ชัยชนะที่มาพร้อมกับความลับที่ถูกเปิดเผย

กลิ่นอายความเย็นเยือกของหมึกจีนชั้นดีผสมผสานกับกลิ่นอายสนโบราณลอยอวลอยู่ในห้องทำงานลับใต้ดิน แรงกดดันจากบรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งเสียจนแม้แต่เสียงลมหายใจยังต้องถูกกลืนหายไป ลู่ถิงเฉินชะงักฝีเท้า ดวงตาคมกริบหรี่แคบลงทันที ในขณะที่จินเฟิงหุบพัดในมือฉับพลัน รอยยิ้มบนริมฝีปากบางเฉียบพลันเลือนหายไป แทนที่ด้วยประกายตาดุดันที่วับวามขึ้นท่ามกลางความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัว บนโต๊ะไม้จันทน์สีเข้ม เอกสารบัญชีลับของเครือข่ายตลาดมืดที่เพิ่งถูกกวาดล้างเปิดกางออก เผยให้เห็นตัวอักษรบรรจงที่เขียนด้วยพู่กันหางหมาป่า ลายมือนี้... แม้จะพยายามบิดเบือนให้แตกต่าง แต่โครงสร้างของตัวอักษรกลับคุ้นตาอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่คร่ำหวอดอยู่ในวงการราชการระดับสูง "ดูท่า... สุนัขรับใช้ที่พวกเราเพิ่งตัดหัวไปเมื่อครู่ จะไม่ใช่แค่สุนัขจรจัดข้างถนนเสียแล้วกระมังครับท่านนายพล" ไป๋จินเฟิงเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของนางราบเรียบดั่งผิวน้ำในบึงใหญ่ไร้ระลอกคลื่น ทว่าแฝงไว้ด้วยความคมกริบราวใบมีดซ่อนในแพรไหม นางสวมเสื้อคลุมผ้าต่วนสีเทาเข้มปักลายเมฆมงคลด้วยด้ายสีเงินยวดยอด ประณีตงดงามตามแบบฉบับสตรีผู้ดีเก่าก่อนที่ถูกกักเก็บจิตวิญญาณไว้ในร่างของหญิงสาวยุคเจ็ดสิบ มือเรียวขาวราวหยกสลักเอื้อมไปหยิบสมุดบัญชีเล่มที่สามขึ้นพลิกดูอย่างใจเย็น แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันก๊าดสาดส่องกระทบใบด้านข้างของดวงหน้างามสง่า ชวนให้ผู้มองรู้สึกราวกับกำลังเผชิญหน้ากับยอดกุนซือผู้พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินในตำนาน ลู่ถิงเฉินไม่ตอบคำถามนั้นทันที ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบนายพลสีเขียวเข้มทรงอำนาจก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน กลิ่นอายความดุร้ายเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลง มือหนาที่ผ่านการจับดาบและกุมอำนาจกองทัพมาโชกโชนเอื้อมลงไปแตะที่รอยประทับตราครั่งสีชาดบนหน้ากระดาษ "ตราประทับนี้..." น้ำเสียงทุ้มต่ำของลู่ถิงเฉินแหบพร่าเล็กน้อย แต่เต็มไปด้วยคลื่นอารมณ์ที่ซัดสาดอยู่ภายใน "เป็นตราประทับของกรมเสบียงกลาง... หน่วยงานที่ขึ้นตรงต่อสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีโดยตรง" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครา ทว่าครั้งนี้มันหนาแน่นเสียยิ่งกว่าเดิม ราวกับมีก้อนหินนับพันชั่งกดทับอยู่บนอก ในยุคเจ็ดสิบที่บ้านเมืองกำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน ยุคสมัยที่เศรษฐกิจวางแผนส่วนกลางกำลังปะทะกับคลื่นใต้น้ำของการค้าเสรีใต้ดิน เครือข่ายการลักลอบระบายสินค้าหลวงออกนอกประเทศที่จินเฟิงและลู่ถิงเฉินร่วมมือกันทลายลงในค่ำคืนนี้ หาใช่เพียงแค่กลุ่มพ่อค้าคนกลางผู้โลภมาก แต่เบื้องหลังของมันกลับมีเงาหัวของบุคคลระดับสูงในรัฐบาลทาบทับอยู่ ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นชักใยอยู่หลังม่านมหาสมุทร จินเฟิงเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเย้ยหยัน "น่าขันสิ้นดีครับ คนกลุ่มนั้นปากก็พร่ำบอกว่าอุทิศตนให้แก่ประชาชน เพื่ออุดมการณ์อันยิ่งใหญ่ของพรรค แต่ลับหลังกลับสูบเลือดเนื้อของแผ่นดิน ผ่านเส้นทางสายไหมสีเทานี้เพื่อส่งเสบียงและเงินตราไปสร้างอาณาจักรส่วนตัวในต่างแดน ท่านนายพล... ท่านคิดว่าเหยื่อตัวใหญ่ที่สุดในวังวนนี้ จะยอมปล่อยให้เราสาวไส้ไปถึงตัวหรือไม่เล่าครับ" ลู่ถิงเฉินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายดุจรูปสลักปรากฏรอยยิ้มหยันที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น "หึ... ต่อให้เบื้องหลังของมันจะเป็นถึงรัฐมนตรีหรือคณะกรรมการกลางแห่งพรรค หากกล้าเข้ามาขวางทางกวาดล้างของกองทัพ ข้าก็จะบดขยี้มันให้แหลกคามือ ไม่เว้นแม้แต่เงาของมันเอง" คำพูดนั้นไม่ได้กล่าวออกมาลอยๆ พลังกดดันจากอำนาจทหารที่ลู่ถิงเฉินถือครอง ทำให้บรรยากาศรอบตัวสั่นระริก สตรีในยุคนี้หากได้ยินวาจานี้คงหวาดกลัวจนตัวสั่น แต่สำหรับไป๋จินเฟิง นางกลับแย้มยิ้มบางเบา ความชื่นชมประกายขึ้นในดวงตาคู่คม นางรู้ดีว่าบุรุษผู้นี้ไม่ใช่คนดีงามไร้รอยด่างพร้อย เขาคือพญาอินทรีผู้เยือกเย็นและเหี้ยมเกรียม แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็คือหลักยึดเดียวที่มั่นคงดั่งหินผาในยุคสมัยอันบ้าคลั่งนี้ "เช่นนั้น... เราคงต้องเดินหมากตานี้ให้เร็วกว่าที่พวกมันคาดคิด" จินเฟิงขยับตัวลุกขึ้นยืน ร่างระหงภายใต้ชุดคลุมขยับตามจังหวะก้าวเดินที่สง่างาม นางหยิบพัดกระดาษขึ้นเคาะเบาๆ ที่ฝ่ามือ "ในเมื่อบัญชีเล่มนี้ระบุชื่อผู้รับผลประโยชน์ปลายทางไว้ที่ท่าเรือเมืองกวาง州 เราก็แค่ส่งข้อมูลชุดนี้ไปให้ 'ถูกคน' ในเวลาที่เหมาะสม" "เธอหมายถึงใคร?" ลู่ถิงเฉินหันมามอง "รองเลขาธิการหลิว ผู้ตรวจการพิเศษที่เพิ่งถูกส่งลงมาตรวจสอบการทุจริตจากส่วนกลาง" รอยยิ้มของจินเฟิงงملดงามราวกับดอกไม้พิษที่บานสะพรั่งในยามค่ำคืน "คนผู้นี้ขึ้นชื่อเรื่องความซื่อตรงจนน่ารำคาญ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็มีความทะเยอทะยานที่จะไต่เต้าขึ้นสู่จุดสูงสุด หากเราส่งหลักฐานชิ้นนี้ให้เขาแบบลับๆ เขาก็จะเป็นสุนัขล่าเนื้อชั้นดีที่จะกัดไม่ปล่อย จนกว่าตระกูลใหญ่เบื้องหลังจะสั่นคลอน" ลู่ถิงเฉินจ้องมองสตรีตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ความเฉลียวฉลาด เล่ห์เหลี่ยม และความเด็ดขาดของนาง เกินกว่าที่สตรีทั่วไปในวัยเดียวกันจะมีได้ นางไม่ใช่เพียงภรรยาในนามที่เขาแต่งเข้ามาเพื่อตบตาผู้คน แต่นางคือคู่คิด... คือกุนซือผู้มองขาดในทุกย่างก้าวของการแย่งชิงอำนาจ "เจ้าไม่กลัวหรือว่า หากรองเลขาธิการหลิวเกิดหักหลังเราขึ้นมา หรือหากเบื้องหลังของพวกมันมีอำนาจมากกว่าที่เราคิด เจ้าและครอบครัวตระกูลไป๋อาจกลายเป็นเป้าหมายในการกำจัดขั้นเด็ดขาด" เสียงของลู่ถิงเฉินทุ้มต่ำลง ไอร้อนจากลมหายใจของเขาระandอยู่ใกล้จนจินเฟิงสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความดุร้าย จินเฟิงเงยหน้าสบตาเขา รอยยิ้มบนริมฝีปากลึกซึ้งขึ้น "ท่านนายพลครับ... ในเกมกระดานนี้ มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่หวาดกลัวความเสี่ยง ส่วนผู้มีสติปัญญาอย่างเรา... มักจะเป็นผู้กำหนดความเสี่ยงนั้นเสียเอง" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังเต็มไปด้วยความฮึกเหิมและกลยุทธ์อันล้ำลึก เสียงฝีเท้าเร่งรีบและหนักหน่วงของทหารยามหน้าประตูก็ทำลายความเงียบลงอย่างกะทันหัน เสียงเคาะประตูดังรัวสามครั้งติดกัน ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินสูงสุด "ท่านนายพล! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เสียงของรองแม่ทัพเฉินตะโกนลอดเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก "มีคำสั่งด่วนพิเศษจากเมืองหลวง... ส่งตรงถึงมือท่าน!" ลู่ถิงเฉินขมวดคิ้วมุ่น เดินไปกระชากประตูเปิดออกอย่างแรง รองแม่ทัพเฉินยืนหอบหายใจโยนซองเอกสารสีน้ำตาลประทับตราลับสุดยอดด้วยขี้ผึ้งสีแดงฉานมาให้ ลู่ถิงเฉินรับมาฉีกออกอย่างรวดเร็ว กวาดสายตาอ่านข้อความด้านในเพียงแวบเดียว ดวงตาคมกริบก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—ปฏิกิริยาที่หาได้ยากยิ่งจากนายทหารผู้เยือกเย็นดุจน้ำแข็งผู้นี้ จินเฟิงก้าวเข้าไปใกล้ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่จริงจัง "เกิดอะไรขึ้นครับ?" ลู่ถิงเฉินเงยหน้าขึ้นจากกระดาษแผ่นนั้น สายตาของเขาจ้องมองนางด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา ก่อนจะยื่นแผ่นกระดาษคำสั่งให้ นางก้มลงมอง... และในวินาทีนั้นเอง รอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าของยอดกุนซือสาวก็ต้องแข็งค้าง บนกระดาษแผ่นนั้น มิได้มีคำสั่งให้สอบสวนเครือข่ายตลาดมืดแต่อย่างใด หากแต่เป็น "ราชโองการลับ" จากเบื้องสูง ที่สั่งปลดลู่ถิงเฉินออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพภาคใต้ในทันที พร้อมทั้งระบุชื่อบุคคลที่จะเข้ามาดำรงตำแหน่งแทน... ซึ่งก็คือ "ท่านปู่" ของไป๋จินเฟิง ผู้อาวุโสที่ควรจะนอนป่วยอยู่แต่ในบ้านพักชนบท! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เฉินเว่ยสายลุย" เสมอมานะครับ