เสียงคำรามสะท้านปฐพีดังสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วห้องโถงใต้ดิน รอยแยกสีแดงฉานใต้ฝ่าเท้าไม่ได้เป็นเพียงแค่ภาพลวงตาของเกม แต่มันคือเขตแดนแห่งความตายที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากหลุมศพแห่งกาลเวลา คินก้าวถอยหลังครึ่งก้าว สายตาคมกริบกวาดมองประเมินสภาพแวดล้อมอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องคอมพิวเตอร์ที่กำลังประมวลผลข้อมูลนับแสนชุดในเสี้ยววินาที
"ข้างซ้ายเปิดช่องโหว่สามวินาที... ส่วนทางขวา ไอความร้อนกำลังสะสมตัวที่จุดศูนย์กลาง" คินพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบไร้ความตื่นตระหนก แม้ว่าเงาร่างมหึมาเบื้องหน้าจะกำลังแผ่แรงกดดันระดับมหาศาลจนทำให้หน้าจอระบบของเกมสั่นไหวอย่างรุนแรง
"นี่ นาย! จะยืนวิเคราะห์อะไรอยู่ตรงนั้นเล่า! มันขยับแล้วนะ!" เสียงอุทานปนตื่นตระหนกของรินรดาตวัดขัดจังหวะความคิดของเขา คุณหนูตัวแสบในชุดนักรบเวทมนตร์ก้าวเท้าถอยหลังจนสะดุดเข้ากับเศษซากศิลา แต่มือเรียวบางยังคงกระชับคฑาในมือแน่น แม้ดวงตาคู่สวยจะฉายแววหวาดกลัว แต่ริมฝีปากกลับเม้มเข้าหากันอย่างดื้อรั้น ไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้ง่ายๆ
คินเหลือบมองร่างเพรียวบางที่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกทึ่งในความใจสู้ของเธอ
"อย่าเพิ่งขยับสุ่มส่าห์ครับคุณหนู อยู่ในระยะรัศมีป้องกันของผมพอดี" คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น เขาก้าวขึ้นไปยืนบังด้านหน้าของรินรดาโดยอัตโนมัติ มือซ้ายยกโล่เวทมนตร์ขึ้นตั้งรับ ส่วนมือขวากระชับดาบสั้นในมือมั่น
ทันใดนั้น ดวงตาสีชาดคู่มหึมาของบอสลับประจำดันเจี้ยนก็เบิกโพงขึ้นในความมืด มันคืออสูรกายกลายพันธุ์ที่มีรูปร่างกึ่งมังกรกึ่งอสูรเหล็กไหล เกล็ดสีดำสนิทสะท้อนแสงไฟสีแดงฉานจากรอยแยกเบื้องล่าง แรงลมมหาศาลจากการพ่นลมหายใจออกมาราวกับพายุเฮอร์ริเคนพัดกระหน่ำจนเส้นผมของทั้งสองคนปลิวไสว
"โฮกกกกกกก!"
เสียงคำรามนั้นไม่ใช่แค่เสียงธรรมดา แต่มันคือคลื่นกระแทกโซนิกที่สร้างสถานะ [มึนงง] และ [หวาดกลัว] ให้กับผู้เล่นในรัศมีสิบเมตร หน้าจอของคินขึ้นเตือนตัวอักษรสีแดงกระพริบถี่
[คำเตือน: ตัวละครได้รับผลกระทบจากสกิล 'คำรามแห่งขุมนรก']
[ความเร็วในการเคลื่อนไหวลดลง 30%]
[พลังป้องกันทางเวทมนตร์ลดลงชั่วคราว]
"ช้าลงสามสิบเปอร์เซ็นต์งั้นเหรอ... เป็นดีบัฟที่น่ารำคาญเสียจริง" คินหรี่ตาลงเล็กน้อย สมองส่วนหน้าทำงานอย่างหนักเพื่อคำนวณวิถีการโจมตีสวนกลับ อดีตโปรเพลเยอร์อย่างเขารู้ดีว่า ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบด้านความเร็ว การใช้กำลังเข้าปะทะคือหนทางสู่ความตาย สิ่งเดียวที่จะพลิกเกมได้คือ "จังหวะ" และ "มุมอับสายตา" ของศัตรู
อสูรเหล็กไหลเงื้อมือกรงเล็บขนาดมหึมาหมายจะตะปบทะลวงลงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่ แรงกดดันจากอากาศทำให้ลมหายใจติดขัด รินรดาถึงกับหลับตาปี๋ด้วยความกลัว เธอกำคฑาแน่นจนข้อ นิ้วขาวซีด
แต่คินกลับไม่ถอย
"ตอนนี้แหละ!"
เขาก้าวเท้าออกไปข้างหน้าด้วยเทคนิคการเคลื่อนไหวขั้นสูงที่ไม่มีในระบบสอนเล่นทั่วไป—*การสับเท้าหลอกแบบซิกแซก* (Advanced Step-Dodge) ร่างของเขาพุ่งผ่านกรงเล็บมหึมาไปได้อย่างเฉียดฉิว เส้นขนบนแขนแทบจะสัมผัสกับความร้อนระอุของคมเล็บเหล็กกล้า
เป้าหมายของคินไม่ใช่การโจมตีตัวบอสโดยตรง แต่เป็นจุดอ่อนชิ้นสำคัญที่ซ่อนอยู่บริเวณข้อต่อใต้หัวเข่าของมัน—จุดที่เกล็ดสีดำยังปิดไม่สนิทเนื่องจากการตื่น
*ฉัวะ!*
คมดาบสั้นอาบด้วยอבพลังงานมานาสีฟ้าครามแทงทะลุเข้าไปยังจุดอ่อนนั้นอย่างแม่นยำราวนิติเวชผ่าตัดศพ เสียงโลหะกระทบกับเนื้อสดดังสนั่น พร้อมกับตัวเลขความเสียหายสีแดงฉานที่พุ่งทะยานขึ้นเหนือหัวของบอส: [-45,800 Critical Hit!]
"บ้าน่า...!" รินรดาที่ลืมตาขึ้นมามองถึงกับอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ เธอกำลังมองชายหนุ่มผู้เยือกเย็นคนเดิมสร้างความเสียหายหลักหมื่นใส่บอสระดับเลเวล 50 ด้วยตัวละครเลเวลเริ่มต้นอย่างไม่น่าเชื่อ
อสูรเหล็กไหลกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด มันสะบัดขาข้างนั้นอย่างบ้าคลั่ง แรงเหวี่ยงมหาศาลซัดร่างของคินกระเด็นถอยหลังไปหลายเมตรจนหลังกระแทกเข้ากับผนังห้องโถงศิลา
"อึก..." คินส่งเสียงครางต่ำในลำคอ เลือดในหลอด HP ลดฮวบลงเหลือเพียง 15 เปอร์เซ็นต์ แต่ใบหน้าของเขายังคงนิ่งสงบ ไร้ร่องรอยของความตื่นตระหนก เขายกมือขึ้นเช็ดคราบเลือดมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะแย้มยิ้มออกมาบางเบา
"การคำนวณความเสียหาย... แม่นยำไม่เพี้ยน" เขากล่าวพึมพำเบาๆ
ทันใดนั้น ร่างมหึมาของอสูรเหล็กไหลก็หยุดชะงักลง มันส่งเสียงคำรามฮึดฮัดในลำคอก่อนที่ร่างทั้งร่างจะค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองระยิบระยับลอยเค្វ้งไปทั่วบริเวณ แรงสั่นสะเทือนใต้พื้นดินสงบลงทันตาเห็น เหลือไว้เพียงความเงียบงันที่เข้ามาแทนที่
[ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'คิน' และปาร์ตี้ ได้ทำการกำจัด 'อสูรเหล็กไหลผู้พิทักษ์ขุมนรก' (Boss Class) สำเร็จ]
[ท่านได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาล...]
[เลเวลอัป! เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นจาก 18 เป็น 25]
หน้าจอสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับเสียงดนตรีเฉลิมฉลองชัยชนะดังขึ้นเบาๆ แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของคินไม่ใช่เลเวลที่พุ่งพรวดขึ้นมาถึงเจ็ดระดับ แต่มันคือไอเทมชิ้นหนึ่งที่ร่วงหล่นลงมาจากร่างของบอสที่สลายไป
กลางกองละอองแสงสีทอง มีกล่องไม้โบราณลวดลายประหลาดวางอยู่ นิ่งสงบ แต่มันกลับแผ่ไอพลังสีรุ้งอ่อนๆ ออกมาจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว
รินรดารีบวิ่งเข้ามาหาคินด้วยความดีใจ ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น "นี่เรา... เราชนะมันจริงๆ เหรอเนี่ย นายทำได้ยังไงอ่ะ คิน! นายเก่งเกินไปแล้วนะ!" เธอร้องทักด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ลืมมาดคุณหนูผู้สูงศักดิ์ไปเสียสนิท
คินไม่ได้ตอบในทันที เขายันตัวลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าอย่างใจเย็น ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้กล่องไม้โบราณชิ้นนั้นช้าๆ สัญชาตญาณของอดีตโปรเพลเยอร์บอกเขาว่า ไอเทมชิ้นนี้ไม่ใช่ไอเทมธรรมดาทั่วไปที่หาได้ตามท้องตลาด มันคือตัวแปรสำคัญที่จะเปลี่ยนสมดุลของเกมทั้งเซิร์ฟเวอร์
"ถอยหลังไปนิดนึงครับคุณหนู" คินเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงสุภาพ
รินรดากะพริบตาปริบๆ แต่ก็ยอมถอยหลังตามที่เขาบอกอย่างว่าง่าย เธอจ้องมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป ความประทับใจและความเชื่อใจก่อตัวขึ้นในใจของเธออย่างเงียบเชียบ
คินยื่นมือออกไปสัมผัสกับฝากล่องไม้โบราณ ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาแตะลงบนเนื้อไม้ อักขระโบราณสีทองก็สว่างวาบขึ้นรอบกล่อง เสียงระบบแจ้งเตือนระดับสูงดังขึ้นก้องในโสตประสาทของเขา—
[ระบบตรวจพบไอเทมพิเศษ: 'กุญแจแห่งพันธสัญญาโบราณ' (Ancient Covenant Key) และ 'ศิลาแห่งราชันผู้สาบสูญ' (Stone of the Lost King)]
[เงื่อนไขการปลดล็อกผ่าน: ไอเทมชิ้นนี้จะผูกมัดกับผู้เล่นถาวรและไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้]
[คำเตือน: การรับไอเทมชิ้นนี้จะดึงดูดความสนใจจากกิลด์ใหญ่ทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์]
คินหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความแจ้งเตือนนั้นจบ รอยยิ้มที่มุมปากลึกขึ้นกว่าเดิม
แต่ในวินาทีที่เขากำลังจะกดปุ่มยืนยันการรับไอเทม จู่ๆ แสงไฟสีแดงฉานที่ควรจะดับลงไปแล้ว กลับสว่างวาบขึ้นมาใหม่อีกครั้งอย่างรุนแรง หน้าจอระบบทั้งหมดของเขากะพริบเตือนรัวเป็นข้อความสีเลือด—
[คำเตือนฉุกเฉินระดับวิกฤต!]
[ตรวจพบผู้เล่นปริศนา 3 คน กำลังบุกรุกเข้ามาในเขตอาณาเขตลับโดยไม่ได้รับอนุญาต]
[และ... หนึ่งในนั้นคือ "บุคคล" ที่คุณรู้จักเป็นอย่างดีจากโลกภายนอก—]
________________________________________
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!
— แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ขอคุม แต่ทำไมคุณหนูตัวแสบถึงชอบมาป่วน•ตอนที่ 6
ของรางวัลระดับหายาก
ผลงานโดย แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ขอคุม แต่ทำไมคุณหนูตัวแสบถึงชอบมาป่วน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!