เดิมพันด้วยชีวิตงาน

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารบนโต๊ะกระจกนิรภัยดังสนั่น สะท้อนก้องห้องประชุมใหญ่ของแผนกนวัตกรรมที่บรรยากาศกำลังคุกรุ่นไปด้วยแรงกดดันระดับสิบ ไฟเบอร์ออปติกบนเซิร์ฟเวอร์หลักยังคงกะพริบเตือนสีแดงฉาน ฟ้องถึงวิกฤตความปลอดภัยไซเบอร์ที่กำลังสั่นคลอนโปรเจกต์ใหญ่ระดับพันล้าน “คุณทิวา สัญญานี่หมายความว่ายังไงครับ? โค้ดดิ้งส่วนแบ็กเอนด์หลุดรั่วไปถึงคู่แข่งได้ยังไง ในเมื่อคุณคือหัวเรือใหญ่ของระบบนี้” เสียงทุ้มต่ำติดจะเย็นชาของอคินตวัดเข้าใส่ร่างบางที่ยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะด้วยท่าทางไม่สะทกสะท้าน ทิวาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายไร้ความหวาดกลัว เขายืดตัวตรง ก้าวเข้าไปประชิดชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หมุนอย่างไม่เกรงกลัวรัศมีอันคุกคาม “ถ้าคุณหัวหน้าทีมวิศวกรผู้แสนเพอร์เฟกต์จะกรุณาใช้สมองส่วนหน้าวิเคราะห์สักนิด ไม่ใช่เอาแต่ใช้อารมณ์ตัดสิน ผมว่าคุณน่าจะเห็นนะว่าล็อกอินที่แฮกเข้ามามาจากไอพีแอดเดรสในห้องเซิร์ฟเวอร์ชั้นสาม... ซึ่งมีแค่ผู้บริหารระดับสูงเท่านั้นที่มีคีย์การ์ดผ่านเข้าออก” ทิวากระแทเสียงใส่อย่างไม่ยอมคน ริมฝีปากบางเฉียบเหยียดยิ้มเยาะ “หรือว่าคุณกลัวความจริง จนต้องรีบหาแพะมารับบาปแทนใครบางคนในบริษัทกันล่ะครับ?” “ทิวา!” อคินผุดลุกขึ้นเต็มความสูง แรงกดดันจากส่วนสูงและไหล่กว้างทำให้ทิวาต้องเงยหน้าขึ้นสบตา แต่ดวงตาคู่นั้นไม่มีแววถอยรูดแม้แต่น้อย “คุณกำลังหาเรื่องใส่ตัวรู้ตัวไหม ชื่อเสียงของคุณในฐานะโปรแกรมเมอร์มือหนึ่งกำลังจะป่นปี้ ถ้าคณะกรรมการตรวจสอบเชื่อเอกสารปลอมนี่ คุณจะไม่มีวันได้เหยียบวงการไอทีอีกต่อไป!” “แล้วมันเรื่องอะไรที่คุณต้องเดือดร้อนแทนผมล่ะครับ?” ทิวาย้อนถามเสียงกร้าว สวนกลับทันควัน “ห่วงตัวเองเถอะครับคุณอคิน คนที่เซ็นอนุมัติงบอัปเกรดระบบรอบล่าสุดก็คือคุณ ถ้าโปรเจกต์นี้พัง คนแรกที่จะโดนไล่ออกไม่ใช่ผม แต่เป็นคุณต่างหาก!” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ไดอะล็อกเชือดเฉือนระหว่างทั้งคู่หยุดชะงักลงด้วยเสียงลมหายใจที่กระชั้นชิด อคินจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ในอก ทั้งโกรธ ทั้งเป็นห่วง จนแทบอยากจะคว้าตัวคนดื้อรั้นมาเขย่าให้สำนึก ทว่าเขากลับทำได้เพียงกำหมัดแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว ดวงตาคมกริบของวิศวกรหนุ่มกวาดมองใบเนียนใสที่รั้นจนน่าตี ก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด “ถ้าคุณคิดว่าตัวเองบริสุทธิ์นัก ก็พิสูจน์ให้ผมดูสิครับ” อคินก้าวเข้ามาประชิดจนทิวาต้องถอยหลังสะดุดขอบโต๊ะ “ภายในเวลาสี่สิบแปดชั่วโมงนี้... ย้ายข้าวของของคุณมาอยู่ที่ห้องทำงานส่วนตัวของผมซะ เราจะสืบเรื่องนี้ไปด้วยกัน” ทิวาเบิกตากว้าง อ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึง “ห๊ะ? คุณบ้าไปแล้วหรือไง ให้ผมไปอยู่ห้องเดียวกับคุณเนี่ยนะ คนอื่นจะมองยังไง!” “ผมไม่สนใจสายตาใครทั้งนั้น” อคินโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้าที่ข้างแก้มของคนตัวเล็ก ทำเอาหัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติของทิวากระตุกวูบ “และถ้าคุณไม่อยากให้ชื่อเสียงที่สั่งสมมาพังพินาศ... ก็จงเชื่อใจผม” บรรยากาศในห้องประชุมเปลี่ยนจากความตึงเครียดเป็นความอบอ้าวชวนหายใจไม่ทั่วท้อง ทิวากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เคมีระหว่างความซึนปากร้ายกับความแสบพยศปะทะกันจนเกิดเป็นประกายไฟในอากาศ เขากำลังจะอ้าปากเถียงกลับเพื่อรักษาฟอร์ม แต่ทว่า... *กริ๊งงงง—!* เสียงสัญญาณเตือนภัยอัคคีภัยดังลั่นสนั่นตึก พร้อมๆ กับไฟฉุกเฉินสีแดงที่สลับกะพริบวูบวาบ ระบบระบายอากาศพ่นละอองน้ำลงมาบางเบา และในจังหวะชุลมุนนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงโปรดของ ‘ภาคิน’ รองประธานบริษัทผู้ทรงอิทธิพลก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก นัยน์ตาคมก్రిบกวาดมองคนทั้งสองที่ยืนแนบชิดกันอยู่ริมโต๊ะทำงาน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งเยาะกึ่งท้าทาย “อุ๊ย... ผมขัดจังหวะอะไรสำคัญหรือเปล่าครับ พอดีระบบความปลอดภัยของตึกแจ้งเตือนว่า... มีการดาวน์โหลดข้อมูลลับสุดยอดออกไปยังเซิร์ฟเวอร์ภายนอก จากคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของคุณอคินเองครับ” อคินชะงักกึก ดวงตาคมวาวโรจน์ขึ้นทันทีในเสี้ยววินาที ทิวาหันขวับไปมองหน้าพระเอกหนุ่มสลับกับผู้มาใหม่ หัวใจกระหน่ำรัวด้วยความตระหนก เดิมพันครั้งนี้ไม่ใช่แค่ชื่อเสียงของทิวาคนเดียวเสียแล้ว... แต่มันคือชีวิตการทำงานทั้งหมดของอคินที่กำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความตาย ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับตัวละครด้วยกันเสมอนะครับ