หัวใจแห่งน้ำแข็งแตกสลาย

"เจ้าคนโง่เง่า! หากตายไปในวันนี้ ข้าจะขุดหลุมฝังเจ้าให้ลึกที่สุด แล้วรดน้ำบนหลุมศพเจ้าด้วยสุราเลวๆ ที่เจ้าชอบนักหนา ให้วิญญาณเจ้าได้เมาหัวราน้ำไปชั่วกัลปาวสาน!" เสียงของมู่หรงเซวี่ยสั่นเครือ แววตาที่เคยเย็นชาดั่งธารน้ำแข็งพันปีบัดนี้กลับสั่นไหวอย่างรุนแรง เธอไม่ได้ตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยว หากแต่เป็นการกรีดร้องจากส่วนลึกของหัวใจที่กำลังแตกสลาย เบื้องหน้าของทั้งสองคือคมกระบี่นับร้อยที่พุ่งทะยานมาจากค่ายกลทลายดาราของพรรคมาร ปราณสีเลือดทอประกายอาบไล้ไปทั่วบริเวณ กลิ่นอายความตายหอมหวานดั่งดอกไม้พิษ หลี่เฟยหลงยิ้มมุมปาก แม้ในยามที่เลือดไหลซึมออกจากมุมปากจากการต้านทานพลังเมื่อครู่ ดวงตาของเขายังคงมีความกวนประสาทเช่นเคย "คุณหนูมู่หรง... หากข้าตายไป แล้วใครจะคอยตบมุกให้ท่านเวลาท่านเย็นชาใส่โลกใบนี้อีกล่ะ? เก็บน้ำตาไว้เถอะ สำหรับข้า... สุราที่รสเลิศที่สุดในใต้หล้า คือการได้เห็นท่านยิ้มสักครั้งต่างหาก" "เพ้อเจ้อ!" ทว่าในวินาทีที่กระบี่เล่มหนึ่งซึ่งแฝงพลังแห่งจิตสังหารระดับมหาจักรพรรดิพุ่งตรงเข้าที่กลางหน้าอกของหลี่เฟยหลง ซึ่งในขณะนั้นร่างกายของเขากำลังอ่อนแรงจากการใช้เคล็ดวิชา 'กระบี่เมรัยไร้ลักษณ์' ไปจนหมดสิ้น สติสัมปชัญญะของมู่หรงเซวี่ยขาดสะบั้นลงทันที นางไม่ลังเลแม้เพียงเสี้ยววินาที ร่างบอบบางในอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะพุ่งทะยานเข้าขวางหน้าชายหนุ่ม แรงกระแทกจากการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุดทำให้เสื้อผ้าของนางสั่นไหวราวกับผีเสื้อต้องพายุ *ฉึก!* เสียงคมกระบี่เสียบทะลุผ่านเนื้อหนังดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงันที่ประหนึ่งเวลาหยุดหมุน เลือดสีแดงฉานกระเซ็นลงบนพื้นหิมะสีขาวสะอาดตา ราวกับดอกเหมยที่บานสะพรั่งท่ามกลางฤดูหนาวอันโหดร้าย หลี่เฟยหลงเบิกตากว้าง ความเมามายในแววตาจางหายไปสิ้น เหลือเพียงความตกตะลึงที่สั่นสะท้านไปถึงกระดูกไขสันหลัง เขาคว้าตัวนางไว้ได้ทันท่วงที กลิ่นหอมจางๆ จากกายของนางที่เขามักจะได้รับยามใกล้ชิด บัดนี้ถูกกลบด้วยกลิ่นคาวเลือดที่ทำให้หัวใจของเขาเหมือนถูกมีดนับพันเล่มกรีดซ้ำ "เจ้า... เจ้าทำบ้าอะไรลงไป!" หลี่เฟยหลงคำราม เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเครือ มือที่สั่นเทาพยายามกุมบาดแผลที่กลางหลังของหญิงสาวไว้ แต่เลือดก็ยังคงไหลซึมผ่านนิ้วมือของเขาไม่หยุด มู่หรงเซวี่ยกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง แต่นางกลับคลี่ยิ้ม... ยิ้มที่งดงามที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา เป็นรอยยิ้มที่ทลายกำแพงน้ำแข็งในใจนางลงจนสิ้นซาก "ข้าบอกแล้วไง... ข้าจะไม่ยอมให้คนที่ข้า... ปกป้องคนสำคัญของข้าไม่ได้อีกเป็นครั้งที่สอง" "อย่าพูด! ห้ามพูดเด็ดขาด!" หลี่เฟยหลงกดจุดสกัดเลือดทั่วร่างนางอย่างรวดเร็ว ปราณวิญญาณของเขาที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดถูกถ่ายทอดเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง เพื่อยื้อชีวิตหญิงสาวตรงหน้า "ข้าไม่มีทางยอมให้เจ้าจากไป! สวรรค์กล้าพรากเจ้าไปจากข้า ข้าจะฟันพริ้วเมฆาให้ขาดสะบั้นข้ามไปสังหารมันถึงบนชั้นฟ้า!" ท่ามกลางสถานการณ์ที่วิกฤตถึงขีดสุด เงาดำสายหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหลังม่านหมอกควัน มวลพลังที่กดทับลงมานั้นหนักอึ้งดั่งขุนเขาไท่ซาน ชายชราในชุดคลุมสีเทาผู้มีใบหน้าเรียบเฉยเดินออกมาจากมิติที่บิดเบี้ยว เขามองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่ไร้ซึ่งความอาดูร "มู่หรงเซวี่ย... เจ้าทำผิดกฎตระกูลอย่างร้ายแรง การปกป้องเศษสวะจากสำนักลับ ถือเป็นโทษตายที่ไม่อาจละเว้น" ชายชรากล่าวพลางชักกระบี่สีเขียวมรกตออกมา ปล่อยให้จิตสังหารอันเย็นเยียบกดทับลงมายังจุดที่ทั้งสองอยู่ หลี่เฟยหลงค่อยๆ ยันกายลุกขึ้น แววตาของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงจากความกวนประสาทกลายเป็นความมืดมิดที่ลึกสุดหยั่ง เขาจับกระบี่คู่ใจที่สั่นระริกอยู่ในฝัก กลิ่นอายแห่งการบำเพ็ญเพียรที่ถูกกดทับมานานปีเริ่มปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟระเบิด พลังลมปราณสีม่วงเข้มม้วนตัวอยู่รอบกายเขาจนหิมะรอบข้างระเหยกลายเป็นไอ "ท่านตา..." มู่หรงเซวี่ยพึมพำด้วยความสิ้นหวัง "หากเจ้าอยากได้ตัวนางไป... ก็ต้องก้าวข้ามศพข้าไปก่อน" หลี่เฟยหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่เขาไม่เคยใช้มาก่อน กระบี่ถูกชักออกจากฝักเพียงครึ่งคืบ เสียงแว่วดุจวิญญาณร้ายร้องโหยหวนดังออกมาจากตัวกระบี่ ความกดดันมหาศาลทำให้ชายชราเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ในวินาทีที่กระบี่ของหลี่เฟยหลงกำลังจะออกจากฝักอย่างสมบูรณ์ พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็เกิดการสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นดุจทัณฑ์สวรรค์กำลังจะมาถึง ท้องฟ้าเบื้องบนเปลี่ยนจากสีครามเป็นสีเลือด และสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อเงาขนาดมหึมาของสัตว์อสูรบรรพกาลที่ถูกผนึกไว้ใต้หุบเขาแห่งนี้เริ่มตื่นขึ้นจากการหลับใหลเพราะแรงปะทะของพลังปราณเมื่อครู่! ความตายยังไม่น่ากลัวเท่ากับสิ่งที่กำลังจะลืมตาตื่นขึ้นมาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้... หลี่เฟยหลงหันไปสบตานางเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะตัดสินใจใช้พลังเฮือกสุดท้ายทะลวงขีดจำกัดแห่งปราณยุทธ์เพื่อเปิดทางหนีที่ไม่มีใครคาดคิด ขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ยังคงร่วมเดินทางและติดตามความรักที่แลกมาด้วยชีวิตของจอมยุทธ์เมามายและนางเซียนน้ำแข็งคนนี้ไปจนถึงตอนสุดท้ายนะครับ