การเดินทางที่แสนหวาน

"ราคาหุ้นของบริษัทคู่แข่งตกลงมาอีกสามเปอร์เซ็นต์แล้วค่ะคุณลินิน... จะให้ทางเราช้อนซื้อเพิ่มในพอร์ตส่วนตัวทั้งหมดเลยไหมคะ" เสียงรายงานสถานการณ์การเงินจากปลายสายดังขึ้นด้วยความตื่นเต้น แต่เจ้าของร่างระหงในชุดสูทผ้าไหมสีเอิร์ธโทนกลับทำเพียงจิบคราบชาเขียวมัทฉะเกรดพรีเมียมในแก้วเซรามิกราคาแพงอย่างใจเย็น ดวงตาเรียวรีคมกริบมองทัศนียภาพของกรุงเทพมหานครยามบ่ายผ่านกระจกใสบานยักษ์บนชั้นเพนต์เฮาส์หรู ลินิน วางแก้วลงบนจานรองเบาๆ ไร้ซึ่งเสียงกระทบ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่ทรงพลังจนคนฟังต้องกลั้นหายใจ "ยังค่ะ... รอให้พวกมันดิ้นรนเอาหุ้นกู้ล็อตสุดท้ายออกมาค้ำประกันก่อน แล้วค่อยกวาดซื้อรวดเดียวให้เกลี้ยงกระดาน คราวนี้ล่ะค่ะ ต่อให้นลินดาเอาคราบน้ำตาจอมปลอมมาอ้อนวอนขอความเห็นใจจากใคร ก็ไม่มีใครช่วยกอบกู้ซากปรักหักพังนั่นได้อีกแล้ว" รอยยิ้มมุมปากของนางร้ายที่กลับใจช่างงดงามและเยือกเย็นจนน่าขนลุก ระบบอัจฉริยะในหัวส่งเสียงแจ้งเตือนสถานะความมั่งคั่งที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งเดียวที่ดึงดูดสายตาของลินินในเวลานี้ เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับสัมผัสอบอุ่นจากอ้อมแขนแกร่งที่สวมกอดเอวบางไว้หลวมๆ คิรากร ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลและกุมบังเหียนอาณาจักรธุรกิจยักษ์ใหญ่ ซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่ของเธออย่างถือวิสาสะ ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่แถวต้นคอระหง ทำให้หัวใจที่เคยด้านชาและเต้นเพื่อผลประโยชน์ของลินินเกิดอาการกระตุกวูบอย่างห้ามไม่อยู่ "มัวแต่มองกราฟหุ้นจนลืมสามีคนนี้ไปแล้วหรือไงคะ..." เสียงทุ้มต่ำกระซิบแผ่วเบาข้างใบหู พร้อมกับนิ้วเรียวที่เกลี่ยปอยผมลอนสลวยของเธออย่างเบามือ ลินินเอียงคอมองค้อนคนฉวยโอกาสเล็กน้อย แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มขึ้นอย่างอดไม่ได้ "ฉันกำลังบริหารเงินหมื่นล้านเพื่ออนาคตของเราต่างหากค่ะคุณคิรากร... อีกอย่าง หุ้นตัวนี้ไม่ได้มีไว้แค่ทำกำไร แต่มันคือของขวัญราคาแพงที่ฉันตั้งใจจะเอาไปตบหน้าพวกที่เคยเหยียบย่ำเราต่างหากล่ะคะ" ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับคิรากรไม่ได้เริ่มต้นจากความหวานเลี่ยนชวนฝัน ทว่ามันถูกถักทอขึ้นจากผลประโยชน์ ความเข้าใจ และความไว้วางใจที่ยอมแลกด้วยเลือดเนื้อและหยาดเหงื่อ ในวันที่ลินินไม่มีแม้แต่เศษเงินติดตัว มีเพียงคิรากรนี่แหละที่ยืนหยัดเคียงข้าง แม้ในยามที่โลกทั้งใบหันหลังให้ และบัดนี้ เมื่อพวกเขากุมอำนาจทางการเงินไว้ในกำมือ ความหวานที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็นจึงค่อยๆ ผลิบานอย่างช้าๆ ทว่ามั่นคง ชายหนุ่มกระชับกอดให้แน่นขึ้น ราวกับต้องการยืนยันว่าผู้หญิงที่ฉลาดเป็นกรดและเด็ดเดี่ยวคนนี้เป็นของเขาอย่างแท้จริง สายตาคมกริบของคิรากรทอดมองหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงพอร์ตหุ้นมูลค่ามหาศาลสลับกับใบหน้าสวยเฉี่ยวของภรรยา "คุณอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหม... สำหรับชัยชนะในครั้งนี้" คิรากรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ดวงตาคู่นั้นพราวระยับด้วยประกายความรักที่ซ่อนอยู่ใต้ความนิ่งขรึม ลินินหัวเราะในลำคอเบาๆ หันตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขา สองมือเรียววางทบลงบนบ่ากว้างของชายหนุ่ม ดวงตากลมโตสบประสานกับนัยน์ตาคมอย่างไม่เกรงกลัว "สิ่งที่ฉันอยากได้ตอนนี้... ไม่ใช่เครื่องเพชรหรืออสังหาริมทรัพย์ราคาแพงหรอกค่ะคุณคิรากร แต่ฉันอยากเห็นสีหน้าของนลินดาตอนที่รู้ว่าบริษัทที่พ่อของเธอภาคนักหนานั้น กลายเป็นกรรมสิทธิ์ของฉันแบบเบ็ดเสร็จต่างหากล่ะคะ" รอยยิ้มของคิรากรกว้างขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่งและมีเพียงลินินเท่านั้นที่ได้รับสิทธิ์นั้น "ตามใจคุณทุกอย่างค่ะ... อยากได้อะไร จัดการได้เลย เงินในบัญชีของผมก็คือเงินของคุณ และเงินของคุณก็คืออำนาจที่จะทำลายใครก็ได้ตามใจชอบ" คำพูดสายเปย์ที่แสนจะเผด็จการแต่น่าฟังนั้น ทำให้ลินินอดไม่ได้ที่จะโน้มใบเข้าไปใกล้ แล้วกดจริมฝีปากลงบนริมฝีปากหนาอย่างรวดเร็วเพื่อเป็นรางวัล บรรยากาศในห้องเพนต์เฮาส์อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความสำเร็จและเคมีที่ดึงดูดกันอย่างรุนแรง ท่ามกลางผลประโยชน์มหาศาลและความสัมพันธ์ที่ก้าวล้ำไปอีกขั้น พวกเขาทั้งคู่คือคู่แท้ที่สร้างขึ้นมาเพื่อกวาดล้างศัตรูและครองความยิ่งใหญ่ร่วมกัน ทว่า ในขณะที่ความเงียบสงบอันแสนหวานกำลังโอบล้อมคนทั้งคู่ เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของลินินก็แผדเสียงกรีดร้องทำลายบรรยากาศขึ้นอย่างกะทันหัน หน้าจอแสดงชื่อเบอร์แปลกที่ไม่เคยบันทึกไว้ แต่รหัสพื้นที่และสัญญาณเตือนฉุกเฉินจากระบบอัจฉริยะกลับพุ่งสูงขึ้นสีแดงฉานทันทีที่สายถูกเชื่อมต่อ ลินินขมวดคิ้วเล็กน้อย กดรับสายโดยเปิดสปีกเกอร์โฟนให้คิรากรได้ยินร่วมกัน *(“คุณลินินคะ... รีบลงมาดูที่ล็อบบี้ด้านล่างด่วนเลยค่ะ! ตอนนี้มีแขกไม่ได้รับเชิญคนหนึ่งกำลังอาละวาดบอกว่าคุณคือคนที่แยบย้ายทุกอย่างไปจากเธอ... และเธอกำลังถือเอกสารสำคัญที่อ้างว่าเป็นพินัยกรรมฉบับจริงของคุณพ่อคุณค่ะ!”)* เสียงของพนักงานต้อนรับสาวสั่นเครือด้วยความตื่นตระหนก ลินินชะงักไปนิดดวงตาคู่สวยหรี่แคบลงทันที รอยยิ้มเยือกเย็นผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้งในขณะที่คิรากรขบกรามแน่นด้วยความไม่พอใจ (ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" มาโดยตลอดนะคะ!)