แผนพิชิตใจนายหน้านิ่ง: ปฏิบัติการตื้อให้โลกจำ•ตอนที่ 7

เวรทำความสะอาดที่แสนวุ่นวาย

ผลงานโดย เมล่อนโซดา
“ถ้าเธอไม่เปลี่ยนเวรวันนี้ ฉันจะฟ้องครูเวรว่าเธอเป็นคนทำน้ำแดงหกใส่รายงานการเงินของสภานักเรียน” พายเท้าแขนลงกับโต๊ะไม้ตัวยาวในห้องสภานักเรียน ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปที่ ‘กานต์’ เด็กชายหนุ่มแว่นหน้าตาเลิ่กลั่กที่กำลังพยายามกอดสมุดตารางเวรทำความสะอาดไว้แน่นเหมือนสมบัติชาติ “แต่พาย… มันผิดกฎนะ เวรใครเวรมัน ธีร์เขาดุจะตาย เธอไม่กลัวโดนหักคะแนนจิตพิสัยเหรอ?” กานต์กระซิบเสียงสั่น “กลัวที่ไหนล่ะ” พายยิ้มกว้างจนตาปิด “ถ้าโดนหักคะแนนแลกกับการได้อยู่ใกล้ท่านประธานหน้านิ่งคนนั้น ฉันว่ามันคุ้มยิ่งกว่ากำไรหุ้นซะอีก” เธอไม่ได้พูดเล่น พายกระชากสมุดตารางเวรมาได้สำเร็จก่อนจะรีบเขียนชื่อตัวเองลงไปแทนที่กานต์ในช่อง ‘เวรทำความสะอาดห้องสมุด’ ของวันนี้ ธีร์เป็นพวกเจ้าระเบียบ เขาต้องมาตรวจงานด้วยตัวเองแน่นอน และนี่คือโอกาสทองที่เธอจะพิสูจน์ว่า ‘ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก’ มันคือความจริงไม่ใช่แค่ทฤษฎี บรรยากาศในห้องสมุดช่วงเย็นเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน พายกำลังถูพื้นด้วยจังหวะที่ดูตั้งใจเกินจริง สายตาเธอกวาดมองไปรอบห้องจนกระทั่งร่างสูงโปร่งในชุดนักเรียนรีดเรียบกริบเดินเข้ามา ธีร์ก้าวเท้าสม่ำเสมอ ใบหน้าของเขาเรียบเฉยไร้อารมณ์จนน่าหมั่นไส้ แต่ทันทีที่เขาเห็นพาย ดวงตาคมกริบคู่นั้นก็วูบไหวเพียงครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาเย็นชาดังเดิม “ใครให้เธอมาอยู่ตรงนี้?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นโดยไม่ต้องหันมอง “อาสาค่ะ” พายยิ้มร่า วางไม้ถูพื้นลงแล้วเดินเข้าไปหาเขา “เห็นว่าวันนี้กานต์ไม่ว่าง เลยอยากเป็นจิตอาสาช่วยประธานตรวจงานไงคะ หรือว่าคุณประธานจะเขินที่เห็นพายมาอยู่ด้วย?” ธีร์หยุดเดิน เขาหันมาจ้องเธอด้วยสายตาที่ทำให้คนมองรู้สึกเหมือนถูกแช่แข็ง “เพ้อเจ้อ เธอทำเวรเสร็จเมื่อไหร่ก็กลับไปซะ อย่าทำตัวให้น่ารำคาญไปมากกว่านี้” “น่ารำคาญหรือน่ามองกันแน่คะ?” พายยักคิ้ว แกล้งขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมสะอาดๆ อ่อนๆ จากตัวเขา ธีร์ถอยหลังหนีหนึ่งก้าว แต่จังหวะที่เขากำลังจะเดินเลี่ยงไปนั้น สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นมุมหนึ่งของห้องสมุด ไฟสีแดงจากกล้องวงจรปิดตัวเล็กที่เพิ่งกะพริบถี่ๆ เมื่อครู่ทำให้ธีร์ชะงัก ริน... รินต้องเป็นคนทำอะไรสักอย่างแน่ “ถอยไป” ธีร์สั่งเสียงเข้ม เขาขยับตัวไปบังพายไว้จากมุมกล้องนั้นโดยสัญชาตญาณ มือหนาคว้าข้อมือเล็กของพายแล้วดึงให้หลบเข้าหลังชั้นวางหนังสือสูงๆ “นี่… ทำอะไรน่ะ!” พายตกใจจนเผลออุทานออกมา ใบหน้าของเธอห่างจากแผงอกของเขาเพียงคืบ หัวใจพายเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก “อยู่ๆ ก็ดึงเข้ามาแบบนี้ ใครจะรับผิดชอบคะเนี่ย” “เงียบ” ธีร์กดเสียงต่ำ สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่กล้องตัวนั้น “รินแอบติดตั้งกล้องไว้ในห้องสมุด เธอไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่ากำลังตกเป็นเหยื่อ” พายชะงัก ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไปเหลือเพียงความตื่นตระหนก “หมายความว่า… ตั้งแต่ตอนที่ฉันเดินเข้ามาเหรอ?” “ใช่” ธีร์กัดฟัน “และถ้าคลิปนี้หลุดออกไป เธอจะโดนหาว่าแอบมาทำอะไรไม่ดีกับฉันในนี้ พรุ่งนี้ชื่อเสียงเธอก็จะพังไม่มีชิ้นดี” ในจังหวะที่พายกำลังจะโต้ตอบ เสียงฝีเท้าดังมาจากทางเข้าห้องสมุด รินเดินเข้ามาด้วยท่าทางร่าเริงผิดปกติ มือของเธอถือสมาร์ทโฟนไว้แน่นและกำลังกดบันทึกหน้าจออะไรบางอย่าง “อ้าว... ประธานคะ ไม่คิดว่าจะเจอคนขยันแบบนี้ในห้องสมุดตอนเย็นนะเนี่ย” รินยิ้มหวาน แต่ดวงตาของเธอกลับไม่ได้ยิ้มตาม เธอเหลือบมองหาพายที่ถูกธีร์บังไว้จนมิด ธีร์ขยับตัวบังพายให้พ้นจากมุมกล้องและสายตาของรินอย่างมิดชิด เขาสูดลมหายใจลึกก่อนจะตัดสินใจทำสิ่งที่ทำให้คนทั้งห้องสมุดต้องตกตะลึง เขาโน้มใบหน้าลงมาจนหน้าผากเกือบชิดกับหน้าผากของพาย มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นทาบกับชั้นวางหนังสือข้างหูของเธอ เพื่อกันไม่ให้รินมองเห็นใบหน้าของหญิงสาวที่อยู่ด้านหลัง และกักขังเธอไว้ในวงแขนของเขา “ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้ทำความสะอาดดีๆ” ธีร์พูดด้วยน้ำเสียงที่ดังพอให้รินได้ยิน “ถ้าทำแค่นี้แล้วจะให้ผมประทับใจ มันยังไม่พอหรอกนะ... พาย” พายเบิกตากว้างจนแทบถลน เธอไม่คิดว่าประธานหน้านิ่งผู้แสนเย็นชาจะเล่นบท ‘คนรักลับๆ’ ต่อหน้าศัตรูเพื่อปกป้องเธอ แถมคำพูดเมื่อครู่มันยังทำให้ใจของเธอเต้นผิดจังหวะจนควบคุมไม่ได้ รินที่ยืนมองภาพเหตุการณ์อยู่อีกฝั่งถึงกับตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอพยายามจะก้าวเข้ามาใกล้เพื่อดูให้ชัดว่านั่นคือพายจริงหรือไม่ แต่ทว่า... “จะไปไหนริน?” ธีร์หันกลับไปเผชิญหน้ากับเธอด้วยสายตาดุดัน ท่ามกลางบรรยากาศที่มาคุจนน่าอึดอัด “กล้องตัวนั้น... เอาออกไปซะ ก่อนที่ผมจะแจ้งความข้อหาละเมิดความเป็นส่วนตัว แล้วคลิปที่เธอกำลังอัดอยู่นั่นน่ะ คิดดีแล้วเหรอที่จะเอาไปปล่อยให้คนอื่นเห็นน่ะ?” รินหน้าซีดเผือด เธอไม่ได้คิดว่าธีร์จะรู้เรื่องกล้องเร็วขนาดนี้ และที่สำคัญ... ภาพที่เธอเห็นตรงหน้าคือธีร์กำลังกอดพายไว้จริงๆ ทว่าในวินาทีที่ความตึงเครียดพุ่งถึงขีดสุด เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของพายก็ดังขึ้นพร้อมกันหลายสาย เป็นข้อความจากกลุ่มแชทของโรงเรียนที่กำลังเดือดจัด “พาย... ดูนี่” เสียงสั่นๆ ของพายทำให้ธีร์ขมวดคิ้ว เขาละสายตาจากรินมามองหน้าจอโทรศัพท์ของพายที่กำลังแสดงภาพคลิปวิดีโอจากห้องสภานักเรียนเมื่อตอนกลางวัน คลิปที่รินแอบอัดไว้และถูกอัปโหลดลงเพจโรงเรียนโดยใครบางคนที่ไม่ใช่ริน! มันไม่ใช่แค่คลิปที่พายตื้อธีร์ แต่มันเป็นคลิปที่แสดงให้เห็น ‘ความลับ’ บางอย่างที่ธีร์พยายามปิดบังมาตลอดทั้งชีวิต ซึ่งถ้าภาพนี้ถูกเผยแพร่ออกไป... ฐานะประธานนักเรียนของเขาอาจจบลงในวันพรุ่งนี้ทันที ความเงียบเข้าปกคลุมห้องสมุดอีกครั้ง แต่คราวนี้มันคือความเงียบที่น่าสะพรึงกลัวกว่าเดิม หวังว่ารี้ดที่รักของเมล่อนโซดาจะตื่นเต้นไปกับความลับของธีร์นะคะ เมล่อนโซดา :)
สารจากนักเขียน (เมล่อนโซดา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง แผนพิชิตใจนายหน้านิ่ง: ปฏิบัติการตื้อให้โลกจำ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%