รินเปิดศึก

“พาย ถอยออกมา! อย่าเพิ่งแตะต้องเอกสารชุดนั้น!” น้ำเสียงทุ้มต่ำของธีร์ที่ปกติจะนิ่งสนิท บัดนี้กลับสั่นพร่าด้วยความร้อนรน เขาพุ่งตัวเข้ามากระชากแขนฉันอย่างแรงจนตัวฉันเซไปปะทะกับแผงอกกว้างของเขา กลิ่นหอมสะอาดแบบสบู่เด็กผสมกับกลิ่นหนังสือเก่าจางๆ ที่ฉันหลงใหลปะทะเข้าที่จมูก แต่นี่ไม่ใช่เวลามาเคลิบเคลิ้ม เพราะดวงตาคมกริบของคนข้างกายกำลังจ้องเขม็งไปที่โต๊ะทำงานตัวยาวในห้องเก็บอุปกรณ์หลังสแตนเชียร์ ซึ่งบัดนี้เอกสารสำคัญของสภานักเรียนถูกวางระเกะระกะผิดที่ผิดทาง “ธีร์... เกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมงบประมาณถึง...” ฉันยังพูดไม่ทันจบ เสียงฝีเท้าส้นสูงที่ก้าวฉับๆ อย่างมั่นคงก็ดังสะท้อนก้องออกมาจากมุมมืดของห้อง ร่างเพรียวระหงของ ‘ริน’ ดาวโรงเรียนคนสวยปรากฏตัวขึ้น เธอไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ใบหน้าสวยเฉี่ยวนั้นประดับด้วยรอยยิ้มเยาะที่ฉันเห็นแล้วคันไม้คันมืออยากจะเข้าไปจัดทรงผมให้เสียใหม่ “มาไวดีนี่คะ ธีร์” รินเอ่ยน้ำเสียงเนิบนาบ เธอจงใจขยับเข้าไปใกล้ธีร์จนแทบจะชิด ก่อนจะเลื่อนสายตามองฉันด้วยหางตา “แต่ไม่คิดเลยว่าประธานนักเรียนผู้ยิ่งใหญ่ จะลดตัวลงมาทำอะไรพรรค์นี้กับ... คนที่เอาแต่ทำตัววุ่นวายไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง” ธีร์ไม่ได้ตอบโต้ แต่แววตาที่เขามองรินเปลี่ยนไป มันไม่ได้มีแค่ความเย็นชา แต่มันคือความผิดหวัง... ใช่ค่ะ ฉันมองไม่ผิดหรอก เขากำลังผิดหวังในตัวผู้หญิงที่ใครต่อใครต่างก็บอกว่าคู่ควรกับเขาที่สุด “ริน เธอรู้ดีว่านี่มันเรื่องอะไร” ธีร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นจนบรรยากาศในห้องดูหนาวสั่นลงไปถนัดตา “ถ้าเอกสารพวกนี้มีรอยขีดข่วนหรือหายไปแม้แต่แผ่นเดียว เธอต้องรับผิดชอบ” รินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาสะบัดไปมาอย่างไม่แยแส “รับผิดชอบงั้นเหรอคะ? ด้วยความรักที่ธีร์มีให้ริน หรือด้วยตำแหน่งที่รินควรได้รับ? พาย... เธอคิดจริงๆ เหรอว่าการเอาตัวมาเกาะแกะคนอย่างธีร์จะช่วยให้เธอได้สิ่งที่ต้องการ? ฉันขอบอกไว้นะคะ ว่างานเทศกาลปีนี้ พายจะไม่มีโอกาสได้เห็นมันอย่างราบรื่นแน่” ฉันกัดริมฝีปากแน่น ความโกรธแล่นพล่านขึ้นมาที่ขมับ แต่จะให้ฉันยอมแพ้เหรอคะ? ไม่มีทาง! ในเมื่อกลยุทธ์ ‘ตื้อครองโลก’ มันต้องใช้ความอดทน ฉันก็ต้องทำให้รินเห็นว่า การขวางทางฉันมันเป็นความผิดพลาดที่เธอจะต้องจดจำไปตลอดชีวิต “รินคะ” ฉันก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว รวบรวมความมั่นใจที่มีทั้งหมด “การที่คุณพยายามทำลายงานของธีร์ เพียงเพราะต้องการเอาชนะใจเขาด้วยวิธีสกปรก มันไม่ได้เรียกว่าความรักหรอกนะคะ มันเรียกว่าความเห็นแก่ตัว” “อุ๊ย!” รินแสร้งทำตาโต “กล้าพูดดีนี่คะ ยัยเด็กกะโปโล... งั้นเรามาดูกันว่า ‘ความรัก’ ของเธอ กับ ‘ผลประโยชน์’ ของธีร์ อะไรมันจะพังก่อนกัน” รินวางแฟ้มลงบนโต๊ะด้วยความแรงจนเสียงดังปัง ก่อนจะเดินกระแทกไหล่ฉันออกไปจากห้อง ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมฟุ้งที่ทำเอาฉันเวียนหัว ธีร์ถอนหายใจยาวพลางทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้ไม้เก่าๆ มือหนายกขึ้นกุมขมับ ร่องรอยความวิตกกังวลที่เขาสวมหน้ากากปิดบังมาตลอดค่อยๆ เผยออกมาให้ฉันเห็น “พาย... ออกไปเถอะ” เขาพูดโดยไม่มองหน้าฉัน “เรื่องนี้มันอันตรายกว่าที่เธอคิด รินไม่ได้ทำคนเดียว และงบประมาณนี้มันคือหัวใจสำคัญของการล้มตำแหน่งประธานนักเรียนของฉัน ถ้าเธออยู่ตรงนี้ เธอก็จะโดนลูกหลงไปด้วย” ฉันเดินเข้าไปใกล้เขาช้าๆ ย่อตัวลงนั่งคุกเข่าตรงหน้า ก่อนจะเอื้อมมือไปกุมมือหนาที่วางอยู่บนตัก สัมผัสที่เย็นเฉียบของเขาทำให้ใจฉันวูบไหว แต่ฉันจะไม่ถอยหรอกค่ะ “ถ้าหนูออกไป แล้วใครจะช่วยพี่ถือแฟ้ม? ใครจะคอยเสิร์ฟน้ำให้ตอนพี่อ่านเอกสารดึกๆ? และที่สำคัญ... ใครจะเป็นคนคอยบอกว่า พี่ไม่จำเป็นต้องแบกโลกไว้คนเดียว?” ฉันเงยหน้ามองสบตาเขา แววตาของธีร์สั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ “เธอเนี่ยนะ...” ธีร์พึมพำ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความอ่อนแสงลง “ดื้อรั้นจริงๆ” “ตื้อเท่านั้นที่ครองโลกค่ะ จำไม่ได้เหรอ?” ฉันยิ้มกว้าง แต่มือที่ฉันจับไว้กลับถูกดึงออกอย่างแรงเมื่อเสียงโทรศัพท์ของธีร์ดังขึ้น หน้าจอระบุชื่อสายเรียกเข้าว่า ‘อาจารย์ที่ปรึกษา’ ธีร์กดรับด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ครับอาจารย์... อะไรนะครับ? งบประมาณถูกตัด? แต่ผมไม่ได้...” เขานิ่งไปครู่ใหญ่ก่อนจะค่อยๆ หันมามองฉัน ใบหน้าของเขามืดมนลงกว่าเดิมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ธีร์วางสายด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะกระซิบคำพูดที่ทำให้หัวใจของฉันกระตุกวูบไปถึงตาตุ่ม “พาย... รินไม่ได้แค่มาป่วนเฉยๆ แต่เมื่อกี้... เธอขโมยรหัสผ่านระบบโอนเงินของชมรมไปแล้ว และถ้าเงินก้อนสุดท้ายถูกโอนออกจากบัญชีในสิบนาทีนี้ สภานักเรียนจะกลายเป็นผู้ต้องหาคดีทุจริตทันที!” ทว่าในวินาทีที่ฉันกำลังจะวิ่งไปที่คอมพิวเตอร์เพื่อกู้คืนระบบ ประตูด้านหลังของห้องก็ถูกล็อกลงจากข้างนอกอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นของรินที่ดังลอดผ่านเข้ามาทางช่องประตู “ขอให้สนุกกับบทเรียนราคาแพงในห้องมืดนี้นะคะ... ทั้งสองคนเลย” เมล่อนโซดาขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะคะ แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ!