ฮีลเลอร์สายหมัดสั่ง: ต่อยหน้าบอสทะลุเกราะด้วยสกิลฟื้นฟูระดับ SSS•ตอนที่ 40

ดันเจี้ยนสีดำ

ผลงานโดย หมอเทวะแรงก์ SSS
"อย่าได้แม้แต่จะก้าวเท้าเข้าไปในเขตอาคมสีนิลนั่น เอลิน่า ผมเตือนคุณด้วยความหวังดี" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขณะที่ดวงตาคู่คมกริบของเขาจับจ้องไปยังรอยแยกมิติเบื้องหน้า มันไม่ใช่รูโหว่ของดันเจี้ยนทั่วไปที่พวกเขาสังหารบอสมาแล้วนับร้อย แต่เป็น 'ดันเจี้ยนสีดำ' — รอยแผลเป็นบนโลกที่กลืนกินแสงสว่างแม้กระทั่งรัศมีจากคบเพลิงเวทมนตร์ในมือของเขา เอลิน่าหยุดกึก ร่างเพรียวบางในชุดเกราะเงินขยับถอยหลังเพียงครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ กระบี่ในมือเธอสั่นไหวเบาๆ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงมาบนชั้นบรรยากาศจนรู้สึกเหมือนปอดกำลังจะแหลกสลาย "ถ้าไม่เข้าไป เราก็ไม่มีทางรู้ว่าคาร์ลอสซ่อนอะไรไว้ที่นี่ เรย์" เธอหันมามองเขา ดวงตาสีฟ้าครามสั่นระริก "กิลด์อื่นถอยทัพไปหมดแล้ว เหลือแค่เราสองคน... คุณจะปล่อยให้มันกัดกินโลกนี้ต่อไปจริงๆ หรือ?" เรย์ไม่ได้ตอบในทันที เขาค่อยๆ ถอดถุงมือหนังสีขาวออก เผยให้เห็นรอยสักรูปร่างวงแหวนเวทมนตร์สีทองที่เริ่มเปล่งประกายร้อนระอุขึ้นบนหลังมือ ผิวหนังรอบๆ รอยสักนั้นปริแตกเล็กน้อยจนเลือดสีแดงสดหยดลงบนพื้นหินที่แห้งผาก แทนที่เลือดจะซึมลงดิน มันกลับระเหยกลายเป็นไอสีทองหม่น "ผมไม่ได้บอกว่าจะถอย" เรย์กล่าวพลางกระชับหมัดแน่นจนกระดูกลั่นดังเปรี๊ยะ "ผมแค่บอกว่ามันอันตรายเกินไปสำหรับคุณ... สกิลฮีลของผมอาจรักษาแผลกายได้ แต่มันรักษา 'ตัวตน' ที่ถูกดันเจี้ยนนี้กัดกินไม่ได้นะ" เขาเดินผ่านหน้าเธอไปอย่างไม่ลังเล ทิ้งให้กลิ่นอายของพลังเวทศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกบิดเบือนกลายเป็นพลังทำลายล้างฟุ้งกระจายไปทั่วอากาศ เอลิน่ากัดริมฝีปากแน่นก่อนจะรีบก้าวตามไป เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชายข้างกายเธอตัดสินใจแบกรับความตายไว้บนบ่าเพียงลำพัง ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตูมิติ บรรยากาศก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ไม่มีเสียงลม ไม่มีเสียงแมลง มีเพียงเสียงหัวใจของทั้งสองที่เต้นรัวสะท้อนอยู่ในความเงียบงันที่ลึกสุดหยั่ง ผนังของดันเจี้ยนไม่ได้ทำจากหิน แต่ทำจากอะไรบางอย่างที่ดูเหมือนเนื้อเยื่อของสิ่งมีชีวิตที่กำลังหายใจจังหวะช้าๆ "มันเหมือนกับว่า... พวกเรากำลังเดินอยู่ในกระเพาะของอะไรบางอย่าง" เอลิน่ากระซิบ เสียงของเธอแหบพร่า เรย์ชะงักฝีเท้า เขาใช้ฝ่ามือสัมผัสผนังดันเจี้ยน รอยสักสีทองบนมือเขาส่องสว่างจ้าขึ้นเป็นระยะ "ไม่ใช่กระเพาะหรอกเอลิน่า แต่นี่คือ 'คุก' ของกาลเวลา คาร์ลอสไม่ได้สร้างดันเจี้ยนนี้เพื่อกักขังมอนสเตอร์ แต่มันสร้างขึ้นเพื่อกักขัง 'ความเป็นไปได้' ของพวกเราต่างหาก" ทันใดนั้น ผนังเนื้อเยื่อเบื้องหน้าก็แยกตัวออก เผยให้เห็นเงาร่างสูงโปร่งที่ยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ชายผู้มีนัยน์ตาสีชาด และรอยยิ้มที่ดูเย้ยหยันทุกสรรพชีวิต จอมมารคาร์ลอส "ในที่สุด เจ้าก็มาถึงเสียที... 'ฮีลเลอร์ผู้เปลี่ยนหมัดเป็นคมดาบ'" คาร์ลอสเอ่ยขึ้น เสียงของเขาดังก้องกังวานเหมือนมาจากหลายทิศทาง "รู้ไหมว่าทำไมข้าถึงปล่อยให้เจ้าเลเวลอัปมาถึงขั้นนี้? เพราะร่างกายของเจ้า... คือภาชนะที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับการจุติของเทพเจ้าที่ถูกลืม" เรย์ไม่ได้แสดงท่าทีตกใจ เขาเพียงแค่ย่อตัวลงเล็กน้อย จัดระเบียบการหายใจ พลังงานสีขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ เปลี่ยนสภาพเป็นสีดำขลับประหนึ่งน้ำหมึกที่หมุนวนรอบหมัดขวา นี่ไม่ใช่เวทมนตร์ฮีลลิ่ง แต่มันคือการ 'Overload' เซลล์เนื้อเยื่อให้ระเบิดพลังทำลายสูงสุด "เลิกพล่ามเรื่องเทพเจ้าเสียที" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "วันนี้ผมไม่ได้มาเพื่อฟังประวัติศาสตร์ของพวกคุณ แต่ผมมาเพื่อ 'ซ่อมแซม' ความผิดพลาดของโลกนี้ ด้วยการต่อยหน้าคุณให้กระจุย" เอลิน่าชักกระบี่ออกจากฝัก พลังดาบของเธอผสานเข้ากับออร่าของเรย์ เกิดเป็นคลื่นพลังมหาศาลที่ซัดให้ผนังดันเจี้ยนรอบข้างสั่นสะเทือน แต่คาร์ลอสกลับหัวเราะร่า "ซ่อมแซมงั้นรึ? เจ้าฮีลเลอร์ผู้โง่เขลา... ลองมองดูที่เท้าของเจ้าสิ" เรย์ก้มมองลงที่พื้นหิน ความมั่นใจที่เขามีมาตลอดเริ่มสั่นคลอน เงาของเขาที่ทอดลงบนพื้นไม่ได้เป็นรูปทรงของชายหนุ่ม แต่มันกลับเป็นเงาของ 'ตัวเขาเองในชุดผ้าคลุมฮีลเลอร์เก่าๆ' กำลังถือดาบเล่มที่แทงทะลุหัวใจของเขาในอดีต ความทรงจำที่ถูกลบเลือนไปกำลังไหลย้อนกลับมาเหมือนเขื่อนแตก และความจริงที่น่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏชัดตรงหน้า เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นมือของตนเองเริ่มโปร่งแสง และเลือดที่ไหลออกจากรอยสักสีทองนั้นไม่ใช่เลือดของเขา แต่มันเป็นเลือดของ 'ระบบ' ที่เขากำลังใช้งานอยู่มาตลอด "เจ้าไม่ใช่ผู้กล้าที่มาปราบข้า เรย์..." คาร์ลอสก้าวเข้ามาใกล้จนเกือบประชิด "แต่เจ้าคือ 'บั๊ก' ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อวนลูปโศกนาฏกรรมนี้ให้ไม่มีวันจบสิ้น... แล้วตอนนี้ ก็ถึงเวลาที่ระบบจะ 'ลบ' บั๊กตัวนี้ทิ้งเสียที!" ร่างของเรย์กระตุกอย่างรุนแรง พลังที่เคยไหลเวียนในร่างกายพุ่งสวนทางจนเส้นเลือดปูดโปน เอลิน่ากรีดร้องและพุ่งตัวเข้ามาหาเขา แต่ทันใดนั้น แสงสีขาวสว่างวาบจากจุดที่เรย์ยืนอยู่ก็กลืนกินทุกอย่างจนมืดมิด ทุกท่านครับ ความลับที่ถูกซ่อนไว้ในใจกลางของความมืดกำลังจะถูกเปิดเผย และชะตากรรมของเรย์อาจจะไม่ใช่การรอดชีวิต แต่เป็นการเริ่มต้นใหม่ในวัฏจักรที่โหดร้ายกว่าเดิม เตรียมรับมือกับความจริงที่อาจจะทำให้คุณต้องช็อกในตอนต่อไปนะครับ หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับความเดือดระอุในตอนนี้ และเตรียมใจไว้ให้พร้อมสำหรับตอนถัดไปนะครับ!
สารจากนักเขียน (หมอเทวะแรงก์ SSS)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ฮีลเลอร์สายหมัดสั่ง: ต่อยหน้าบอสทะลุเกราะด้วยสกิลฟื้นฟูระดับ SSS นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%