การสูญเสียที่แลกมา

“อย่าหันหลังให้มัน! คานส์... ร่ายเวทผนึกมิติตอนนี้เลย!” เสียงของรินตวาดลั่นท่ามกลางเสียงระเบิดกัมปนาทของเวทมนตร์ธาตุไฟฟ้าที่ฉีกกระชากอากาศในดันเจี้ยนชั้นที่ 42 จนสั่นสะเทือน ร่างของพรีสต์สาวไม่ได้อยู่ในชุดคลุมสีขาวสะอาดตาอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับเต็มไปด้วยรอยขาดวิ่นและคราบเลือดที่แห้งกรังจากการปะทะดุเดือดต่อเนื่องตลอดสามชั่วโมงที่ผ่านมา ดวงตาของรินวาวโรจน์ด้วยความมุ่งมั่น แม้ลมหายใจจะหอบถี่จนหน้าอกกระเพื่อมรุนแรง เธอกระชับไม้คทาประจำกายที่ถูกดัดแปลงให้เป็นอาวุธทุบทำลายล้างในมือแน่น สายตาจ้องเขม็งไปยัง ‘ผู้เฝ้าประตูแห่งความว่างเปล่า’ บอสระดับสูงที่มีรูปร่างเป็นก้อนพลังงานสีดำทมิฬที่เปลี่ยนรูปทรงไปมาดั่งของเหลว “ริน! เกจพลังเวทของฉันเหลือไม่ถึง 15% แล้วนะ ถ้าฉันร่ายตอนนี้ โล่ป้องกันกลุ่มจะแตกทันที!” คานส์ตะโกนตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าของจอมเวทย์หนุ่มซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มกรอบหน้า รินกัดฟันแน่น ความทรงจำเรื่องพี่ชายในโครงการทดลองฉายวาบเข้ามาในหัว เธอเคยสูญเสียคนสำคัญไปเพราะความลังเลครั้งหนึ่ง และเธอสาบานกับตัวเองว่าจะไม่มีวันปล่อยให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยที่นี่ “ทำ! ฉันจะรับดาเมจเอง! ถ้านายไม่ทำตอนนี้ พวกเราทุกคนที่เหลืออยู่จะตายกันหมด!” “แต่มันหมายถึงสถานะ ‘ผู้กล้าที่ถูกลืม’ จะทำงานนะ!” คานส์ตวาดกลับ ดวงตาของเขาฉายแววเจ็บปวด “พวกเราจะเสียค่าประสบการณ์ทั้งหมดที่สะสมมาในเลเวลนี้... และไอเทมคลาส S ที่นายตามหามาตลอดสามเดือนจะถูกลบออกจากกระเป๋า!” ความเงียบงันปกคลุมไปชั่วขณะท่ามกลางเสียงคำรามของบอส รินรู้ดีว่าคานส์พูดถูก การแลกเปลี่ยนครั้งนี้มันแพงเกินกว่าที่ใครจะรับไหว แต่มันคือทางรอดเดียวของกิลด์ “ชีวิตคนมีค่ามากกว่าข้อมูลในเกม... และฉันเชื่อใจนาย คานส์” รินกล่าวเสียงเรียบ แต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยวที่สั่นสะเทือนหัวใจคู่หู “เริ่มเดี๋ยวนี้!” คานส์เม้มปากแน่น เขาไม่ได้โต้ตอบอะไรอีกต่อไป ชายหนุ่มปักไม้เท้าลงบนพื้นดินที่แตกร้าว วงเวทสีฟ้าสว่างวาบขึ้นรอบตัวเขาก่อนจะขยายตัวเป็นโดมโปร่งแสงมหาศาล ความกดอากาศในห้องโถงพุ่งสูงจนรินรู้สึกเหมือนกระดูกซี่โครงจะแหลกละเอียด บอสร่างทมิฬพุ่งเข้าใส่โล่เวทมนตร์ด้วยความเร็วที่เหนือขีดจำกัดของระบบ *ตึง! ตึง! ตึง!* เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว รินพุ่งตัวออกไปขวางหน้าโล่ เธอร่ายเวท ‘โล่ศักดิ์สิทธิ์ไร้รูป’ ซ้อนทับเพื่อผ่อนแรงปะทะ ร่างของเธอถูกแรงกระแทกจากบอสเหวี่ยงกระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำจนเลือดสีแดงสดพุ่งทะลักออกจากปาก [คำเตือนจากระบบ: ค่าพลังชีวิตของท่านอยู่ในระดับวิกฤต!] [คำเตือนจากระบบ: เกราะป้องกันมิติถูกทำลาย! ผู้เล่น ‘ริน’ สูญเสียสถานะ ‘ทายาทผู้กุมกุญแจ’!] [คำเตือนจากระบบ: ไอเทม ‘คัมภีร์แห่งบรรพชน’ ถูกลบออกจากระบบตามเงื่อนไขการสูญเสีย!] เสียงประกาศจากระบบดังก้องในโสตประสาท แต่มันกลับเงียบงันสำหรับริน ความเจ็บปวดทางกายไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่เธอเห็นคือคานส์ที่ล้มทรุดลงไปกับพื้นหลังจากเวทมนตร์มหาศาลถูกใช้ออกไปจนหมดแรง ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบเข้าปกคลุมหลังจากการระเบิดสิ้นสุดลง ร่างบอสทมิฬกลับไม่ได้สลายไปอย่างที่ควรจะเป็น มันหยุดนิ่ง ก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นเงาสะท้อนของตัวรินเองที่ถือไม้คทาเปื้อนเลือด รินลุกขึ้นยืนด้วยความทุลักทุเล มือซ้ายกุมสีข้างที่บาดเจ็บ สายตามองดูเงาร่างที่เหมือนตัวเองราวกับแกะ “ไม่ใช่แค่บทลงโทษ... แต่มันคือกราฟฟิกจำลองการต่อสู้ที่คัดลอกทักษะของฉันไป?” “ริน... หนีไป...” เสียงคานส์แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน รินไม่ฟัง เธอกระชับคทาแน่น แม้สถานะจะหายไป แม้ไอเทมจะถูกลบ แต่หัวใจของพรีสต์สายลุยยังคงเต้นแรงอยู่ ทันใดนั้น หน้าจอระบบสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาเบื้องหน้าของเธอ ไม่ใช่แค่ข้อความแจ้งเตือนธรรมดา แต่มันคือหน้าต่างภารกิจที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน [ภารกิจระดับ SSS ปรากฏ: ‘ผู้ถูกเลือกในเงามืด’ - ในเมื่อท่านสละซึ่งตัวตนเพื่อปกป้องมิตรภาพ ระบบจึงมอบโอกาสสุดท้ายให้ท่านเลือกระหว่าง... การสังเวยจิตวิญญาณแห่งเพื่อนเพื่อก้าวข้ามขีดจำกัด หรือการยอมรับความพ่ายแพ้เพื่อกู้คืนสิ่งที่เสียไป] เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนดังขึ้นจากเงามืดด้านหลังบอส รินเบิกตากว้างเมื่อเห็นบุคคลที่ก้าวออกมา... มันไม่ใช่ NPC ไม่ใช่สัตว์อสูร แต่เป็นร่างที่คุ้นเคยในชุดเกราะสีดำทมิฬที่ดูเหมือน ‘พี่ชาย’ ของเธอไม่มีผิดเพี้ยน! รินตัวแข็งทื่อ หัวใจหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่ม เสียงของชายปริศนาที่ขยับกายเข้ามาใกล้พร้อมดาบที่ง้างขึ้นสูงทำให้โลกทั้งใบของเธอหยุดหมุน “พี่... พี่จริงๆ เหรอคะ?” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้พรีสต์สายลุยของเรามา ณ ที่นี้นะคะ