูด้านหลังก็เปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับร่างในชุดสูทสีดำสนิทที่เดินเข้ามาอย่างใจเย็น แล้วหยุดลงข้างๆ ผม “ยินดีที่ได้รู้จักครับ... ก้องกังวาน” ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “ผมคือตัวแทนจากหน่วยงานจัดระเบียบจักรวาล... และผมมาที่นี่เพื่อบอกคุณว่า งานที่คุณกำลังทำอยู่น่ะ... มันผิดกฎหมายฉบับที่ 99 ของสมาพันธ์ดวงดาว” ผมอ้าปากค้าง นี่ผมเพิ่งเริ่มงานวันแรก และกำลังจะถูกจับในข้อหา ‘ค้ามนุษย์ (หรือเอเลี่ยน) ข้ามเขตแดน’ โดยไม่ได้รับอนุญาตใช่ไหมครับเนี่ย? ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการผจญภัยสุดป่วนในจักรวาลของผมนะครับ และอย่าลืมเอาใจช่วยผมให้รอดพ้นจากกองกำลังพิทักษ์ดาราจักรในตอนหน้าด้วยนะครับ! ฮาไม่จำกัด ครับ