สืบสาวราวเรื่องในตระกูลพระเอก

แฟ้มเอกสารงบการเงินสีน้ำตาลเข้มถูกกระแทกลงบนโต๊ะไม้สักทองเสียงดังสนั่น จนแก้วกาแฟเซรามิกราคาแพงบนโต๊ะสะเทือนจนของเหลวสีเข้มกระฉอกออกมาปริ่มขอบ "นายจะปล่อยให้บริษัทปู่สะสมมาสามสิบปีพังคามือพวกมันอย่างนั้นเหรอ คิรากร!" เสียงทุ้มต่ำแต่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดของอาแท้ๆ ของคิรากรดังสะท้อนไปทั่วห้องประชุมใหญ่ที่ตอนนี้เหลือเพียงความเงียบงัดข้อ คิรากรนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ ใบหน้าคมสันเรียบนิ่งไร้ร่องรอยความตื่นตระหนก แม้ว่าสถานการณ์เบื้องหน้าจะหมายถึงการสูญเสียอำนาจบริหารในกลุ่มบริษัท "คิรากร โฮลดิ้ง" ให้แก่กลุ่มทุนปริศนาที่กำลังกว้านซื้อหุ้นอย่างไร้ความปรานีก็ตาม ลินินที่ยืนกอดอกพิงผนกระจกใสบานใหญ่ มองภาพนั้นด้วยมุมปากที่ยกยดขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มของเธอบ่งบอกความเย้ยหยันต่อความไร้น้ำยาของเหล่าญาติผู้ใหญ่ที่วันๆ เอาแต่สูบเลือดสูบเนื้อบริษัท วันนี้พอเกิดวิกฤตกลับทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูม "ถ้าเสียงดังแล้วทำให้หุ้นพุ่งขึ้นได้ อาคงรวยเป็นอันดับหนึ่งของประเทศไปนานแล้วนะคะ" น้ำเสียงหวานใสแต่เชือดเฉือนบาดลึกดังขึ้น ทำให้อาผู้เกรี้ยวกราดหันขวับมามองด้วยสายตาดุดัน "เธอเป็นใคร ถึงกล้าเข้ามาสอดเรื่องภายในบริษัทเรา! นึกว่าเกาะคิรากรแล้วจะกร่างได้งั้นเหรอ นลินดาเขายังสงบเสงี่ยมเจียมตัวกว่าเธอร้อยเท่า!" สิ้นชื่อนลินดา บรรยากาศในห้องก็ยิ่งระอุขึ้นไปอีก นลินดา นางเอกโลกสวยที่คอยแต่จะทำตัวน่าสงสารเพื่อเรียกคะแนนความเห็นอกเห็นใจจากบอร์ดบริหาร ถูกหยิบยกขึ้นมาเปรียบเทียบเพื่อให้ลินินดูไร้ค่า แต่มีหรือที่ "ชาเขียวแก้วร้าย" อย่างลินินจะสะเทือนใจกับมุกตื้นๆ แบบนี้ ลินินหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ เธอเดินน่องเรียวตรงไปยังเก้าอี้ข้างกายคิรากร เอื้อมมือเรียวไปวางแตะบนบ่ากว้างของชายหนุ่มเบาๆ เป็นการส่งสัญญาณความเชื่อใจ ก่อนจะหันไปสบตากับเหล่าบอร์ดบริหารทีละคนด้วยแววตาดุดันราวกับพญาเสือดาวที่พร้อมขย้ำเหยื่อ "นลินดาที่พวกคุณเทิดทูนนักหนา ตอนนี้กำลังนั่งเซ็นเอกสารขายหุ้นล็อตสุดท้ายทิ้งในราคาถูกให้พวกกองทุนต่างชาติอยู่ต่างหากล่ะคะ..." ลินินเว้นจังหวะ ปล่อยให้ข้อมูลระเบิดลงกลางห้องประชุม "ส่วนฉัน... มาที่นี่เพื่อเอาเงินหมื่นล้านมากว้านซื้อหุ้นทั้งหมดที่พวกคุณกำลังจะเสียมันไปต่างหาก" สิ้นคำพูดนั้น เสียงฮือฮาก็ดังลั่นห้อง บอร์ดผู้เฒ่าหน้าซีดเผือด คิรากรเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวข้างกายด้วยแววตาที่ลึกล้ำและประกายความอบอุ่นวาบผ่าน นัยน์ตาคมกริบของเขาสื่อความหมายชัดเจนว่าเขาไม่เคยเลือกคนผิด "เธอกล้าพูดเกินไปหน่อยไหม! เงินหมื่นล้าน? แค่บริษัทลูกยังหาไม่ได้เลย..." อาผู้โกรธเกรี้ยวพยายามแย้งเสียงสั่น ลินินไม่ตอบโต้ด้วยวาจา เธอหยิบสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดขึ้นมา ปัดหน้าจอเพียงไม่กี่ครั้งก่อนจะวางคว่ำลงตรงหน้าประธานกรรมการบริษัท หน้าจอแสดงตัวเลขยอดเงินในพอร์ตลงทุนส่วนตัวและระบบอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับบัญชี offshore ระดับโลก ตัวเลขศูนย์เจ็ดหลักเรียงรายจนแทบจะลายตา ยอดรวมมูลค่าทรัพย์สินสุทธิทะลุหลักหมื่นล้านบาทไปไกลลิบ ลมหายใจของทุกคนในห้องสะดุดกึก ความเงียบงันเข้าปกคลุมราวกับป่าช้า ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง "บัญชีนี้จดทะเบียนในชื่อฉันเองค่ะ และตอนนี้ คำสั่งซื้อขายล็อตใหญ่เพื่อพยุงหุ้นของคิรากร โฮลดิ้ง ถูกตั้งรอไว้แล้ว... ในราคาที่พวกคุณไม่มีวันปฏิเสธ" ลินินกวาดสายตามองหน้าทีละคนอย่างเหนือกว่า "ถ้าไม่อยากกลายเป็นบุคคลล้มละลายที่ต้องเดินออกจากตึกนี้มือเปล่า ก็เตรียมตัวเงียบปาก แล้วนั่งดูวิธีที่ฉันกู้บริษัทนี้คืนมาซะนะคะ" คิรากรยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ มือหนาเอื้อมขึ้นมากุมมือเรียวของลินินไว้แน่น บีบเบาๆ เพื่อส่งผ่านความรู้สึกขอบคุณที่ลึกล้ำเกินกว่าคำพูดใดๆ ทว่า ในวินาทีที่ชัยชนะกำลังจะตกเป็นของพวกเขานั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างระหงของนลินดาในชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์ปรากฏขึ้นที่กรอบประตู ใบหน้าหวานซึ้งอาบไล้ด้วยหยาดน้ำตาคลอเบ้า แต่รอยยิ้มที่มุมปากกลับซ่อนความร้ายกาจไว้อย่างมิดชิด "พี่คิรากรคะ... อย่าหลงกลเธอนะคะ ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้รักพี่จริงหรอกค่ะ..." นลินดาปล่อยโฮออกมาเบาๆ เรียกคะแนนความน่าสงสาร "เพราะตอนนี้ ตำรวจกำลังมาที่นี่... ในข้อหาฟอกเงินและใช้บัญชีมืดกว้านซื้อหุ้นผิดกฎหมายค่ะ!" ในเสี้ยววินาทีนั้น เสียงไซเรนรถตำรวจดังสนั่นก้องมาจากเบื้องล่างตึกสูง พร้อมกับภาพเฮลิคอปเตอร์สีดำสนิทของหน่วยตรวจสอบทางการเงินที่บินวนลดระดับลงจอดบนลานดาดฟ้าตึกอย่างไม่คาดฝัน! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" มาโดยตลอดนะคะ!