เปิดตัวแฟนประธาน

“คิดว่าทำแบบนี้แล้วธีร์เขาจะมองเธอในสายตาหรือไงคะ ริน?” ฉันเอ่ยถามพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ฉายแววอำมหิตของริน มือของฉันกำแน่นอยู่ใต้โต๊ะทำงานในห้องสภานักเรียน แม้ใจจะเต้นรัวด้วยความกังวล แต่ในเมื่อเดินมาถึงจุดนี้แล้ว พายคนนี้ไม่มีวันถอยหลังให้คนพาลแน่นอน “สายตาหรือคะ? ไม่จำเป็นหรอกค่ะพาย แค่ความอับอายที่เธอจะได้รับ... มันก็คุ้มค่าพอที่จะทำให้ประธานนักเรียนผู้แสนสะอาดสะอ้านอย่างธีร์ต้องแปดเปื้อนไปกับเธอด้วย” รินยิ้มเหยียด พลางใช้นิ้วเรียวสวยปัดหน้าจอโทรศัพท์ “ส่ง... เรียบร้อยค่ะ หวังว่ากรรมการนักเรียนจะชอบ ‘คลิปเด็ด’ นี้ตอนบ่ายนี้นะคะ” ฉันคว้าข้อมือรินไว้ทันควัน บรรยากาศในห้องสภานักเรียนที่เคยเงียบสงบกลับตึงเครียดจนเหมือนมีกระแสไฟฟ้าสถิตอยู่รอบตัว รินไม่ได้สะทกสะท้าน เธอกลับโน้มตัวเข้ามาใกล้จนฉันได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลชวนวิงเวียน “ริน... คนอย่างเธอทำได้แค่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดแล้วใช้เล่ห์เหลี่ยมสินะคะ” ฉันเค้นเสียงต่ำ “ถ้าคิดว่าคลิปแค่ไม่กี่วินาทีจะทำลายความสัมพันธ์ของเราได้ ก็ลองดูค่ะ ว่าระหว่างฉันกับเธอ ใครกันแน่ที่จะต้องเป็นฝ่ายเก็บของออกจากห้องนี้ไปก่อน” “ปากดีนักนะพาย” รินสะบัดมือออกด้วยความรำคาญ ก่อนจะเดินกระแทกไหล่ฉันออกไปจากห้อง ทิ้งให้ฉันยืนตัวสั่นอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน ไม่กี่นาทีต่อมา ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับร่างสูงสง่าที่ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบเฉยตามฉบับ ธีร์หยุดยืนอยู่ตรงหน้าฉัน สายตาคมกริบของเขากวาดมองใบหน้าฉันที่ดูจะซีดเผือดลงอย่างผิดปกติ “เกิดอะไรขึ้น” เขาถามสั้นๆ น้ำเสียงราบเรียบจนเดาอารมณ์ไม่ได้ แต่ฉันสังเกตเห็นนิ้วมือของเขาที่ขยับยุกยิกอยู่ข้างลำตัว... เขาไม่ได้นิ่งอย่างที่ปากพูดจริงๆ ด้วย “ริน... เธอขู่จะแฉเรื่องของเราค่ะธีร์ บอกว่าจะส่งคลิปที่เห็นเรา... เอิ่ม... ใกล้ชิดกัน ไปให้กรรมการนักเรียน” ฉันยอมพูดออกไปตรงๆ พลางก้มหน้ามองปลายเท้า ธีร์นิ่งไปครู่ใหญ่ ความเงียบของเขามันน่ากดดันยิ่งกว่าเสียงตะคอกเสียอีก แต่แล้วเขาก็ขยับเข้ามาใกล้ ยื่นมือมาจับคางฉันให้เงยขึ้นไปสบตา “แล้วทำไมต้องทำหน้าเหมือนโลกจะแตก?” “ก็... ก็ธีร์เป็นประธานนักเรียนนะคะ! ถ้ามีข่าวเสียหายแบบนี้ จะให้คนอื่นมองยังไง แล้วถ้าถูกปลดจากตำแหน่งล่ะคะ” ฉันโพล่งออกไป ความห่วงใยที่มีให้เขามากกว่าตัวเองเสมอทำให้ฉันลืมความกังวลเรื่องตัวเองไปจนหมดสิ้น ธีร์หลุดยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยาก และมีแค่คนอย่าง ‘พาย’ เท่านั้นที่ได้รับสิทธิ์เห็นมันบ่อยๆ เขาโน้มตัวลงมาจนหน้าผากของเราจรดกัน “ถ้าเธอคิดว่าตำแหน่งประธานนักเรียนสำคัญกว่าการที่ฉันจะได้ยืนข้างเธอ... งั้นเธอก็ยังไม่รู้จักฉันดีพอ” เขาว่าก่อนจะขยับเข้าไปกระซิบข้างหู “ปล่อยให้รินทำตามใจเธอก็แล้วกัน เพราะถ้าเธอคิดจะเล่นเกมกับฉัน... เธอก็แค่เลือกคู่ต่อสู้ผิดคน” บ่ายวันนั้น ข่าวลือเรื่อง ‘พายกับธีร์’ แพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียนราวกับไฟลามทุ่ง เมื่อกรรมการนักเรียนเรียกประชุมฉุกเฉิน ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมายังห้องประชุมใหญ่ ฉันเดินตามหลังธีร์เข้าไปอย่างมั่นใจ แม้มือของฉันจะชุ่มไปด้วยเหงื่อ แต่มือหนาของเขากลับกุมมือฉันไว้แน่น ไม่มีการปล่อย ไม่มีการหลบซ่อน เราเดินฝ่าดงสายตาของนักเรียนที่รุมล้อม รินยืนกอดอกอยู่ข้างห้องพร้อมรอยยิ้มผู้ชนะ แต่เมื่อกรรมการนักเรียนเปิดคลิป ‘หลักฐานชิ้นสำคัญ’ ขึ้นมาบนจอโปรเจกเตอร์... ทุกอย่างกลับกลายเป็นความเงียบกริบ สิ่งที่ฉายบนจอไม่ใช่ภาพที่น่าอับอายอย่างที่รินคาดหวัง แต่เป็นภาพกิจกรรมอาสาที่ธีร์และฉันร่วมกันทำในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ภาพที่ธีร์คอยกางร่มให้ฉันท่ามกลางสายฝน ภาพที่เขาสอนฉันอ่านเอกสารงบประมาณอย่างตั้งใจ และภาพที่เขาแอบยิ้มให้ฉันในมุมที่ไม่มีใครเห็น “นี่คือสิ่งที่คุณจะใช้ตัดสินผมงั้นหรือ?” ธีร์เอ่ยถามเสียงเย็นเฉียบขณะหันไปมองคณะกรรมการ “ขอบคุณมากครับที่ช่วยรวบรวมหลักฐานการทำงานหนักของพวกเราไว้ให้แบบนี้” ใบหน้าของรินซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด เธอหันมามองฉันด้วยสายตาอาฆาตแรงกล้า แต่ก่อนที่เธอจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น ธีร์ก็กระชับมือที่กุมมือฉันให้แน่นขึ้น แล้วหันมาสบตาฉันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนชีวิตเราไปตลอดกาล แต่ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดออกผางพร้อมกับเสียงหอบหายใจของมินท์ที่วิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก “พาย! ธีร์! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... ตอนนี้ในบอร์ดข่าวของโรงเรียน มีคนโพสต์รูป ‘ความลับ’ ของบ้านตระกูลธีร์ที่ไม่มีใครเคยรู้มาก่อน รูปนั้นมัน... มันทำให้ประธานนักเรียนต้องพ้นจากตำแหน่งทันที!” ฉันใจหายวาบเมื่อเห็นภาพที่มินท์ยื่นให้ดูบนแท็บเล็ต ในภาพนั้นคือเอกสารลายเซ็นของพ่อธีร์ที่ร่วมมือกับผู้อำนวยการโรงเรียนในการปิดบังคดีบางอย่างเมื่อปีก่อน... และคนส่งคือใครบางคนที่มีชื่อรหัสลับตรงกับอีเมลที่รินเพิ่งเปิดค้างไว้เมื่อครู่นี้! เมล่อนโซดาขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและคอยเป็นกำลังใจให้พายมาตลอดนะคะ