คำเชิญเข้ากิลด์

"ถอยไปข้างหลัง... เอลิน่า" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ผิดกับบรรยากาศโดยรอบที่อัดแน่นไปด้วยจิตสังหารมหาศาล เขาไม่ได้หันไปมองหญิงสาวที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้างหลัง แต่สายตาคมกริบของเขากำลังจับจ้องไปยังความมืดมิดที่ปลายบันได ซึ่งเสียงฝีเท้าของเหล่าอสูรนับสิบชีวิตกำลังก้าวขึ้นมาอย่างเป็นจังหวะ ราวกับทหารที่ฝึกฝนมาเพื่อการสังหารโดยเฉพาะ เอลิน่ากำด้ามดาบจนเส้นเลือดที่หลังมือปูดโปน เธอไม่ใช่คนขี้ขลาด แต่ในฐานะหัวหน้ากิลด์ระดับท็อป เธอสัมผัสได้ถึง 'อะไรบางอย่าง' ที่ผิดปกติจากศัตรูเบื้องหน้า ไม่ใช่แค่จำนวน แต่คือออร่าที่ถูกกดทับจนเกือบมิด—กลิ่นอายของพลังเวทชั้นสูงที่ถูกบิดเบือน "เรย์... อย่าบอกนะว่าคุณตั้งใจจะรับมือพวกมันทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว?" เธอถาม เสียงของเธอแหบพร่าแต่แฝงไปด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด เรย์ขยับนิ้วมือเบาๆ เสียงกระดูกลั่นกรอบแกรบดังก้องในความเงียบ เขาไม่ได้ใช้ไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ แต่กลับรวบรวมแสงสีขาวนวลตาไว้ที่กำปั้นขวา พลังเวทสายฮีลที่ควรจะใช้รักษาบาดแผล กลับกำลังแปรเปลี่ยนเป็นแรงอัดมหาศาลที่สั่นสะเทือนไปถึงพื้นใต้ฝ่าเท้า "ฮีลเลอร์น่ะ... ถ้าไม่รู้จักเจ็บ ก็ไม่มีทางรู้วิธีรักษาหรอกครับ" เรย์แสยะยิ้มที่มุมปาก "และพวกที่อยู่ข้างล่างนั่น คือยาชั้นดีที่จะทำให้พวกมัน 'หาย' จากการมีชีวิตอยู่ตลอดกาล" *โครม!* อสูรกายตัวแรกพุ่งทะลุเงามืดออกมา กรงเล็บแหลมคมของมันจ่อเข้าที่ลำคอของเรย์ แต่ก่อนที่เอลิน่าจะทันได้ชักดาบ เรย์ก็ก้าวเท้าสั้นๆ ไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว หมัดขวาที่หุ้มด้วยรัศมีแห่งการฟื้นฟูระดับ SSS กระแทกเข้าที่กะโหลกของอสูรกายตัวนั้นอย่างจัง แทนที่จะเป็นการสมานแผล แรงปะทะกลับระเบิดออกเป็นคลื่นกระแทกสีทอง อสูรกายร่างยักษ์ถูกแรงอัดนั้นบดขยี้จนแหลกเหลวในหมัดเดียว เลือดและชิ้นส่วนกระจัดกระจายไปทั่วผนังดันเจี้ยน เรย์ไม่รอให้ตัวถัดไปได้ตั้งตัว เขาพุ่งตัวเข้าใส่ฝูงอสูรราวกับพายุทอร์นาโดสีขาว ทุกหมัดที่ชกออกไป คือการฟื้นฟูที่ผิดเพี้ยน—พลังแห่งการกำเนิดชีวิตถูกบีบอัดจนกลายเป็นพลังทำลายล้างที่ฉีกกระชากโมเลกุลของศัตรูให้สลายไปในพริบตา เอลิน่ายืนตะลึง เธอกวาดสายตามองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ความแข็งแกร่งระดับมหาศาลที่ถูกซ่อนอยู่ภายใต้ภาพลักษณ์ฮีลเลอร์ผู้เงียบขรึมคนนี้ มันคือขุมพลังที่กิลด์ระดับท็อปทั่วโลกต่างถวิลหา แต่กลับถูกใครบางคนทอดทิ้งให้กลายเป็นเศษขยะในอดีต ไม่นานนัก เสียงกรีดร้องสุดท้ายก็จางหายไป เหลือเพียงความเงียบสงัดที่อบอวลด้วยกลิ่นอายพลังเวทที่ยังคุกรุ่น เรย์สะบัดมือเบาๆ คราบเลือดที่เปื้อนปลายนิ้วเลือนหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น เขาสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะหันกลับมามองเอลิน่าที่ยังคงยืนนิ่ง "เหตุการณ์จบแล้วครับคุณเอลิน่า" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเหมือนปกติ "เราควรจะออกจากที่นี่ได้หรือยัง?" เอลิน่าก้าวเข้ามาหาเขา สายตาของเธอไม่ได้มองเขาในฐานะผู้ช่วยอีกต่อไป แต่มองเขาในฐานะ 'เป้าหมายสำคัญ' ที่เธอต้องครอบครองให้ได้ "เรย์... กิลด์ของฉันมีตำแหน่งที่ว่างอยู่" เธอเริ่มเปิดประเด็น น้ำเสียงจริงจังและหนักแน่น "ตำแหน่งรองหัวหน้ากิลด์ และสิทธิ์ในการเข้าถึงคลังอาวุธต้องห้ามระดับ S หากคุณตกลง ฉันจะให้คุณเป็นคนคุมทิศทางของกิลด์โดยไม่ต้องรายงานใคร ไม่ว่าคุณจะต้องการอะไร ในนามของกิลด์... ฉันจะจัดหาให้ทั้งหมด" เรย์นิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้แสดงความตื่นเต้นหรือปฏิเสธในทันที ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยราวกับกำลังคำนวณราคาของข้อเสนอนี้ "ข้อเสนอที่น่าสนใจมากครับ" เรย์ตอบพลางเดินเข้าไปใกล้เอลิน่าจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว "แต่คุณแน่ใจหรือครับว่าการมีฮีลเลอร์อย่างผมอยู่ในกิลด์... มันจะเป็นผลดีกับตัวคุณจริงๆ?" "ฉันไม่ใช่คนโง่ เรย์" เอลิน่าตอบสวนทันควัน "ฉันเห็นสิ่งที่คนอื่นมองข้าม พลังของคุณไม่ได้มีไว้เพื่อรักษาคนอื่น แต่มันมีไว้เพื่อ 'สั่งสอน' โลกที่บิดเบี้ยวใบนี้ และฉันเองก็ต้องการมือแบบคุณมาช่วยล้างมลทินในกิลด์ของฉัน" เรย์เงียบไปอีกครั้ง ท่ามกลางบรรยากาศที่ดูเหมือนจะตกลงกันได้ เสียงฝีเท้าที่สามดังขึ้นมาจากความมืดมิดที่ลึกกว่าเดิม—ไม่ใช่เสียงของอสูร แต่เป็นเสียงรองเท้าหนังราคาแพงที่กระทบพื้นหิน "ช่างเป็นข้อเสนอที่เร้าใจจริงๆ ครับ คุณหนูเอลิน่า" น้ำเสียงเยือกเย็นและแฝงความหยามเหยียดดังออกมาจากเงามืด ชายในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าซีกซ้ายถูกบดบังด้วยหน้ากากเหล็กเดินออกมา เขาคือคนของจอมมารคาร์ลอสที่เฝ้าสังเกตการณ์อยู่ตลอด "แต่ถ้าจะชวนเขาเข้ากิลด์... น่าจะต้องขออนุญาตคนที่เขายังติดหนี้ชีวิตอยู่ก่อนนะ" เขาชูวัตถุบางอย่างขึ้นมาในมือ—มันคือ 'ตราประทับแห่งสัญญาเลือด' ที่เรย์เคยทำไว้กับระบบเบื้องหลังในอดีต และแสงจากตราประทับนั้นกำลังเริ่มร้าว ราวกับเป็นสัญญาณของการปลดปล่อยบางสิ่งที่ชั่วร้ายกว่าเดิมออกมา เรย์เบิกตากว้าง ความเย็นวาบแล่นผ่านสันหลังเมื่อรับรู้ว่าเงื่อนไขสัญญาของเขากำลังถูกฉีกกระชากโดยคนตรงหน้า! ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของหมอเทวะแรงก์ SSS นะครับ ขอให้ทุกท่านสนุกกับตอนต่อไปครับ!