รินจอมวางแผน

“ถ้าไม่มีอะไรจะพูด ก็ออกไปซะ ริน” น้ำเสียงของธีร์เย็นเยียบพอจะแช่แข็งบรรยากาศในห้องสมุดให้กลายเป็นน้ำแข็งขั้วโลกได้ในพริบตา เขายังคงไม่ขยับตัว มือหนาที่กุมข้อมือของพายเอาไว้แน่นไม่ได้คลายออกแม้แต่นิดเดียว ราวกับจะประกาศศักดาว่า ‘นี่คือคนของเขา’ โดยไม่ต้องเอ่ยปาก รินแค่นยิ้ม รอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยยาพิษแวววาว เธอค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าใกล้ช้าๆ สายตาจดจ้องไปยังมือที่ประสานกันนั่นด้วยความรังเกียจที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้มาดดาวโรงเรียนผู้แสนดี “ธีร์คะ... รินแค่จะมาเตือนเรื่องงานกลุ่มน่ะค่ะ แต่ดูเหมือนว่าธีร์จะยุ่งอยู่กับ ‘การกวดวิชา’ ส่วนตัวกับเพื่อนร่วมห้องคนนี้สินะคะ” รินลากเสียงยาว จังหวะก้าวเท้าของเธอหยุดลงตรงหน้าคนทั้งสอง “แต่ก็นะคะ... ในฐานะประธานนักเรียน กฎระเบียบย่อมสำคัญกว่าเรื่องส่วนตัว ไม่ใช่เหรอคะ?” พายเม้มริมฝีปากแน่น เธอสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่ข้อมือของธีร์ มันไม่ใช่แรงบีบที่ทำร้าย แต่เป็นแรงสั่นสะเทือนจากอารมณ์บางอย่างที่เขากำลังกดทับไว้ พายสูดลมหายใจเข้าลึก เตรียมจะโต้กลับตามสไตล์ยัยตัวแสบ แต่ธีร์กลับขยับตัวมาบังเธอไว้จนมิด “กฎระเบียบที่ว่า คือเรื่องอะไรล่ะริน?” ธีร์ถาม เสียงของเขาเรียบสนิท แต่แฝงด้วยความกดดันที่ทำให้รินชะงักไปครู่หนึ่ง รินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะล้วงหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากแฟ้มสีสวย “คะแนนสอบเก็บคะแนนคณิตศาสตร์เมื่อวานน่ะค่ะ... พอดีรินสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่น่าสนใจมาก เลยอยากจะถามธีร์ในฐานะตัวแทนนักเรียนว่า เราควรปล่อยให้คนทำผิดกฎร้ายแรงเรื่อง ‘ทุจริต’ ลอยนวลอยู่แบบนี้ต่อไปดีไหมคะ?” มือของรินสั่นเล็กน้อยเมื่อยื่นกระดาษที่มีตัวเลขสีแดงฉานนั้นออกมา แต่นัยน์ตาของเธอกลับฉายแววสะใจ พายเบิกตากว้าง เธอจำข้อสอบชุดนั้นได้ดี แต่นั่นมันคือวิชาที่เธอพยายามติวแทบตาย! “พายไม่ได้ลอกใคร” ธีร์เอ่ยขึ้นทันที โดยไม่แม้แต่จะมองกระดาษแผ่นนั้น “ธีร์อย่าเพิ่งรีบออกตัวสิคะ” รินก้าวเข้าไปประชิดอีกก้าว “หลักฐานมัดตัวขนาดนี้ ลายมือชื่อพายบนข้อสอบ มันช่าง... บังเอิญเหมือนกับ ‘โพย’ ที่ถูกพบในถังขยะห้องพักครูเป๊ะเลยนะคะ ยิ่งกว่านั้น... เมื่อวานมีคนเห็นพายนั่งจ้องกระดาษคำตอบของคนข้างๆ ตลอดเวลาเลยด้วย” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องสมุดอีกครั้ง พายรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบ เธอไม่ได้ลอก... เธอไม่ได้ทำ! แต่สายตาของรินที่มองมานั้นเหมือนจิ้งจอกที่ต้อนเหยื่อจนมุม “ถ้าไม่เชื่อ ก็ลองไปเช็กกล้องวงจรปิดดูสิคะ แต่รินเกรงว่า... ช่วงเวลาที่พาย ‘หยิบ’ โพยขึ้นมา มันอาจจะเป็นมุมอับพอดี รินแค่อยากเตือนด้วยความหวังดีค่ะ เพราะถ้าเรื่องนี้ถึงหูอาจารย์ใหญ่ขึ้นมา พายอาจจะถูกพักการเรียน... หรือหนักกว่านั้น คือถูกไล่ออกนะคะ” พายกำหมัดแน่น ความมั่นใจที่เคยมีเริ่มสั่นคลอน เธอหันไปมองธีร์ ธีร์ยังคงหน้านิ่ง แต่ดวงตาคู่นั้นของเขากำลังวาวโรจน์ด้วยความโกรธที่พร้อมจะระเบิดออก “ไปกันเถอะ พาย” ธีร์หันมาสั่งเสียงต่ำ เขาหันกลับไปมองรินด้วยสายตาที่เปรียบเสมือนใบมีด “ริน... ถ้าเธอคิดว่าเธอวางแผนมาดีแล้ว ก็จงจำไว้ว่าการใส่ร้ายคนอื่น มันมีราคาที่ต้องจ่าย และฉันไม่ปล่อยให้ใครมาทำลายชื่อเสียงของ ‘คนของฉัน’ แน่” เขาลากพายเดินออกไปจากห้องสมุดทันที ทิ้งให้รินยืนตัวสั่นด้วยความโกรธแค้นอยู่เบื้องหลัง เมื่อออกมาถึงมุมตึกที่ลับตาคน ธีร์ก็หยุดเดินทันที เขากระชากร่างของพายเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับกำแพง ธีร์วางมือลงบนกำแพงข้างศีรษะเธอ กักขังเธอไว้ในวงแขนที่แข็งแกร่ง “พาย... ตอบฉันมาตรงๆ” ธีร์จ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ “เธอ... ได้ทำอย่างที่ยัยนั่นกล่าวหาไหม?” “ธีร์... นายเชื่อรินเหรอ?” พายถามกลับ เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย “ฉันถามว่าเธอทำไหม” เสียงของเขาดุดันขึ้น แต่มืออีกข้างของเขากลับเลื่อนมาแตะแก้มเธออย่างแผ่วเบา สายตาที่เย็นชานั่นเปลี่ยนไปเป็นความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ลึกๆ “ถ้าเธอไม่ได้ทำ... ฉันจะจัดการทุกอย่างให้เอง แม้ว่าฉันจะต้องงัดข้อกับประธานนักเรียนคนก่อน หรือแม้แต่ผู้อำนวยการโรงเรียนก็ตาม” พายมองคนตรงหน้า... ชายหนุ่มผู้ที่เคยห่างเหินและหน้านิ่งราวกับรูปปั้น ตอนนี้เขากลับกำลังปกป้องเธอด้วยความโกรธเคืองที่เกิดจากความเป็นห่วงล้วนๆ “ฉันไม่ได้ทำค่ะ” พายตอบหนักแน่น “แต่ว่า... กล้องวงจรปิดมุมนั้นมันอับจริงๆ อย่างที่รินบอก ถ้าเธอตั้งใจจะป้ายความผิดให้ฉัน รินอาจจะมีอะไรที่มากกว่านั้นก็ได้” ธีร์กระตุกยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ดูอันตรายและทรงเสน่ห์ในเวลาเดียวกัน “ถ้าอย่างนั้น... เราก็แค่ต้องหา ‘หลักฐาน’ ที่เหนือกว่า” ทว่า ในขณะที่พายกำลังจะเอ่ยถามว่าเขาจะทำอย่างไร พลันเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากมุมตึก เสียงของมินท์ที่ดูตื่นตระหนกวิ่งเข้ามาหาพวกเขา “พาย! ธีร์! แย่แล้ว!” มินท์หอบหายใจรุนแรง “ตอนนี้ที่บอร์ดประชาสัมพันธ์กลางโรงเรียน... มีคนเอาภาพคลิปเสียงที่พายคุยกับธีร์เมื่อวานตอนเย็นไปแปะไว้ พร้อมกับข้อความที่บิดเบือนว่าพายใช้ ‘เสน่ห์’ เพื่อให้ธีร์ช่วยเรื่องสอบ!” ธีร์ชะงักไป ดวงตาคู่คมดุจน้ำแข็งของเขาดูเหมือนจะเดือดพล่านขึ้นมาทันที พายหันไปมองทางตึกเรียนกลางด้วยความตกใจ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องการสอบแล้ว... นี่คือการทำลายชีวิตในรั้วโรงเรียนของเธอให้ย่อยยับ ทันใดนั้น มือถือของธีร์ก็สั่นขึ้นมาบนหน้าจอโชว์สายเรียกเข้าจาก ‘ผู้อำนวยการโรงเรียน’ ธีร์รับสายโดยไม่ลังเล แต่เขายังไม่ทันได้เอ่ยปาก เสียงที่ปลายสายก็ดังแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด “ธีร์... เธอต้องมาที่ห้องปกครองเดี๋ยวนี้ พร้อมกับนักเรียนที่ชื่อพาย เรามี ‘หลักฐานชิ้นใหม่’ ที่เพิ่งได้รับแจ้งมา เกี่ยวกับการทุจริตของทั้งคู่” พายรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง เธอหันไปมองธีร์ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะตัดสินใจอะไรบางอย่างที่เด็ดขาดกว่าเดิม “ไปกันเถอะ” ธีร์คว้ามือพายไว้อีกครั้ง “ไม่ต้องกลัว... งานนี้คงต้องมีคนหน้าแหกกันบ้าง” รี้ดเดอร์คะ เมล่อนโซดาหวังว่าตอนพิเศษนี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นจนวางไม่ลงนะคะ ขอบคุณที่ติดตามและให้กำลังใจกันเสมอค่ะ!