บททดสอบจากแม่ผัว

"คุณคิดว่าตัวเองคู่ควรกับคณินจริงๆ งั้นหรือครับ คุณมินตรา" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่น่าเกรงขามดังขึ้น ท่าศิราภรณ์อันโอ่อ่าของห้องรับรองส่วนตัวในคฤหาสน์ตระกูลกุลธำรงค์ไม่ได้ทำให้หญิงสาวตรงหน้าสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย มินตราแค่นยิ้มมุมปาก ช้อนสายตาขึ้นสบกับมารดาของชายหนุ่มผู้เป็นคู่สัญญาอย่างไม่เกรงกลัว บนโต๊ะชาจีนราคาแพง เอกสารฉบับหนึ่งถูกผลักมาตรงหน้า ปึกกระดาษที่บรรจุข้อเสนอเงินก้อนโตแลกกับการหายออกไปจากชีวิตของ 'คณิน' คือมุกเดิมๆ ที่เธอเคยเห็นแต่ในละครหลังข่าว ทว่าวันนี้มันกลับมาวางอยู่ตรงหน้าเธอจริงๆ ในชีวิตจริง "ถ้าท่านประธาน... อ้อ หมายถึงคุณหญิงแม่คิดว่าดิฉันมีราคาค่างวดมากพอจะตีเป็นเช็คได้ ลองถามลูกชายสุดที่รักของท่านดูสิครับ เอ๊ย... ดูสิคะ ว่าเขาเคยยอมฟังใครนอกจากใจตัวเองบ้างหรือเปล่า" มินตราจงใจลากเสียงกวนประสาทเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายอย่างชัดเจน คุณหญิงศจี ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจ ผู้หญิงคนนี้ทั้งดื้อด้าน ปากเก่ง และไม่มีความเจียมตัวเอาเสียเลย สมกับที่กรณ์เคยฟ้องไว้ไม่มีผิด "สามร้อยล้าน... น่าจะพอให้คุณตั้งตัวใหม่ในต่างประเทศได้ โดยไม่ต้องกลับมาเหยียบแผ่นดินนี้อีก คณินเป็นถึงประธานกลุ่มอสังหาฯ ใหญ่โต อนาคตของเขาต้องแต่งงานกับคนที่เหมาะสม ไม่ใช่ผู้หญิงตัวคนเดียวที่แบกหนี้สินรุงรังอย่างคุณ" คุณหญิงศจีเอ่ยเสียงเย็นชา พลางจิบชาจีนราคาแพงเพื่อกดดัน มินตราหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน เธอไม่ได้สนใจตัวเลขสามร้อยล้านนั่นเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่สะกิดใจเธอคือคำดูถูกเหยียดหยามต่างหาก "สามร้อยล้าน... ฟังดูใจป๋าดีนะครับคุณหญิง แต่เสียดายที่ดิฉันไม่ได้ถูกสร้างมาให้ใครซื้อได้ด้วยเงิน..." มินตราลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับแม่ผัวมหาภัย "อีกอย่าง... ถ้าคุณหญิงแม่อยากให้ลูกชายสุดที่รักเลิกยุ่งกับดิฉันจริงๆ ทำไมไม่ลองไปบอกเขาเองล่ะครับ? เผื่อท่านจะจำได้ว่าลูกชายตัวเองดื้อด้านขนาดไหน หรือกลัวว่าไปพูดเองแล้วจะโดนเฮียแกตอกหน้ากลับมาจนหน้าหงายกันแน่?" "นี่คุณ!" คุณหญิงศจีตบโต๊ะเสียงดังลั่น ใบหน้าเรียบตึงด้วยความโกรธ ทว่าก่อนที่สงครามประสาทจะได้ดำเนินต่อ ประตูห้องรับรองก็ถูกผลักออกอย่างแรงจนชนผนังเสียงดังสนั่น! ร่างสูงใหญ่ของคณินก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าถมึงทึง ดวงตาคมปลาบกวาดมองมารดาและหญิงสาวสลับกัน รังสีความเยือกเย็นแผ่ซ่านไปทั่วห้องจนอุณหภูมิลดฮวบลงทันที "คุณแม่เรียกเธอมาพบ... โดยไม่บอกผมสินะครับ" เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาด้วยความกรุ่นโกรธ คณินก้าวฉับๆ เข้ามาดึงแขนมินตราให้มาหลบอยู่ข้างหลังตนเองโดยสัญชาตญาณ แม้ปากจะชอบบ่นว่าเธอตัวปัญหา แต่เวลาใครมารังสีอำมหิตใส่... มีหรือที่เฮียคณินคนนี้จะยอมยืนดูเฉยๆ "คณิน! แกกล้าขึ้นเสียงกับแม่เพื่อผู้หญิงคนนี้งั้นเหรอ!" คุณหญิงศจีลุกขึ้นยืนอย่างตกใจ "ผมไม่ได้ขึ้นเสียงกับคุณแม่ครับ แต่ผมกำลังเตือน... ว่าคนที่คุณแม่กำลังพยายามไล่ตะเพิดออกไปเนิ่นนานเนี่ย คือคนที่ผม 'จอง' ไว้แล้วทั้งตัวและหัวใจ" คณินแค่นยิ้มเหี้ยม แววตาคลั่งรักพุ่งพล่านจนมินตราที่ยืนอยู่ข้างหลังยังต้องแอบกลืนน้ำลาย ทว่าในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของคณินก็สั่นครืดขึ้นมาพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนข้อความข่าวด่วนจากสำนักข่าวเศรษฐกิจชื่อดัง คณินก้มลงมองหน้าจอแวบเดียว ร่างสูงก็ชะงักกึก ใบหน้าคมคายเปลี่ยนเป็นสีดำทะมึนในเสี้ยววินาที ภาพถ่ายเอกสารลับสุดยอดของตระกูลกุลธำรงค์... ปรากฏหราอยู่บนหน้าฟีดข่าวสาธารณะ พร้อมกับพาดหัวข่าวตัวโตที่เล่นเอาคุณหญิงศจีหน้าถอดสีทันที! "เฮีย..." มินตราขยับเข้าไปใกล้ กระซิบเรียกเสียงสั่นเมื่อเห็นรังสีอำมหิตที่พุ่งออกมาจากตัวชายหนุ่ม คณินหันกลับมามองเธอ ดวงตาคมกริบฉายแววอันตรายระคนห่วงใย ก่อนที่เขาจะคว้าข้อมือเธอไว้แน่นแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดที่แทบจะบดขยี้ทุกสิ่ง "เรากลับคอนโดกันเดี๋ยวนี้... มีคนอยากหาเรื่องตายก่อนกำหนดสินะครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์สายซึนของเฮียคณินและมินตรานะครับ!