กฎสามข้อ

"เซ็นชื่อซะ แล้วชีวิตคุณจะปลอดภัยจากไอ้กร... อย่างน้อยก็ในแง่กฎหมายนะครับ" เสียงทุ้มต่ำที่เจือความเย่อหยิ่งเล็กน้อยดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานสุดหรูบนชั้นสเกลเพนต์เฮาส์ กระดาษแผ่นหนาราคาแพงถูกเลื่อนข้ามโต๊ะทำงานหินอ่อนสีดำสนิทมาตรงหน้า มินตรามองเอกสารชุดนั้นด้วยหางตา รอยยิ้มเยาะหยันแต้มอยู่ที่มุมปากอิ่มสวย เธอไม่ได้หยิบปากกาขึ้นมาทันทีอย่างที่เจ้าของห้องคาดหวัง แต่กลับเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายราวกับกำลังนั่งจิบชาในสวนดอกไม้ ทั้งที่สถานการณ์จริงเธอกำลังจนมุม คณินขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาคมกริบกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความไม่สบอารมณ์ เขาสัมผัสได้ถึงความพยศที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดสูทเรียบหรูราคาแพงที่เธอยังคงสวมใส่ แม้ว่าสถานะทางการเงินของเธอในตอนนี้จะติดลบจนแทบไม่เหลืออะไรแล้วก็ตาม "กฎสามข้อเหรอครับ?" มินตราทวนเสียงหวานหยด แต่แววตากลับคมกริบราวกับใบมีด "ไหนลองอ่านให้ฉันฟังหน่อยสิคะ... อ้อ ลืมไป ฉันอ่านเองก็ได้นี่นา" เธอยื่นปลายนิ้วเรียวไปดึงแฟ้มเอกสารข้อตกลงเข้ามาใกล้ สายตาดุดันกวาดอ่านข้อความบนกระดาษอย่างรวดเร็ว มุมปากของเธอกระตุกยิ้มขึ้นทีละน้อย ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ทำเอาคณินรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ "ข้อแรก ห้ามก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวและพื้นที่ส่วนตัวของกันและกัน... ข้อสอง ห้ามแสดงตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของต่อหน้าสาธารณชน... และข้อสาม ห้ามตกหลุมรักอีกฝ่ายเด็ดขาด" มินตราอ่านออกเสียงทีละข้อด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "โอ้โห เฮียคณินนี่รอบคอบสมเป็นนักธุรกิจร้อยล้านจริงๆ นะครับ กลัวฉันจะไปเกาะแกะจนเสียชื่อเสียงล่ะสิ" "รู้ตัวก็ดีครับ" คณินตอบเสียงเรียบ สีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก "ผมไม่ได้อยากแต่งงานกับคุณด้วยความเสน่หา มันเป็นแค่ดีลธุรกิจเพื่อตบตาผู้ใหญ่ และที่สำคัญ... ผมรักความสะอาดและความสงบ คุณสมบัติอย่างคุณเนี่ย อยู่ไกลจากคำว่าเรียบร้อยที่สุดในสามโลกเลยนะครับมินตรา" "ปากคอเราะร้ายแบบนี้ ระวังจะกลืนน้ำลายตัวเองเข้าสักวันนะคะเฮีย" มินตราเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมของเขาอย่างท้าทาย ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวหรือความเจียมเนื้อเจียมตัวแม้แต่น้อย "ผมไม่เคยพูดอะไรแล้วกลืนน้ำลายตัวเองครับ" คณินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อเชิ้ตพับแขนก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงาน โน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อกดดัน "เซ็นซะ แล้วคุณจะได้เงินไปเคลียร์หนี้สินทั้งหมดของตระกูลคุณ แลกกับการทำตามกฎสามข้อนี้... มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้มสำหรับผู้หญิงที่กำลังจะล้มละลายอย่างคุณนะครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ อุณหภูมิรอบตัวราวกับลดต่ำลงจนสัมผัสได้ถึงความตึงเครียด สายตาสองคู่ปะทะกันราวกับมีประกายไฟแลบแปล๊บ คณินจ้องมองริมฝีปากที่กำลังเม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างถือดีของเธอ ใจหนึ่งก็หมั่นไส้ในความอวดดี แต่อีกใจกลับปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ดวงตาคู่สวยที่กำลังลุกโชนด้วยความโกรธนั้นมีเสน่ห์จนน่าประหลาด มินตราสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสานกับกลิ่นสะอาดที่เป็นเอกลักษณ์ของคณินลอยเข้าแตะจมูก แต่เธอไม่มีเวลามาหวั่นไหวกับเสน่ห์อันตรายของผู้ชายตรงหน้า มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบกระดาษข้อตกลงแผ่นนั้นขึ้นมา คณินมุมปากกระตุกขึ้นอย่างพึงพอใจ คิดว่าในที่สุดลูกนกปีกหักตัวนี้ก็ต้องยอมสยบแทบเท้า *แคว่ก!* เสียงกระดาษฉีกขาดดังสนั่นท่ามกลางความเงียบ คณินเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง เมื่อก้อนกระดาษข้อตกลงราคาแพงถูกขยำจนยับยู่ยี่ ก่อนที่มินตราจะปาใส่หน้าอกเขาเต็มแรงอย่างไม่เกรงกลัว "คุณ!" คณินอุทานออกมาด้วยความเหลือเชื่อ ใบหน้าคมคายฉายแววโกรธขึงเป็นครั้งแรก ดวงตาคมเข้มดุจพญาอินทรีย์จ้องมองหญิงสาวราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "คุณกล้าดียังไงถึงฉีกสัญญาของผม!" "ก็บอกแล้วไงคะว่าฉันไม่ชอบกฎเกณฑ์" มินตราลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เผชิญหน้ากับประธานหนุ่มโดยไม่หลบสายตา แม้ส่วนสูงจะน้อยกว่าเขาอยู่ช่วงตัว แต่รัศมีในตัวเธอกลับไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยสักนิด "เงินน่ะฉันต้องการแน่ แต่ถ้าต้องมาเซ็นสัญญาทาสแล้วทำตัวเป็นหุ่นยนต์ให้เฮียควบคุมชีวิตละก็... ฝันไปเถอะค่ะ!" คณินขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นนูนชัด ความรู้สึกหงุดหงิดพลุ่งพล่านจนปลายนิ้วกระตุก นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีใครกล้าฉีกหน้าและฉีกสัญญาของเขาต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ผู้หญิงคนนี้ช่างหาเรื่องใส่ตัวได้เก่งกาจสมคำร่ำลือจริงๆ "ดีมาก..." คณินเค้นเสียงลอดไรฟัน ก้าวเท้าเข้าประชิดตัวเธอรวดเร็วจนมนตราผถอยหลังไปชนขอบโต๊ะทำงานอย่างไร้ทางหนี ร่างสูงใหญ่กักตัวเธอไว้ด้วยแขนทั้งสองข้างที่ยันขอบโต๊ะไว้ ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนใจเต้นระส่ำ "ในเมื่อไม่อยากใช้กฎแบบคนมีอารยะ... งั้นเรามาลองใช้วิธีอื่นดูก็ได้นะครับ ว่าคุณจะปากเก่งได้อีกสักกี่น้ำ!" มินตราใจกระตุกวูบเมื่อระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง ความดุดันในแววตาของคณินทำให้เธอเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กลิ่นอายความเป็นผู้ชายที่แผ่ซ่านออกมาคุกคามสติสัมปชัญญะของเธอทีละน้อย แต่กระนั้นเธอก็ยังฝืนเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาจ้องมองริมฝีปากที่กำลังขยับพูดด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่แล่นพล่านไปทั่วท้อง "เฮียจะทำอะไร..." น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นพร่าเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด คณินโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอมากขึ้น จนริมฝีปากหยักลึกเกือบจะสัมผัสกับผิวเนียนนุ่ม เขากระซิบเสียงพร่าข้างใบหูด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังและอันตรายที่สุด "ทำลายความอวดดีของคุณ... จนกว่าคุณจะยอมจำนนต่อผมยังไงล่ะครับ" ทว่า ก่อนที่ริมฝีปากของคณินจะได้สัมผัสลงบนผิวแก้มของเธอ เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีมารยาท พร้อมกับบานประตูห้องทำงานที่ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้การอนุญาต "เฮียคณินครับ! แย่แล้วครับ... เรื่องที่เราตบดีลกับโปรเจกต์ใหญ่เมื่อเช้า กำลังโดนคนวงในตัดหน้าปาดเค้กไปดื้อๆ เลยครับ!" เสียงร้อนรนของเลขานุการหนุ่มที่วิ่งพรวดพราดเข้ามาทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว คณินผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าคมคายเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและดุดันในเสี้ยววินาที ขณะที่มินตราบีบมือตัวเองแน่น หัวใจเต้นระรัวด้วยความตกใจเมื่อหันไปเห็นหน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะที่แสดงภาพข่าวหน้าหนึ่ง... ภาพของผู้ชายคนที่เธอเกลียดที่สุดในชีวิตกำลังยืนเคียงคู่กับคู่แข่งทางธุรกิจของคณิน และประกาศกร้าวถึงการฮุบโปรเจกต์สำคัญ ซึ่งมีชื่อของ "บริษัทคุณ" ห้อยท้ายในฐานะผู้แพ้ราบคาบ! --- ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน "ดีลลับสยบรักคุณหนูตัวร้าย" มา ณ ที่นี้นะครับ