มิตรภาพที่แท้จริง

"รีเซ็ตชีวิตงั้นหรือครับ? ดูเหมือนท่านจะประเมินค่าของ 'ความทรงจำ' ต่ำไปหน่อยนะครับ" เรย์กล่าวพลางกระชับถุงมือหนังที่หุ้มหมัด หมอกสีขาวนวลตาที่เป็นเอกลักษณ์ของฮีลเลอร์สายรักษาค่อยๆ เปลี่ยนเฉดสีเป็นสีแดงฉานดุจโลหิต พลังเวทที่ควรจะถูกใช้เพื่อเยียวยา กลับถูกบีบอัดจนกลายเป็นพลังงานทำลายล้างที่สั่นสะเทือนมิติรอบข้างจนเกิดรอยร้าว บุคคลเบื้องหน้า—ผู้ดูแลระบบที่แท้จริง—มีใบหน้าที่ทำให้หัวใจของเรย์กระตุกวูบ มันคือใบหน้าเดียวกับอาจารย์คนแรกของเขา ผู้ที่ควรจะตายไปตั้งแต่วันที่กิลด์ถูกกวาดล้างเมื่อสามปีก่อน "เจ้าไม่เข้าใจหรอกเรย์ การเป็นฮีลเลอร์ที่ต่อยคนตายมันผิดกฎของจักรวาลนี้" ชายผู้นั้นเหยียดยิ้ม แววตาว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึก "ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อสนทนา แต่ข้ามาเพื่อลบความผิดพลาดของระบบ... นั่นคือเจ้า" ทันใดนั้น แรงกดดันมหาศาลมหาศาลก็กดทับลงมาราวกับขุนเขาขนาดย่อม เรย์สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่แล่นผ่านเส้นเลือด เอลิน่าที่ยืนอยู่เคียงข้างทรุดเข่าลงกับพื้นทันที เลือดสดๆ ไหลซึมออกจากมุมปากของเธอ ดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือสั่นระริกราวกับจะแตกสลาย "เรย์... หนีไป..." เอลิน่าเค้นเสียงออกมาอย่างยากลำบาก ดวงตาที่เคยเด็ดเดี่ยวบัดนี้ฉายแววหวาดหวั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เรย์ไม่ได้ขยับหนี เขากลับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อบังร่างหญิงสาวไว้ สายตาของเขาเปลี่ยนจากความเยือกเย็นเป็นความบ้าคลั่งที่ควบคุมได้ "ผมเคยสูญเสียมามากพอแล้วเอลิน่า ครั้งนี้... ผมจะไม่ยอมให้ใครในกิลด์ต้องเป็นศพอีก" *โครม!* พื้นหินแกรนิตใต้เท้าของเรย์แตกกระจายเมื่อเขาพุ่งทะยานออกไป ความเร็วของเขานั้นเหนือกว่ามนุษย์ปุถุชนไปไกล หมัดขวาของเขาถูกเหนี่ยวไปด้านหลัง ก่อนจะกระแทกเข้ากับอากาศว่างเปล่าตรงหน้าเป้าหมาย *สกิลระดับ SSS: หัตถ์เทวะกระแทกวิญญาณ!* แรงปะทะไม่ได้เกิดจากการสัมผัสร่างกาย แต่มันคือการกระแทก 'ค่าสถานะ' ของเป้าหมายโดยตรง คลื่นกระแทกสีแดงเข้มระเบิดออกจนพื้นที่รอบข้างสลายกลายเป็นผุยผง ผู้ดูแลระบบที่แท้จริงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือเพียงข้างเดียวรับหมัดนั้นไว้ เสียงกระดูกลั่นดังสนั่นไปทั่วห้วงมิติ "เจ้าพัฒนาขึ้นมาก แต่ก็ยังไร้เดียงสาเกินไป" ชายปริศนาสะบัดมือเพียงเบาๆ ส่งร่างของเรย์กระเด็นไปกระแทกกับกำแพงดันเจี้ยนอย่างจัง เรย์กระอักเลือดออกมาคำโต แต่เขากลับหัวเราะร่าในลำคอ พร้อมกับแววตาที่เริ่มเปล่งแสงสีทองสว่างจ้า "ฮีลเลอร์น่ะ... ไม่ได้มีไว้แค่รักษาคนอื่นนะครับ แต่มีไว้เพื่อ 'แก้ไข' สถานการณ์ที่ผิดพลาดด้วย" เรย์ดีดตัวขึ้นจากซากกำแพง ในมือของเขาปรากฏออร่าสีขาวที่บริสุทธิ์ที่สุดเท่าที่เคยมีมา แต่มันกลับถูกใช้เพื่อห่อหุ้มบาดแผลฉกรรจ์ของเอลิน่าที่นอนอยู่ข้างหลัง ไม่ใช่เพื่อรักษา แต่เพื่อ 'กระตุ้น' ให้พลังแฝงในตัวเธอตื่นขึ้น "เอลิน่า รับนี่ไป!" เขากระแทกฝ่ามือลงบนไหล่ของหญิงสาว พลังเวทมหาศาลถูกถ่ายโอนผ่านระบบหมัดเทวะ แทนที่จะเป็นการฟื้นฟูค่า HP ตามปกติ แต่มันคือการทำลายขีดจำกัด (Break-Limit) ของพลังกายของเธอชั่วขณะ ผิวหนังของเอลิน่าเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม เธอรู้สึกได้ถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในทุกอนูของร่างกาย ความเหนื่อยล้าหายไปสิ้น เหลือไว้เพียงสัญชาตญาณนักรบที่ตื่นเต็มที่ "ไปจัดการมันครับ... ส่วนทางนี้ ให้เป็นหน้าที่ของผม" เอลิน่าพยักหน้าหนักแน่น เธอพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วที่มองตามไม่ทัน ดาบของเธอผสานเข้ากับออร่าสีแดงของเรย์ กลายเป็นคมดาบที่สามารถตัดผ่านแม้แต่กฎของระบบที่กำลังพยายามลบพวกเขาออกไป การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เรย์รัวหมัดเข้าใส่ผู้ดูแลระบบอย่างไม่หยุดยั้ง ทุกหมัดที่เข้าปะทะคือการหักล้างรหัสข้อมูลที่บิดเบี้ยวในอากาศ จนเกิดเป็นเสียงกรีดร้องของระบบที่ดังสะท้อนไปทั่วดันเจี้ยน ทว่าในขณะที่การปะทะกำลังถึงจุดเดือด ชายปริศนาก็หยุดมือและมองไปยังจุดปลายสุดของทางเดิน เขายิ้มอย่างมีเลศนัย "ดูเหมือนว่าเจ้าจะช่วยเธอได้ทันเวลา... แต่เรย์ เจ้าลืมไปหรือเปล่าว่า 'กิลด์' ของเจ้าน่ะ มีหนอนบ่อนไส้ที่ข้าฝังไว้ตั้งแต่วันแรกที่เจ้าก่อตั้งมันขึ้นมา" เรย์ชะงักฝีเท้าลงทันที ความเย็นวาบแล่นปราดขึ้นมาตามไขสันหลังเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงแรงอาฆาตที่พุ่งตรงมาจากด้านหลัง... จากทิศทางที่เอลิน่าเพิ่งพุ่งตัวไป เสียงมีดสั้นปักฉึกลงบนร่างของบางคนดังชัดเจนในความเงียบงัน พร้อมกับเสียงกระซิบที่คุ้นหูที่สุดดังขึ้นจากเงามืด "ขอโทษนะเอลิน่า... แต่ระบบสัญญาว่าจะมอบทุกอย่างให้ฉัน หากฉันกำจัดเธอทิ้ง" ดวงตาของเรย์เบิกกว้างเมื่อเห็นร่างที่คุ้นตาค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืด พร้อมกับมีดเล่มนั้นที่ชุ่มไปด้วยเลือดของหัวหน้ากิลด์ที่เขาเพิ่งมอบพลังให้ไปเมื่อครู่ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของหมอเทวะมาจนถึงวินาทีนี้ครับ หากชื่นชอบผลงาน อย่าลืมกดติดตามและเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ