วินาศสันตะโรที่คาดไม่ถึง

"ฉันให้เวลาพวกคุณอีกแค่สามวินาทีในการเลือก... ระหว่างเซ็นใบยอมจำนน หรือจะปล่อยให้หุ้นในมือกลายเป็นเศษกระดาษที่ไม่มีใครแม้แต่จะชายตาแลดีล่ะคะ?" น้ำเสียงหวานใสทว่าเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกของลินิน ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของตระกูลวรากร บรรยากาศภายในห้องอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมตามขมับของบรรดาผู้บริหารรุ่นลายครามที่เคยผยองพองขนใส่เธอเมื่อหลายเดือนก่อน นลินดาที่นั่งอยู่มุมห้อง หน้าซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย ดวงตากลมโตที่เคยใช้เรียกคะแนนความน่าสงสารจากคนรอบข้าง ตอนนี้แดงก่ำด้วยความคับแค้นใจ มือเรียวเล็กจิกเข้าหากันจนเล็บแทบจะจิกเนื้อ ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเมื่อตระหนักได้ว่า... ผู้หญิงคนที่พวกเธอเคยเหยียบย่ำและหัวเยาะเย้ยหยันว่าเป็นแค่นางร้ายตกอับ บัดนี้ได้กลายเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ที่มีอำนาจชี้เป็นชี้ตายบริษัทของพวกเธอได้เพียงแค่ปลายนิ้ว "เป็นไปไม่ได้! เป็นไปได้ยังไงกัน..." นลินดาพึมพำกับตัวเองด้วยความสติหลุด เสียงของเธอลอดไรฟันออกมาอย่างแหบแห้ง "เงินหมื่นล้านนั่น... แกไปเอามาจากไหน! แกมันก็แค่ผู้หญิงที่ถูกเฉดหัวออกจากตระกูลไม่ใช่หรือไง!" ลินินหัวנסเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มมุมปากของเธองดงามเย้ายวนแต่ทว่าอาบยาพิษ ดวงตาคู่คมกวาดตามองหน้าอดีตคู่หมั้นและพวกพ้องที่เคยร่วมหัวจมท้ายกันกลั่นแกล้งเธออย่างสมเพชเวทนา "โลกนี้น่ะ... หมุนด้วยเงินตราและความสามารถค่ะคุณนลินดา ไม่ใช่ด้วยน้ำตาปลอมๆ กับคำพูดสวยหรูที่กลกลวงไปวันๆ" ลินินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดสูดเข้ารูปสีขาวสะอาดตาขับเน้นทรวดทรงและออร่าแห่งความทรงอำนาจให้เด่นชัดขึ้นไปอีกขั้น เธอก้าวเท้าช้าๆ เข้าไปใกล้โต๊ะประชุมประธาน ก่อนจะวางเอกสารกองโตทับลงบนโฉนดและสัญญาจำนองที่พวกเขากำลังดิ้นรนหาทางออก เสียงกระดาษกระทบพื้นโต๊ะดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบงัน คิรากรที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ตัวใหญ่ริมหน้าต่าง ส่งสายตาพินิจพิเคราะห์และเปี่ยมด้วยความหลงใหลมาที่ภรรยาของตน ชายหนุ่มไม่ได้เอ่ยปากแทรกแซงปล่อยให้ลินินได้ประกาศศักดาความยิ่งใหญ่ตามใจชอบ เพราะเขารู้ดีว่า... นี่คือการชำระแค้นที่หวานหอมที่สุด และลินินในเวอร์ชันนักลงทุนสาวพอร์ตหมื่นล้านคนนี้ มีเสน่ห์จนเขาละสายตาไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว "เลือกเอาค่ะ" ลินินโน้มตัวลงเล็กน้อย มือเรียวแตะบนขอบโต๊ะประชุม ดวงตาคู่สวยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของประธานกรรมการชราที่นั่งคอตก "จะเซ็นตอนนี้แล้วเหลือศักดิ์ศรีเอาไว้ตั้งบริษัทใหม่ หรือจะรอให้ฉันกว้านซื้อหุ้นที่เหลือทั้งหมด แล้วเขี่ยพวกคุณออกไปอย่างไร้ที่ยืนแม้แต่แผ่นดินจะกลบหน้า" ความกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่บอร์ดบริหารจนแทบทรุด ประธานชรามือสั่นเทาหยิบปากกาขึ้นมาด้วยความลังเล ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของธุรกิจ แต่มันคือการตบหน้าที่ดังสนั่นจนชาไปทั้งหน้า ยิ่งนึกถึงภาพที่ตัวเองเคยหัวเราะเยาะลินินในวันที่เธอไม่มีอะไร ยิ่งทำให้ความรู้สึกอัปยศพุ่งทะยานจนแทบกระอักเลือด ครูด... เสียงเก้าอี้ถูกดันถอยหลังอย่างแรง นลินดาโพล่งลุกขึ้นยืนด้วยความสติแตก น้ำตาเอ่อคลอเบ้าแต่ไม่มีใครเห็นใจ เธอยกนิ้วสั่นเทาชี้หน้าลินิน "แกมันปีศาจ! แกจงใจทำลายพวกเรา!" "ผิดแล้วค่ะ" ลินินสวนกลับทันควัน น้ำเสียงราบเรียบแต่น่าเกรงขาม "ฉันไม่ได้ทำลายพวกคุณ... ฉันแค่กำลังทวงคืนในสิ่งที่พวกคุณเคยปล้นไปต่างหากล่ะคะ" สิ้นคำพูดของลินิน ประธานชราก็หลับตาลงอย่างจำนน เขาจรดปากกาเซ็นลงบนเอกสารยอมจำนนด้วยมือที่สั่นระริก เสียงหมึกซึมลงบนกระดาษเปรียบเสมือนเสียงระฆังฝังกลบอนาคตของตระกูลวรากรอย่างถาวร นลินดากรيدลั่นห้องด้วยความสิ้นหวัง ก่อนจะทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นพรมอย่างไร้เรี่ยวแรง ภาพนางเอกผู้แสนดีในอดีตพังทลายไม่เหลือชิ้นดี เหลือเพียงหญิงสาวผู้พ่ายแพ้ที่กำลังก้มกราบแทบเท้าโชคชะตา ลินินมองภาพนั้นด้วยแววตาไร้ความรู้สึก เธอหันหลังกลับเดินไปหาคิรากรที่ลุกขึ้นยืนรอรับด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ชายหนุ่มยื่นมือหนามาโอบเอวบางของเธอไว้แน่นอย่างภาคภูมิใจ แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบสงบกำลังจะกลับคืนมา เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของคิรากรก็ดังขึ้น "ติ๊ด-ติ๊ด!" ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย หยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาดู เพียงแค่กวาดสายตาผ่านหน้าจอเพียงแวบเดียว รอยยิ้มมุมปากของคิรากรก็แข็งค้าง แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดอย่างฉับพลัน "มีอะไรเหรอคะ?" ลินินถามด้วยความสงสัย สัมผัสได้ถึงบรรยากาศรอบตัวที่เปลี่ยนไป คิรากรเงยหน้าขึ้นสบตาเภอ ชายหนุ่มไม่ได้ตอบคำถามทันที แต่หันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ในห้องประชุมที่จู่ๆ ก็เกิดสัญญาณรบกวน หน้าจอสีดำมืดสนิทก่อนจะปรากฏข้อความตัวอักษรสีแดงฉานขึ้นมาทีละตัว... *“ยินดีด้วยกับการซื้อกิจการ... แต่เกมพันล้านของพวกคุณ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นในบัญชีลับที่กำลังจะถูกลบ”* หัวใจของลินินกระตุกวูบ ท่ามกลางความตกตะลึงที่ยังไม่ทันจางหาย ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดของใครบางคนที่พวกเธอคาดไม่ถึงที่สุด... คนที่ควรจะตายไปจากเกมนี้นานแล้ว! (โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" มาโดยตลอดนะคะ!)