คิรากรยื่นข้อเสนอ

เสียงถ้วยพอร์ซเลนสีขาวกระทบลงบนจานรองแก้วกระจกใสในห้องรับรองวีไอพีชั้นบนสุดของโรงแรมหรูใจกลางเมืองดัง *กริ๊ง* เบาๆ ทว่ากลับดังก้องกังวานชัดเจนท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบและกดดัน ลินินไม่ได้แม้แต่จะชายตาแลเครื่องดื่มราคาแพงลิบลิ่วตรงหน้า ปลายนิ้วเรียวสวยภายใต้ถุงมือหนังแก้วสีดำยังคงเคาะเบาๆ บนหน้าจอแท็บเล็ตแสดงผลพอร์ตหุ้นมูลค่าหมื่นล้าน ตัวเลขสีเขียวพุ่งทะยานขึ้นลงราวกับคลื่นใต้น้ำที่กำลังซัดสาดอย่างบ้าคลั่งในตลาดทุน โลกทั้งใบในสายตาของเธอตอนนี้มีค่าแค่ตัวเลขและผลกำไร ไม่ใช่เกมการเมืองน้ำเน่าที่พวกชนชั้นสูงพยายามหยิบยื่นให้ "คุณดูจะมั่นใจกับหุ้นกลุ่มพลังงานสะอาดตัวนี้มากนะคะ, คุณลินิน" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดลง คิรากรเอนกายพิงพนักโซฟาหนังแท้ราคาแพfromString สวมสูทสั่งตัดเข้ารูปสีเทาเข้มไร้รอยยับ ดวงตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยประกายความสนใจที่ยากจะคาดเดา เขารู้ดีว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เข้าหาเขาต่างหวังผลประโยชน์จากอำนาจและอิทธิพลตระกูลใหญ่ แต่นางร้ายที่เพิ่งพลิกฟื้นตระกูลที่กำลังจะล้มละลายอย่างลินินกลับทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังมองเห็นเสือสาวที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อได้ทุกเมื่อ ลินินเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเยືือกเย็นและท้าทาย เธอปิดหน้าจอแท็บเล็ตฉับพลันก่อนจะประสานมือไว้บนตัก รอยยิ้มมุมปากถูกจุดขึ้นบางเบาราวกับปีศาจสาวแสนสวยที่กุมความลับของจักรวาลเอาไว้ "ความมั่นใจไม่ได้มาจากโชคชะตาหรอกค่ะ, คุณคิรากร... แต่มันมาจากกระแสเงินสดที่มากพอจะซื้อความเงียบของทุกคนในห้องนี้ต่างหาก" คำพูดเชือดเฉือนแต่จริงใจอย่างร้ายกาจทำให้มุมปากหนาของคิรากรกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่มีใครกล้าต่อปากต่อคำกับเขาด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความเหนือกว่าแบบนี้ บรรยากาศในห้องรับรองตึงเครียดขึ้นอีกระลอกเมื่อประเด็นสำคัญถูกยกขึ้นมาบนโต๊ะ คิรากรโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ศอกวางบนหัวเข่า สายตาคมกริบกวาดมองเธออย่างพิจารณาอีกครั้งราวกับกำลังประเมินมูลค่าของเพชรเม็ดงามที่เพิ่งถูกเจียระไน "โปรเจกต์เมกะโปรดักชั่นอสังหาฯ และโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลแห่งชาติมูลค่าแสนล้าน... รัฐบาลกำลังมองหาพาร์ทเนอร์เอกชนที่มีเสถียรภาพทางการเงินสูงสุดเพื่อเข้าถือหุ้นใหญ่ และฉันกำลังมองหาคนที่จะมาช่วยบริหารความเสี่ยงโดยไม่ใช้อารมณ์นำหน้า" คิรากรเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่ทว่าหนักแน่นทุกพยางค์ "ฉันขอเชิญคุณ... มาร่วมเป็นพันธมิตรหลักในโปรเจกต์นี้" ข้อเสนอระดับชาติที่แม้แต่ตระกูลเก่าแก่อย่างนลินดาและพวกพ้องยังต้องยอมก้มหัววิ่งเต้นแทบตายเพื่อให้ได้เศษเสี้ยวของโครงการนี้ กลับถูกโยนมาตรงหน้าลินินอย่างไร้พิธีรีตอง ทว่าหญิงสาวกลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนก ดีใจ หรือเนื้อเต้นเหมือนผู้หญิงทั่วไป เธอกลับหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มนั้นทั้งเย้ายวนและเยียบเย็นในเวลาเดียวกัน "โปรเจกต์ยักษ์ใหญ่ที่ใครๆ ก็อยากได้... แต่คุณรู้ใช่ไหมคะว่าถ้าฉันเข้าไปแจม หุ้นกลุ่มอสังหาฯ ของตระกูลศัตรูตัวฉกาจอย่างนลินดาจะร่วงลงเหวทันทีภายในสามวินาทีแรกที่เปิดตลาดภาคบ่าย" ลินินเอียงคอเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยพินิจพิเคราะห์ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติของชายหนุ่ม "คุณกำลังดึงฉันเข้าไปพัวพันกับสงครามการเมืองทางธุรกิจ หรือคุณแค่อยากใช้เงินของฉันมาค้ำยันโปรเจกต์ของคุณกันแน่คะ, คุณคิรากร" "ทั้งสองอย่าง..." คิรากรตอบกลับทันควันอย่างไร้ความลังเล ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "และที่สำคัญ... ฉันชอบวิธีที่คุณตบหน้าคนอวดดีด้วยเงินสดมากกว่าคำพูด มันสะใจดี... ฉันคิดว่าเราน่าจะมีรสนิยมที่ตรงกันในเรื่องนี้นะ" หัวใจของลินินกระตุกวูบไปเล็กน้อยอย่างไม่คาดคิด ไม่ใช่เพราะความหล่อเหลาหรืออำนาจของเขา แต่เป็นเพราะความเข้าใจในตัวเธออย่างทะลุปรุโปร่ง ผู้ชายคนนี้ไม่ได้มองเธอเป็นแค่เครื่องมือ แต่เขากำลังมองเธอเป็น "ผู้เล่น" ที่มีศักยภาพทัดเทียมกันบนกระดานนี้ ในขณะที่ทั้งสองกำลังเผชิญหน้ากันด้วยกระแสเคมีที่ร้อนแรงและอันตราย ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูห้องรับรองวีไอพีจะถูกผลักเปิดออกโดยเลขาคนสนทรของคิรากร สีหน้าของอีกฝ่ายซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มกรอบหน้า "ท่านครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เลขารีบก้าวเข้ามาด้วยความลนลาน "คุณนลินดาบุกมาที่ล็อบบี้โรงแรมพร้อมกับนักข่าวสายเศรษฐกิจสำนักใหญ่สามสำนัก เธอประกาศกร้าวต่อหน้าสื่อว่าโปรเจกต์เมกะโปรดักชั่นนี้ถูกฉ้อฉลโดยใช้นิติกรรมอำพราง และพาดพิงถึงคุณลินินว่าเป็น... เป็นหญิงสาวไร้ยางอายที่ใช้เต้าไต่เพื่อฮุบสัมปทานหมื่นล้านครับ!" สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศในห้องก็เย็นยะเยือกราวกับติดลบ ทว่าบนใบหน้าของลินินกลับไม่มีร่องรอยของความตกใจหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอยังคงรอยยิ้มร้ายกาจไว้บนเรียวปากสวย ช่างเป็นความบังเอิญที่เหมาะเจาะเสียจริง... นางเอกโลกสวยคนนั้นคงคิดว่าตัวเองกำลังเล่นบทผู้ผดุงความยุติธรรมผู้ถูกกระทำสินะ ลินินค่อยๆ ยืนขึ้นอย่างสง่างาม เธอหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมใบโปรดขึ้นมาคล้องแขน ก่อนจะหันไปสบตากับคิรากรที่กำลังยกย่องมุมปากขึ้นอย่างเย็นชา รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากตัวชายหนุ่มจนเลขาถึงกับตัวสั่นเทา "ดูเหมือนว่านางเอกผู้แสนดีคนนั้น จะยังไม่รู้ซึ้งถึงคำว่า 'พินาศย่อยยับ' สินะคะ..." ลินินกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนถึงกระดูกดำ "ถ้าอย่างนั้น... ข้อเสนอของคุณคิรากรเมื่อครู่ ฉันขอตกลงรับคำเชิญค่ะ... แต่ก่อนจะไปเซ็นสัญญา เราลงไปทักทาย 'แขกที่ไม่ได้รับเชิญ' ข้างล่างกันหน่อยดีกว่า ฉันอยากรู้เหมือนกันว่า... น้ำตาสะอื้นไห้ของเธอ จะมีค่าพอกับค่าปรับหมื่นล้านที่เธอต้องชดใช้ให้ฉันหรือเปล่า!" ลินินหมุนตัวเดินนำออกไปอย่างมั่นใจ ส้นสูงสีแดงเพลิงกระทบพื้นหินอ่อนเกิดเสียงดังฟังชัดราวกับเสียงนับถอยหลังสู่ความหายนะของศัตรู โดยมีคิรากรก้าวตามประกบเคียงข้างด้วยสายตาที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่งที่กล้าขวางทางเธอ ทว่าก่อนที่มือเรียวจะผลักบานประตูใหญ่เพื่อก้าวออกสู่แสงแฟลชและฝูงนักข่าวข้างนอก โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของลินินก็สั่นครืดขึ้นมาพร้อมกับหน้าจอแจ้งเตือนจากระบบอัจฉริยะที่เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้เสียงเตือนล่วงหน้า: *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความเคลื่อนไหวผิดปกติ วงเงินสำรองฉุกเฉิน 5,000 ล้านบาท พร้อมโอนเข้าบัญชีเพื่อทำลายล้างคู่แข่งในทันที... ยืนยันการทำรายการกด '1' หรือรูดบัตรเครดิตดำไม่จำกัดวงเงิน ณ วินาทีนี้?]* ลินินหยุดชะงักฝีเท้า มุมปากยกยิ้มกว้างขึ้นจนกลายเป็นรอยยิ้มของนางร้ายผู้กำชัยชนะอย่างแท้จริง เธอกดปฏิเสธหน้าจอระบบในใจ ก่อนจะควักบัตรเครดิตโลหะสีดำสนิทไร้หมายเลขออกมาถือไว้ในมือ ปลายเล็บเรียวสวยกดสัมผัสลงบนเครื่องรูดบัตรพกพาที่คิรากรส่งยื่นให้พอดีเป๊ะ พร้อมกับเสียงสัญญาณอนุมัติการทำธุรกรรมดังขึ้น *ตี๊ด!* ผ่านฉลุยอย่างง่ายดายท่ามกลางความมืดมิดของทางเดินหน้าประตู... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" มาโดยตลอดนะคะ!