"0.01% งั้นเหรอ... น่าสนใจดีนี่"
คินเอ่ยเบาๆ พร้อมกับเรียกดาบข้อมูลในมือขึ้นมาเรืองแสง "แต่ก็นะ... สำหรับคนที่เป็นคนคำนวณชะตาเองอย่างฉัน ตัวเลขแค่นี้มันก็แค่ข้ออ้างในการพลิกกระดานเท่านั้นแหละ"
เสียงสะท้อนของโค้ดระบบเกม *Aethelgard Online* ที่ดังก้องอยู่ในดันเจี้ยนเขตแดนต้องห้าม ‘มหาวิหารรกร้าง’ มิได้ทำให้ชายหนุ่มผู้มีฉายาในอดีตว่า ‘นักยุทธศาสตร์เงา’ สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย นัยน์ตาสีเทาเข้มใต้ฮู้ดคลุมศีรษะยังคงจับจ้องหน้าจออินเทอร์เฟซโปร่งใสที่แสดงอัตราความสำเร็จของการผสานสกิลระดับตำนานอย่างนิ่งสงบ รอบกายของเขาคือเสาหินโบราณที่สลักอักษรรูนโบราณซึ่งกำลังเปล่งแสงสีฟ้าจางๆ บ่งบอกถึงการทำงานของอาณาเขตเวทมนตร์ที่ถูกเซ็ตอัพไว้ล่วงหน้าอย่างแม่นยำทุกตารางนิ้ว
"นายยังคงมั่นใจในตรรกะคำนวณบ้าๆ ของตัวเองเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยสินะ คิน"
เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหน้า ท่ามกลางหมอกควันสีเทาที่ค่อยๆ จางหายไป ร่างของชายหนุ่มในชุดเกราะหนักสีเงินยวงประดับลวดลายมังกรเพลิงก้าวเดินออกมาอย่างมั่นคง รองเท้าเกราะเหล็กกระทบกับพื้นหินส่งเสียงก้องกังวานน่าเกรงขาม ใบหน้าคมคายนั้นประดับด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ทว่าในแววตากลับซ่อนประกายความเยียบเย็นที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี
คินชะงักฝีมือที่กำลังควบคุมดาบข้อมูลเล็กน้อย นัยน์ตาสีเทาหรี่ลงครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้มาเยือน "ฉันนึกว่าใคร... ที่แท้ก็คนที่เคยบอกว่าจะเลิกเล่นเกมนี้แล้วหันไปทำธุรกิจจริงจังอย่างนายหรอกเหรอ ไวเซิร์ท"
ไวเซิร์ท หรือที่ในวงการอีสปอร์ตเคยรู้จักกันในนาม "ดาบเพลิงสวรรค์" อดีตกัปตันทีมแนวหน้าผู้เคยเคียงบ่าเคียงไหล่กับคินมานับครั้งไม่ถ้วน ชายผู้เลือกเดินออกจากสังเวียนการแข่งขันระดับโลกไปอย่างไร้เยื่อใยเมื่อสองปีก่อน บัดนี้เขายืนอยู่เบื้องหน้าในฐานะผู้เล่นระดับท็อปของเซิร์ฟเวอร์หลัก พร้อมกับกิลด์ยักษ์ใหญ่ที่หนุนหลังอยู่เบื้องหลัง
"โลกแห่งความจริงมันน่าเบื่อเกินไป คิน" ไวเซิร์ทกวาดสายตามองรอบมหาวิหารรกร้าง รอยยิ้มที่มุมปากยกสูงขึ้นอย่างเย้ยหยัน "สัญชาตญาณมันเรียกร้องให้ฉันกลับมา... และบังเอิญเหลือเกินที่เป้าหมายในดันเจี้ยนนี้ มันดันตรงกับของนายพอดิบพอดี"
บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบจะกลายเป็นจุดเยือกแข็ง รินรดาที่ยืนหลบมุมอยู่หลังเสาหินอีกด้าน ขยับตัวเข้ามาใกล้คินเล็กน้อย มือเรียวบางเอื้อมไปจับชายเสื้อคลุมของชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว แม้เธอจะเป็นคุณหนูเอาแต่ใจที่ผ่านการต่อสู้ในเกมมา1ไม่น้อย แต่สัญชาตญาณอันเฉียบคมบอกเธอทันทีว่า ชายหนุ่มสวมเกราะเงินผู้นี้อันตรายกว่ามอนสเตอร์ระดับบอสที่พวกเขาเพิ่งโค่นไปเมื่อครู่เสียอีก
"อย่าบอกนะว่า ที่นายเจาะระบบเข้ามาขัดขวางจังหวะการผสานสกิลของฉัน ก็เพื่อจะมาแย่งชิงไอเทמה์ชิ้นนี้" คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ราวกับเขากำลังประเมินราคาหุ้นในตลาดหลักทรัพย์มากกว่าการเผชิญหน้ากับอดีตกัปตันทีมผู้ทรงพลัง
"ฉลาดสมเป็นนาย" ไวเซิร์ทหัวเราะในลำคอ เขาชักดาบใหญ่สีเพลิงออกจากฝักด้านหลัง เสียงโลหะเสียดสีกันดังแสบแก้วหู ก่อนที่เปลวเพลิงสีแดงฉานจะลุกท่วมคมดาบจนอุณหภูมิในห้องโถงพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว "ไอเท็ม ‘หัวใจแห่งบรรพกาล’ ชิ้นนั้น นายรู้ดีว่ามันมีความหมายต่อโปรเจกต์การเชื่อมต่อเซิร์ฟเวอร์ข้ามชาติแค่ไหน กิลด์ของเราต้องการมัน และฉันก็ไม่อินกับการปล่อยให้มันตกไปอยู่ในมือของคนประเภทที่ชอบเล่นนอกกติกาอย่างนายหรอก"
"เล่นนอกกติกา?" คินทวนคำ เสียงหัวเราะแผ่วเบาหลุดออกมาจากริมฝีปากของเขา "คนที่ทิ้งเพื่อนร่วมทีมกลางคันแล้ววิ่งตามผลประโยชน์ทางธุรกิจอย่างนาย มีสิทธิ์พูดคำนี้ด้วยงั้นเหรอ ไวเซิร์ท"
คำพูดนั้นทำรอยยิ้มบนใบหน้าของไวเซิร์ทแข็งค้างไปชั่วขณะ นัยน์ตาสสีเพลิงฉายแววความวูบไหวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความกรรเกรี้ยวกราด "นั่นมันเรื่องทางธุรกิจ! นายมันก็แค่พวกยึดติดกับอุดมการณ์โง่ๆ ที่พาให้ทีมพังไม่เป็นท่าในวันนั้น!"
"วันนั้น... ฉันไม่ได้ทำเพื่ออุดมการณ์ ฉันทำเพื่อชัยชนะที่สะอาดต่างหาก" คินก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายแผ่รังสีออร่าสีครามจางๆ ออกมาคานอำนาจกับเปลวเพลิงของอีกฝ่าย ดาบข้อมูลในมือขวาเปลี่ยนสภาพจากดาบสั้นกลายเป็นหอกพลังงานขนาดยาวที่มีวงแหวนเวทมนตร์หมุนวนรอบคมอาวุธ "และวันนี้ กฎข้อเดียวที่มีคือ ใครเร็วกว่า คนนั้นชนะ"
รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจของเธอเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ เธอไม่เคยเห็นคินจริงจังและแผ่จิตสังหารที่เยือกเย็นขนาดนี้มาก่อน ชายหนุ่มผู้มักจะสุขุมและแก้ปัญหาด้วยรอยยิ้มมุมปากเสมอ บัดนี้กำลังเผชิญหน้ากับเงาอดีตที่ครั้งหนึ่งเคยไว้ใจที่สุด
"ถ้าอย่างนั้น..." ไวเซิร์ทก้าวเท้าพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วระดับแสง เสียงระเบิดของพื้นหินดังสนั่นหวั่นไหว ดาบเพลิงในมือฟาดฟันลงมาด้วยพลังทำลายล้างที่สามารถผ่าภูเขาได้ทั้งลูก "ก็ลองพิสูจน์ดูสิว่า สมองของนายจะเร็วกว่าคมดาบของฉันไหม คิน!"
*ตูมมมมม!*
คลื่นกระแทกจากการปะทะกันระหว่างพลังงานข้อมูลและเปลวเพลิงระเบิดออกเป็นวงกว้าง ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณมหาวิหารรกร้าง รินรดาถูกแรงลมเหวี่ยงจนต้องยกแขนขึ้นบังใบหน้า แต่ทว่า ท่ามกลางควันสีเทานั้น สายตาของเธอกลับเหลือบไปเห็นความผิดปกติบางอย่างที่หน้าจออินเทอร์เฟซส่วนตัว
แสงไฟกระพริบสีแดงฉานปรากฏขึ้นที่มุมขวาบนของจอ พร้อมกับเสียงเตือนจากระบบที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนในเกมนี้
[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากผู้เล่นภายนอกเซิร์ฟเวอร์]
[รหัสระบุตัวตน: Unknown_User_00]
[คำเตือน: เขตแดนปัจจุบันกำลังถูกล็อกดาวน์โดย "ผู้ดูแลระบบเงา" คนที่สาม...]
เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ขอคุม แต่ทำไมคุณหนูตัวแสบถึงชอบมาป่วน•ตอนที่ 26
ศัตรูที่เคยร่วมทีม
ผลงานโดย แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ขอคุม แต่ทำไมคุณหนูตัวแสบถึงชอบมาป่วน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!