พบเจอยัยคุณหนูตัวแสบ

เสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีดังลอดออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบของหญิงสาวในชุดเดรสยาวประดับลูกไม้สีขาวบริสุทธิ์—ภาพลักษณ์ที่ดูราวกับเจ้าหญิงน้อยหลุดออกมาจากเทพนิยาย หากแต่สถานที่ที่เธอยืนอยู่เวลานี้กลับไม่ใช่สวนดอกไม้แสนสวย หากเป็นปากปล่องภูเขาไฟมรณะในเขต "หุบเขากลืนวิญญาณ" ที่แม้แต่นักผจญภัยเลเวล 80 ยังต้องกลืนน้ำลายด้วยความหวาดหวั่น "อืม... ดอกไม้เรืองแสงพวกนี้ เอาไปปักแจกันในบ้านพักคงจะน่ารักไม่เบาเลยนะเนี่ย" รินรดากะพริบตาปริบๆ มือเรียวบางเอื้อมไปเด็ดกลีบดอกไม้สีครามที่แผ่ไอความเย็นยะเยือกออกมาอย่างไม่รู้ชะตากรรม เธอยังคงสนุกสนานกับการเดินเก็บไอเทมเควสต์ระดับขยะราวกับกำลังเดินช้อปปิ้งอยู่ในห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง โดยหลงลืมไปสนิทว่าระบบเพิ่งจะประกาศเตือนภัยระดับ SSS ไปหยกๆ ครืน... เสียงพื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ สะท้อนก้องผ่านชั้นหิน ไอมืดสีม่วงเข้มพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกของพื้นดินราวกับอสรพิษร้าย แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวหนาหนักขึ้นทันตาเห็น เงาดำทะมึนขนาดมหึมาค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า ดวงตาสีแดงฉานคู่โตจับจ้องมาที่ร่างเล็กๆ ของรินรดาด้วยความกระหายเลือด "เอ๊ะ...?" รินรดานิ่งงันไปชั่วขณะ รอยยิ้มบนใบหน้าหวานค้างเติ่ง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อร่างของ 'อสูรกายเงาอเวจี (Shadow Abomination)' มอนสเตอร์ระดับบอสภาคสนาม เลเวล 85 ปรากฏกายขึ้นตรงหน้า รัศมีพลังของมันรุนแรงเสียจนทำให้ชุดเดรสสีขาวของเธอปลิวสะบัดตามแรงลมมรณะ [คำเตือน: ท่านเผชิญหน้ากับ 'อสูรกายเงาอเวจี' (ระดับ Boss เลเวล 85)] [ค่าสถานะความหวาดกลัวทำงาน: ความเร็วในการเคลื่อนที่ลดลง 50%] [ท่านไม่สามารถใช้ไอเทมวาร์ปหนีได้เนื่องจากเขตแดนถูกปิดกั้น] หน้าต่างระบบสีแดงฉาดกระพริบเตือนรัวเร็ว รินรดาก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ ขาทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบไม่ยอมรับคำสั่ง สมองของเธอขาวโพลน ความคิดที่จะต่อสู้เลือนหายไปจนหมดสิ้น สิ่งเดียวที่ทำได้คือการยืนแข็งทื่อรอรับความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา กรงเล็บมหาสมุทรที่เคลือบด้วยเปลวเพลิงสีดำสนิทเงื้อง่าขึ้นสูง หมายจะตะปบทับร่างบางให้แหลกสลายในคราวเดียว *เสี้ยววินาทีนั้นเอง—* *เปรี้ยง!* ประกายแสงสีฟ้าสว่างวาบราวกับสายฟ้าผ่าแหวกผ่านความมืดมิด เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว แรงปะทะอันมหาศาลซัดเอาร่างของอสูรกายเงากระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว ร่างของชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสนิทปรากฏตัวขึ้นขวางกั้นระหว่างมอนสเตอร์ยักษ์กับหญิงสาวอย่างแม่นยำ คินหรี่ตามองเป้าหมายด้วยแววตาเยือกเย็น นิ่งสงบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มือขวาของเขากระชับดาบยาวในมือมั่น ไอพลังมานาสีครามเข้มข้นไหลเวียนรอบใบดาบราวกับมีชีวิต ตรรกะและอัลกอริทึมในหัวของเขาประมวลผลรูปแบบการโจมตี จุดอ่อน และองศาการเคลื่อนไหวของบอสตัวนี้เสร็จสิ้นภายในเวลาเพียงเสี้ยววินาที "ยืนเหม่ออะไรอยู่ตรงนั้น อยากมาเป็นปุ๋ยให้ดินแดนรกร้างนี้หรือไงครับ คุณหนูตัวแสบ" น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นเรียบๆ โดยไม่หันกลับไปมอง ทว่าแฝงไปด้วยความดุดันและจริงจังที่ทำให้หัวใจของคนที่กำลังหวาดกลัวสะดุ้งเฮือก รินรดากะพริบตาปริบๆ มองแผ่นหลังกว้างที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ความรู้สึกอุ่นวาบแปลกประหลาดไหลซ่านเข้ามาในอกท่ามกลางบรรยากาศที่หนתเหน็บ "น... นาย..." เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก อยากจะเถียงกลับด้วยความถือดีตามนิสัยเดิม แต่ความจริงตรงหน้าและสถานการณ์ความเป็นความตายทำให้เธอทำได้เพียงเม้มริมฝีปากแน่น "ถอยไปซะ 30 เมตร อย่าเกะกะการคำนวณของผม" คินสั่งการเสียงเฉียบขาด อสูรกายเงาอเวจีคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกขัดจังหวะ มันแผ่ไอความมืดพุ่งเข้าใส่คินด้วยความเร็วสูง กรงเล็บแหลมคมหวังจะฉีกร่างของชายหนุ่มให้เป็นชิ้นๆ ทว่า คินกลับไม่ขยับหนี เขารอคอยจังหวะอย่างใจเย็น ปล่อยให้ศัตรูเข้ามาอยู่ในระยะที่คำนวณไว้ *3... 2... 1... ตอนนี้แหละ!* ฝ่าเท้าของคินตวัดลงกับพื้นดิน ทักษะการเคลื่อนไหวขั้นสูง 'ย่างก้าวเงาพเนจร' ทำงาน ร่างของเขาหายวับไปจากจุดเดิม ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งที่ด้านข้างของอสูรกายเงาอย่างไร้ร่องรอย ดาบในมือฟันวาดออกเป็นรูปวงพระจันทร์เสี้ยว พลังมานาอัดแน่นระเบิดออกที่จุดอ่อนใต้ราวนมของบอสเต็มแรง! *โฮกกกกก!* เสียงกรีดร้องโหยหวนของอสูรกายดังสนั่นหวั่นไหว แถบพลังชีวิตของบอสลดฮวบลงฮวบฮาบจนน่าตกใจ สร้างความตะลึงงันให้รินรดาที่ยืนมองอยู่ห่างๆ จนอ้าปากค้าง ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังอยู่ในกำมือของคินนั้นเอง บรรยากาศรอบตัวกลับแปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ลมพายุที่เคยสงบกลับโหมกระหน่ำรุนแรงขึ้น ท้องฟ้าเหนือหุบเขากลืนวิญญาณที่ควรจะเป็นสีดำสนิท กลับถูกย้อมด้วยแสงสีแดงฉานราวกับโลหิต [ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้ดูแลระบบเงา'] [คำเตือนขั้นวิกฤต: ข้อมูลในพิกัดนี้กำลังถูกเขียนทับ...] หน้าต่างระบบแจ้งเตือนเด้งขึ้นมานับสิบครั้งด้วยตัวอักษรสีแดงกะพริบถี่ๆ คินชะงักฝีเท้าลงทันที ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบตัวด้วยความระแวดระวัง สัญชาตญาณของอดีตโปรเพลเยอร์กรีดร้องเตือนภัยระดับสูงสุด กลางอากาศเหนือหัวของพวกเขา รอยแยกสีดำสนิทขนาดใหญ่ฉีกขาดออกจากกันราวกับกระจกที่กำลังแตกสลาย ไอมืดทึบที่เข้มข้นยิ่งกว่าบอสตัวไหนๆ ไหลทะลักออกมา พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังสะท้อนก้องกังวานอยู่ในจิตสำนึกของทุกคน "ระวังตัว..." คินเอ่ยเบาๆ มือข้างที่ถือดาบกระชับแน่นจนข้อต่องอขาว เขาผลักร่างของรินรดาให้ถอยไปอยู่ด้านหลังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับที่เงาดำร่างหนึ่งก้าวออกมาจากรอยแยกมิตินั้น— ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครในโลกอันกว้างใหญ่นี้เสมอนะครับ