ดันเจี้ยนแรกกับการพิสูจน์ฝีมือ

เสียงคำรามกึกก้องที่สะท้อนก้องผ่านผนังหินสีนิลกาฬของ "ซากโบราณสถานแห่งความพิศวง" ไม่ได้ทำให้คินขยับเขยื้อนแม้แต่นิ้วเดียว สายตาคู่คมใต้ฮู้ดสีเข้มยังคงจดจ้องอยู่กับหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ฉายผังโครงสร้างของดันเจี้ยนระดับยากพิเศษ เบื้องหน้าของเขาคือกลุ่มผู้เล่นระดับท็อปของกิลด์ใหญ่อื่นๆ ที่กำลังยืนถกเถียงกันด้วยใบหน้าซีดเผือด "เราบุกเข้าไปตรงๆ ไม่ได้หรอกครับท่านคิน! มอนสเตอร์ประเภทโกเลมเหล็กไหลในชั้นที่สามมีค่าพลังป้องกันกายภาพสูงเกินกว่าเกตเวย์ดาเมจของเราจะเจาะทะลวงได้ แถมยังมีออร่าคำสาป 'เลือดกรด' ที่กัดกร่อนหลอดเลือดทีละสเปอร์เซ็นต์ทุกครั้งที่เข้าประชิดตัวอีกด้วย!" หัวหน้าปาร์ตี้ของกิลด์พันธมิตรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรน เหงื่อเม็ดโตผุดพรายบนหน้าผากของเขา แม้ในโลกจริงชายคนนี้จะเป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ผู้สุขุม แต่เมื่อเผชิญหน้ากับความกดดันระดับ VRMMO เต็มรูปแบบ ความตื่นตระหนกก็เริ่มกัดกินสติทีละน้อย ในขณะเดียวกัน รินรดาที่ยืนกอดอกพิงเสาหินโบราณอยู่ด้านหลังกำลังเคี้ยวลูกอมรสส้มในปากอย่างสบายอารมณ์ แม้ชุดเกราะนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ของเธอจะประดับด้วยไอเทมหายากมูลค่ามหาศาล แต่วิธีการยืนทิ้งน้ำหนักตัวและสายตาที่มองกลุ่มคนตรงหน้าด้วยความเบื่อหน่าย กลับแสดงออกถึงความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม—ความมั่นใจที่เธอมอบให้ชายหนุ่มผู้ยืนอยู่ตรงกลางวงสนทนาโดยปราศจากเงื่อนไข คินไม่ตอบคำถามในทันที เขายกมือขึ้นปัดหน้าจอโฮโลแกรมให้เลื่อนไปข้างหน้า ข้อมูลดิบของมอนสเตอร์นับร้อยชนิดถูกเรียบเรียงใหม่ด้วยอัลกอริทึมในหัวสมองของอดีตโปรเพลเยอร์ การมองเกมของเขาไม่ใช่การวิ่งเข้าไปฟันแทงอย่างไร้ทิศทาง แต่เป็นการมองเห็น "รอยต่อของรหัส" และ "จังหวะเวลาของระบบ" "ใครบอกว่าเราต้องใช้ดาบเจาะเกราะพวกมันล่ะครับ" น้ำเสียงนุ่มทุบแต่เยือกเย็นเอ่ยขึ้น เรียบง่าย ทว่าทรงพลังจนทำให้เสียงถกเถียงรอบด้านเงียบลงทันที คินก้าวเท้าไปข้างหน้าสามก้าว นิ้วเรียวยาวแตะลงบนแผนที่สามมิติเพื่อลากเส้นทางใหม่ที่ไม่มีใครเคยสำรวจมาก่อน "ดันเจี้ยนนี้ถูกออกแบบมาเพื่อทดสอบความเข้าใจเรื่องธาตุ ไม่ใช่พละกำลัง ภายในรัศมีห้าสิบเมตรจากจุดที่เรายืนอยู่ มีท่อระบายความร้อนใต้พิภพที่เชื่อมต่อกับห้องโถงใหญ่ของโกเลมเหล็กไหล หากเราใช้เวทมนตร์ธาตุน้ำแข็งระดับกลางโจมตีจุดรับแรงดันตรงผนังศิลาทิศตะวันออกเฉียงเหนือ แรงดันไอน้ำจะสร้างปฏิกิริยาเคมีกับโลหะเหลว ทำให้เกราะของพวกมันเปราะบางลงถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ภายในเวลาสิบวินาที" "ทะ... ทําได้จริงเหรอครับนั่น? มันซับซ้อนเกินกว่าระบบ AI ทั่วไปจะคาดเดาได้นะ!" สมาชิกคนหนึ่งอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง "ระบบไม่ได้ถูกออกแบบมาให้เราเอาชนะด้วยการสู้ตายครับ แต่มันถูกสร้างขึ้นเพื่อให้เรา 'ไขปริศนา'" คินหันกลับมามองสหายร่วมทีมด้วยแววตานิ่งสงบ "รินรดา เตรียมเวทมนตร์แช่แข็งเป้าหมายที่พิกัด X: 452 Y: 89 ทันทีที่ผมให้สัญญาณ ส่วนพวกคุณที่เหลือ กระจายกำลังไปปิดกั้นเส้นทางถอยของพวกมัน อย่าให้มีตัวไหนหลุดรอดไปได้แม้แต่ตัวเดียว" รินรดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากหยักยิ้มขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเลื้อ. เธอดีดนิ้วเบาๆ คทาในมือพลانเปล่งประกายแสงสีฟ้าครามเจิดจ้า "รู้แล้วน่า นายท่านโปรเพลเยอร์... อย่าสั่งให้ออกตัวช้าก็แล้วกัน ฉันรอนานจนเบื่อแล้วนะ" สิ้นคำพูดของหญิงสาว การบุกเบิกดันเจี้ยนที่ถูกขนานนามว่า "สุสานเหล็กไร้พ่าย" ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ภาพที่ปรากฏต่อสายตาของผู้เล่นทุกคนหลังจากนั้น ไม่ใช่การต่อสู้ที่นองเลือดหรือการปะทะกันด้วยกำลังอันดุเดือด หากแต่มันคือ "ศิลปะ" คินเคลื่อนไหวราวกับหมากรุกระดับปรมาจารย์ ทุกย่างก้าวและการออกคำสั่งสอดรับกับกลไกของเกมอย่างไร้ที่ติ เวทมนตร์แช่แข็งของรินรดาถูกปล่อยออกมาในเสี้ยววินาทีที่แรงดันไอน้ำปะทะกับตัวโกเลมพอดี เสียงโลหะแตกหักดังสนั่นหวั่นไหวราวกับแก้วที่ถูกทุบด้วยค้อน มอนสเตอร์ระดับบอสย่อยที่เคยทำให้กิลด์ใหญ่ต้องถอยร่นกลับพังทลายลงทีละตัวอย่างง่ายดายภายใต้การคำนวณที่แม่นยำระดับมิลลิเมตร เวลาผ่านไปเพียงยี่สิบนาที ประตูบานยักษ์สู่ห้องโถงชั้นในสุดก็เปิดออก พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบส่วนกลางที่ดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของผู้เล่นทุกคน [ประกาศจากระบบ: ปาร์ตี้ของท่านสามารถเคลียร์ "ซากโบราณสถานแห่งความพิศวง" ด้วยเวลาที่รวดเร็วที่สุดในเซิร์ฟเวอร์...] [สถานะดันเจี้ยน: ผ่านเงื่อนไขลับพิเศษ (Hidden Condition Met)] ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังส่งเสียงเฮด้วยความดีใจ รอยยิ้มบนใบหน้าของคินกลับค่อยๆ เลือนหายไป สายตาของเขาจ้องมองไปยังหน้าจอแจ้งเตือนบรรทัดสุดท้ายที่เพิ่งปรากฏขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียดกว่าเดิม [คำเตือนระบบ: เนื่องจากท่านกระตุ้นกลไกความลับระดับสูง ภัยพิบัติแห่งความมืด "ราชันย์อสูรโลกันตร์" ที่ถูกผนึกไว้ในชั้นใต้ดินลึกที่สุด จึงถูกเร่งเวลาการตื่นขึ้นให้เร็วกว่ากำหนด... ภายใน 3... 2...] พื้นดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกสีแดงฉานแผ่ขยายไปทั่วห้องโถง พร้อมกับไอร้อนระอุที่พวยพุ่งขึ้นมาพร้อมเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวที่ดังทะลุมาจากขุมนรกเบื้องล่าง และในวินาทีที่แสงไฟจากหน้าจอระบบกะพริบเป็นสีแดงฉาน เงาร่างมหึมาคู่หนึ่งก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นในความมืดมิด— ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครนะครับ หวังว่าจะสนุกกันนะครับ