พลังที่เพิ่มพูน

เจ็ด... หก... ห้า... ตัวเลขสีแดงฉานที่เต้นระยิบระยับอยู่กลางเรติน่าของรินไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนระบบนับถอยหลังในเกมทั่วไปเลยแม้แต่น้อย มันคือเสียงฝีเท้าของมัจจุราชที่กำลังย่างสามขุมเข้ามาในความทรงจำ ทุกพิกเซลของหน้าจออินเตอร์เฟซเริ่มแตกสลายเป็นเศษเสี้ยวสีเทา ราวกับโลกเสมือนใบนี้กำลังปฏิเสธการมีอยู่ของเธอตั้งแต่รากฐาน สี่... สาม... "ริน! ตั้งสติ!" เสียงตะโกนของคานส์แหวกลมหายใจที่ติดขัดของเธอเข้ามา มือเรียวยาวของจอมเวทย์หนุ่มไม่ได้คว้าจับที่แขนเสื้อ แต่กดลงบนจุดชีพจรเวทมนตร์บริเวณต้นคอของเธออย่างแม่นยำ อุปกรณ์เสริมแรงดันจิตที่คานส์ถอดออกมาจากคอร์ส่วนตัวถูกเชื่อมต่อเข้ากับช่องพอร์ตฉุกเฉินของเธอดัง *คลิก* พลังงานสีฟ้าครามสายหนึ่งพุ่งทะยานเข้าสู่ระบบประสาทของรินราวกับกระแสไฟฟ้าแรงสูงที่กระชากหัวใจให้กลับมาเต้นอีกครั้ง สอง... หน้าจอสีแดงที่ฟ้องร้องเรื่องการลบตัวละครสะดุดกึกลงทันที พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังสนั่นจนแก้วแทบแตก * [คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดระดับรากเหง้า... กระบวนการถูกระงับชั่วคราว] * * [กำลังถ่าย ฐานข้อมูลจิตสำนึกเข้าสู่สถาปัตยกรรมสำรอง... สำเร็จ 100%] * รินหอบหายใจหนักหน่วง ร่างกายของเธอทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นห้องทดลองใต้ดินที่เย็นเฉียบ เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม หยดลงกระทบพื้นโลหะจนเกิดเสียงสะท้อนก้องกังวานในความเงียบงัน ดวงตากลมโตคู่สวยเงยขึ้นมองหน้าคู่คิดผู้ร่วมเป็นร่วมตาย คานส์ในยามนี้มีใบซีดเซียวไม่แพ้กัน เสื้อคลุมสีเข้มของเขาชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อจากการประคองสถิติการเชื่อมต่อเมื่อครู่ "เกือบไปแล้ว..." คานส์พึมพำ เสียงของเขาสั่นพร่าเล็กน้อยก่อนจะปรับให้กลับมานิ่งสนิท "ถ้าช้ากว่านั้นอีกเสี้ยววินาทีเดียว ตัวตนของเธอในอัลกอริทึมนี้คงถูกลบเลือนจนแม้แต่พี่ชายของเธอในระบบสำรองก็คงจำไม่ได้" คำพูดนั้นทำให้หัวใจของรินกระตุกวูบ ภาพเหตุการณ์ในอดีตซ้อนทับเข้ามาในห้วงความคิด ความทรงจำเกี่ยวกับพี่ชายผู้ล่วงลับที่ทิ้งเบาะแสสุดท้ายไว้ในระบบเกม VRMMO นี้คือเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอยอมเอาชีวิตเข้าแลก เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห้ามรสชาติเค็มปร่าของเลือดไม่ได้ รินยันกายลุกขึ้นยืนช้าๆ แววตาที่เคยมีความลังเลเจืออยู่บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยวที่เฉียบคมราวกับใบมีด "ฉันยังล้มตอนนี้ไม่ได้ค่ะคานส์" รินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่มั่นคงอย่างยิ่งยวด "ในเมื่อพวกมันพยายามจะลบฉัน แสดงว่าเราเข้าใกล้ความจริงของโค้ตตัวนั้นเข้าไปทุกทีแล้ว" คานส์มองรอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของหญิงสาวแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจยาวนาน เขาหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าคาดเอวเวทมนตร์ วัตถุนั้นถูกห่อหุ้มไว้ด้วยแผ่นผนึกเวทย์ระดับสูงที่ส่องแสงเรืองรองสีทองคำขาว แผ่ไอความเย็นยะเยือกและพลังกดดันอันน่าเกรงขามออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "นี่คือ 'ผลึกศรัทธาบรรพกาล' (Primal Faith Shard)... ไอเทมระดับตำนานที่ฉันไปกวาดล้างดันเจี้ยนลับใต้ซากปรักหักพังของอาณาจักรโบราณมาเมื่อคืนก่อน" คานส์วางมันลงบนโต๊ะกลางห้องอย่างระมัดระวัง "มันคือชิ้นส่วนโค้ดที่หลงเหลือจากยุคสร้างโลกเสมือน ซึ่งมีคุณสมบัติในการรีไรท์ทักษะพื้นฐานของอาชีพสายสนับสนุนให้ก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมของระบบ" รินก้มลงมองผลึกทรงเรขาคณิตที่ลอยวนเวียนอยู่กลางอากาศด้วยแรงดึงดูดประหลาด ภายในผลึกนั้นมีละอองแสงสีรุ้งหมุนวนราวกับดาราจักรขนาดย่อม มันส่งเสียงฮัมเบาๆ ในคลื่นความถี่ที่สอดรับกับอัตราการเต้นของหัวใจเธอพอดี นี่ไม่ใช่แค่ไอเทมเพิ่มสเตตัสธรรมดา แต่มันคือ "กุญแจ" ที่จะทำให้พรีสต์สายปะทะอย่างเธอหลุดพ้นจากกรอบข้อจำกัดของระบบเกมที่ถูกออกแบบมาให้พึ่งพาแต่ปาร์ตี้ "ระบบของเกมนี้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยกฎเกณฑ์ที่ตายตัว การที่พรีสต์จะเก่งได้ต้องมีแทงค์คอยรับดาเมจและมีดีลเลอร์คอยทำความเสียหาย" รินเอ่ยขึ้น ดวงตาเป็นประกายวาววับด้วยความคิดเชิงวิเคราะห์ "แต่ถ้าเราใช้ผลึกนี่ผสานเข้ากับสกิล 'สวดส่งวิญญาณ' และ 'โล่แห่งศรัทธา' ล่ะคะ?" "เธอกำลังจะบอกว่า..." คานส์เบิกตากว้างเล็กน้อยเมื่อเริ่มตามความคิดของเธอทัน "ใช่ค่ะ เราจะเปลี่ยนพลังงานการรักษาให้กลายเป็นพลังงานจลน์ในการโจมตีโดยตรง โดยไม่ต้องผ่านตัวกลางใดๆ ทั้งสิ้น" รินเอื้อมมือไปสัมผัสผลึกชิ้นนั้นทันทีโดยไม่ลังเล แม้คานส์จะส่งเสียงร้องเตือนด้วยความตกใจก็ตาม ทันทีที่ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนผิวของผลึกศรัทธาบรรพกาล เสียงระฆังโบราณก้องกังวานขึ้นในโสตประสาทของริน ไม่ใช่เสียงจากลำโพงเกม แต่เป็นคลื่นเสียงความถี่ต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุน แสงสีทองสว่างวาบจนกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างในห้องทดลองให้หายSเข้าสู่ความเวิ้งว้างสีขาวโพลน * [แจ้งเตือนระบบหลัก: ตรวจพบการดูดซับไอเทมระดับตำนาน - ผลึกศรัทธาบรรพกาล] * * [กำลังปรับแต่งโครงสร้างคลาส: พรีสต์ (Priest) -> บาซิลิกพรีสต์ (Basilisk Priest - สายปะทะขั้นสูง)] * * [ค่าสถานะความเข้ากันได้: 100% (สูงสุดเป็นประวัติการณ์)] * ความเจ็บปวดราถุกไฟแผดเผาแล่นพล่านไปตามเส้นประสาททุกเส้น รินกัดฟันแน่นจนกล้ามเนื้อกรามเกร็งนูน ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ แต่เธอกลับไม่ยอมหลับตาลง เธอบังคับให้ตัวเองจ้องมองความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นบนหน้าจอสถานะที่กำลังรัวเร็วยิบ ทักษะเก่าแก่ทั้งหมดถูกหลอมรวมและตีความใหม่ด้วยอัลกอริทึมที่เธอและคานส์ร่วมกันออกแบบ * [ทักษะ 'สวดส่งวิญญาณ' (Holy Prayer) วิวัฒนาการเป็น -> 'คำพิพากษาแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์' (Divine Judgement)] * * [ทักษะ 'โล่แห่งศรัทธา' (Faith Barrier) วิวัฒนาการเป็น -> 'เกราะศรัทธาสะท้อนกลับ' (Aegis Reflection)] * * [ปลดล็อกสกิลพิเศษเฉพาะตัว: 'หอกแสงทลายพิภพ' (Heaven Piercing Spear) - แปลงพลังเวทมนตร์แห่งการรักษาทั้งหมดในรัศมี 10 เมตร ให้เป็นอาวุธพุ่งทะลวงความเสียหายกายภาพ 300%] * พลังงานสีทองอร่ามระเบิดออกรอบตัวรินจนเฟอร์นิเจอร์รอบห้องกระเด็นกระดอน คานส์ต้องยกแขนขึ้นบังแรงลมมหาศาลที่เกิดจากการตื่นขึ้นของพลังใหม่ เมื่อแสงสีขาวค่อยๆ จางลง รินก็ยืนตระหง่านอยู่กลางห้อง ลมหายใจของเธอนิ่งสงบ ทว่ารอบกายกลับแผ่ไอพลังงานกดดันที่หนักหน่วงและทรงพลังจนแม้แต่นักเวทย์ระดับสูงอย่างคานส์ยังรู้สึกอึดอัด เธอกำหมัดแน่น รู้สึกได้ถึงพละกำลังและกระแสมานาที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันไม่ใช่ความรู้สึกของการเป็น "ผู้สนับสนุน" ที่คอยหลบอยู่หลังแนวหน้าอีกต่อไป แต่เธอกลายเป็นศูนย์กลางพลังงานที่สามารถกำหนดความเป็นความตายของสมรภูมิได้ด้วยมือคู่นี้ รินหันไปมองคานส์ที่กำลังส่งยิ้มบางๆ ให้ด้วยความโล่งอกและชื่นชม "ดูเหมือนว่าเราจะพร้อมสำหรับการเดินทางไปยังชั้นถัดไปแล้วนะคะ" ทว่า ก่อนที่คานส์จะได้เอ่ยปากตอบ เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงเลือดหมูก็ดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วทั้งฐานทัพลับ และสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อหน้าจอหลักทั้งหมดในห้องดับวูบลงพร้อมเพรียงกัน * [แจ้งเตือนจากระบบเครือข่ายภายนอก: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบจาก IP แอดเดรสที่ไม่รู้จัก...] * * [ผู้ใช้งานนิรนามกำลังเข้าถึง "ห้องนิรภัยชั้นที่ศูนย์" - พื้นที่ต้องห้ามที่ถูกปิดตายตั้งแต่เริ่มโครงการ] * * [คำเตือน: เจ้าของโค้ตต้นฉบับดั้งเดิม... กำลังล็อกอินเข้ามาในระบบแล้ว] * ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับรินเสมอนะคะ ***