การดูถูกระดับโลก

"จะเอาอย่างนั้นจริงๆ หรือครับ? ในห้องประชุมระดับโลกที่มีตัวแทนจากห้าทวีปแบบนี้ คุณมั่นใจแล้วใช่ไหมที่จะส่ง 'ฮีลเลอร์ที่ชอบใช้หมัด' ไปยืนแถวหน้าในดันเจี้ยนระดับ SSS ที่ทางเราเป็นเจ้าภาพ?" เสียงทุ้มต่ำและติดจะเยาะหยันของ 'มาร์คัส' หัวหน้าทีมสำรวจจากฝั่งยุโรปดังก้องไปทั่วห้องประชุมทรงกลมที่ทำจากแร่ศิลาเวทล้ำค่า สายตานับสิบชีวิตจับจ้องมาที่เรย์และเอลิน่าราวกับกำลังมองดูตัวตลกในละครสัตว์ที่หลงเข้ามาในงานเลี้ยงเต้นรำชั้นสูง เรย์ไม่ได้สะทกสะท้าน เขายังคงนั่งประสานมือวางไว้บนโต๊ะหินอ่อน ท่าทางสุขุมเยือกเย็นราวกับผิวน้ำที่ไร้แรงกระเพื่อม เขายกยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย—ยิ้มที่ไม่ได้มีความเป็นมิตรอยู่เลยแม้แต่น้อย "ในเมื่อพวกคุณอ้างว่าดันเจี้ยนนี้มี 'ระบบ' ที่สมบูรณ์แบบที่สุดในการคำนวณดาเมจและค่าต้านทานของฮันเตอร์ ผมก็แค่อยากจะพิสูจน์ครับว่า... สิ่งที่พวกคุณเรียกว่าสมบูรณ์แบบ มันจะรับมือกับสิ่งที่ 'นอกเหนือระบบ' ได้อย่างไร" เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่กดดันจนมาร์คัสถึงกับชะงักไปชั่วครู่ เอลิน่าที่นั่งอยู่ข้างๆ แค่นหัวเราะเสียงเย็น เธอวางดาบประจำกายลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดังกังวาน "ถ้าพวกคุณคิดว่าความแข็งแกร่งคือการมีตัวเลขค่าพลังที่สูงลิ่วในหน้าจอสถานะ ก็เชิญกอดสถิตินั้นไว้ให้แน่นเถอะครับ แต่อย่าร้องขอความช่วยเหลือจาก 'ตัวตลก' คนนี้ตอนที่พวกคุณถูกบอสขยี้จนเกราะแตกละเอียดก็แล้วกัน" "ฮีลเลอร์ที่ต่อยแรงกว่าสายแทงก์? น่าขันสิ้นดี!" ฮันเตอร์ระดับแรงก์ S จากฝั่งอเมริกาที่นั่งอยู่มุมห้องโพล่งขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะ "นิยามของอาชีพคือการรักษา ถ้าจะให้ฉันอนุญาตให้คนแบบนายเข้าทีม ก็คงต้องไปขออนุญาตจากพระเจ้าก่อน เพราะคนแบบนายมันคือความผิดพลาดของวงการฮันเตอร์ชัดๆ" บรรยากาศในห้องประชุมเริ่มร้อนระอุ เรย์ค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืน ความสูงและท่าทางที่ดูนิ่งสงบของเขาทำให้คนที่กำลังพ่นคำดูถูกเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง บรรยากาศรอบตัวเรย์เปลี่ยนไป ออร่าสีขาวจางๆ ที่ไม่ใช่เวทรักษา แต่มันคือพลังกดดันที่รุนแรงจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "ความผิดพลาดงั้นหรือครับ?" เรย์ก้าวเดินไปข้างหน้าช้าๆ รองเท้าของเขากระทบพื้นหินเสียงดังก้องเป็นจังหวะเหมือนเสียงเต้นของหัวใจที่กำลังรอเวลาจะระเบิด "การที่พวกคุณยึดติดกับสิ่งที่ระบบป้อนให้ นั่นแหละครับคือความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุด... พวกคุณถูกระบบ 'ต้อน' ให้เดินไปในทางที่มันกำหนดไว้จนลืมไปว่า... มนุษย์เรามี 'ทางเลือก' มากกว่านั้น" เขาสังเกตเห็นใบหน้าของมาร์คัสที่เริ่มซีดเผือด ฮันเตอร์ต่างชาติเหล่านี้ไม่ได้หวาดกลัวเขา แต่พวกเขากำลัง 'เหยียดหยาม' จนลืมสังเกตว่านิ้วมือของเรย์กำลังแตะอยู่ที่ปลอกแขนซ้าย—ตำแหน่งที่เขาสะสมพลังหมัดเทวะเอาไว้ "ผมไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรกับพวกคุณที่นี่" เรย์หยุดฝีเท้าลงตรงหน้ามาร์คัสพอดี เขายื่นมือออกไปราวกับจะทำความเคารพ "แต่ในดันเจี้ยน... ถ้าหมัดของผมมันชกทะลุเกราะป้องกันระดับตำนานของพวกคุณได้ โดยที่ผมไม่ต้องใช้เวทฮีลเลยสักนิด... ผมหวังว่าตอนนั้นพวกคุณจะยังพูดคำว่า 'น่าขัน' ได้เหมือนเดิมนะครับ" มาร์คัสลุกขึ้นยืนประจันหน้า ความสูงของมาร์คัสอาจจะมากกว่าเรย์ แต่แววตาที่เรย์ส่งมานั้นเหมือนกับเหยี่ยวที่กำลังมองเหยื่อที่ใกล้ตาย "นายกำลังท้าทายฉัน เรย์? อย่าคิดว่าชื่อเสียงในกิลด์ท้องถิ่นจะทำให้แกเป็นฮีโร่ในระดับโลกได้" เอลิน่าก้าวเข้ามาขวางไว้ รอยยิ้มของเธอเยือกเย็นและอันตรายยิ่งกว่า "เขาไม่ได้ท้าทายคุณครับมาร์คัส... เขาแค่กำลังเตือนสติพวกคุณทุกคน ที่กำลังเดินเข้าหาความตายด้วยความมั่นใจอันจอมปลอม" เหตุการณ์ตึงเครียดถึงขีดสุดเมื่อเสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางดังขึ้นทั่วห้อง ประตูทางเข้าดันเจี้ยนเปิดออก เผยให้เห็นไอหมอกสีดำทมิฬที่พุ่งออกมาจากความมืดมิดภายใน ดันเจี้ยนระดับ SSS ที่ไม่เคยมีใครพิชิตได้กำลังเริ่มเปิดใช้งานก่อนกำหนด และสิ่งที่น่าตกใจที่สุดคือ มอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวออกมาในระดับด่านหน้า—ไม่ใช่ฝูงอสูรตัวเล็กๆ แต่มันคือ 'อัศวินไร้หัว' ที่ถูกดัดแปลงด้วยเทคโนโลยีของจอมมารคาร์ลัส ซึ่งมีเกราะเหล็กไหลที่ไม่มีใครในห้องนี้เคยเห็นมาก่อน "นั่นมัน... เกราะเวทต้องห้าม!" มาร์คัสตะโกนลั่นด้วยความตื่นตระหนก ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไปสิ้นในพริบตา เรย์ไม่ได้ขยับตัวตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอดเหมือนคนอื่น เขากลับก้าวเดินตรงไปที่ประตูทางเข้าดันเจี้ยนนั้นเพียงลำพัง ท่ามกลางความตื่นตระหนก เขาหันกลับมามองกลุ่มฮันเตอร์ผู้หยิ่งผยองด้วยสายตาที่ว่างเปล่า "ดูให้ดีนะครับ ว่าระหว่าง 'ระบบที่พวกคุณบูชา' กับ 'หมัดที่ผมสั่งเอง'... อะไรจะพังก่อนกัน" ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องของอัศวินไร้หัวก็ดังสนั่น พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนมหาศาลที่ทำให้พื้นโลกสั่นไหว เมื่อหมอกสีดำจางลง สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหลังอัศวินตัวนั้นไม่ใช่แค่บอสทั่วไป แต่เป็นร่างเงาที่เรย์คุ้นเคยดี... ร่างของ 'เอลิน่าอีกคน' ที่มีดวงตาสีแดงฉานและถือดาบเล่มเดียวกับที่เอลิน่าถืออยู่ในมือขณะนี้ เอลิน่าหน้าถอดสีทันทีที่เห็นร่างคู่นั้น ความมั่นใจทั้งหมดสลายไป "เป็นไปไม่ได้... จอมมารคาร์ลอสไปเอาข้อมูลความทรงจำของฉันมาได้ยังไง?" เรย์กระชับกำปั้นแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความโกรธแค้นที่ถูกสั่งสมมานานพุ่งพล่านถึงขีดสุด นี่ไม่ใช่แค่การดูถูกจากฮันเตอร์ต่างชาติอีกต่อไป แต่มันคือการเล่นตลกกับชีวิตของคนที่เขาให้ความสำคัญมากที่สุด "ในเมื่อมันอยากเล่นกับจิตวิญญาณของเรานัก..." เรย์พึมพำเสียงต่ำ ก่อนจะออกแรงชกไปในอากาศว่างเปล่า แรงปะทะทำให้เกิดคลื่นกระแทกขนาดมหึมาจนผนังห้องประชุมแตกเป็นเสี่ยงๆ "ก็เตรียมตัวดูได้เลยว่า หมัดนี้... จะลบมันให้หายไปจากระบบของแกทั้งหมด!" ผมหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับก้าวต่อไปของเรย์นะครับ เพราะต่อจากนี้คือของจริงที่ไม่มีใครหยุดเขาได้ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางมากับผมจนถึงตอนนี้นะครับ