กลับสู่เมืองหลวง

"ถอยออกไป... อย่าได้แม้แต่จะคิดขยับเข้ามาใกล้กว่านี้" เสียงของเรย์แหบพร่า ทว่ากังวานด้วยกระแสจิตที่เยือกเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาของเขาจ้องมองไปยัง 'เงา' ของตนเองที่กำลังเงื้อหมัดในท่าทางเดียวกับเขาเป๊ะ รอยยิ้มบิดเบี้ยวของร่างเงาที่ฉีกกว้างจนถึงใบหูนั้น ไม่ได้บ่งบอกถึงความเป็นมิตร แต่มันคือคำประกาศสงครามของโชคชะตา *เปรี้ยง!* เสียงระเบิดของอากาศดังสนั่นเมื่อหมัดของเรย์ปะทะเข้ากับหมัดของเงานั้นโดยตรง ไม่ใช่ด้วยเวทมนตร์รักษา แต่เป็นพลังทำลายล้างบริสุทธิ์ที่แปรเปลี่ยนจากมานาสีขาวโพลนกลายเป็นแรงอัดมหาศาล แรงปะทะทำให้ผนังดันเจี้ยนชั้นลึกสุดร้าวรานราวกับแผ่นดินแยก ร่างเงานั้นสลายกลายเป็นละอองสีดำสนิท ก่อนจะซึมเข้าสู่ผิวหนังของเขาอย่างรวดเร็ว ค่าสถานะบนหน้าต่างระบบสีฟ้าเข้มเด้งขึ้นมาถี่รัวจนแทบมองไม่ทัน [ยินดีด้วย! คุณสังหาร 'เศษเสี้ยวแห่งอัตตา' สำเร็จ] [เลเวลเพิ่มขึ้นจาก 12 เป็น 58] [ทักษะ 'หมัดรักษาชีวิต' วิวัฒนาการเป็น 'หมัดพิพาทเทวะระดับ SSS'] [ได้รับฉายา: ผู้ก้าวข้ามเงาตนเอง] เรย์หอบหายใจหนักหน่วง หยาดเหงื่อไหลซึมผ่านเสื้อผ้าที่ขาดวิ่น เขาไม่ได้ดีใจกับตัวเลขที่พุ่งสูงขึ้นราวกับปรอทแตก สิ่งที่เขารู้สึกคือ 'ความว่างเปล่า' ที่น่าสะพรึงกลัว พลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายตอนนี้ไม่ใช่พลังของฮีลเลอร์อีกต่อไป มันคือพลังของสิ่งที่พร้อมจะบดขยี้ทุกอย่างที่ขวางหน้า เขาสลัดความรู้สึกนั้นทิ้ง เดินก้าวผ่านซากปรักหักพังของดันเจี้ยนออกมาสู่แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เมื่อเขาก้าวพ้นประตูดันเจี้ยนเข้าสู่เขตเมืองหลวง ภาพเบื้องหน้าคือความวุ่นวายที่คุ้นเคย ผู้คนเดินขวักไขว่ กลิ่นขนมปังอบใหม่ผสมกับกลิ่นไอของเวทมนตร์สื่อสาร ฮันเตอร์หลายคนหันมามองชายหนุ่มในชุดเกราะฮีลเลอร์ขาดวิ่นด้วยสายตาประหลาดใจ บางคนถึงกับหยุดเดินเมื่อสัมผัสได้ถึง 'แรงกดดัน' ที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาโดยไม่ตั้งใจ "นั่นมัน... เรย์ใช่ไหม? ฮีลเลอร์ที่ถูกกิลด์ทิ้งไปเมื่อสัปดาห์ก่อนไม่ใช่เหรอ?" "ทำไมเขาถึงดู... น่ากลัวขนาดนั้นล่ะ? เหมือนมีออร่าที่ทำให้อยากคุกเข่าลงไปเลย" เสียงกระซิบกระซาบนินทาไม่ได้เข้าหูเรย์เลยแม้แต่น้อย เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน พยายามสะกดพลังที่พยายามจะปะทุออกมาทุกขณะ "การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้รวดเร็วเกินไปสินะครับ" เสียงของเขากล่าวกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อมีร่างหนึ่งยืนขวางทางอยู่เบื้องหน้า เอลิน่า หัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่ง 'ดาบศักดิ์สิทธิ์' หญิงสาวผู้เปี่ยมด้วยสง่าราศีในชุดเกราะสีเงินวาววับ ดวงตาของเธอมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาของเธอไม่ได้มีความสมเพชเหมือนคนอื่น แต่มีความตื่นตะลึงระคนสงสัย "เจ้าไปเจออะไรมาในนั้น เรย์?" เอลิน่าเอ่ยถาม น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงด้วยความกดดัน "เลเวลของเจ้า... ทำไมถึงสูงขนาดที่ข้าสัมผัสไม่ได้เลยสักนิด" "ผมก็แค่... ไปหาคำตอบที่ผมควรจะได้มานานแล้วครับ หัวหน้าเอลิน่า" เรย์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ซึ่งรอยยิ้มนั้นกลับทำให้เอลิน่าถึงกับชะงัก เธอเคยเห็นเรย์ที่อ่อนโยนและใจดี แต่ตอนนี้ ชายตรงหน้าคือใครกันแน่? "ถ้าเจ้าคิดจะกลับกิลด์ ข้าคงต้องบอกว่า... สภาพการณ์ตอนนี้มันไม่ง่ายเหมือนที่เจ้าคิด" เอลิน่าขยับตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ จากดาบของเธอทำให้เรย์รู้สึกผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย "จอมมารคาร์ลอสเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว มันส่งคนมาปั่นหัวพวกฮันเตอร์ในเมืองหลวง... และเป้าหมายแรกที่มันเล็งไว้ คือคนที่ 'ผิดปกติ' อย่างเจ้า" เรย์เลิกคิ้วขึ้น สายตามองผ่านไหล่ของเอลิน่าไปเห็นกลุ่มชายชุดดำห้าคนกำลังเดินมุ่งตรงมาทางพวกเขา แต่ละคนมีรอยสักตราสัญลักษณ์ของ 'คาร์ลอส' ประทับอยู่ที่ลำคอ "ดูเหมือนว่า... จะมีคนอยากต้อนรับการกลับมาของผมแบบจัดเต็มเลยนะครับ" เรย์หัวเราะในลำคอ แต่ในดวงตานั้นไร้ซึ่งความขบขัน ทันใดนั้นเอง หนึ่งในกลุ่มชายชุดดำก็ชักมีดสั้นออกมา แล้วตะโกนก้อง "เป้าหมายถูกพบแล้ว! สังหารฮีลเลอร์ทรยศคนนั้นซะ! ตามคำสั่งของจอมมาร!" เรย์ไม่ได้ชักอาวุธใดๆ เขาเพียงแค่ผ่อนคลายหัวไหล่ ก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รัศมีพลังสีขาวที่ขอบหมัดเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ทว่าก่อนที่เขาจะได้ลงมือ มือของเอลิน่าก็คว้าแขนเขาไว้แน่น "เดี๋ยวเรย์! อย่าพึ่งใช้พลังนั้นที่นี่! คนบริสุทธิ์จะ—" "ไม่ต้องห่วงหรอกครับเอลิน่า" เรย์หันมามองเธอด้วยแววตาที่เย็นเยียบและทรงอำนาจจนเธอถึงกับยอมปล่อยมือ "ผมจะรักษาพวกมันเอง... ด้วยวิธีของผม" ชายชุดดำคนนำพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วสูง แต่เรย์กลับมองเห็นการเคลื่อนไหวของมันราวกับภาพสโลว์โมชั่น เขาเงื้อหมัดขึ้นในท่าที่คุ้นเคย... ท่าเดียวกับที่เขาใช้จัดการกับเงาของตัวเองในดันเจี้ยนนั้น *ตึง!* ทันทีที่กำปั้นปะทะเข้ากับหน้าอกของชายชุดดำ ร่างของมันกระเด็นทะลุกำแพงตึกแถวนั้นไปไกลจนฝุ่นตลบ โดยที่เรย์ยังไม่ได้ใช้เวทรักษาเลยแม้แต่หยดเดียว ทว่าเขากลับทำสิ่งที่น่าเหลือเชื่อกว่านั้น [สกิล: ฟื้นฟูวิญญาณแห่งความเจ็บปวด] เรย์ดีดนิ้ว ร่างที่เกือบแตกสลายของชายชุดดำที่กระเด็นออกไปเริ่ม 'ถูกบีบ' ด้วยแสงสีขาวที่หนาแน่นจนมันกรีดร้องด้วยความทรมาน พลังของเรย์ไม่ได้กำลังรักษาบาดแผล แต่มันกำลังดึงข้อมูลและดึงเอาทุกคำสั่งจากสมองของมันออกมาให้กลายเป็นความจริงที่น่าสะพรึงกลัว ชายชุดดำตัวที่เหลือหยุดชะงักด้วยความหวาดกลัว หนึ่งในนั้นตัวสั่นเทาจนก้าวขาไม่ออก เรย์เดินเข้าไปหาพวกมันช้าๆ ราวกับเพชฌฆาตที่กำลังเดินไปหาเหยื่อบนแท่นประหาร "ใครเป็นคนส่งพวกแกมา?" เรย์ถาม น้ำเสียงสุภาพแต่น่าขนลุก ยังไม่ทันที่พวกมันจะอ้าปากตอบ ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงก็มืดมิดลงฉับพลัน พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังก้องกังวานไปทั่วสารทิศ เสียงนั้นคุ้นหูและทำเอาบรรยากาศกดดันจนหายใจไม่ออก "ยินดีต้อนรับกลับสู่โลกแห่งความจริง... ไอ้ลูกหมาเอ๋ย" ร่างของจอมมารคาร์ลอสปรากฏขึ้นบนฟ้าในรูปแบบของโฮโลแกรมเวทมนตร์ขนาดมหึมา เขาจ้องมองลงมาที่เรย์ด้วยสายตาสมเพช ก่อนจะหันไปทางเอลิน่าแล้วกล่าวต่อ "และเจ้า... หัวหน้ากิลด์ผู้แสนดี วันนี้แหละที่ความลับของ 'ฮีลเลอร์ที่เจ้าซ่อนไว้' จะถูกเปิดเผยให้โลกรู้เสียทีว่ามันคือ... ภัยพิบัติระดับหายนะ" เรย์นิ่งค้างไป สายตาของเขาเปลี่ยนไปทันทีเมื่อรู้ว่าความลับที่เขาปิดบังมาตลอดกำลังจะถูกทำลายลงในเสี้ยววินาทีนี้ ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางที่แสนดุเดือดของหมอเทวะคนนี้เสมอมานะครับ