แผนที่ผิดพลาด

“แผนที่ในมือคุณ... มันคือของปลอมครับ เอลิน่า” เสียงของผมเรียบเฉย ทว่าหนักแน่นดุจหินผา ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัดภายในห้องวางแผนของกิลด์ ‘แสงตะวันนิรันดร์’ แสงจากตะเกียงเวทมนตร์วูบไหวสะท้อนดวงตาของเอลิน่าที่เบิกกว้าง เธอจ้องมองแผ่นหนังเก่าคร่ำที่เพิ่งได้มาจากแหล่งข่าวกรองอันดับหนึ่งของทวีปด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ เอลิน่ากำหมัดแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เธอกัดริมฝีปากล่างก่อนจะเค้นเสียงถาม “เรย์... คุณมั่นใจแค่ไหน? แผนที่นี้เราได้มาด้วยราคาที่สูงลิ่ว และมันตรงกับพิกัดที่ ‘จอมมารคาร์ลอส’ เคยทิ้งร่องรอยไว้ในบันทึกที่ยึดมาได้จากดันเจี้ยนชั้นที่ 50 นะครับ” ผมเดินเข้าไปใกล้โต๊ะไม้โอ๊คตัวใหญ่ วางมือลงบนแผนที่นั้นแล้วส่งกระแสเวท ‘วิเคราะห์’ ลงไปเบาๆ ทันทีที่สัมผัส เส้นสายหมึกที่ดูเหมือนเส้นทางเดินป่าและถ้ำลึกลับก็บิดเบี้ยวราวกับมีชีวิต มันไม่ใช่แผนที่ แต่เป็น ‘กับดักเวทมนตร์’ ระดับสูงที่ถูกร่ายทับซ้อนไว้เพื่อลวงตาผู้มีเลเวลสูง “ถ้าคุณก้าวเท้าเข้าสู่พิกัดนี้ตามแผนที่ฉบับนี้จริงๆ พรุ่งนี้กิลด์ของเราจะไม่เหลือใครเลยครับ” ผมกล่าวพลางเหลือบมองเธอ “มันไม่ได้พาเราไปที่ฐานลับของคาร์ลอส แต่มันกำลังนำพาเหล่าสมาชิกกิลด์ชั้นยอดของเราไปสู่ ‘แท่นบูชาเขมือบวิญญาณ’ ที่ถูกออกแบบมาเพื่อทำลายเลเวลของฮันเตอร์โดยเฉพาะ” บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปเป็นความเย็นยะเยือกในทันที เสียงหอบหายใจของเอลิน่าบ่งบอกถึงความเครียดที่พุ่งสูง เธอตระหนักได้ทันทีว่าคนในกิลด์ที่เธอไว้ใจอาจมี ‘หนอนบ่อนไส้’ แทรกซึมอยู่ “ถ้าอย่างนั้น... พรุ่งนี้ที่เรานัดหมายจะยกทัพไปบุกฐานทัพหลัก?” เอลิน่าถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “นั่นคือวันแห่งความตายครับ” ผมตอบสั้นๆ ก่อนจะหยิบถุงมือหนังขึ้นมาสวม “คาร์ลอสต้องการให้เราไปที่นั่น เพื่อปิดฉากกิลด์อันดับหนึ่งให้สิ้นซากในที่เดียว ผมถึงต้องบอกคุณไงครับว่าเราต้องเปลี่ยนแผน” เอลิน่าเงยหน้าขึ้น สายตาของเธอมีความเด็ดเดี่ยวที่ผมคุ้นเคย “แล้วคุณจะให้ฉันทำอย่างไร เรย์? ในเมื่อคนของเราเตรียมการไปเกือบหมดแล้ว ถ้าเราถอนตัวตอนนี้ กิลด์ของเราจะเสียชื่อเสียงและถูกโจมตีจากกิลด์พันธมิตรที่จ้องจะเลื่อยขาเก้าอี้เราอยู่” ผมยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ไม่ได้มาพร้อมกับความอ่อนโยน แต่เป็นยิ้มที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นของ ‘หมอ’ ที่พร้อมจะผ่าตัดโรคร้ายทิ้ง “เราจะไม่ถอนตัวครับเอลิน่า... แต่เราจะให้พวกเขาไปที่นั่นตามกำหนดการเดิม ส่วนผม... จะพาคุณไปที่ที่แท้จริงที่คาร์ลอสซ่อนตัวอยู่” “คุณรู้ได้ยังไงว่าที่ไหน?” ผมขยับนิ้วชี้ไปที่รอยแตกเล็กๆ บนขอบแผนที่ที่เกิดจากการบีบอัดของพลังเวทที่ผิดธรรมชาติ “คนหลอกลวงมักจะพลาดในรายละเอียดเล็กน้อยครับ แผนที่นี้ถูกทำขึ้นจาก ‘เยื่อหุ้มสมองของมอนสเตอร์ระดับสูง’ ซึ่งมักจะเชื่อมโยงกับมิติที่เจ้าของมันอยู่ ผมไม่ได้อ่านแผนที่ แต่ผมกำลังคุยกับมันอยู่” เอลิน่ามองดูมือของผมที่เริ่มเรืองแสงสีขาวนวล ออร่าแห่งการฟื้นฟูที่ผมเคยใช้รักษาคน ถูกผมบิดเบือนให้กลายเป็นพลังทำลายล้างที่ไหลเข้าสู่แผนที่นั้นจนแผ่นหนังเริ่มมอดไหม้เป็นจุล ทว่า ท่ามกลางเถ้าถ่านที่ร่วงหล่นลงสู่พื้น กลับปรากฏภาพโฮโลแกรมลอยเด่นขึ้นมา มันเป็นภาพของ ‘จอมมารคาร์ลอส’ ที่กำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ ในมือของเขามี ‘หัวใจของกิลด์’ หรืออัญมณีเวทมนตร์ที่ใช้ควบคุมฐานทัพทั้งหมดของพวกเราอยู่ เขากำลังมองมาที่พวกเราผ่านภาพนั้นราวกับรับรู้ถึงตัวตนของผมตั้งแต่วินาทีแรก *“ช้าไปแล้วเจ้าฮีลเลอร์จอมปลอม... แผนที่คือกับดัก แต่ ‘ของจริง’ มันอยู่ที่นี่กับฉัน”* เสียงของคาร์ลอสแหบพร่าดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องวางแผน พร้อมกับเสียงระเบิดดังสนั่นมาจากทางเข้ากิลด์! แรงสั่นสะเทือนทำให้อาคารสั่นคลอน เอลิน่ารีบคว้าดาบประจำตัวทันที แต่เธอกลับชะงักเมื่อเห็นบางอย่างที่หน้าต่างด้านนอก กองทัพเงาจำนวนมหาศาลไม่ได้มาจากภายนอก แต่พวกมัน ‘ผุด’ ขึ้นมาจากใต้พื้นดินใจกลางกิลด์ที่พวกเรายืนอยู่ “เรย์... พวกมันอยู่ในฐานของเราแล้ว!” เอลิน่าตะโกน ผมขยับไหล่ กางมือออกแล้วรวบรวมพลังเวทสีขาวบริสุทธิ์ไว้ที่หมัดจนมันส่องแสงสว่างจ้าจนน่ากลัว “อย่าตกใจครับเอลิน่า นี่ไม่ใช่ความผิดพลาด แต่มันคือโอกาส... โอกาสที่เราจะได้กำจัดหนอนบ่อนไส้และบดขยี้แผนการของคาร์ลอสในคราวเดียว” ผมหันไปมองประตูที่กำลังจะพังทลายลงด้วยฝีมือของศัตรูนับร้อย แต่ทว่า ในวินาทีที่บานประตูยักษ์ถูกกระชากออก บุคคลที่ก้าวเข้ามากลับไม่ใช่กองทัพปีศาจ แต่เป็น ‘คนสำคัญที่สุด’ ของกิลด์ที่เราไว้ใจที่สุด... เอลิน่าเบิกตากว้างจนแทบหยุดหายใจ เมื่อเห็นคนที่ถือมีดอาบยาพิษจ่ออยู่ที่คอของรองหัวหน้ากิลด์ที่เพิ่งถูกจับเป็นตัวประกัน “หัวหน้า... เรย์... ขอโทษทีนะครับ แต่เงินของจอมมารมันน่าดึงดูดกว่าความภักดีมากนัก” รองหัวหน้ากิลด์แสยะยิ้ม ก่อนจะเริ่มร่ายเวทมนตร์ ‘ผนึกกำลัง’ ที่จะทำให้กิลด์ของเราเสียพลังเวทไปตลอดกาล! และในวินาทีที่ความสิ้นหวังกำลังครอบงำ ผมกลับก้าวเดินเข้าไปหาเขาท่ามกลางหมอกควันที่คละคลุ้ง พร้อมกับเสียงหมัดที่สั่นสะเทือนมิติในมือขวา... ต้องขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของผมมาถึงตอนนี้นะครับ