พลิกวิกฤตวัตถุดิบขาดแคลน

"เสบียงฝ้ายดิบจากมณฑลทางเหนือสามพันชั่ง ถูกอายัดไว้ที่ด่านตรวจลู่โข่วโดยคำสั่งของสารวัตรกองเสบียง... ข่าวกรองนี้แม่นยำเพียงใด" น้ำเสียงทุ้มต่ำราวกับก้อนน้ำแข็งกระทบกันในถ้วยกระเบื้องเคลือบดังขึ้น ท่าوَมกลางความมืดสลัวของห้องทำงานลับ ลู่ถิงเฉิน นายพลหนุ่มผู้กุมอำนาจกองทัพภาคเหนือ ปรายตามองรายงานลับในมือด้วยแววตาดุร้ายดั่งพญาอินทรีย์ที่กำลังจ้องเหยื่อ ร่างสูงสง่าในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวมะกอกเข้ม ประดับอินทรธนูทองคำ บ่งบอกถึงอำนาจล้นฟ้าที่แม้แต่ลมหายใจของผู้คนในเมืองอุตสาหกรรมแห่งนี้ก็ยังต้องอยู่ภายใต้อาณัติของเขา เงาร่างระหงของสตรีผู้หนึ่งก้าวพ้นม่านบังตาเข้ามาอย่างเงียบเชเชียบ ไป๋จินเฟิงในชุดเสื้อคลุมผ้าฝ้ายสีครามเข้มปักลายเมฆมงคลตามแบบฉบับสตรีผู้ดีเก่าที่ยังหลงเหลือความสง่างาม นางไม่แม้แต่จะก้มศีรษะหลบสายตาดุดันคู่นั้น แววตาคู่คมกริบดั่งกระบี่ซ่อนฝักฉายแววเยือกเย็น นางยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังมองดูเด็กน้อยเล่นขายของ "แม่นยำยิ่งกว่าลมหายใจของท่านเสียอีก ท่านนายพลลู่" จินเฟิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทุกพยางค์กลับบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "พวกมันคิดว่าการตัดเส้นทางขนส่งสายหลักผ่านทางหลวงหลวงหมายเลขเจ็ด จะสามารถบีบคั้นให้โรงงานทอผ้าของตระกูลไป๋ล้มละลายภายในสามวันได้... ช่างเป็นวิธีคิดที่ตื้นเขินและน่าสมเพชเสียจริง" ลู่ถิงเฉินแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวนาง กลิ่นอายบุรุษเพศที่ทรงอำนาจและกลิ่นอายดินปืนจางๆ แผ่ซ่านกดดันบรรยากาศรอบตัว "เจ้ายังจะมาอวดดีได้อีกหรือ จินเฟิง? ฝ้ายดิบสามพันชั่งนั้นคือวัตถุดิบทั้งหมดที่ใช้หล่อเลี้ยงคนงานนับพันชีวิตในมือเจ้า หากไม่มีมัน อีกสัปดาห์เดียว เครื่องจักรทุกตัวจะต้องหยุดทำงาน และตระกูลไป๋ของเจ้าก็จะกลายเป็นขอทานริมถนน" จินเฟิงไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว นางเงยหน้าสบตากับนายพลหนุ่มผู้เยือกเย็นได้อย่างพพอดี ปลายนิ้วเรียวเรียบแตะลงบนปกเสื้อเครื่องแบบของเขาแผ่วเบา ราวกับจะท้าทายอำนาจที่ใครต่างก็เกรงกลัว "ใครบอกท่านเล่าว่าตระกูลไป๋มีทางเลือกเดียว?" นางผละตัวออกไปยืนริมหน้าต่างที่เปิดรับสายลมเย็นยามค่ำคืนของยุคเจ็ดสิบ ดวงตาดอกท้อทอดมองไปยังโกดังสินค้าเก่าแก่ริมแม่น้ำ "เส้นทางหลวงถูกปิดกั้น แต่เส้นทางน้ำสายเก่าที่เชื่อมต่อกับหมู่บ้านชาวประมงร้างเล่า? ทางการมองข้ามมันเพราะคิดว่าตื้นเขินเกินกว่าที่เรือบรรทุกสินค้าขนาดใหญ่จะแล่นผ่านได้... แต่พวกเขาลืมไปว่า ในฤดูใบไม้ผลิปีนี้ กระแสน้ำหนุนสูงขึ้นสามชี่ และข้าได้เจรจากับกลุ่มสหกรณ์ชาวประมงลับๆ เรียบร้อยแล้ว" จินเฟิงหันกลับมา รอยยิ้มมั่นใจประดับบนใบหน้าสวยหวานที่ฉายแววปราชญ์เปรื่อง "เรือสำเภาติดเครื่องยนต์ขนาดเล็กสำรองสำรับลอบขนส่ง จะลำเลียงฝ้ายดิบชุดใหม่เข้าสู่หลังโรงงานในคืนวันพรุ่งนี้... ไม่เพียงแต่เราจะไม่ขาดแคลน แต่ต้นทุนการขนส่งทางน้ำยังถูกกว่าทางบกถึงร้อยละสามสิบ" ลู่ถิงเฉินหรี่ตาลง ประกายความชื่นชมฉายวาบผ่านนัยน์ตาคู่คมที่มักจะไร้ความปรานี ชายหนุ่มผู้กุมชะตาเมืองทั้งเมืองพบว่า ยิ่งเขาพยายามบดขยี้สตรีผู้นี้ให้จมดิน นางกลับยิ่งเติบโตและงอกงามอย่างงดงามท่ามกลางซากปรักหักพัง "เจ้าช่าง... ร้ายกาจเสียจริง จินเฟิง" เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดริมใบหูของนาง ลู่ถิงเฉินโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านเส้นผมของนาง "การผูกขาดตลาดฝ้ายดิบในมณฑลทางเหนือจะตกเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว ทว่า... ผลประโยชน์ก้อนโตขนาดนี้ เจ้าจะตอบแทนข้าอย่างไร?" จินเฟิงเอียงคอมองเล็กน้อย รอยยิ้มเย้ายวนแต่ทว่าเฉียบคมปรากฏขึ้น "ท่านนายพลต้องการสิ่งใดเล่า? อำนาจ เงินทอง หรือว่า..." ยังไม่ทันที่นางจะเอ่ยจบประโยค เสียงเคาะประตูก็จังหวะรัวเร็วและหนักหน่วงดังขึ้นขัดจังหวะ อาหลาง พ่อบ้านมือขวาของลู่ถิงเฉินผลักประตูเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก "ท่านนายพล! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" อาหลางหอบหายใจรัว "สายข่าวจากเมืองหลวงส่งโทรเลขด่วนพิเศษ แจ้งว่า... แจ้งว่า *'ราชโองการลับจากส่วนกลาง'* ฉบับใหม่เดินทางมาถึงกองบัญชาการภาคเหนือแล้ว และเป้าหมายแรกในการตรวจสอบทรัพย์สินทุจริต... คือโรงงานทอผ้าตระกูลไป๋!" ลู่ถิงเฉินชะงัก รัศมีสังหารรอบตัวระเบิดออกทันที ดวงตาดำมืดดุจเหวลึกหันขวับกลับมามองจินเฟิง ขณะที่จินเฟิงเองก็หุบยิ้มทันที ใบหน้าหวานซีดเผือดลงเล็กน้อยเมื่อตระหนักว่าเกมการเมืองระดับสูงได้คืบคลานเข้ามาประชิดตัวเร็วกว่าที่คาดคิด ในวินาทีที่ความเงียบอันน่าอึดอัดเข้าปกคลุมห้องทำงาน อาหลางก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ลมหายใจของคนทั้งคู่แทบหยุดชะงัก "และ... และผู้ที่ถือราชโองการฉบับนี้ลงมาตรวจสอบด้วยตนเองในคืนนี้ ก็คือ... *ท่านอ๋องผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน* ผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาแท้ๆ ของท่านนายพล... และเป็นอดีตคู่หมั้นที่ถูกยกเลิกการแต่งงานของนายหญิงไป๋จินเฟิงเองครับ!" --- ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานด้วยดีเสมอมานะครับ