รอยร้าวเริ่มก่อตัว

แฟ้มเอกสารสีดำสนิทบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนเงาไฟนีออนสีนวล ปลายกระดาษแผ่นสุดท้ายที่ยื่นออกมาเล็กน้อยเปรียบเสมือนชนวนระเบิดเวลาที่ถูกจุดขึ้นเงียบๆ ในห้องทำงานเพนต์เฮาส์ส่วนตัวของคณิน "คุณอธิบายเรื่องนี้ได้ไหมครับ... มินตรา" น้ำเสียงของชายหนุ่มราบเรียบ เย็นเยียบ และทรงพลังจนน่ากลัว มันไม่ใช่เสียงตะคอกหรือการระเบิดอารมณ์ด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่มันคือความนิ่งสนิทก่อนพายุใหญ่จะพัดถล่ม คณินนั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แววตาคมกริบราวกับใบมีดโกนจ้องมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า ร่างสูงใหญ่แผ่รังสีความกดดันออกมาจนอากาศรอบตัวแทบจะหนាแน่นขึ้นจนหายใจไม่ออก มินตราขมวดคิ้วเรียวสวยเข้าหากันทันที ดวงตากลมโตฉายแววไม่ยอมคนเช่นเคย เธอกวาดสายตามองเอกสารบนโต๊ะซึ่งถูกเปิดคาไว้ หน้ากระดาษแผ่นนั้นคือข้อเสนอโครงการร่วมทุนมูลค่าหลายร้อยล้านบาทที่บริษัทของเธอกำลังแย่งชิงกับคู่แข่งตัวฉกาจ... และลายมือมุมกระดาษที่จดโน้ตย่อไว้นั้น ช่างคล้ายคลึงกับลายมือของเธอเสียเหลือเกิน "คุณหมายความว่ายังไงคะเฮีย... เอ่อ... หมายถึงคุณคณิน" มินตราเปลี่ยนสรรพนามกระชั้นชิดเมื่อเห็นบรรยากาศไม่สู้ดี "คุณกำลังจะบอกว่าฉันเป็นคนเอาข้อมูลนี้ไปให้กรณ์อย่างนั้นเหรอ?" "แล้วมันไม่ใช่หรือไงครับ?" คณินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเย้ยหยัน "เอกสารชุดนี้มีสิทธิ์เข้าถึงแค่ไม่กี่คนในบริษัท และคุณ... คุณคือคนที่เดินเข้าออกห้องทำงานนี้ตามใจชอบ โดยที่ผม... โง่พอที่จะไว้ใจ" คำว่า 'ไว้ใจ' จากปากผู้ชายปากร้ายคนนี้บาดลึกยิ่งกว่าปลายมีด มินตราเม้มปากแน่นจนซีดขาว ความรู้สึกอัดอั้นแล่นพล่านขึ้นมาจุกอก เธอก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะทำงาน มือเรียวตบลงบนกระจกใสเสียงดังลั่นเพื่อระบายความโกรธที่พุ่งพล่าน "ฉันไม่ใช่สายให้ใครทั้งนั้นนะ! ถ้าฉันอยากจะสู้กับคุณ ฉันทำด้วยวิธีของฉันเอง ไม่ใช่การแอบแทงข้างหลังแบบนี้!" มินตราเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาแข็งกร้าวไม่หลบเลี่ยง "สมองฉันมีรอยหยักมากพอนะคะคุณคณิน ไม่จำเป็นต้องเอาชื่อเสียงตัวเองไปแลกกับเศษเงินของกรณ์หรอก!" "ปากดี..." คณินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวหญิงสาวอย่างรวดเร็ว ระยะห่างระหว่างกันลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง กลิ่นกายหอมสะอาดผสมผสานกับความดุดันทำให้มินตราต้องถอยหลังโดยสัญชาตญาณ แต่แผ่นหลังกลับชนเข้ากับชั้นหนังสือด้านหลังเสียแล้ว คณินใช้มือหนาทั้งสองข้างยันขอบชั้นหนังสือไว้ กักขังเธอไว้ในอาณัติของเขาอย่างเบ็ดเสร็จ ดวงตาคมกริบก้มลงมองหญิงสาวที่ตัวเล็กกว่าอย่างคาดคั้น ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียน คณินเจ็บปวด... ใช่ เขากำลังเจ็บปวดลึกๆ ในอก แต่มันถูกกลบเกลื่อนด้วยความทิฐิและอีโก้ที่ค้ำคอ "ถ้าคุณไม่ได้ทำ... แล้วลายมือบนเอกสารนี่คืออะไร? รายงานการประชุมลับที่หลุดไปถึงมือกรณ์เมื่อวานนี้ อธิบายให้ผมฟังหน่อยสิครับคุณหนูมินตรา ว่าบังเอิญอีกแล้วหรือเปล่า?" มินตรานิ่งงัน ลายมือบนกระดาษ... เธอมองปราดเดียวก็จำได้แม่น มันคือลายมือที่เธอเคยจดสรุปให้พัดชาเพื่อนสนิทฟังเมื่อตอนนั่งคุยกันที่คาเฟ่เมื่อสองวันก่อน แล้วมันมาโผล่อยู่ในแฟ้มลับของคณินได้อย่างไร? สมองของเธอกำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว มีคนจงใจจัดฉาก! "ฉัน..." มินตราอ้าปากจะเถียง แต่คำพูดกลับติดอยู่ที่ลำคอเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เผลอวางสมุดโน้ตทิ้งไว้บนโต๊ะทำงานของบริษัทช่วงพักเที่ยง มีคนฉีกหน้านั้นออกไป! "เงียบทำไมล่ะครับ? เถียงไม่ออกแล้วเหรอ" คณินโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชิดกัน ความโกรธในแววตาของชายหนุ่มเจือปนไปด้วยความผิดหวังอย่างปิดไม่มิด "ผมอุตส่าห์... เปิดใจยอมรับคุณเข้ามาในพื้นที่ของผม แต่สิ่งที่คุณทำมันคือการตบหน้าผมฉาดใหญ่เลยสินะ" "ถ้าคุณไม่เชื่อใจกันตั้งแต่แรก แล้วคุณจะดึงฉันเข้ามาในชีวิตทำไมล่ะคะ!" มินตราสวนกลับเสียงสั่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความคับแค้นใจ เธอยกมือขึ้นผลักอกกว้างของเขาเต็มแรง แต่คณินกลับยิ่งขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิม พันธนาการเธอไว้ด้วยอ้อมแขนที่แข็งแกร่งราวกับคีมเหล็ก "เพราะผมบ้าไงครับ... บ้าที่ดันรู้สึก1..." คณินชะงักคำพูดที่เกือบจะหลุดปากออกไป ประโยคบอกความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ก้นบึ้งของหัวใจถูกกลืนกลับลงคออย่างรวดเร็ว ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงขึ้นกว่าเดิมเพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหวที่เผลอแสดงออกมา มินตราใจเต้นรัวกับคำพูดที่ขาดหายไป เธอช้อนตาขึ้นมองเสี้ยวหน้าของชายหนุ่ม หัวใจดวงน้อยสั่นไหวอย่างรุนแรงท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดและอบอวลไปด้วยเคมีอันร้อนแรงที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง ระยะห่างระหว่างริมฝีปากของทั้งคู่ลดลงเหลือเพียงแค่ลมหายใจกั้น ในวินาทีที่บรรยากาศในห้องกำลังจะเปลี่ยนทิศทางจากสงครามประสาทกลายเป็นความโหยหาอันตราย เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างไม่มีมารยาท *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* "เฮียครับ! แย่แล้วครับ..." เสียงร้อนรนของเลขาหนุ่มหน้าห้องดังทะลุบานประตูเข้ามา พร้อมกับที่ลูกบิดประตูกถูกหมุนเปิดออกอย่างรวดเร็วโดยไม่รออนุญาต "หลักฐานตัวจริงส่งมาแล้วครับ! คนที่เอาข้อมูลไปขายให้กรณ์ไม่ใช่คุณมินตรา... แต่เป็น..." คณินชะงักกึก ดวงตาคมกริบเบนกลับไปมองที่ประตูห้องทันที ในขณะที่มินตราเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ข้อมูลใหม่กำลังจะพลิกสถานการณ์ทั้งหมดในเสี้ยววินาทีนี้ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความสัมพันธ์ที่ทั้งฟินและลุ้นระทึกคู่นี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ