ชัยชนะเล็กๆ

หน้าจอโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานกระจกใสสั่นครืดคราดติดต่อกันจนแทบจะกระโดดลงไปนอนบนพื้น พายไม่ได้แม้แต่จะชายตามองมันด้วยซ้ำ เธอยกปลายนิ้วขึ้นเคาะโต๊ะทำงานเป็นจังหวะเพลงร็อกสามช่าเบาๆ สายตาคมกริบกวาดมองเอกสารหลักฐานชิ้นสุดท้ายในแฟ้มสีน้ำเงินเข้มด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจระดับสิบ "ร้อยล้านเหรอคะ? ช่างกล้าเล่นใหญ่เสียจริง แต่เสียดาย... ทางนี้มีหลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีลับของคณะกรรมการตรวจสอบภายในชุดนั้นครบทุกสตางค์แล้วค่ะ คุณรินรดา" พายเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตรงข้าม รินรดายืนกอดอกพิงขอบกระจกห้องทำงาน วิศวกรสาวคนเก่งขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าสวยเฉียบยังคงความเย็นชาตามวิสัย แต่ดวงตากลมโตคู่นั้นกลับไหววูบด้วยความเคร่งเครียดที่สะสมมาตลอดสามสิบนาทีเต็มตั้งแต่ข่าววิ่งเข้าชนหน้าหนึ่ง "อย่ามาทำเป็นใจเย็นนะคะ พาย" รินรดาเดินเข้าประชิดตัวอีกฝ่ายด้วยฝีเท้าหนักแน่น "ชื่อคนเซอนุมัติคนสุดท้ายในเอกสารชุดนั้นคือคุณกับฉัน ถ้า ป.ป.ช. รับเรื่องและออกหมายเรียกพรุ่งนี้เช้า ต่อให้เรามีหลักฐานแก้ตัว แต่ชื่อเสียงของโปรเจกต์นี้พังยับเยินก่อนสร้างเสร็จแน่ๆ" "ก็ปล่อยให้มันพังไปสิคะ ถ้าหมายถึงโปรเจกต์เน่าๆ ของพวกคนเก่าคนแก่ในบริษัทน่ะ" พายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขยับเข้าไปใกล้จนช่องว่างระหว่างเธอกับรินรดาลดลงเหลือแค่คืบเดียว กลิ่นน้ำหอมกลิ่นวานิลลาเจือกลิ่นฝนจางๆ จากตัวพายลอยวนอยู่ปลายจมูกของคนเจ้าระเบียบ "แต่โปรเจกต์ *‘เซฟโซน’* ของเราสองคน... ฝันไปเถอะค่ะว่าจะยอมให้ใครมาพังมันง่ายๆ" รินรดาชะงักไปชั่วขณะ ปลายจมูกของเธอเกือบจะชนเข้ากับปลายจมูกของอีกฝ่ายอยู่แล้วหากเธอไม่เอนตัวถอยหลังหนีเล็กน้อย ดวงตาคู่คมดุจกวางสาวตื่นตระหนกหลบสายตาพูดยาก พายมักจะเป็นแบบนี้เสมอ ในยามที่สถานการณ์วิกฤตจนคนอื่นสติแตก ผู้หญิงคนนี้กลับยิ่งทวีความดุดันและมีเสน่ห์เย้ายวนใจอย่างไร้เหตุผล "ถอยไปเลยค่ะ คุณพาย ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเล่นลิ้นนะ" รินรดาเอ็ดเสียงเขียว พยายามดึงสติกลับมาที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ตอนนี้ คิน เพื่อนสนิทสายไอทีตัวแสบกำลังวิดีโอคอลค้างไว้ *(เฮ้ยๆ สองสาว! เลิกสวีทหน้าจอแล้วฟังทางนี้ก่อน)* เสียงของคินดังแทรกขึ้นมาจากลำโพงมือถือ ท่าทางกระزอชื่อกระซาร์หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ห้องเซิร์ฟเวอร์ดูร้อนรนจนเหงื่อท่วมหน้า *(ฉันเพิ่งเจาะเข้าระบบหลังบ้านของแผนกตรวจสอบภายใน... รู้ไหมว่าใครเป็นคนกดปุ่มส่งเอกสารชุดนั้นให้ ป.ป.ช. ตอนตีสามครึ่ง?)* รินรดาหันขวับทันที "ใคร?" *(รองกรรมการผู้จัดการฝ่ายบริหาร... คุณกิตติค่ะ!)* คินเฉลยด้วยน้ำเสียงสะใจ *(ตาแก่คนนั้นกลัวว่าถ้าพวกเธอสองคนสร้างโปรเจกต์นี้สำเร็จตามกำหนด บอร์ดบริหารจะยกเลิกตำแหน่งของเขาแล้วดันพวกเธอขึ้นไปแทน แกก็เลยเล่นสกปรกปล่อยข่าวปลอมเตะตัดขา แต่ความซวยคือ แกดันลืมลบไฟล์บันทึกการแก้ไขเอกสาร (Log file) ทิ้งไว้ในเซิร์ฟเวอร์กลาง ฉันก๊อปปี้หลักฐานดิจิทัลทั้งหมดเก็บไว้หมดแล้ว เตรียมตัวรับบทฮีโร่กู้โลกได้เลยค่ะคุณริน!)* รินรดาผ่อนลมหายใจยาวเหยียด ความตึงเครียดที่เกาะกุมหัวใจมาตลอดคืนคลายลงในพริบตา เธอยกมือขึ้นเสยผมปรกหน้าผากอย่างโล่งอก ก่อนจะหันกลับมามองพายที่ยืนกอดอกยิ้มกริ่มรออยู่ก่อนแล้ว "เห็นไหมคะ?" พายเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงความร้ายกาจ "บอกแล้วว่าแมวขโมยอย่างคุณกิตติไม่มีทางชนะสุนัขจิ้งจอกอย่างฉัน... และไม่มีทางชนะวิศวกรคนเก่งของคุณรินหรอกค่ะ" "ใครเป็นคนของคุณกันคะ อย่ามาพูดจาเลอะเทอะนะ" รินรดาบลัฟกลับทันควัน ใบหน้าขาวเนียนเริ่มขึ้นสีแดงเรื่ออย่างปิดไม่มิด แม้จะพยายามปั้นปึงใส่แค่ไหน แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นแรงเสียจนกลัวว่าคนตรงข้ามจะได้ยิน "ปากแข็งจังนะคะ" พายหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ก่อนจะฉวยจังหวะที่รินรดากำลังตั้งตัวไม่ทัน เอื้อมมือไปคว้าข้อมือเรียวเล็กนั้นไว้แล้วดึงเข้ามาประชิดตัวจนแผ่นหลังบางแนบติดกับขอบโต๊ะทำงาน "แต่เมื่อกี้ตอนที่เครียดๆ ฉันเห็นคุณรินแอบมองปากฉันด้วย... จริงไหมคะ?" "คุณพาย! นิสัยไม่ดีเลยนะ!" รินรดาหน้าแดงซ่านจนลามไปถึงใบหู เธอใช้มืออีกข้างดันไหล่ลาดของอีกฝ่ายให้ออกห่าง แต่พายกลับยิ่งโน้มตัวลงมาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้มจนขนลุกซู่ เคมีที่ประทุขึ้นท่ามกลางวิกฤตทำให้ห้องทำงานกระจกใสกลายเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่ร้อนระอุขึ้นมาทันตาเห็น จังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่บานประตูไม้สักจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ต้องรออนุญาต "คุณรินรดาครับ! คุณพาย! บอร์ดบริหารเรียกประชุมด่วนที่สุดตอนนี้เลยครับ! ท่านประธานบอกว่า..." พายถอยหลังกลับไปยืนเว้นระยะห่างอย่างรวดเร็วด้วยความเสียดาย รินรดารีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยเป็นระเบียบภายในเสี้ยววินาที แต่ทว่า... ประโยคถัดมาของผู้ช่วยหนุ่มที่ยืนหอบแฮกอยู่หน้าประตู กลับทำให้ลมหายใจของทั้งคู่สะดุดกึก และทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของพายแข็งค้างไปในทันที "ท่านประธานบอกว่า... มีแขกคนสำคัญมารอพบพวกคุณสองคนในห้องประชุม... และแขกคนนั้นคือ *'อดีตคู่หมั้น'* ของคุณรินรดา ที่เพิ่งบินตรงมาจากนิวยอร์กครับ!" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเติมกำลังใจให้ยัยวิศวกรสายดิ่งและยัยตัวแสบคนนี้นะคะ บทหน้ามารอลุ้นกันค่ะว่าศึกถ่านไฟเก่าครั้งนี้จะเดือดขนาดไหน!