วิกฤตที่ต้องเลือกว่าจะไปต่อ

หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานกะพริบถี่รัวสะท้อนลงบนนัยน์ตาสีดำสนิทของคิน เสียงเตือนระดับวิกฤตจากระบบหลักดังระรัวราวกับเสียงกลองศึกที่เร่งเร้าจังหวะหัวใจให้เต้นกระหน่ำ อากาศรอบตัวในห้องโถงโบราณชั้นที่ 13 พลันบิดเบี้ยวเป็นริ้วคลื่น ความกดอากาศที่ลดต่ำลงอย่างกะทันหันทำให้ลมหายใจกลายเป็นไอสีขาวจางๆ "คิน... นั่นมันตัวอะไรกันน่ะ? HP ของชั้นในเขตปลอดภัย ทำไมมันถึงลดฮวบลงเองล่ะ!" เสียงของรินรดาตื่นตระหนกเล็กน้อย แม้เธอพยายามควบคุมน้ำเสียงให้หนักแน่นสมกับเป็นทายาทตระกูลใหญ่ แต่ปลายนิ้วที่กำคันธนูเวทมนตร์แน่นจนข้อต่อขาวซีดนั้นฟ้องความจริงยิ่งกว่าคำพูด คินไม่ได้หันกลับไปมอง เถาวัลย์เวทมนตร์จากทักษะ *[Nature's Barricade]* ที่เขาเพิ่งร่ายออกไปเมื่อสามวินาทีที่แล้วกำลังแตกละเอียดเป็นผุยผงราวกับกระจกเปราะบาง แรงสั่นสะเทือนจากเบื้องล่างสะท้อนขึ้นมาตามพื้นศิลา บ่งบอกว่าผู้มาเยือนไม่ได้มาในฐานะมอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันคือภัยพิบัติที่ถูกออกแบบมาเพื่อทำลายล้างเซิร์ฟเวอร์นี้โดยเฉพาะ "ริน ฟังผมให้ดี..." คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่มั่นคงอย่างประหลาด เขากดเปิดหน้าต่างจัดการไอเท็ม รูดซิปกระเป๋ามิติเพื่อย้ายไอเท็มระดับตำนานทั้งหมดไปไว้ในช่องเก็บของส่วนกลางของปาร์ตี้ "ถอดเกราะไหล่ระดับ S ออกแล้วสวมแหวนวาร์ปฉุกเฉินซะ ถ้าสถานการณ์เกินควบคุม กดใช้งานมันทันที ไม่ต้องหันกลับมามอง" "แล้วนายล่ะ?" รินรดากัดริมฝีปากแน่น นัยน์ตากลมโตคู่นั้นฉายแววไม่ยอมแพ้ "นายคิดจะใช้สกิล *[Sacrificial Echo]* อีกแล้วใช่ไหม? คิน! นายสัญญากับชั้นแล้วนะว่าจะไม่ใช้วิธีแลกชีวิตแบบนั้นอีก!" ในโลกของ VRMMO การตายไม่ได้หมายถึงจุดจบของชีวิตจริง แต่มันหมายถึงการสูญเสียทุกสิ่งที่เพียรสร้างมา การดรอปของสเตตัส และที่สำคัญที่สุดคือ *เวลา* คินแค่นยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่สุภาพและอบอุ่นในแบบฉบับของเขา ต่างจากสถานการณ์รอบตัวที่กำลังลุกเป็นไฟ เขายกมือขึ้นลูบศีรษะคุณหนูตัวแสบเบาๆ เป็นครั้งแรกที่เขาแสดงความอ่อนโยนนี้ออกมาอย่างชัดเจนท่ามกลางสนามรบ "ผมเป็นโปรเพลเยอร์นะริน... หน้าที่ของผมไม่ใช่แค่การเอาชนะเกม แต่คือการปกป้องผู้เล่นข้างหลังให้อยู่รอดจนถึงวินาทีสุดท้ายต่างหาก" *โครมมมมม!* ผนังหินด้านหลังระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เศษหินนับร้อยพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูง ร่างมหึมาสีดำสนิทของ *'ราชันย์มังกรทมิฬแห่งห้วงมิติเวลา'* ก้าวล่วงเข้ามาในอาณาเขต เกล็ดทุกชิ้นบนลำตัวสะท้อนแสงสีม่วงเข้มราวกับห้วงอวกาศอันไร้ก้นบึ้ง ดวงตาสีแดงฉานคู่โตจ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสองราวกับมดปลวก แรงกดดันระดับจิตวิญญาณแผ่ขยายออกไปจนพื้นศิลาใต้เท้าแตกร้าวเป็นใยแมงมุม คินสูดหายใจเข้าลึก เขารู้ดีว่าหากปะทะกันตรงๆ ด้วยเลเวลปัจจุบัน โอกาสรอดคือศูนย์ การโจมตีเพียงครั้งเดียวของบอสตัวนี้จะลบตัวละครของพวกเขาออกจากสารบบเซิร์ฟเวอร์ถาวร ทางเดียวที่จะยื้อเวลาให้รินรดาหนีรอดไปได้ คือการดึงดูดความสนใจทั้งหมดมาที่ตัวเขาเอง และใช้ทรัพยากรทุกชิ้นที่สะสมมาตลอดสามเดือนเต็มในการ "ยื้อ" ให้ได้นานที่สุด "ระบบ... เปิดใช้งานโหมดโอเวอร์คล็อกขีดสุด" คินพึมพำเบื้องหน้าหน้าต่างโปร่งใส *[คำเตือน: การเปิดใช้งานโหมดโอเวอร์คล็อกจะเผาไหม้ค่าประสบการณ์ทั้งหมดและทำลายยุทโธปกรณ์สวมใส่ถาวร ยืนยันการทำรายการหรือไม่?]* "ยืนยัน" แสงสีฟ้าเจิดจ้าพวยพุ่งออกจากร่างของคิน ทักษะลับของคลาสเซียนกลยุทธ์ถูกปลดปล่อย ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ จากภายใน แต่ความเจ็บปวดนั้นถูกแทนที่ด้วยพลังคำนวณอันมหาศาลที่ไหลเวียนในสมอง ทุกการเคลื่อนไหวของมังกรทมิฬถูกย่อยสลายเป็นตัวเลขและวิถีทางโค้งในสายตาของเขา "หนีไปซะ ริน!" คินคำรามลั่น พร้อมกับพุ่งทะยานเข้าหาร่างมหึมาของราชันย์มังกรด้วยดาบสั้นในมือ ทิ้งให้รินรดายืนค้างอยู่กับที่ น้ำตาคลอเบ้าให้กับภาพแผ่นหลังของคนที่เลือกจะแบกรับความพินาศไว้เพียงลำพัง ทว่า ในวินาทีที่ดาบของคินกำลังจะปะทะเข้ากับเกล็ดมังกร หน้าจอระบบที่ไม่คาดคิดก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของทั้งคู่ พร้อมกับข้อความสีทองอร่ามที่สั่นคลอนทุกตรรกะของเกม... *[ตรวจพบผู้เล่นรหัส Unknown_User_00 ทำการแทรกแซงเซิร์ฟเวอร์หลัก]* *[คำสั่งฉุกเฉิน: รีเซ็ตสถานะการต่อสู้ทั้งหมด... และยินดีต้อนรับกลับสู่ "จุดเริ่มต้นที่แท้จริง" คิน]* ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้ผมเสมอนะครับ