ปริศนาศิลาอาคม

หน้าจอโฮโลแกรมสีครามตรงหน้าฉายแสงระยิบระยับ สะท้อนม่านตาที่สั่นไหวเล็กน้อยของริน ตัวหนังสือบรรทัดสุดท้ายยังคงค้างเติ่งอยู่บนเรติน่าของเธอ มันไม่ใช่รหัสผ่านสุ่มมั่วซั่ว แต่มันคือชุดตัวอักษรและรหัสประจำตัวผู้พัฒนาเจเนอเรชันแรก—ชื่อของ *'รัน'* พี่ชายแท้ๆ ของเธอผู้หายสาบสูญไปพร้อมกับความล้มเหลวของโครงการ 'Aegis Core' เมื่อสามปีก่อน ลมหายใจของรินสะดุดกึก นิ้วเรียวที่กำลังจะแตะปุ่มยกเลิกการเชื่อมต่อชะงักค้างกลางอากาศ "เกิดอะไรขึ้น ริน หน้าเธอซีดมาก" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของคานส์ดังขึ้นจากมุมห้องโถงโบราณ แสงสีฟ้าอ่อนจากคถาเวทมนตร์ในมือของเขาช่วยขับให้บรรยากาศรอบตัวดูผ่อนคลายลงบ้าง แต่มันไม่ได้ช่วยลดความอึดอัดที่กำลังบีบรัดหัวใจของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย คานส์ก้าวเข้ามาใกล้ สังเกตเห็นความผิดปกติจากหน้าจอระบบที่เธอกำลังเปิดค้างไว้ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นใสวาวโรจน์ขึ้นด้วยความสงสัย "ดูนี่สิ... คานส์" รินเปล่งเสียงออกมาเบาหวิว ราวกับกลัวว่าเสียงของตัวเองจะไปทำลายร่องรอยอันน้อยนิดนี้ให้สลายหายไป คานส์ก้มลงมองหน้าจอ เขาขมวดคิ้วมุ่นทันทีเมื่อเห็นชุดโค้ดนั้น ในฐานะจอมเวทย์สายสนับสนุนที่เชี่ยวชาญด้านการแกะรอยข้อมูลและโครงสร้างเวทมนตร์เสมือน คานส์ย่อมรู้ดีว่าระบบรักษาความปลอดภัยของเกม VRMMO ระดับนี้มีความซับซ้อนแค่ไหน การจะใส่ชื่อบุคคลที่มีตัวตนจริงๆ ลงไปในฮาร์ดคอร์โค้ดระดับรากฐานได้นั้น จำเป็นต้องมีสิทธิ์ระดับ 'System Administrator' เท่านั้น ซึ่งเป็นสิทธิ์ที่ถูกลบออกไปจากฐานข้อมูลทั้งหมดตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้นแล้ว "นี่ไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบรันไทม์ธรรมดาแน่ๆ" คานส์วิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงสุขุม นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ บนอากาศเพื่อเรียกหน้าต่างวิเคราะห์โค้ดซ้อนขึ้นมา "ดูโครงสร้างการเข้ารหัสสี่ชั้นนี่สิ มันเป็นการล็อกอินแบบทวนกระแส... เหมือนกับว่ามีใครบางคนจงใจทิ้งร่องรอยนี้ไว้ให้เธอตามหา โดยใช้ศิลาอาคมชิ้นนั้นเป็นตัวปลดล็อก" รินสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติกลับคืนมา ในฐานะพรีสต์สายปะทะ เธอมักจะใช้กำปั้นและค้อนศักดิ์สิทธิ์แก้ปัญหาเฉพาะหน้าอยู่เสมอ แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่การต่อสู้กับมอนสเตอร์ไร้สมอง แต่มันคือเกมจิตวิทยาที่เดิมพันด้วยความจริงเกี่ยวกับการหายตัวไปของพี่ชาย "ศิลาอาคมโบราณชิ้นที่เราเพิ่งได้มาจากดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์... มันไม่ได้มีไว้เพื่อเปิดประตูมิติอย่างที่กิลด์เงาอัสนีเข้าใจสินะคะ" รินกล่าวเสียงเรียบ ดวงตาสمประกายความมุ่งมั่นขึ้นมาทีละน้อย ความโศกเศร้าถูกเก็บกดไว้เบื้องหลังสติปัญญาอันเฉียบคม "แต่มันคือคีย์การ์ด... เป็นฮาร์ดแวร์คีย์ที่เชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์ลับที่พี่ชายของฉันเคยซ่อนข้อมูลไว้ก่อนที่เขาจะ..." เธอเว้นวรรคไปครู่หนึ่ง ไม่กล้าเอ่ยคำว่า 'หายตัวไปอย่างถาวร' ออกมาให้คานส์ต้องกังวล คานส์เข้าใจความรู้สึกนั้นดี เขาเอื้อมมือมาแตะไหล่บางเบาๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ "ถ้าอย่างนั้น เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไขรหัสนี้ให้จบ... แต่จำไว้ว่าระบบไม่ได้ใจดีขนาดนั้น การพยายามเจาะเข้าระบบรากฐานด้วยไอเทมภารกิจระดับนี้ จะต้องมีการตรวจสอบสิทธิ์ (Authentication) ที่อันตรายแน่ๆ เตรียมใจไว้หรือยัง?" รินพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น เธอสะบัดข้อมือเบาๆ เรียกชุดเกราะนักบวชสีขาวบริสุทธิ์ผสมผสานเกราะเหล็กสีเงินเข้ารูปสำหรับต่อสู้ระยะประชิด ไอเทมสวมใส่ทุกชิ้นเปล่งแสงเรืองรองเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งไม่คาดฝัน มือขวาของเธอเอื้อมไปหยิบ 'ศิลาอาคมร้าว' ที่วางอยู่บนแท่นศิลาโบราณขึ้นมาถือไว้ "เริ่มต้นกระบวนการถอดรหัสค่ะ" รินออกคำสั่งเสียงกังวาน ทันทีที่ปลายนิ้วของเธอสัมผัสลงบนร่องลึกของศิลาอาคม แสงสีแดงฉานก็พวยพุ่งทะลักออกมาจากพื้นห้องโถง ราวกับมีชีวิต เสียงไซเรนเตือนภัยดังระงับไปทั่วพื้นที่เสมือน หน้าจอโฮโลแกรมสีครามแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ ตัวหนังสือวิ่งพล่านด้วยความเร็วสูงจนลายตา *“คำเตือน: ตรวจพบการพยายามเข้าถึงส่วนโค้ดต้องห้าม (Forbidden Core Protocol)”* *“ระบบกำลังตรวจสอบสิทธิ์ของรหัสผู้พัฒนา: [RAN-001-Aegis]”* *“คำเตือน: สิทธิ์ของคุณไม่สมบูรณ์ การตอบสนองทางชีวภาพ (Biometric Feedback) จะเริ่มทำงานเพื่อยืนยันตัวตน”* ฉับพลัน แรงกดดันมหาศาลราวกับแรงโน้มถ่วงสิบเท่าก็โหมกระหน่ำลงมาใส่ร่างของรินจนเข่าแทบทรุด อากาศรอบตัวกลายเป็นสีเทาหม่น ไอเวทมนตร์สีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกของพื้นดินในเกม มันคือระบบป้องกันอัตโนมัติที่ถูกเซ็ตไว้เพื่อกำจัดผู้บุกรุกโดยเฉพาะ! "ริน!" คานส์ตะโกนลั่นพร้อมกับร่ายเวทบทใหญ่ *[เขตแดนแสงดารา]* วงแหวนเวทมนตร์สีทองอร่ามกางกั้นรอบตัวเขากับรินเพื่อต้านทานแรงกดดันมหาศาลนั้น แต่กระแสพลังสีดำกลับกัดกร่อนเกราะป้องกันของเขาจนเกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดน่ากลัว "บ้าเอ๊ย พลังงานต้านทานของระบบสูงเกินไป ฉันยื้อไว้ได้ไม่นานหรอก!" รินกัดฟันแน่น เม็ดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผากขาวเนียน ร่างกายของเธอชาหนึบจากระบบกระตุ้นประสาทเสมือนจริง แต่ในความเจ็บปวดนั้น ความทรงจำเมื่อสามปีก่อนกลับเด่นชัดขึ้นมา เสียงของพี่ชายที่บอกให้เธอกล้าหาญและเชื่อมั่นในเส้นทางของตัวเองคอยย้ำเตือนอยู่ในใจ *เธอจะมาล้มเลิกเอาตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด!* รินสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด รวบรวมพลังมานาทั้งหมดไว้ที่ฝ่ามือข้างที่ถือศิลาอาคม เธอไม่ได้พยายามฝืนต้านทานแรงกดดันนั้น แต่เลือกที่จะ 'ไหลไปตามกระแส' ของโค้ดเหมือนอย่างที่พี่ชายเคยสอนวิธีแก้โปรแกรมในสมัยเด็ก "คานส์... ลดเกราะลงครึ่งหนึ่ง เปิดช่องว่างให้ฉันแทรกซึมเข้าไปในจุดบอดของระบบ!" รินสั่งการเฉียบขาด แม้เสียงของเธอจะสั่นเครือเล็กน้อยจากพิษของแรงดันมานา "เธอจะบ้าหรือไง! นั่นมันอันตรายถึงชีวิตนะ ถ้าร่างกายเธอรับภาระไม่ไหว ระบบประสาทจริงอาจจะได้รับผลกระทบไปด้วย!" คานส์แย้งเสียงดัง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจกับความคิดเสี่ยงตายของเธอ "เชื่อฉันค่ะ!" รินหันไปสบตากับเขา แววตานั้นแน่วแน่และเด็ดเดี่ยวจนคานส์ไม่สามารถปฏิเสธได้ จอมเวทย์หนุ่มกัดฟันกรอด สะบัดมือสลายเขตแดนด้านหน้าทิ้งทันที เกิดช่องว่างขนาดเท่าตัวคนตรงหน้าศิลาอาคม รินไม่รอช้า เธอพุ่งทะยานเข้าไปในจุดบอดนั้นด้วยความเร็วสูงสุด สองมือประสานเข้าหากัน รวบรวมพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดอัดกระแทกลงไปที่ใจกลางศิลาอาคมพร้อมกับตะโกนก้อง *"โอเวอร์ไรท์ระบบ! เปิดทางให้ฉัน... รัน!"* *เปรี้ยงงงง!* เสียงระเบิดกึกก้องสะท้านไปทั่วบริเวณ แสงสีขาวเจิดจ้ากลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างจนขาวโพลน ร่างของรินและคานส์ถูกแรงกระแทกซัดกระเด็นไปคนละทิศละทาง ทว่า ท่ามกลางความเงียบงันที่ตามมาหลังจากควันจางลง หน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศแทนที่สีแดงเดือดดาล *“การยืนยันตัวตนเสร็จสิ้น...”* *“ยินดีต้อนรับกลับสู่ระบบหลัก, ผู้ดูแลระบบสำรอง: ริน”* *“ปลดล็อกพื้นที่ลับ: โครงการ ‘Aegis Core’ ชั้นที่ 0”* รินค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากพื้นดินเสมือน หญิงสาวหอบหายใจหนักหน่วง ชุดเกราะมีรอยไหม้เล็กน้อยจากแรงระเบิด เธอมองดูหน้าจอตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ตีรวนอยู่ในอก สำเร็จแล้ว... เธอก้าวเข้ามาถึงเขตวงจรลับที่พี่ชายซ่อนไว้ได้จริงๆ แต่ทว่า... ความยินดีนั้นอยู่ได้ไม่ถึงเสี้ยววินาที เมื่อเสียงแจ้งเตือนระบบอีกสายหนึ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็ดังแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบไร้ชีวิตชีวา *“คำเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบจากผู้ใช้งานภายนอกที่ไม่ได้รับอนุญาต”* *“รหัสประจำตัวผู้บุกรุก: [ADMIN-000-NULL]”* *“...ยินดีต้อนรับสู่กับดัก, น้องสาวตัวน้อย”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับรินนะคะ หวังว่าจะตื่นเต้นและสนุกไปกับบทนี้ค่ะ!