การทรยศครั้งที่สอง

หน้าจออินเตอร์เฟซสีแดงฉานกะพริบถี่รัว สะท้อนลงบนนัยน์ตาคู่คมของคินที่ยังคงนิ่งสงบราวกับผิวน้ำในบึงลึก ไร้ซึ่งร่องรอยความตื่นตระหนก แม้ว่าสถานการณ์รอบกายในเวลานี้จะกำลังดิ่งลงสู่เหวลึกแห่งความหายนะก็ตาม *[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากผู้เล่นภายนอกเซิร์ฟเวอร์]* *[รหัสระบุตัวตน: Unknown_User_00]* *[คำเตือน: เขตแดนปัจจุบันกำลังถูกล็อกดาวน์โดย "ผู้ดูแลระบบเงา" คนที่สาม...]* เสียงเตือนโลหะก้องกังวานอยู่ในห้วงความคิด ขณะที่กลยุทธ์สามขั้นที่เขาใช้เวลาวางแผนมานานแรมสัปดาห์กำลังพังทลายลงทีละน้อยราวกับปราสาททรายโดนคลื่นซัด คินกวาดสายตามองผ่านหน้าต่างกระจกเวทมนตร์ของหอคอยบัญชาการ แผนผังการตั้งรับที่ควรจะแน่นหนากลับถูกเจาะทะลวงจากด้านในอย่างแม่นยำ ราวกับมีใครบางคนกางแผนที่ลับทั้งหมดมอบให้ศัตรู "พี่คินคะ... ระบบป้องกันแนวที่สามแตกแล้ว!" เสียงของรินรดาเอ่ยลอดผ่านระบบสื่อสารส่วนตัว น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยแต่ยังคงความเด็ดเดี่ยวไว้ได้ คุณหนูตัวแสบแห่งโลกจริงในยามนี้ไม่ได้มีท่าทีเอาแต่ใจเหมือนวันแรกที่ก้าวเท้าเข้ามาในเกม เธอกำลังยืนหยัดอยู่แนวหน้าเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขา ทว่าความจริงที่ปรากฏบนเรดาร์ควบคุมกลับทำให้หัวใจของคนเป็นผู้นำกระตุกวูบ ตำแหน่งของรอยรั่วที่ศัตรูใช้เจาะเข้ามา... มันตรงกับจุดที่มอบหมายให้ "การ์ฟิลด์" ผู้เล่นระดับแนวหน้าและสหายร่วมรบที่คินไว้วางใจที่สุดเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบ "พี่รู้แล้วครับริน... ถอยกำลังกลับมาตั้งหลักที่จุดรวมพลหลักก่อน อย่าเพิ่งปะทะตรงๆ" คินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด เขาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจ สมองอัจฉริยะประมวลผลข้อมูลมหาศาลเพื่อหาทางหนีทีไล่ ทว่าความรู้สึกเจ็บแปลบที่แล่นริ้วขึ้นมาในอกนั้นไม่ใช่ความกลัวความพ่ายแพ้ แต่มันคือความผิดหวังในความไว้วางใจที่ถูกบดขยี้เป็นครั้งที่สอง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คินต้องเผชิญกับการหักหลัง ในอดีตสมัยที่เขายังยืนอยู่บนจุดสูงสุดของวงการอีสปอร์ตระดับอาชีพ รสชาติอันขมขื่นของการถูกเพื่อนร่วมทีมแทงข้างหลังเพื่อแลกกับผลประโยชน์และชื่อเสียงเคยฝังรอยแผลเป็นไว้ในใจเขามาแล้วครั้งหนึ่ง เขาคิดว่าโลกเสมือนจริงใบนี้ กฎเกณฑ์และมิตรภาพที่สร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อจะแตกต่างออกไป แต่สุดท้าย ประวัติศาสตร์กลับซ้ำรอยเดิมอย่างไร้ความปรานี ปัง! ประตูห้องบัญชาการถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง ร่างของชายหนุ่มในชุดเกราะนักรบเวทมนตร์ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว การ์ฟิลด์... ผู้เล่นมือขวาที่คินเคยยื่นมือเข้าช่วยชีวิตไว้ในดันเจี้ยนระดับนรก ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาในเวลานี้ พร้อมกับกลุ่มผู้เล่นปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่แผ่ไอทมิฬออกมาอย่างน่ากลัว "แผนการยอดเยี่ยมมากครับหัวหน้า... น่าเสียดายจริงๆ ที่มันต้องมาจบลงตรงนี้" การ์ฟิลด์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโลภและทะเยอทะยานที่ปิดไม่มิด คินไม่ได้ขยับเขยื้อนหนี ร่างกายยังคงยืนหยัดอย่างสง่างามในฐานะสุภาพบุรุษผู้ไม่เคยสูญเสียความเยือกเย็น เขามองสหายเก่าด้วยแววตานิ่งสนิท ปราศจากความโกรธเกรี้ยว มีเพียงคำถามเดียวที่ต้องการคำตอบ "ทำไมล่ะการ์ฟิลด์? สิ่งที่เราสร้างร่วมกันมาตลอด มันไม่มีค่าอะไรเลยงั้นเหรอ?" คินถามเสียงเรียบ ทว่าทุกคำพูดกลับหนักแน่นและทิ่มแทงความรู้สึกของอีกฝ่ายอย่างประหลาด การ์ฟิลด์ชะงักไปชั่วขณะ รอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้ากระตุกเกร็งเล็กน้อยก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเกรี้ยวกราด "มิตรภาพเหรอ? อย่ามาทำเป็นโลกสวยหน่อยเลยคิน! ในโลกใบนี้ มีเพียงอำนาจและผลประโยชน์เท่านั้นที่คุมทุกอย่างได้ คุณให้ผมได้แค่คำว่า 'เพื่อน' แต่กิลด์เงานั่นให้พลังและอิสรภาพที่ผมต้องการ... เลือกเอาสิครับว่าจะยอมจำนนแต่โดยดี หรือจะให้ผมจัดการกวาดล้างพวกคุณให้สิ้นซากตรงนี้" บรรยากาศภายในห้องตึงเครียดจนแทบหยุดหายใจ ไอความกดดันจากระบบ "ผู้ดูแลระบบเงา" ที่กดทับลงมาจากเบื้องบนยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก รินรดาที่เพิ่งถอยร่นเข้ามาถึงหน้าประตูห้องบัญชาการถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพตรงหน้า เธอกำดาบในมือแน่นจนข้อต่อสีขาวโพลน ความโกรธพุ่งพล่านจนใบหน้าหวานฉายแววเดือดดาล "แก... ไอ้คนทรยศ!" รินรดาเตรียมจะพุ่งเข้าไปสั่งสอนบทเรียนให้สาสม แต่คินกลับยกมือขึ้นขวางไว้เบื้องหน้า เป็นเชิงห้ามปรามอย่างนุ่มนวล "ใจเย็นก่อนครับริน... คนประเภทนี้ ไม่คุ้มค่าที่เราจะเอาเลือดสีเลือดเนื้อไปแลกหรอกครับ" คินหันไปส่งยิ้มบางๆ ให้คู่คิดข้างกาย แววตาของเขาฉายประกายความมั่นใจที่แม้แต่การ์ฟิลด์เองก็ยังต้องรู้สึกหวั่นเกรง "คิดเหรอว่าการตัดกำลังจากภายใน และการล็อกดาวน์ระบบด้วย 'Unknown_User_00' จะทำให้คุณชนะผมได้จริงๆ?" คินหันกลับมาเผชิญหน้ากับการ์ฟิลด์อีกครั้ง มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่นักอ่านและผู้ติดตามคุ้นเคยเป็นอย่างดี—รอยยิ้มของผู้กุมชัยชนะที่เตรียมการล่วงหน้าไว้สามก้าวเสมอ การ์ฟิลด์ขมวดคิ้วแน่น รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างที่แล่นผ่านสันหลัง "แกหมายความว่ายังไง?" "คุณคิดจริงๆ เหรอว่า คนอย่างผมจะวางใจฝากอนาคตของกิลด์ไว้กับตัวแปรที่ตรวจสอบไม่ได้เพียงคนเดียว?" คินกดปลายนิ้วลงบนแผงควบคุมหลักของหอคอย เสียงระบบตอบรับดังขึ้นประสานเสียงกันอย่างกึกก้อง *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบรหัสยืนยันตัวตนระดับสูงสุด - คิน]* *[ระบบสำรองฉุกเฉิน: แผนงาน 'โอเมก้า' เริ่มทำงาน]* *[ทำการตัดการเชื่อมต่อผู้เล่นทรยศออกจากเขตแดน และเปิดใช้งาน 'เกราะสะท้อนย้อนกลับ' สมบูรณ์ 100%]* สิ้นเสียงระบบ แสงสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องบัญชาการ ร่างของการ์ฟิลด์และกลุ่มผู้เล่นชุดดำเริ่มโปร่งแสงและสลายกลายเป็นละอองข้อมูลท่ามกลางความตื่นตระหนก ความตกใจสุดขีดฉายชัดบนใบหน้าของการ์ฟิลด์ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกดีดกระเด็นออกนอกเซิร์ฟเวอร์ไปอย่างไม่เหลือชิ้นดี ทว่า ความเงียบสงบยังไม่ทันได้กลับคืนมา เสียงแจ้งเตือนระลอกใหม่ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าก็ดังขึ้นแทรกกลางบรรยากาศ *[คำเตือนจากระบบหลัก: ตรวจพบการบุกรุกจากผู้ใช้รหัส Unknown_User_00 ตัวจริง]* *[ผนึกประตูนรกชั้นที่ 13 ถูกทำลายโดยพละกำลังภายนอก]* *[บอสลับระดับตำนาน "ราชันย์มังกรทมิฬแห่งห้วงมิติเวลา" ได้ตื่นจากการหลับใหล... และกำลังมุ่งหน้ามายังพิกัดปัจจุบันของคุณในอีก 30 วินาที!]* ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครอันเป็นที่รักเสมอนะครับ