เมื่อความรักปะทะการเรียน

“พาย... ลูกอธิบายมาสิ ว่าทำไมคนอื่นถึงเอาเรื่องการที่ลูกไปตามตื๊อผู้ชายคนหนึ่งจนทั่วโรงเรียนมาเล่าให้แม่ฟังถึงที่บ้าน!” เสียงของแม่ที่เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งราดลงบนกลางกระหม่อม ทำให้พายที่กำลังยืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าประตูถึงกับลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ ไม่ใช่แค่แม่ที่ยืนกอดอกด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่ข้างๆ กันนั้นคือ ‘พ่อ’ ที่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟาด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ดวงตาของท่านไม่ได้มองมาที่พาย แต่ทอดมองไปยังชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ... ธีร์ ธีร์ ประธานนักเรียนผู้มาดมั่นและหน้านิ่งเป็นน้ำแข็ง บัดนี้เขากำลังยืนเผชิญหน้ากับด่านอรหันต์ของพายด้วยท่าทีสงบสยบความเคลื่อนไหว มือหนาของเขาที่กุมสายกระเป๋านักเรียนไว้แน่นจนเห็นเส้นเลือดเล็กๆ บอกให้รู้ว่าเขาก็ไม่ได้ 'นิ่ง' อย่างที่แสดงออกเลยแม้แต่น้อย “คือ... พาย...” พายอ้าปากค้าง สมองที่เคยประมวลผลกลยุทธ์การอ่อยได้รวดเร็วดั่งติดจรวด กลับกลายเป็นศูนย์เปล่า เธอหันไปมองรินที่ยืนอยู่ข้างหลังแม่ด้วยรอยยิ้มผู้ชนะ รินคาบข่าวมาบอกพ่อกับแม่เธอแน่นอน ร้ายกาจนักนะยัยดาวโรงเรียน! “พอได้แล้วพาย” เสียงทุ้มต่ำของธีร์ดังขึ้น มันไม่ใช่เสียงที่เย่อหยิ่งอย่างเคย แต่มีความหนักแน่นจนทุกคนในห้องโถงต้องหันไปมอง “คุณน้าครับ ผมต้องขอโทษด้วยที่ทำให้พายต้องถูกตำหนิ เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น... เป็นเพราะผมเองที่ปล่อยให้พายเขาเข้าใกล้ชีวิตผมมากเกินไปจนเกิดเรื่องเข้าใจผิดในโรงเรียน” คำว่า ‘เข้าใกล้มากเกินไป’ ของธีร์ทำเอาพายหน้าร้อนผ่าว แต่คำพูดถัดมาของเขากลับทำให้หัวใจเธอแทบหยุดเต้น “แต่ผมขอยืนยันว่า พายไม่ได้ทำอะไรที่เสื่อมเสียครับ เขาแค่... กล้าหาญกว่าคนอื่นก็เท่านั้น” “กล้าหาญ?” พ่อของพายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กดเสียงต่ำ “กล้าหาญที่จะเอาชื่อเสียงตัวเองไปแขวนไว้กับผู้ชายที่ไม่ได้มีท่าทีตอบรับอะไรเนี่ยนะ? นี่หรือคือสิ่งที่ลูกทำ พาย!” “พ่อคะ... พายชอบเขา มันไม่ใช่ความผิดนะคะ” พายรวบรวมความกล้าพูดออกไป แม้จะขาสั่นจนเกือบทรุด “นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป” แม่ตัดบทด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “งดกิจกรรมทุกอย่างที่ไม่ใช่การเรียน เลิกยุ่งกับนายธีร์นี่เสีย ถ้าแม่เห็นว่ามีการติดต่อกันอีก แม่จะย้ายพายไปเรียนที่อื่น... ที่ที่ไม่มีเขา” พายเบิกตากว้าง ความรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา ย้ายโรงเรียน? นั่นเท่ากับตัดขาดจากชีวิตของธีร์โดยสิ้นเชิง! หลังจากเหตุการณ์ชุลมุนที่ธีร์ถูกเชิญให้ออกไปจากบ้าน พายถูกสั่งกักบริเวณทันที เธอทำได้เพียงแอบเปิดหน้าต่างมองออกไปข้างนอก ในความมืดของค่ำคืน เธอยังเห็นเงาตะคุ่มของใครบางคนที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้หน้าบ้าน เธอรู้ดีว่านั่นคือธีร์ เขายังไม่กลับไป... เช้าวันต่อมา กฎเหล็กถูกบังคับใช้ พายถูกพ่อขับรถไปส่งที่หน้าโรงเรียนโดยห้ามคลาดสายตา เธอไม่ได้พกโทรศัพท์ และไม่มีโอกาสได้เฉียดเข้าใกล้ธีร์แม้แต่นาทีเดียว ที่ห้องเรียน ทุกอย่างดูหม่นหมอง มินท์ทำได้เพียงส่งสายตาสงสารมาให้จากโต๊ะข้างๆ ในขณะที่รินเดินเชิดหน้าผ่านโต๊ะของเธอไปพร้อมกับเสียงหัวเราะคิกคัก ช่วงพักเที่ยง พายหาจังหวะที่พ่อไม่เฝ้าหน้าห้องแอบวิ่งไปที่ห้องสภานักเรียน เธอไม่ได้หวังว่าจะได้จีบธีร์เหมือนก่อน แต่เธอแค่ต้องการคำยืนยันว่าเขาจะยังไม่หายไปไหน แกร๊ก... ประตูห้องสภานักเรียนแง้มออก พายก้าวเข้าไปด้วยใจที่เต้นรัว แต่ทว่าสิ่งที่เห็นกลับทำให้เธอต้องชะงักฝีเท้า ธีร์ไม่ได้อยู่คนเดียว เขากำลังนั่งอยู่กับริน บนโต๊ะมีสมุดบันทึกกิจกรรมวางอยู่ รินกำลังก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูของธีร์ และที่น่าตกใจที่สุดคือ... ธีร์ไม่ได้ผลักเธอออก “ถ้าเธอต้องการแบบนั้น... ฉันก็ตกลง” เสียงของธีร์ดังขึ้นเบาๆ แต่มันดังก้องในความรู้สึกของพาย “งั้นก็ดีเลยค่ะ รินสัญญาว่าจะไม่ทำให้ธีร์ผิดหวัง” รินยิ้มกว้างก่อนจะหันมาเห็นพายที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงประตู รอยยิ้มของรินกว้างขึ้นจนน่าหมั่นไส้ “อุ๊ย... มีคนมาขัดจังหวะงานสำคัญของประธานนักเรียนด้วยล่ะธีร์” ธีร์เงยหน้าขึ้น สายตาคู่คมที่เคยอ่อนโยนกับเธอกลับเรียบนิ่งราวกับแผ่นหินที่ไม่มีความรู้สึกใดๆ เขาจ้องมองเธอด้วยความว่างเปล่า ก่อนจะก้มลงเขียนอะไรบางอย่างในสมุดต่อ “มีธุระอะไรหรือเปล่าพาย ถ้าไม่มี... ออกไปได้ไหม ฉันยุ่งอยู่” คำพูดนั้นเย็นชาจนพายรู้สึกชาไปทั้งตัว หัวใจที่เคยพองโตด้วยความหวังแตกสลายลงต่อหน้าต่อตา เธอไม่ได้โกรธที่เขาเย็นชา แต่เธอเจ็บปวดที่เห็นเขายอมรับความช่วยเหลือจากริน... คนที่จ้องจะเหยียบย่ำเธอ พายหันหลังเตรียมจะเดินออกจากห้องด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า แต่จังหวะที่เธอกำลังจะพ้นประตู มือหนาของใครบางคนก็คว้าข้อมือเธอไว้แน่น! พายสะดุ้งสุดตัวหันกลับไปมอง ก็พบกับใบหน้าที่บูดบึ้งของธีร์ที่ลากตัวเธอเข้าไปในมุมอับของห้องก่อนจะปิดประตูลงล็อกแน่นหนา! “ทำบ้าอะไรของเธอ!” เขาตะคอกเบาๆ น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ “ฉันบอกให้เธออยู่ห่างจากฉันไง! แม่เธอขู่จะย้ายเธอไปที่อื่นนะพาย เธอจะทำให้ทุกอย่างพังไปถึงไหน!” “แล้วที่นายยอมคุยกับริน... ที่นายยอมรับข้อเสนอของเขานั่นคืออะไร!” พายโต้กลับอย่างเหลืออด น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลพราก “ถ้านายรำคาญฉันขนาดนั้น ก็บอกมาตรงๆ สิ อย่าทำแบบนี้!” ธีร์นิ่งไป สายตาของเขาเปลี่ยนไปจากความเรียบเฉยกลายเป็นความอัดอั้นที่พายไม่เคยเห็นมาก่อน เขาเชยคางเธอขึ้นให้สบตา “ฉันไม่ได้คุยกับเขาเพื่อตัวเอง... แต่เพราะถ้าฉันไม่ร่วมมือกับริน พ่อเธอจะไม่มีวันยอมให้เธออยู่โรงเรียนนี้ต่อได้อีกแม้แต่วันเดียว!” พายชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที “หมายความว่ายังไง?” “รินมีดีลบางอย่างกับพ่อเธอ... ดีลที่จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล” ธีร์ก้มลงมากระซิบเสียงพร่า “และฉันเพิ่งรู้ว่า... คนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด ไม่ใช่พ่อแม่เธอ แต่เป็นคนที่เธอไว้ใจที่สุดในโรงเรียนนี้!” เสียงเคาะประตูหน้าห้องสภานักเรียนดังขึ้นรัวๆ พร้อมกับเสียงของรินที่ตะโกนเรียกชื่อธีร์ด้วยความตื่นตระหนก พายเบิกตากว้างเมื่อเห็นแววตาของธีร์ที่เปลี่ยนไป... เขาไม่ใช่คนเดิมที่เธอรู้จักอีกต่อไป และ ‘คนใกล้ตัว’ ที่เขาพูดถึง มันกำลังจะทำให้ความรักของเธอต้องพบกับจุดจบที่คาดไม่ถึง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ยังคงอยู่เคียงข้างพายและเอาใจช่วยในความรักที่แสนวุ่นวายครั้งนี้นะคะ!