ปาร์ตี้หรูที่มาพร้อมการเชือดเฉือน

เสียงปรบมือเกรียวกราวในห้องจัดเลี้ยงหรูระดับเจ็ดดาวดังขึ้นพร้อมกับเสียงดนตรีคลาสสิกคลอเบา ๆ แชมเปญราคาแพงถูกรินลงในแก้วทรงสูงท่ามกลางรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเหล่าไฮโซผู้ทรงอิทธิพล แต่สำหรับลินินแล้ว บรรยากาศแสนหรูหราเหล่านี้เป็นเพียงฉากละครฉากหนึ่งที่กำลังรอวันพังทลายลงมาด้วยน้ำมือของเธอเอง ชุดราตรีผ้าไหมสีมรกตเข้ารูปขับผิวให้ผุดผ่องจนกลบรัศมีของใครหลายคนในงาน ลินินกวาดสายตามองไปเบื้องหน้า ที่ซึ่งนลินดา นางเอกโลกสวยผู้เคยเหยียบย่ำเธอในอดีตกำลังยืนรับคำชมจากบรรดานักลงทุนด้วยรอยยิ้มแสนหวานและหยาดน้ำตาแห่งความปลอมเปลือก "ขอบพระคุณทุกท่านนะคะที่เมตตานลินดาและบริษัทนลินดา กรุ๊ป... พวกเราสัญญาว่าจะนำพาความเติบโตมาสู่ผู้ถือหุ้นทุกท่านค่ะ" เสียงหวานหยดย้อยที่เคลือบยาพิษนั้นเรียกเสียงปรบมือได้อีกระลอก ลินินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววเย้ยหยันขณะจิบแชมเปญในมือช้า ๆ ร่างสูงสง่าของคิรากรที่ยืนเคียงข้างขยับเข้าใกล้ มือหนาวางลงบนเอวคืบอย่างให้เกียรติ สัมผัสอุ่นซ่านผ่านเนื้อผ้าทำให้ลินินหันไปสบตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความมั่น and ความเชื่อใจ "ดูเหมือนแม่นางเอกของเราจะแสดงละครได้แนบเนียนขึ้นทุกวันนะคะ" คิรากรกระซิบเสียงทุ้มต่ำข้างใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านเส้นผม ทำให้หัวใจของลินินกระตุกวูบเล็กน้อย แต่นางร้ายอย่างเธอไม่มีเวลามาเขินอายในเรื่องไร้สาระ "ละครฉากนี้ลงทุนไปเยอะค่ะคุณคิรากร แต่รับรองว่าตอนจบ... จะเจ็บปวดจนลืมไม่ลงเลยทีเดียว" ลินินตอบกลับด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์ที่ซ่อนความร้ายกาจไว้เต็มเปี่ยม ระบบอัจฉริยะในหัวของลินินส่งเสียงแจ้งเตือนเบา ๆ พร้อมข้อมูลลับมหาศาลที่ถูกดาวน์โหลดตรงเข้าสู่จอภาพโฮโลแกรมส่วนตัว ตัวเลขบัญชีสีแดงฉานและการทุจริตยักยอกเงินของตระกูลนลินดากำลังปรากฏขึ้นทีละบรรทัด พร้อมหลักฐานการฟอกเงินผ่านบริษัทนอมินีที่แน่นหนาเสียจนดิ้นไม่หลุด จังหวะนั้นเอง นลินดาพร้อมด้วยบิดาผู้เป็นประธานบริษัทก็เดินเข้ามาหาทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มเสแสร้ง "คุณลินินคะ ไม่นึกเลยว่าจะมาร่วมงานเปิดตัวโครงการใหม่ของเราได้... ดีใจจังค่ะที่คุณยังพอมีเวลาว่างจากงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคุณ" นลินดาจงใจใช้คำพูดเหน็บแนมเพื่อตอกย้ำว่าบริษัทสตาร์ทอัพของลินินเป็นเพียงแค่บริษัทกระจอก ๆ ในสายตาของมหาเศรษฐี บรรยากาศรอบข้างเริ่มเงียบลง สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่การปะทะคารมระหว่างสองสาวผู้ทรงอิทธิพลของงาน ลินินวางแก้วแชมเปญลงบนถาดของบริกรที่เดินผ่านอย่างใจเย็น เธอเงยหน้าขึ้นสบตานลินดาตรง ๆ รอยยิ้มบนใบหน้าสวยคมไม่ได้ลดความน่ากลัวลงเลยแม้แต่น้อย กลับยิ่งทำให้คู่สนทนารู้สึกหนสันหลังวาบอย่างประหลาด "งานเล็ก ๆ ของฉันอาจจะมูลค่าไม่เท่าโปรเจกต์ร้อยล้านของคุณนลินดาก็ จริงค่ะ..." ลินินเว้นจังหวะ ปล่อยให้ความเงียบสร้างความอึดอัด ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือน "แต่ทว่า... งานเล็ก ๆ ของฉัน ไม่ได้สร้างมาจากเงินที่ยักยอกมาจากกระเป๋าของผู้ถือหุ้นตาดำ ๆ หรอกนะคะ" สิ้นคำพูดนั้น สีหน้าของประธานตระกูลนลินดาเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในทันที นลินดาเบิกตากว้าง รอยยิ้มบนหน้าแข็งค้าง "คุณลินิน! พูดจาเหลวไหลอะไร ออกมาโวยวายแบบนี้เพราะอิจฉาความสำเร็จของเราสินะคะ!" นลินดาพยายามกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกด้วยการบีบน้ำตาเรียกคะแนนความน่าสงสารตามสไตล์เดิม "อิจฉาเหรอคะ?" ลินินหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เธอหันไปพยักหน้าให้คิรากร ชายหนุ่มกดปุ่มรีโมทในมือ ส่งสัญญาณให้จอภาพ LED ขนาดยักษ์ด้านหลังเวทีหลักของงานเปลี่ยนภาพจากโลโก้บริษัทนลินดา กลายเป็นเอกสารบัญชีลับและเส้นทางการเงินสีดำที่ถูกเปิดเผยต่อหน้าแขกเหรื่อหลายร้อยชีวิตในห้องโถง เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันทีเมื่อตัวเลขความเสียหายหลักหมื่นล้านปรากฏหราพร้อมชื่อของผู้บริหารตระกูลนลินดาเซ็นกำกับอย่างชัดเจน "หลักฐานมัดตัวแน่นขนาดนี้ ยังจะบอกว่าฉันใส่ร้ายอีกไหมคะ คุณนลินดาคนสวย?" ลินินก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว ส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดัง *กริ๊บ... กริ๊บ...* ราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่ความพินาศ นลินดากรีดร้องออกมาด้วยความสติหลุด ทรุดตัวลงไปกองกับพื้นต่อหน้าแขกเหรื่อผู้ทรงเกียรติ ขณะที่บิดาของเธอพยายามจะวิ่งหนีแต่ถูกบอดี้การ์ดร่างยักษ์ของคิรากรสกัดเอาไว้ได้อย่างทันท่วงที ลินินยืนมองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยแววตาเรียบเฉย เงินหมื่นล้านในพอร์ตหุ้นของเธอไม่ได้มีไว้แค่สะสมความมั่งคั่ง แต่มันคืออำนาจที่จะบดขยี้ใครก็ตามที่บังaอาจมาหาเรื่องเธอก่อน ทว่า ในวินาทีที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับความฉิบหายของตระกูลนลินดา ประตูห้องจัดเลี้ยงบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากต่างประเทศที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมาเยือน ชายคนนั้นกวาดสายตานิ่งสนิทมาที่ลินิน ก่อนจะยกมุมปากขึ้นยิ้มแล้วเอ่ยชื่อที่ทำให้ลมหายใจของคิรากรสะดุดกึกในทันที! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" มาโดยตลอดนะคะ!