ศัตรูจากกิลด์คู่แข่ง

"ถ้าเรย์ยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในกิลด์ของเอลิน่าได้นานกว่านี้ เกรงว่าอำนาจต่อรองในตลาดดันเจี้ยนเขตแดนเหนือจะกลายเป็นเศษเหล็กราคาถูกไปเสียก่อน ท่านเห็นด้วยกับผมไหม?" เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องประชุมลับชั้นใต้ดินของกิลด์ 'อสรพิษทมิฬ' แสงจากโคมไฟระย้าสั่นไหวเล็กน้อยตามแรงสั่นสะเทือนของเวทมนตร์จากดันเจี้ยนภายนอก 'เซบาสเตียน' รองหัวหน้ากิลด์อสรพิษทมิฬวางแก้วไวน์ราคาแพงลงบนโต๊ะหินอ่อนอย่างเชื่องช้า ดวงตาหรี่มองคู่สนทนาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ชายผู้นั้นคือตัวแทนจากสมาพันธ์ฮันเตอร์อิสระที่มีความแค้นฝังลึกกับเอลิน่ามาอย่างยาวนาน "การกำจัดฮีลเลอร์คนหนึ่งที่ดันมีสกิลโจมตีแรงกว่าสเตตัสตัวเอง... ฟังดูเหมือนเรื่องตลก แต่ผมไม่ขำนะเซบาสเตียน" ชายอีกคนตอบกลับ พลางใช้นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ "ข้อมูลที่ได้มาจากสายข่าวระบุว่า เรย์ไม่ได้แค่ฟื้นฟูเลือดได้ แต่มันใช้พลังงานชีวิตของศัตรูมาแปลงเป็นแรงอัดมหาศาล ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ โล่ป้องกันระดับ A ของพวกเราก็คงเหมือนแผ่นกระดาษ" "นั่นคือเหตุผลที่ผมไม่ได้เรียกท่านมาที่นี่เพื่อสนทนาเรื่องสภาพอากาศ" เซบาสเตียนขยับยิ้มเย็นเยือก "เราต้องการ 'ตัวเร่งปฏิกิริยา' ในการบีบให้มันเผยความลับของระบบออกมา หรือถ้าไม่ได้ผล... ก็แค่ทำให้มันหายไปจากกระดานเสีย" ในขณะเดียวกัน ณ ฐานที่มั่นกิลด์แสงอรุณ เรย์กำลังขัดสนับมือสีเงินคู่ใหม่ด้วยผ้าเนื้อละเอียด แววตาของเขาเรียบนิ่งราวกับผิวน้ำที่ไม่มีวันถูกรบกวน ทว่าในหัวกลับกำลังวิเคราะห์รูปแบบการเคลื่อนไหวของบอสตัวล่าสุดที่เขาเพิ่งจัดการไปเพียงหมัดเดียว เอลิน่าเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นเหล็กจากดาบของเธอทำให้เรย์หยุดมือลง "ดูเหมือนกิลด์อื่นจะเริ่มเคลื่อนไหวผิดปกติแล้วนะ" เอลิน่าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความกังวลที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้มาดหัวหน้ากิลด์ "หน่วยสอดแนมของเราพบการสั่งซื้อยาพิษสลายมานาล็อตใหญ่จากตลาดมืด และจุดหมายคือเขตที่พวกอสรพิษทมิฬดูแลอยู่" เรย์เงยหน้าขึ้น สบตาหญิงสาวด้วยนัยน์ตาที่ดูว่างเปล่าแต่แฝงไว้ด้วยความดุดัน "ให้พวกเขามาเถอะครับเอลิน่า ผมกำลังเบื่อพอดี... พวกที่คิดว่าการมีโล่หนาๆ จะช่วยให้รอดจากหมัดของผมได้ คงยังไม่เคยสัมผัสกับนิยามของคำว่า 'ฮีลเลอร์สายหมัด' ที่แท้จริงสินะครับ" "คุณมั่นใจเกินไปหรือเปล่า" เอลิน่าถาม พลางทรุดตัวลงนั่งข้างๆ "เซบาสเตียนไม่ใช่คนที่จะใช้วิธีตรงไปตรงมา เขาอาจจะไม่ได้เล็งที่ตัวคุณ แต่เล็งที่ 'ความเชื่อใจ' ของคนรอบข้างคุณแทน" คำพูดของเอลิน่าทำให้เรย์นิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้กลัวตาย สิ่งที่เขาเกลียดคือการถูกทรยศเหมือนในอดีต ฮีลเลอร์ที่เคยซื่อสัตย์แต่ถูกหักหลังโดยคนที่เขาเคยช่วยชีวิตไว้... แผลเป็นในใจนั้นยังคงเตือนสติเขาอยู่เสมอว่า ในโลกของฮันเตอร์ ความเมตตาคือจุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุด "ผมพร้อมจะทุบทุกอย่างที่ขวางหน้า ไม่ว่ามันจะอยู่ในรูปแบบของศัตรูหรือคำลวงครับ" เรย์ตอบสั้นๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืน ความกดอากาศรอบตัวเขาสั่นสะเทือนเบาๆ เพียงแค่เขาขยับตัว กระแสมานาสีขาวบริสุทธิ์ที่ไหลเวียนอยู่ใต้ผิวหนังดูเหมือนจะโหมกระหน่ำรุนแรงขึ้น ทว่าในวินาทีที่เรย์เดินออกจากห้องโถงกิลด์ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาไม่ได้ยินมานานก็ดังขึ้นในหัว สัญญาณสีแดงฉานกะพริบถี่ๆ บ่งบอกถึงอันตรายระดับวิกฤต [ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'จอมมารคาร์ลอส' : ผู้เล่นเรย์ถูกทำเครื่องหมายว่าเป็นตัวแปรที่ไม่พึงประสงค์] [คำสั่งลับจากระบบเบื้องบน: กำจัดเป้าหมายก่อนที่ระบบสมดุลจะพังทลาย] เรย์หยุดเดินกะทันหัน เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเลือดเข้มข้นขึ้นโดยฉับพลัน ขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าต่อ ร่างของคนผู้หนึ่งก็ก้าวออกมาจากมุมมืดของกำแพงกิลด์ ใบหน้าที่คุ้นเคยซึ่งควรจะเสียชีวิตไปแล้วในการจู่โจมดันเจี้ยนรอบก่อน กลับมายืนอยู่ตรงหน้าเขาพร้อมกับรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวจนน่าขนลุก นั่นไม่ใช่คน... แต่เป็นหุ่นเชิดที่มีรูปลักษณ์เหมือนกับ 'เอลิน่า' ทุกกระเบียดนิ้ว แต่ดวงตาของเธอกลับไร้ซึ่งชีวิตและมีไอความมืดพวยพุ่งออกมา! "เรย์... ได้เวลาจบเกมที่เราเริ่มไว้ตั้งแต่วันแรกแล้วนะ" ร่างนั้นเอ่ยด้วยเสียงที่ซ้อนทับกันหลายชั้น พร้อมกับชักดาบสีดำสนิทออกมาจากความว่างเปล่า เตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าใส่เขาด้วยความเร็วที่เหนือขีดจำกัดของฮันเตอร์ทั่วไป หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับความพลิกผันในบทนี้นะครับ แล้วพบกันในตอนหน้าครับ!